பண்டிட் ஜஸ்ராஜ் என்ற இசை  பண்டிட் ஜஸ்ராஜ் என்றால் எனக்கு யார் என்று தெரியாது.  சென்னையில் ஒரு முறை நமக்குக் கர்நாட்டிக் சிஸ்டர்ஸ் சகோதரர்கள் இசை போதும் என்று இருந்தவனைக் கிருஷ்ண கான சபாவில் ஜஸ்ராஜ் கச்சேரி ஒரு டிக்கெட் இருக்கிறது என்று என்னை இழுத்துக்கொண்டு சென்றார்கள். இந்த ஹிந்துஸ்தானி எல்லாம் நமக்கு எங்கே ரசிக்கப் போகிறது என்று வேண்டா வெறுப்பாகக் கிளம்பினேன். ரஜினி படம் முதல் நாள் முதல் ஷோ மாதிரி உள்ளே நுழைய முடியாத கூட்டம்.  மேடையில் அவர் வந்த உடனேயே மொத்தக் கூட்டமும் எழுந்து நின்றது. தொண்டை சரி இல்லை என்று ஆங்காங்கு கனைத்துக் கொண்டு தான் பாடினார். முதல் பாட்டுப் பாடிய போதே இது வேற லெவல் என்று தெரிந்துகொண்டேன். முதல் பாட்டு முடிந்த பின் மொத்த ஆடிட்டோரியமும் எழுந்து கைதட்டியது. இப்படி ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் எழுந்து கைதட்டினார்கள்.  பாசாங்கு இல்லாத எழுத்துபோல் அவர் பாடும் பாடல்கள் பாசாங்கு இல்லாத இசை.  அன்று ஏதோ பிரம்மத்தை அறிந்துகொண்ட திருப்தி ஏற்பட்டது. அதற்குப் பிறகு எந்தக் கர்நாடகச் சங்கீதக் கச்சேரிக்கும் இசை கேட்க போகவில்லை.   பிறகு ஜஸ்ராஜ் காஸட், ...

(4) தசமுகனைச் செற்றேனோ பிராட்டியைப் போலே  சின்னப் பெண் கதை சொல்ல ஆரம்பித்தாள். இது ராமாயண கதை. தசமுகன் என்றால் பத்து தலை ராவணன். சீதையை ராவணன் இலங்கைக்குக் கொண்டு சென்று சீதையை ஒரு அழகிய வனத்தில்  சிறை வைத்தான். அந்த இடத்துக்கு அசோகவனம் என்று பெயர்.  ராமனைப் பிரிந்த துக்கத்தால் சீதை  முகம் வாடி அழுதுகொண்டு இருக்கிறாள். ராவணன்  “சீதை நீ ராமரை விட்டு விட்டு என்னுடன் வந்துவிடு, நான் பலசாலி, என்னிடம் பல தெய்வங்கள் தோற்றுவிட்டது. உனக்கு என் சொத்து முழுவதும் தருகிறேன். பல வேலையாட்களை உனக்குப் பணிவிடை செய்யச் வைக்கிறேன். என் பட்டத்து ராணியாக்குகிறேன்.” என்று ஆசை வார்த்தைகளைக் கூறி மயக்கப் பார்க்கிறான்.  சீதை கண்கள் சிவந்து கண்களிலிருந்து தண்ணீர் கொட்டுகிறது. அப்போது ராவணனைப் பார்த்துக் கீழே ஒரு கிடக்கும் புல்லை எடுத்து அவன் முன்னே போடுகிறாள் ஏன் தெரியுமா ? என்று அந்தப் பெண் ராமானுஜரைப் பார்த்துக் கேட்டாள்.  “பிள்ளாய் ! நீயே சொல்லு, உன் வார்த்தையில் கேட்கவே விரும்புகிறேன்” என்கிறார் அந்தச் சின்னப் பெண் தொடர்கிறாள். “ராவணா நீ இந்தப் புல்லுக்குச் சமானம்!” ராவணனு...

லாக்டவுன் வாழ்க்கை - 1 வீட்டுக்குள் முடங்கி நூற்று ஐம்பது நாட்களுக்கு மேல் ஆகிவிட்டது. எதை மறந்தாலும் மாஸ்கை மறப்பதில்லை. பலரைச் சட்டென்று அடையாளம் தெரிவதில்லை. உடல்வாகு வைத்துக் குண்டு மதிப்பாக யார் என்று கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருக்கிறது. மாஸ்க் போட்டுக்கொண்டு மணிரத்தினம் படத்தின் வசனம் மாதிரி ஒற்றை வார்த்தை பதில்கள் பேசும்போது மூக்குக் கண்ணாடியில் வரும் பனி மூட்டம் பழகிவிட்டது. பழகிய மூக்கு சொறிவது, நகம் கடிப்பது எல்லாம் மாஸ்க் தடுத்துவிடுகிறது.   இந்த லாக்டவுன் வாழ்க்கை பல புதிய challengeகளை கொடுத்திருக்கிறது என்பது நிஜம். முதல் challenge -  “I have been nominated by ------ to take part in this '10 Days ----- Challenge’ to  --------- next 10 consecutive days”  என்று வரும் பதிவுகள் தப்பிப்பது தான்.   இதிலிருந்து தப்பித்தால், பலர் தங்கள் பழைய கதையை ’ஒன்னாவது படிக்கும்போது உச்சா போனேன்’ என்று எழுத ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.  ரிடையர் ஆனவர்கள் அல்லது ஆகப் போகிறவர்கள் கேண்டீனில் நடந்த உப்புமா ஜோக், மேஜைக்கு அடியில் குண்டூசியைத் தேடிய படலம் போன்றவற்றை கம்பெ...

4. இராமானுசன் அடி பூமன்னவே - தமிழ்க்  கோயில் திருவரங்கத்திலிருந்து குடந்தையை நோக்கிக் காவேரி ஓடும் வழியே புறப்பட்டார் நாதமுனிகள். காவிரி துணைக்கு வரும் தாய் போலக் காட்சி அளித்தது. ஆற்றின் வேகம் அதிகமாக இருந்த இடங்களில் நீரின் சலசலப்பு கேட்டது. அந்த ஒலி நாதமுனிகளைச் சீக்கிரம் சீக்கிரம் என்று கூறுவது போல இருந்தது.  ஒருபுறம் காவிரியும் மறுபுறம் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் காட்சிகள் காண்பவர் மனதை ஈர்க்கும் விதமாக இருந்தது. பசும் பயிர் வயல்களும், கரும்பு, வாழைத் தோட்டங்களும் தென்னை மரங்களும் மாறி மாறி வந்தது. நடுநடுவே வாய்க்கால்களும், ஓடைகளும் அதைச் சுற்றிப் பல விதமான வண்ணப் பூக்களின் காட்சிகளும் மனதைக் கொள்ளையடித்தன.  குளங்களில் செந்தாமரையும், அல்லிப்பூவும் மலர்ந்து இருந்தது. அதன் இலைகள் தண்ணீரைக் கவசம் போல மூடியிருந்தன. வயல்களில் கூட்டம் கூட்டமாக நீண்ட கழுத்தையுடைய வெண்ணிறக் கொக்குகள் பறந்துகொண்டு இருந்தன. குளங்களில் செங்கால் நாரைகள் ஏதோ தியானத்தில் இருந்தன. மரப் பொந்துகளில் கிளிகள் எட்டிப்பார்த்தன. ஆண் தூக்கணாங்குருவிகள் அழகாக நெய்த கூட்டைப் பெண் குருவிகள் நோட்டமிட, ஆண் குருவியோ ...

சமீபத்தில் ஸ்ரீரங்கம் சென்றிருந்தேன்(அக்டோபர் 2019). மதியம் 12.15 க்கு சீட்டு வாங்கி வரிசையில் நின்றேன். கூட்டம் நகராமல் அங்கேயே இருந்தது. எப்பொழுது சேவித்துவிட்டு வெளியே வருவோம் என்ற கவலை எல்லோர் முகத்திலும் இருந்தது. என் அருகில் ஒரு கிராமத்து வாசி இருந்தார். அவர் முகத்திலும் ‘எப்ப சேவிக்கப் போகிறோம்’ தான். இந்தச் சமயத்தில் எங்கள்பின் இருந்தவர்கள் ‘நைசாக’ முன்னே சென்றார்கள். கிராமத்து வாசிக்குக் கோபம் வந்து திட்ட ஆரம்பித்தார். கண்டபடி திட்ட ஆரம்பிப்பதற்கு முன் அடியேன் அவரிடம் “கோபப் படாதீர்கள், நிச்சயம் நாம் எல்லோரும் சேவிக்கப் போகிறோம்... என்ன ஐந்து நிமிஷம் தாமதம் ஆகலாம்” “சரி சாமி வரிசை என்று ஒன்று இருக்கு இல்ல.. ?” “உங்களுடன் உடன்படுகிறேன்... நீங்க நின்றுகொண்டு இருக்கும் மண்டபம் பெயர் தெரியுமா ?” என்று பேச்சை மாற்றினேன் . “சந்தனு மண்டபம் ... எழுதியிருக்கிறதே” “சந்தனு என்ற அரசன் கட்டியது என்பார்கள், சந்தன மண்டபம் என்றும் சொல்லுவார்கள்” “சந்தனமா ? ” “ஒரு காலத்தில் இங்கே சந்தன மரத்தைக் கட்டி, அதில் தண்ணீர் தெளித்து இந்த இடமே வாசனையாக இருக்கும்...” “கோயில் என்றால் ஸ்ரீரங்கம் தான் சாமி,...

 (3) தேகத்தை விட்டேனோ ரிஷி பத்தினியைப் போலே! ”சாமி ! இதுவும் ஒரு கண்ணன் கதை தான்” என்று அந்தக் குட்டிப் பெண் சொல்ல ஆரம்பித்தாள். கண்ணன் தினமும் தன் தோழர்களுடன் மாடு மேய்க்கப் போவான். அவன் போகும் இடம் காடு. அங்கே தான் மாடுகளுக்குப் புல் கிடைக்கும். ஒரு நாள் நடுப் பகல் அது அவர்களுக்குச் சாப்பிடும் சமயம். எல்லோரும் அவரவர் வீட்டிலிருந்து கொண்டு வந்த உணவைப் பகிர்ந்து கொண்டு சாப்பிடுவார்கள். “டேய் எனக்குக் கொஞ்சம் தோசை கொடு” “எனக்கு அதிரசம்” “தயிர்சாதத்துக்கு என் அம்மா ஊறுகாய் வைக்க மறந்துவிட்டாள், கொஞ்சம் ஊறுகாய் கொடு” என்று தனமும் விதவிதமாகச் சாப்பிடுவார்கள்.  எல்லோரும் வழித்து, நக்கி சாப்பிட்டு முடித்தார்கள். ஆனால்  அவர்களுக்கு அன்று பசி தீரவில்லை. இன்னும் பசித்தது. ”கண்ணா இன்னும் பசிக்கிறதே?” என்றார்கள். கண்ணன் சுற்றி முற்றும் பார்த்தான். “அங்கே புகை வருகிறதே தெரிகிறதா ? “ “ஆமாம் ஆமாம்” என்றார்கள் சிறுவர்கள் “அங்கே யாகம் நடக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். அங்கே உணவு கிடைக்கும் போய்க் கேளுங்கள்” “கேட்டால் கொடுப்பார்களா ?” என்றான் ஒருவன் சந்தேகமாக.  “அந்தணர்கள் கோபக்காரர்கள் ...

 ஸ்ரீவைஷ்ணவ பெயர்கள் இன்றைய ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் கொஞ்சம் ஸ்டைலான பெயர்களையே விரும்புகிறார்கள். உதாரணத்துக்கு நம்மாழ்வார் என்று பல முறை சொன்னாலும், யாரும் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு நம்மாழ்வார் என்று பெயர் வைக்கமாட்டார்கள் ( சடகோபன் என்று தான் வைப்பார்கள் ). இயற்கை வழி வேளாண்மை முறைகளை ஊக்குவித்த நம்மாழ்வர் மட்டுமே இன்று நமக்குத் தெரியும். ஸ்ரீவைஷ்ணவ பெயர்களில் பல தகவல்கள் பொதிந்துள்ளது. ஆழ்வார் “கோனேரி வாழும் குருகாய் பிறப்பேனே” என்கிறார் . திருவேங்கடத்தில் உள்ள திருக்குளத்தின்(ஏரி) பெயர். திருக்கோட்டியூர் நம்பிகள் சிஷ்யை திருக்கோனேரி தாஸ்யை என்ற திருநாமத்துடன் விளங்கினார். இந்த அடியார் திருவாய்மொழிக்கு வாசகமாலை என்ற நூலை எழுதினார். பிள்ளைலோகாசாரியரின் சிஷ்யர் விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை. இவருக்குப் பிள்ளைலோகாசாரியார் ’நலம் திகழ் நாராயண தாஸர்’ என்ற பெயரை வைத்தார். இவர் சேர தேசத்தவர்(கேரளா). குலசேகர ஆழ்வாரும் அதே தேசம் அதனால் பெருமாள் திருமொழியில் வரும் “நலம் திகழ் நாரணன் அடி கீழ் நண்ணுவாரே” என்ற பாசுர வரிகளில் வரும் பெயரையே அவருக்குச் சூட்டினார்.  “குன்றம் ஏந்தி குளிர் மழை காத்தவன்” என்ற ஆழ்வார...

(2) அகம் ஒழித்து விட்டேனோ விதுரரைப் போலே ! ”சாமி ! இது விதுரரின் கதை” என்று சொல்ல ஆரம்பித்தாள் அந்தக் குட்டி பெண்.  விதுரர் திருதராஷ்டிர மன்னனின் தம்பி. சிறந்த அறிவாளி. எது சரி, எது தப்பு என்று நன்றாகத் தெரிந்தவர். விதுரர் எது சொன்னாலும் அது நீதி. கண்ணனிடம் ஆழ்வார்களைப் போல மிகுந்த அன்பு அவருக்கு. அதனால் இவரை விதுராழ்வான் என்பார்கள். துரியோதனனுடைய சபையில் மந்திரி. பாண்டவர்கள் கௌரவர்களிடம் சூதாட்ட பந்தயத்தில் ராஜ்யத்தை இழந்தார்கள்.  பந்தயப்படி பன்னிரெண்டு வருடம் காட்டிலிருந்துவிட்டு மீண்டும் ராஜ்யத்தைக் கேட்டபோது துரியோதனன் மறுத்துவிட்டான். பாண்டவர்கள் சமாதானத்தையே விரும்பினார்கள்.  கண்ணனைத் தூதாக அனுப்பினார்கள். கதை சொல்வதை நிறுத்திவிட்டு அந்தக் குட்டிப் பெண் ராமானுஜரைப் பார்த்து “சாமி, விதுரர் உங்களைப் போல நல்ல முகப் பொலிவுடன் இருப்பார் என்று நினைக்கிறேன்” என்றாள் ராமானுஜர் ”பிள்ளாய் என்னைப் போல் முகப் பொலிவா ? புரியவில்லையே!” என்றார் அந்தப் பெண் ராமானுஜரைப் பார்த்து “சாமி, அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும் என்று சொல்லுவார்கள்.. உங்கள் உள்ளத்தின் வெளிச்சம் முகத்தில் பிரகா...

தாதி லோபா எங்கள் அலுவலக லிப்ட் இயக்குபவரிடம்  ”உங்கள் பெயர் என்ன ?” என்று ஒரு முறை கேட்டேன். உடனே அவர் முகத்தில் மகிழ்ச்சி ரேகை தென்பட்டு, எப்போது என்னைப் பார்த்தாலும் இன்முகத்தோடு வரவேற்பார்.  இந்த  ’உத்தியை’ என் அப்பாவிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டேன். மார்கெட்டில் காய்கறி விற்கும் எல்லோர் பெயரும் அவருக்குத் தெரியும். பூக்காரி, காய்கறி காரன் என்று நாம் அன்றாட உபயோகிக்கும் வார்த்தைகள். அவர்கள் பெயர்களைக் கேட்பதில்லை.  திவ்ய தேச மூலவர், உற்சவர்களை ‘பெருமாள்’ என்று பொதுவாகச் சொன்னாலும் மூலவர், உற்சவருக்கு தனித்தனி பெயர்கள் இருக்கிறது. ஆண்டாள் திருப்பாவையில் ’செல்வச் சிறுமீர்’ என்று பல தோழிகளை அழைத்தாலும் அவர்களுக்கும் ’லலிதா’, ’விசாகா’ ...என்ற பெயர்கள் இருக்கிறது.  நாம் பெயர் தெரியாதவர்களை ‘ஹே’ அல்லது ‘ஹலோ’ என்று அழைப்பதைப் போல மாடுகளை ‘ஹே’ என்று அழைக்கிறோம். ஆனால் கண்ணன் மாடு மேய்க்கும்போது எல்லா மாடுகளையும் பெயர் சொல்லித் தான் அழைப்பானாம்.  கண்ணனின் தோழிகள், தோழர்கள் மட்டும் இல்லை கண்ணனின் செல்லப் பிராணிகளான நாய் குரங்கு, மயில், காளை, கிளி, பசுமாடு, அன்னப் பறவை ப...

 (1) அழைத்து வருகின்றேன் என்றேனோ அக்ரூரரைப் போலே ! ”சாமி இது அக்ரூரரின் கதை!”  என்று சொல்ல ஆரம்பித்தாள் அந்தக் குட்டிப் பெண்.  ரமானுஜர் அவருடைய சீடர்களும் ஆர்வமாகக் கேட்கப் பெண் பிள்ளை தொடர்ந்தாள்.  கண்ணனின் தந்தை நந்தகோபன். அவருடைய உறவினர் அக்ரூரர்.  அக்ரூரர் என்றால் வடமொழியில் சாது என்று பொருள். இவரும் சாது, நல்லவர். குட்டி கண்ணனிடம் மிகுந்த அன்பு வைத்திருந்தார். குட்டி கண்ணனின் மாமா கம்சன். கெட்ட மாமா. கண்ணனைக் கொல்ல நினைத்தான். கெட்ட மாமா கம்சனிடம் அக்ரூரர் வயிற்றுப் பிழைப்புக்காக வேலை செய்தார். கம்சன் கண்ணனைக் கொல்ல பல சதித் திட்டம் தீட்டித் தோற்றுப் போனான்.  மீண்டும் ஒரு சதித் திட்டம் தீட்டினான். ஒரு விழா ஏற்பாடு செய்தான். அதற்குக் கண்ணனை அழைத்துக் குவலயாபீடம் என்ற மத யானையை விட்டு அழித்துவிடலாம் என்று முடிவு செய்தான்.  இதிலும் கண்ணன் தப்பிவிட்டால் ? இன்னொரு திட்டம் வைத்திருந்தான். சாணூரன், முஷ்டிகன் என்ற மல்லர்களைக் கொண்டு மல்யுத்தத்தில் கொன்றுவிடலாம் என்ற இன்னொரு அதி பயங்கரமான திட்டம். அவனுக்கு ஒரே பிரச்சனை கண்ணனை இந்த விழாவிற்கு எப்படி அழைத்து...

ஸ்ரீராமானுஜருக்கு புகும் ஊர், பெண் பிள்ளைக்குப் போகும் ஊர் ! ஒரு சமயம் ஸ்ரீ ராமானுஜர் ஆழ்வார்திருநகரியில் பெருமாளைச் சேவித்துவிட்டு திருக்கோளூருக்குச் சென்றார்.  ஆழ்வார்திருநகரி நம்மாழ்வார் பிறந்த இடம். அவருடைய சிஷ்யர் மதுரகவி ஆழ்வார் பிறந்த ஊர் திருக்கோளூர்  ஸ்ரீ ராமானுஜர் திருக்கோளூருக்குள் நுழையும்போது, எதிரே ஒரு சின்னப் பெண் வந்தாள். ராமானுஜரை வணங்கினாள்.  ராமானுஜர் “பெண்ணே எங்கிருந்து வருகிறாய் ?” என்று கேட்டார். “சாமி நான் திருக்கோளூரிலிருந்து வருகிறேன்” என்றாள் அந்தக் கிராமத்துப் பெண்.  ”அடடா..! இப்பொழுது தான் நம்மாழ்வாரைச் சேவித்துவிட்டு வருகிறேன்.. நம்மாழ்வார் இந்த ஊரைப் பற்றி என்ன சொல்லியிருக்கிறார் தெரியுமா ? “தெரியும் சாமி... எல்லோரும் போக வேண்டிய ஊர் திருக்கோளூர் என்கிறார் ஆழ்வார்” என்று அந்தப் பெண் சட்சென்று பதில் கூறினாள்.  “ஆனால் பிள்ளாய் ! நீ அங்கிருந்து புறப்பட்டுச் செல்கிறாயே ?”  “இந்த ஊரில் இருக்கும் தகுதி எனக்கு இல்லையே!”  “அப்படி என்னமா தகுதி வேண்டும்?” “நான் ஒன்றும் அறியாதவள்! பெருமாளிடம் பக்தி கொண்ட பெரியவர்களை நினைக்கும்போது நா...

சிறுவயதில் கடவுள் மறுப்பு கோஷ்டியினர் கேட்கும் கேள்விகளை நான் என் அப்பாவிடம் கேட்டிருக்கிறேன். எப்படி டிவிஸ்ட் செய்து மடக்கிக் கேட்டாலும் அவர் கூறும் பதில் “வயசானா உனக்கே புரியும். புரியும்போது கேள்விகள் அப்படியே இருக்கும் ஆனால் உனக்குப் பதில் கிடைத்திருக்கும்!”  இந்தப் பதில் இன்னும் குழப்பும். அப்பா பதில் கூற முடியாமல் ஏதோ சால்ஜாப்பு செய்கிறார் என்று தோன்றும்.  “நீ ஏதோ டாப்ய்க்கிற!” என்பேன் “நீ சயன்ஸ் படிக்கிற அதனால் இதை எல்லாம் கேட்கிற நானும் பிஸிக்ஸ் ஸ்கூடண்ட் தான்” என்பார்.  அப்பாவுடன் கோயிலுக்குச் செல்லும்போது நல்ல படிப்பு வர வேண்டும், மார்க் நிறைய வர வேண்டும் என்று எல்லாம் வேண்டிக்கொள்ளச் சொல்லமாட்டார் அவர் வேண்டிக்கொள்ளச் சொல்லுவது  “நிறைய அறிவு கொடு என்று வேண்டிக்கோ” என்பார்.  இவை எல்லாம் எனக்குப் புரிந்ததே கிடையாது.  சின்ன வயதில் அவர் சொன்னது சில வருடங்கள் முன் புளி டப்பாவைத் திறக்கும்போது புரிந்தது.  புளி டப்பாவைத் திறந்தபோது, அதிலிருந்து சின்னப் பூச்சி ஒன்று பறந்தது. ஏர்-டைட் டப்பர் வேர் புளி டப்பா. மூடியிருக்கிறது. அதற்குள் பூச்சி எப்படி வந...

3. இராமானுசன் அடி பூமன்னவே - லோக சாரங்க முனி  நாதமுனிகளும் யாத்திரிகர்களும் பிரதட்சணமாகக் கோயில் வாசலுக்கு வந்த சமயம், பக்த சிரேஷ்டர்கள் இருவர் அங்கே இருந்தார்கள். இவர்கள் அஸ்வினி குமாரர்களோ என்று பாகவதர்கள் உற்றுப் பார்த்தபோது அவர்களின் முகஜாடையை நாதமுனிகளின் வம்சம் என்று காட்டிக்கொடுத்தது. இருவரும் வணங்கினார்கள்.  ”இவர்கள் யாராக இருக்கும் ?” என்று கேட்க நினைத்து வார்த்தைகளாக வரும் முன்னர் நாதமுனிகள் “இவர்கள் இருவரும் என் மருமக்கள்  வரதாசாரியார், கிருஷ்ணமாசாரியார். எனக்குத் தெரிந்த வேதமும் இசையும் இவர்களுக்குக் கற்றுக்கொடுக்கிறேன் என்றார்  “ஆஹா! தாங்களிடம் உபதேசம் பெறுவதற்குக் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும், இவர்கள் காளமும், வலம்புரியைப் போல முழங்குவார்கள்(1) என்பதில் எங்களுக்கு ஐயம் இல்லை!” என்றார் ஒரு பாகவதர்.  ”உங்கள் வாக்கு அப்படியே பலிக்கட்டும்!” என்றார் நாதமுனிகள்.  அந்த வைணவர் எதை நினைத்துச் சொன்னாரோ நாம் அறியோம். ஆனால் இவர்களே பிற்காலத்தில் மேலையகத்தாழ்வான், கீழையகத்தாழ்வான் என்று ஆழ்வார்கள் அருளிச்செயல்களைத் தேவகானத்தில் இசைமைத்துப்  காளம், வல...

ராமாயணம் பிரதான ஆறு காண்டங்களுடையது. அதில் ஐந்து முக்கிய சம்பவங்களைத் தொகுத்து ( 6 காண்டம் x 5 = 30 ) திருப்பாவை சொற்களைப் வைத்துப் பாவைப்படி ராமாயணம் என்று ஒன்றை எழுதினேன் ( பெரியவாச்சான் என்ற மகான் பாசுரப்படி ராமாயணம் என்று அருளியிருக்கிறார் அவர் என்னை மன்னிப்பாராக ! ) பால காண்டம் 1. உத்தமன் யார் என்று நாரதரை வால்மீகி கேட்க முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன்சென்று உதவ தேவாதி தேவன் சீர்மல்கும் அயோத்தியில் கதிர் மதியமாக பாரோர் புகழ அவதரித்தான். ( கதிரவன் குலத்தில் ; நிலவின் குணத்துடன் ) 2. தசரதனிடம் ’ யாம் வந்த காரியம் - தவத்தவரை காக்க ஆற்றப் படைத்த மகன் ராமனை கொடு என்று விஸ்வாமித்திரர் கேட்க, தசரதன் அவன் பூவைப்பூ வண்ணா என்று மறுக்க வசிஷ்டர் இளம்சிங்கம் ராமரை அனுப்புங்கள் என்று கூற, ராமனை அனுப்பிவைத்தான் தசரதன். 3. பொற்றாமரை அடி கல்லில் பட அகலிகையின் மேல் சாபம் இழிந்தது . 4. திங்களும் ஆதித் தியனும் எழுந்தாற்போல் ராமன் அங்கண் இரண்டும் கொண்டு கிங்கிணி வாய்ச் செய்த தாமரைப் பூப்போன்ற சீதையை நோக்க செங்கண் சிறுச் சிறிலே ... செங்கண் திருமுகத்துச் செல்வத் திருமாலை நோக்கினாள்....