கோதை கீதை - 2 திருப்பாவை - 2 வையத்து வாழ்வீர்காள்! நாமும் நம் பாவைக்கு* செய்யும் கிரிசைகள் கேளீரோ!* பாற் கடலுள் பையத் துயின்ற பரமன் அடி பாடி,* நெய் உண்ணோம், பால் உண்ணோம், நாட்காலே நீராடி** மையிட்டு எழுதோம், மலர் இட்டு நாம் முடியோம்* செய்யாதன செய்யோம், தீக்குறளை சென்று ஓதோம்* ஐயமும் பிச்சையும் ஆம் தனையும் கை காட்டி* உய்யுமாறு எண்ணி உகந்து ஏலோர் எம்பாவாய் கீதையில் 4.15 ஸ்லோகம் இது ஏவம் ஜ்ஞாத்வா க்ருதம் கர்ம பூர்வைரபி முமுக்ஷுபி: குரு கர்மைவ தஸ்மாத் த்வம் பூர்வை: பூர்வதரம் க்ருதம் || கீதையின் இந்த ஸ்லோகத்தின் பொருள் : முற்காலத்தில் மோக்ஷத்தில் நாட்டம் உடையவர்களும் கர்மயோகத்தின் தத்துவம் அறிந்து கர்மம் செய்திருக்கிறார்கள். ஆகவே நீயும் முன்னோர்களால் தொன்றுதொட்டு செய்யப்பட்டு வருகின்ற கர்மங்களையே செய்வாயாக. அதாவது அர்ஜுனனிடம் கண்ணன் “நீயோ முமுக்ஷு, ஆகையால் எவ்வாறு பிற முமுக்ஷுக்கள் உலக நன்மைக்காகக் கர்மம் செய்தார்களோ அவ்வாறே நீயும் உலக நன்மைக்காகக் கர்மத்தைச் செய்வாயாக” என்று சொல்லுகிறார். (முமுக்ஷுக்கள் = மோக்ஷத்தில் நாட்டம் கொண்டவர்கள் ) வேதத்தின் நமக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள கர்மங்களை...