Friday, September 16, 2016

எம்.எஸ்.சுப்புலஷ்மி - 100

எம்.எஸ் என்றவுடன் நினைவுக்கு வருவது ”குறையொன்றுமில்லை”, ”வேங்கடேச சுப்ரபாதம்”, ”அன்னமாச்சாரியா கீர்த்தனைகள்”, ”மீரா பஜன்” என்று சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். மற்றவர்களிடம் ( எல்லோரையும் சொல்லவில்லை) இந்த மாதிரி உருப்படியான உருப்படி எதுவும் இல்லை. திருமணம் ஆன புதிதில் என் மனைவி எனக்கு அவர் பாடிய ”சூர்தாஸ் பஜன்களை” அறிமுகம் செய்து வைத்தார். இன்று வரை இதற்கு இணையாக நான் எதையும் கேட்டதில்லை. ( உதாரணத்துக்கு இதைக் கேட்டுப்பாருங்கள் http://mio.to/album/MS.+Subbulakshmi/The+Spiritual+Voice+Of+M.S.Subbulakshmi+-+Surdas+Bhajans+(2010) )

சங்கீதம் ரசிக்க முதலில் சாரீரம் நன்றாக இருக்க வேண்டும். உச்சரிப்பு ஒழுங்காக, குரல் பிசிறு தட்டாமல் தேவை இல்லாமல் மேல் ஸ்தாயிக்குப் போய் எவரஸ்டை தொட்ட எடுமண்டு இல்லரியுடன் எல்லாம் போட்டி போடக் கூடாது.  திறமை காட்டுகிறோம் பேர்வழி என்று வேர்த்துக்கொட்டிக்கொண்டு ஸ்வரங்களுடன் ஜிம்னாஸ்டிக் வேலைக் கூடாது. இவை எல்லாம் செய்தால் பாவம் என்ற முக்கியமான விஷயம் காணாமல் போய்விடும்.

இன்று பாடும் பல கலைஞர்கள் ( சண்டைக்கு வந்தாலும் பரவாயில்லை ) பாவம் என்ற ஒன்று மிஸ்ஸிங். அப்படியே இருந்தாலும் செயற்கையாக இருக்கிறது அல்லது சில பாடல்களில் மட்டுமே எட்டிப்பார்க்கிறது. பாடலில் என்ன இருக்கிறது என்று புரிந்துகொண்டு பாட வேண்டும் அப்போது தான் பாவம் வரும். மைக் முன்னால் சின்ன காகிதத்தில் பிட் அடித்தால் வரவே வராது. மவுஸ் பிடித்த குழந்தை கம்யூட்டர் சைன்ஸ் செய்யும் என்று சொல்லுவது மாதிரி தான்.

எம்.எஸ். அவர்கள் பாடல்களை கேட்கும் போது நமக்குப் பரவசம் ஏற்படுகிறது என்றால், பாவத்துக்கு அவர் முக்கியத்துவம் தந்தது தான். அவர் பாடல்களில் ஸ்வரம், சங்கதி எல்லாம் சின்னதாக இருக்கும் ஆனால் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கலாம். அழகான பூவைப் பார்க்கும் போது என்ன உணர்வு ஏற்படுகிறதோ அதே ஓர் நல்ல இசையைக் கேட்கும்போதும் ஏற்படும் வேண்டும். எம்.எஸ். இசை உணர்வுப்பூர்வமானது.

திருமணம் ஆகி சில மாதங்களில் நடந்த நிகழ்ச்சி இது. என் மனைவி கர்நாடக சங்கீதத்தை எம்.எஸ் அவர்களின் மகள் திருமதி ராதா விஸ்வநாதனிடம் பல வருடங்கள் முறைப்படி கற்றுக்கொண்டு இருந்தார். திருமணம் ஆன பிறகு ஒவ்வொரு சனிக்கிழமை காலையிலும் என் மனைவியை இசை பயிலக் கூட்டிச் செல்வது என் முக்கிய அலுவல்களில் ஒன்று ( ஓலா இல்லாத காலம் !)

ஒரு மதியம் கிளாஸ் முடியும் தறுவாயில், எம்.எஸ் தன் மகளின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார். முதன்முதலாக அவரை நேரில் பார்த்தேன். அவர் முன் உட்கார மனமில்லாமல், நான் எழுந்து நின்றேன். பிறகு, தரையில் அமர எத்தனித்த என்னை எம்.எஸ் தன் அருகில் இருந்த இருக்கையில் அமருமாறு கூறி விட்டு புது மாப்பிளையை நலம் விசாரித்துவிட்டு என் மனைவியைப் பாடுமாறு பணித்தார்.

என் மனைவி ( என்ன தைரியம் ) எம்.எஸ் ஏற்கனவே அற்புதமாகப் பாடியிருந்த சூர்தாஸின் ஒரு பஜன்-ஐ பாடிக் காட்டினார். அதை முழுவதும் கேட்டு ரசித்துப் பாராட்டினார். அந்த இசை சகாப்தத்தின் அருகில் அமர்ந்திருந்த அக்கணங்களில், என் மனதில் தோன்றிய உணர்வுகளை வார்த்தைகளில் வடிப்பது கடினம். அவரிடம் விடைபெறுவதற்கு முன், அவரை வணங்கி ஆசிகள் பெற்றுக் கொண்டோம். போகும் போது எங்களை அவர் இல்லத்திற்கு ஒரு முறை வரும்படியும் கேட்டுக் கொண்டார்.

எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி -  100வது பிறந்த நாள் பதிவு.

( படம் : விகடன் )

Sunday, August 28, 2016

பாவம் போக்கும் பாலம்

எங்கும் ராமர் கலர்

“உன்னை தண்ணியில்லா காட்டுக்கு மாத்திருவேன் பார்த்துக்க” என்ற மெரட்டலுக்கு அடிபணியாத சினிமா கதாநாயகன் மாற்றப்படும் இடமான இராமநாதபுரத்துக்கு தெற்கே 8 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது திருப்புல்லாணி திவ்யதேசம். எந்த கல்லுரியிலும் தமிழில் முனைவர் பட்டம் வாங்காத ஆண்டாள்

“ஓத மாகடல் வண்ணா உன் மண
    வாட்டி மாரோடு சூழறும்
சேதுபந்தம் திருத்தினா யெங்கள்
    சிற்றில் வந்து சிதையேலே - 520

என்று எந்த எஞ்சினியரிங் காலேஜிலும் பட்டம் வாங்காத ஸ்ரீராமருக்கு உதவ வந்த வானர சேனையினால் கட்டப் பட்ட சேது என்று மங்களாசாசனம் செய்கிறார்.

‘ஸேது’ என்றால் வடமொழியில் “அணை” என்று பொருள். “ஆஸேது ஹிமாசலம்” என்று பழங்கால வழக்கு 400கிமீ தள்ளி, தற்போது “இமயம் முதல் குமரி வரை” என்று மாறிவிட்டது.

“திருஅணை காண அருவினை இல்லை” என்ற பழமொழிக்கு சுலபமான அர்த்தம் - இராமர் கட்டிய இத் திருஅணையை பார்த்தால் நம் பாவங்கள் போகும். பார்த்தாலே பாவங்கள் போகும் என்கிறார்கள். நான் பார்த்து, குளித்துவிட்டு என்னுடைய பாவ கவுண்டரை ரிசெட் செய்துவிட்டு திரும்பினேன்.
கோடியில் இருக்கும் தனுஷ்கோடி

திருப்புல்லாணிக்கு இதுவே என் முதல் பயணம். காலை ஏழு மணிக்கு பெங்களூரிலிருந்து சேலம், நாமக்கல், திருமங்கலம் வழியாக திருப்புல்லாணி சென்ற போது மாலை ஆறு மணி ஆகிவிட்டது.

“திருப்புல்லாணியில் ஹோட்டல் எதுவும் இல்லை... வரும் வழியில் இராமநாதபுரத்திலேயே ஏதாவது டிபன் சாப்பிட்டுவிட்டு வந்துவிடுங்கள்” என்றார்கள். தேடியதில் சரியான ஹோட்டல் கிடைக்காமல், பெருமாளை சேவிக்க கிளம்பினோம். புல்லானி பெருமாள் புளியோதரை தந்து அருளினார்.

ஆதிஜெகந்நாதப் பெருமாள்
திரேதாயுகத்தில் ஸ்ரீராமர் சேவித்த ஆதிஜெகந்நாதப் பெருமாள்(ஸ்ரீராமரே சேவித்த பெருமாள் அதனால் ‘ஆதி’ஜெகந்நாதப் பெருமாள் என்று திருநாமம்), கலியுகத்தில் எனக்கு மாலை ஏழு மணிக்கு காட்சி தந்தார்.


திருப்புல்லாணி ஒரு சிறிய ஊர். வால்மீகிராமாயணம் தொடங்கி,  கம்பர், துளசி, அனந்தராமாயணம், அத்யாத்ம ராமாயணம், மஹாவீர சரிதம்... என்று எந்த மொழியில், எந்த இராமாயணமாக இருந்தாலும் சேதுவின் பெருமையை எழுதாமல் இருக்க முடியாது.

விபீஷணன் சரணாகதி நடந்த ஸ்தலம், கடற்கடவுள் சக்கரவர்த்தி திருமகனிடம் சரணமடைந்த இடம். ஸ்தல வரலாறுகளை எடுத்துக்கொண்டால் ரிஷிகள் ஆதிஜகந்நாதனை சரணமடைந்து என்று பல சிறப்புக்களை பெற்று ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு முக்கியமான சித்தாந்தமான சரணாகதியை போற்றும் ஸ்தலமாக ஏற்றம் பெருகிறது.

வாசல் தெளித்துக்கோலம், ஆடு, மாடு மயில் !
காலை ஆறு மணிக்கு வீட்டு வாசலை தெளித்து கோலம் போடுவதை பார்க்க முடிந்தது. வண்டியில் பால் வருகிறது, அதை பாத்திரத்தில் வாங்கிக்கொள்கிறார்கள். தெருவில் பசுக்களும், ஆடுகளும் உங்களை பழைய உலகத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறது. ஆடு மாடு மட்டும் இல்லை மயில்களும்! ( கூடவே சில கேரி பேக் குப்பைகளும் )
எங்கும் மயில்கள்

”வண்டினம் முரலும் சோலை, மயிலினம் ஆலும் சோலை” என்று தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் பாடுவது இந்த ஸ்தலத்துக்கு இன்னும் பொருந்தும். கோயில் மீது, நடக்கும் பாதை என்று எல்லா இடங்களிலும் மயில்கள் பலவற்றை பார்க்க முடிந்தது. மயில்களையும், தேசிகன் சன்னதியும் கடந்து கோயில் நுழைந்தவுடனேயே அதன் வாசனையும் அமைப்பும் நம்மை பழைய காலத்துக்கே அழைத்துச் செல்கிறது.

கோயிலுக்கு செல்லும் முன் ‘சக்கரதீர்த’ புஷ்கரணி அழகாக காட்சி அளிக்கிறது. இதைப் பற்றி கடைசியில் விரிவாக.
கோயிலுக்குள் சேதுபதிகள்

சன்னதிக்குள் நுழைந்தவுடன் ஸ்ரீஆதி ஜகந்நாதர் நம்மை வரவேற்கிறார். துவஜஸ்தம்பத்துக்கு பக்கத்தில் இரு பக்கங்களிலும் பெரிய கற்கம்பங்களில் சில ஸ்தானீகர்களின் வடிவங்களை பார்க்க முடிகிறது. ஸ்ரீமத் ஆண்டவன், ஸ்ரீமத் அழகியசிங்கர்கள், ஸ்ரீ வானமாமலை ஜீயர் என வைணவ ஆசார்யர்கள் அனைவருக்கும் இஷ்டமான பத்மாஸினி தாயார்.  பெரும் வரப்ரசாதி. எந்த வரம் கேட்டாலும் அபார கருணையுடன் அனுக்ரஹம் செய்து, ரிட்டன் டிக்கெட் வாங்குவதற்குள் நிறைவேற்றிவிடுவாள்!)

அமைதியான ஆண்டாள் சன்னதி
தாயரை சேவித்துவிட்டு வெளியே வந்தால் எல்லா ஊர்களிலும் போலவே ஆண்டாளுக்கும் ஒரு சந்நிதி பூட்டி இருக்கிறது. ஆடிப் பூரத்தன்று மட்டும் இவளைத் தேடிப் பெருமாள் வந்து சேர்த்தி திருமஞ்சனம். ஆண்டாளை டிஸ்டர்ப் செய்யாமல் அந்த பக்கம் ஸ்தல விருட்டமான அரச மரத்தை கொஞ்ச நேரம் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். ’மரங்களின் நான் அரசனாக இருக்கிறேன்’என்கிறான் கண்ணன். இந்த மரம் அடர்ந்து படர்ந்து எல்லோரையும் மன்னித்து ஆசிர்வதிக்கும் மரமாக இருந்தது.

மரங்களின் அரசன் 
பல யுகங்களுக்கு முன் இந்த ஸ்தலம் தர்பக் காடாக இருந்தது. காலவர் என்ற மஹரிஷிக்கு ஜோதி வடிவாக விஷ்ணு காட்சி தந்தார்.  பின்னர் அந்த ஜோதி வடிவமே அனைவரும் அறியும் வகையில் அரசமர ரூபமாக இன்றும் காட்சி அளிக்கிறது. அதே போல இந்த ஸ்தலத்தில் தவம் செய்த கண்ணுவர், புல்லர் என்ற மஹரிஷிகளுக்கும் விஷ்ணு ப்ரத்யக்ஷம். ஜெகந்நாதராக  நாராயணன் காட்சி அளித்த முதல் தலம் என்பதால் அவர் ஆதிஜெகந்நாதன். ஸ்தல புராணத்தில் குறிப்பிட்ட அந்த மரம் இன்றும் இருப்பது நாம் காண வேண்டிய அதிசயங்களில் ஒன்று.
தாயார் 

பொதுவாக அரசமரம் மேல்நோக்கி வளரும். ஆலமரம் போல் விழுதுகள் விடுவதோ விழுதுகள் தொடும் இடங்களில் மரம் உண்டாவதோ கிடையாது. ஆனால் திருப்புல்லாணியில் தல விருட்சமாக இருக்கும் இந்த அரச மரமோ மேல் நோக்கி அதிகம் வளராமல் அதன் கிளைகள் தரை நோக்கி வளைந்து தாழ்ந்தே வளர்கின்றன. அப்படித் தரையைக் கிளைகள் தொடும்போது, ஏதேனும் ஒரு கிளை தரையில் வேர்விட்டு, புதிய மரம் உண்டாகி, அது பெரிதானவுடன் தாய் மரம் பட்டுப்போய், பின் புதிய மரத்தின் கிளைகள் தரையைத் தொட்டு புது மரம் உண்டாகி என்று இப்படி இந்த மரம் இடம் விட்டு இடம் மாறுகின்ற அற்புதம் இங்கு நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கிறது.

மரத்துக்கு கீழே தான் பஞ்சாயத்து நடக்கும், ஆனால் இந்த மரமே ஒரு பஞ்சாயத்தை தீர்த்துவைத்துள்ளது.

ஒரு பஞ்ச காலத்தில் தமிழ் நாட்டு அந்தணர்கள் வடக்கே சென்ற போது அங்கே சரஸ்வதி புத்திரன் சாரஸ்வதன் ஓதிய வேதத்துக்கும் இவர்கள் ஓதியதற்கும் முரண்பாடு ஏற்பட அவர்கள் பிரம்மாவிடம் சென்று கேட்க அவரும் குழம்பி அவர் திருமாலையே கேட்போம் என்று சென்றார்கள். விஷ்ணு இந்த மரத்தடியில் யார் வேதம் சொல்லும் போது இலைகள் ஆடாமல் அசங்காமல் இருக்கிறதோ அதுவே சரி என்று சொல்ல. சாரஸ்வதன் சொன்ன போது இலைகள் அசங்காமல் இருக்க அவர் சொல்லும் வேதமே சரி என்பது புராணக் கதை.

விஷ்ணுவின் மார்பில் எப்போது லக்ஷ்மி குடிக்கொண்டு இருப்பது போல அரசமரத்துடன் வேம்பும் இங்கே இணைந்து இருக்கிறது. அரச மரமும் கூடவே வேம்பும் அதன் மருத்துவ குணங்களையும் யாராவது ஆராயலாம்.
திருகச்சி, திருப்புட்குழி போன்ற இடங்களில் தலவிருட்ஷமாக அரச மரம் விளங்குகிறது என்பது கொசுறு தகவல்.
சயன ராமர் 

இந்த கோயிலில் எங்கும் நுணுக்கமான சிற்ப கலையை காணலாம்.
குறிப்பாக தர்ப்பசயன ராமரும் அவருடைய நாபீகமலத் தண்டின் அமைப்பும் வியக்க வைக்கிறது. தர்பப்ப புல்லில் சயனித்துக்கொண்டு இருப்பதால் இவர் தர்ப்பசயன ராமர். திருவடி பவ்வியமாக ஸ்ரீஆஞ்சநேயர். சயன ராமரை பார்த்தவுடன் ஸ்ரீரங்கம் பெரிய பெருமாளை நினைவுப்படுத்தும் தோற்றம்.
நாங்கள் சென்ற போது கூட்டமே இல்லாத காரணத்தால் சேவித்துக்கொண்டே இருந்தோம். இராமர் இராவணை வீழ்த்த செல்ல வேண்டும் நம்மால் அவருக்கு லேட்டாக கூடாது என்பதால் கிளம்பினோம்.

சீதையைத் தேடி வந்த இராமன் சமுத்திரராஜனை வேண்டி மூன்று நாட்கள் உபவாசம் இருந்தும் அவன் வராததால் சினமுற்ற இராமர் வில்லை எடுக்க சமுத்திரராஜன் தன் பத்தினியுடன் வந்து சரணடைந்த இடம் இங்கே தான். இராவணனின் ஒற்றர்கள் சுகன், சாரணன் இருவரும்இராமனின் தேஜஸைப் பார்த்து நீ சாதாரண மானுடனாக தெரியவில்லை நீர் யார் என்று கேட்க அவர்களுக்கு இராமன் தான் ஆதிசேஷனில் பள்ளிகொண்ட தோற்றத்தைக் காட்டித்தர அவர்களும் இங்கே சரணடைந்தனர். வார்த்தைகளால் விவரிக்க இயலாத அழகனை நாங்களும் சரணடைந்து பக்கத்தில் இருக்கும் சந்தான கோபாலன் சன்னதிக்கு சென்றோம்.

எல்லா கோயிகளிலும் சின்னதாக சந்தான கோபாலன், வேண்டிக்கொண்டால் குழந்தைப் பிறக்கும் என்று அர்ச்சகர் குட்டி கிருஷ்ணரை காண்பிப்பார். ஆனால் இங்கே  தசரதன் புத்திர காமேஷ்டி யாகத்தின் போது ஆதிஜெகந்நாதனை வேண்டி சந்தான கோபால ப்ரதிஷ்டை செய்து வழிபட்டு பெருமாள் - பெரிய சந்தான கோபாலன். முதல் முறை இவ்வளவு பெரிய சந்தான கோபாலனை பார்க்கிறேன்!.

பட்டாபிராமன்
அதன் பக்கம் பட்டாபிராமன் சன்னதி இருக்கிறது. சுமார் 200 வருடங்களுக்கு முன் வந்த சன்னதி இது!.

சீதையைத் தேடிக் கொண்டு கடும் சினத்துடனும், துக்கத்துடனும் இராமன் இருந்த கோலம், அதனால் ஊரில் பல பிரச்சனைகள் பல வர இந்த சீதையுடன் பட்டாபி ராமன் சந்நிதி கட்டப்பட்ட பின் தான் பிரச்சனைகள் இல்லையாம்!.

சேதுக்கரை
திருப்புல்லாணியிலிருந்து நான்கு கிமீ தூரத்தில் சேதுக்கரை என்றழைக்கப்படும் கடற்கரை உள்ளது. இந்த கடற்கரையிலிருந்து கடலை பார்க்கும் போது நமக்கு ஒரு விதமான பிரமிப்பு ஏற்படுகிறது. இந்த கடல் ராஜனுக்கு கர்வம் வந்ததில் துளிக்கூட வியப்பே இல்லை. இராமர் கோபட்ட காரணத்தாலோ என்னவோ
அலைகள் எதுவும் இல்லாமல் சேது சாதுவாக இருக்கிறது.

பெரும்பாலும், இங்கே வருபவர்கள் எல்லாம் தங்கள் பாவங்களுடன் பழைய துணிகளையும் விட்டு செல்கிறார்கள். பாவங்களை பெருமாள் பார்த்துக்கொள்கிறார், பழைய துணிகளை ஒருவர் ஆழ்கடலில் நீந்துபவர்கள் அணியும்கண்ணாடியை அணிந்துக்கொண்டு தேடி எடுக்கிறார்.

ஆஞ்சநேயர் 
கடற்கரையில் ஸ்ரீஆஞ்சநேயர் கூப்பிய கைகளுடன் தனி கோயிலில் கடலை நோக்கி காட்சி தருகிறார். ஆஞ்சநேயர் சன்னதியிலிருந்து கடலை பார்ப்பது விவரிக்க இயலாத காட்சி.

திருப்புல்லாணியிலிருந்து ஊருக்கு திரும்பும் போது நண்பர் ’திருப்புல்லாணி ரகுவீரதயாள்’ ஸ்வாமி கூப்பிட்டு ”சின்னக் கோயில் ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாளை சேவித்தீர்களா?” என்றார்.

”இல்லையே அது எங்கே இருக்கிறது ?”
சொன்னார்.
ஸ்ரீநிவாச பெருமாள் கோயில்

வண்டியை  திரு’”U”’ அடித்து ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாளை சேவிக்க சென்றோம். கோயிலுக்கு எதிர்புறம் பெரிய ஆலமரம் அமைதியாக இருக்க கோயில் பாழடைந்து காணப்படுகிறது. நின்ற திருக்கோலத்தில் சங்கு சக்கரங்கள் இடம் வலம் மாறிக் காணப்படுகிறது. பெருமாளின் திருமேனியைச் சுற்றி வளைவாகத் திருமாலின் தசாவதாரங்கள் என்று இந்த மூர்த்தியை இந்திய அரசாங்க புதைப் பொருளாராய்ச்சி துறை பாராட்டியுள்ளார்கள்.
பாராட்டிய சிற்பம்

அகஸ்தியர் 


இன்னும் சில காலத்தில் இந்த கோயிலே புதையுண்டு போவதற்கான அறிகுறி தென்படுகிறது. இந்த கோயில் சன்னதியில் சக்கரத்தாழ்வார், விஷ்வக்ஸேனர், பக்ஷிராஜன், நம்மாழ்வார், உடையவர் என்ற பெரிய கோஷ்டியே இருக்கிறது. பெருமாள் ஸந்நிதிக்குப் பக்கம் அகத்தியர் சிலை, தீர்த்தம் உள்ளது.
ஸ்ரீநிவாச பெருமாள் கோயில் பின் புறம்

கோயில் இந்த நிலமையில் இருக்க சற்றுத்தொலைவில் சிகப்பு கலர் ஃபைபர் கேபிள் போடுவதற்கு தோண்டிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.
ஆல மரம் - கோயிலுக்கு எதிர்புறம்

இந்த சன்னதிக்கு பக்கம் சற்று தூரத்தில் ”மட்டுக்கு அடங்கா மூனீஸ்வரர் ஆலயத்தை கடந்து செல்லும் போது அங்கே உள்ள சின்ன குளத்துக்கு பக்கத்திலு சேதுசமுத்திரக் கரையிலும் சில சிலைகளைப் பார்த்து துணுக்குற்றேன். நம் நாட்டு ஹெரிடேஜ் இது ! நாளை இவை கடத்தப்பட்டு மோடி அரசு திரும்ப கொண்டு வர வேண்டும்.
சேதுக்கரையில் சிற்பங்கள்

அட - சிற்பங்கள் தான். 

தனுஷ்னோடிக்கு டெம்போவேனில் 150/= க்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள். போகும் வழி எல்லாம் “ஒரு தெய்வம் தந்த பூவே” சினிமா பாட்டு நினைவுக்கு வருகிறது. ”இங்கிருந்து இலங்கை 18கிலோ மீட்டர் தூரம் தான்” என்ற நம் நாட்டின் கோடியான தனுஷ்கோடியில் பாழடைந்த போஸ்ட் ஆபீஸ், ஆங்கிலேயர்கள் காலத்தில் போடப்பட்ட ரயில் பாலம், ராமர் பாலம் கட்டிய மிதக்கும் கல் எல்லாம் பார்த்துவிட்டு வரும் போது அங்கே ஓர் குடிசையின் உள்ளே போர்ட்டபிள் டிவிடி பிளேயரில் இளைய தளபதி விஜய் யாருக்கோ சவால் விட்டுக்கொண்டு இருந்தார். வெளியே  இந்தியாவின் கோடியிலும் ஒருவர் முப்பது ரூபாய் இளநீரை பேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தார்.
தனுஷ்கோடி போகும் பாதை 

பாம்பன் பாலத்திலிருந்து கீழே பார்த்தால் சமுத்திர தண்ணீர் முழுக்க ராமர் கலராக காட்சி அளிக்கிறது.

பாலத்தில் ரயில் 

”வில்லால் இலங்கை மலங்கச்சரம் துரந்த” என்று பெரிய திருமொழியில் திருமங்கை ஆழ்வார் வில்லால் இலங்கையையே கலக்கமடித்த அம்புகளை ஏவிய ராமர் பின்னே சென்றுவிட்டது என் நெஞ்சம் அது மீண்டும் வரும் வரை யார் பழித்தாலும், ஏசினாலும், அவன் பொய் வார்த்தையை கேட்டுக்கொண்டு இருப்பேன் என்கிறாள் பரகால நாயகியாக. நமக்கும் அதே எண்ணம் ஏற்படுகிறது.

தனுஷ்கோடி படங்கள் 






குடிசையில் விஜய் படம். 


பிகு:
ஆழ்வார்கள் மங்களாசனம் தவிர, ஸ்ரீ ஆளவந்தார், வேதாந்த தேசிகன் போன்றவர்கள் இந்த ஸ்தலத்தை குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். மேலும் இந்த ஸ்தலத்தில் பெரியநம்பிகள் வாசம் செய்துள்ளார்.  ஆளவந்தார் குமாரர் தெய்வத்துக்கரசு நம்பி இங்கேயே வாழ்ந்து திருநாடு ஏகினார் என்ற தகவலும் உண்டு. மணவாள மாமுனி அவதார ஸ்தலம் சிக்கல் கடாரம் திருப்புல்லாணியிலிருந்து 30 கி.மீ. தொலைவில் இருக்கிறது.அடுத்த முறை சென்று சேவிக்க வேண்டும்.


சக்கர தீர்த்தம் ஒரு சிறுகுறிப்பு:

சக்கர தீர்த்தம் இன்றைய நிலை
கோயிலுக்கு வெளியே ஐந்து ஏக்க சதுர வடிவில் விரிந்து இருக்கும் புஷ்கரணிக்கு சக்கர தீர்த்தம் என்ற பெயர். தற்கால வரலாறு ஒன்றும் இருக்கிறது. நிச்சயம் எல்லோரும் படிக்க வேண்டும்.

சுமார் 20 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்த புஷ்கரணி ஒரு சின்ன குட்டையாக, சேறும் சகதியுமாக, பக்கத்தில் இருக்கும் கடல் நீரைக் காட்டிலும் உப்பாக இருந்தது. நீர் நிறம் சில சமயம் சிகப்பாக மாறும்,  அப்போது வியாதிகள் பெருகுவதற்கான அறிகுறி!. இதே குட்டையில் சில சமயம் தாங்க முடியாத துர் நாற்றம் கிளம்பும் அது பெரு மழை பெய்வதற்கான வானிலை அறிக்கை.

கடுமையான வயிற்று நோய்களுக்கு அருமையான மருந்து என்று கரையில் தானக விளையும் உப்பை வடதேசத்திலிருந்து வரும் ‘லாட சந்யாசிகள்’ சித்ரா பௌர்ணமி சமயத்தில் சேகரித்து செல்வார்கள்.

பின் நோக்கி ஸ்தல புராண காலத்துக்கு சென்றால் இங்கே மாலி, சுமாலி என்ற அசுரர்களை விஷ்ணு தன் சக்ராயுதத்தை கொண்டு வீழ்த்த,  சக்கரத்தாழ்வான் இத்திருகுளத்தில் தன் மாசடைந்த திருமேனியை நீராடிப் போக்கிக்கொண்டார் அதனால் இந்த குளத்துக்கு பெயர் சகக்ர தீர்த்தம். பின்பு ராமரே இந்த குளத்தில் நீராடி ஜெகந்நாதனை வழிப்பட்டதால் இந்த குளத்தில் குளித்தால் சகல நன்மைகளையும் பெருவார்கள் என்று அருளினார்.

1993 வரை சிறு குட்டையாக இருந்த இந்த தீர்த்தத்தை ஒரு சிறு தெப்பக்குளமாக அமைத்துத் தருவதாக அப்போதைய மாவட்ட ஆட்சியர் திரு கிருஷ்ணன் (ஸ்ரீ அஹோபில மடம் சிஷ்யரும்கூட) வேலையைத் துவக்கினார். அப்படித் தோண்டும் போது படிகள் ஒவ்வொன்றாக தென்பட்டு,  கிட்டதட்ட 27 படிகள் காட்சி கொடுக்க அன்றைய முதல்வரிடம்(அம்மா) சொல்லித் திட்டத்தையே மாற்றி முழு அளவில் வேலை நடந்தது. பல ஆண்டுகளாக மண்ணையும் குப்பையை கொட்டி பாழாகியிருந்த ராமர் நீராடிய குளத்தை சீராக்கி பிரமிக்க வைத்தார் கிருஷ்ணன்.

குளம் சீரானதே தவிர அதில் மழை நீர் மிகவும் குறைவாகவே நிரம்பியது. ஊரில் தண்ணீர் கஷ்டம் வேறு. அப்படியும் 1996ல் ஸ்ரீமத் ஆண்டவன் வந்திருந்தபோது அவர்தான் இங்கு முதலில் நீராடினார்.

பெரியதிருமொழியில் திருமங்கை ஆழ்வார் ”பொன்னங்கழிக்கானல்” என்று அழைக்கபட்ட ஓடை ஒன்று இந்த ஊருக்கு வெளியே இன்றும் இருக்கிறது.
சேமிக்காமல் அதிகம் செலவு செய்து போண்டியானவன் போல், மழைக் காலத்தில் அதில் தண்ணீர் வெள்ளமாய் பெருகி கடலில் கலந்து, பின் வறண்டு கிடக்கும்.

முன்னாள் அமைச்சர் திரு தமிழ்க்குடிமகன் இங்கு வந்திருந்தபோது இந்த ஓடையிலிருந்து வாய்க்கால் வெட்டி திருக்குளத்தில் சேர்த்தால் பிரச்சினை குறையும் என்று கோரினார்கள் ஊர் மக்கள். அவரும் உத்தரவிட்டார். ஆனால் அரசு இயந்திரங்கள் வழக்கம் போல மக்கர் செய்தது.  1997லிருந்து 2002 வரை ஒன்றும் நடக்கவில்லை.

2002ல் கோவில் சம்ப்ரோக்ஷணம் வந்தது, வழக்கம் போல் தண்ணீர் கஷ்டம் நிலவ. மீண்டும் திட்டத்தை செயல்படுத்த வலியுறுத்தப்பட்டது. ஆனால் (இயற்பியல்) விதி விளையாடியது; ”water always flows from higher level to lower level” என்ற விதியின் படி ஓடை கீழ் மட்டத்திலும் ஊரில் உள்ள குளம் 12 அடி உயர மேல் மட்டத்திலும் இருந்தால் தண்ணீர் குளத்துக்கு வர முடியவில்லை.

ஓடையிலிருந்து குழாய் மூலம் தண்ணீர் கொண்டு வர முடிவு செய்த போது கீழக்கரை முஸ்லீம் ஒருவரின் வயல் வழியாக வரவேண்டிய சூழ்நிலை. அந்த முஸ்லீம் அன்பர் “ஊருக்கு நன்மை என்றால் வயல் முழுவதும் பாழானாலும் பரவாயில்லை” என்று பெருந்தன்மையோடு சம்மதித்தார். ஆனால் அப்படியும் நேரடியாக குளத்துக்கு தண்ணீரை கொண்டு வர முடியவில்லை. ஊருக்கு வெளியே ஒரு சம்ப் ( தமிழில் தொட்டி ) கட்டி, அதில் சேகரித்து பின் அதை ஒரு மோட்டார் மூலம் இறைத்து சக்ர தீர்த்ததுக்கு முன் இருக்கும் மதகு குட்டம் என்னும் 13 ஏக்கர் ஊரணி ( ஊரின் அன்றாட தேவைக்கான நீர் ஆதாரம் !) நிறைந்து பின் அதிலிருந்து சக்ர தீர்த்தம் குளம் நிரம்பியது!

2002பின் இந்த குளங்கள் இரண்டும் வற்றவில்லை. மழை நீரால் நிரம்புகிறது. கூடவே அக்கம் பக்கம் இருக்கும் வீடுகளிலும் கிணறுகள் வற்றாமல் இருக்கிறது. ஊரில் எங்கு கிணறு தோண்டினாலும் நல்ல தண்ணீர் கிடைத்து ஊரில் தண்ணீர்ப் பஞ்சம் அடியோடு இல்லை. இந்தியாவிலேயே சிறந்த மழைநீர் சேகரிப்பு பரிசு இந்த ஊராட்சிக்குக் கிடைத்ததில் வியப்பு ஏதும் இல்லை.

இந்த வேலை எல்லாம் நடந்துக்கொண்டு இருந்த போது அந்த ஊரில் 102 வயது பெரியவர் - இவ்வளாவு படிகளா ? நான் சின்ன வயசில் கூட இதை எல்லாம் பார்த்ததில்லையே என்றாராம். திருப்புல்லாணி பற்றி ”புல்லானி அந்த்தாதி” இருக்கிறது அதில் இந்த குளத்தின் படிகளை பற்றிய குறிப்பு 82ஆம் பாடலில் வருகிறது!.

கோயிலுக்கு பக்கம் குளங்கள் எல்லாம் மழை நீர் சேகரிப்பு திட்டங்களே. அவைகளை போற்றி பாதுக்காக வேண்டியது நம் ஒவ்வொருவரின் கடமையும் கூட.

சக்கர தீர்த்தம் என்ற பெயர் கொண்ட இந்த குளத்துக்கு “சக்கரை தீர்த்தம்” என்ற பெயர் பலகை தவறாக இருந்தாலும் பொருத்தமாகவே இருக்கிறது.

கடைசி தகவல்:  இவ்வளாவு தண்ணீர் இருந்தும், லாரித் தண்ணீர் வாங்குவதையும் மக்கள் நிறுத்தவில்லை. பழைய பழக்கம் !

இந்த பதிவில் அடியேனுக்கு பல தகவல்கள் கொடுத்து உதவியது நண்பர் திரு திருப்புல்லாணி ரகுவீரதயாள் ஸ்வாமி அவருக்கு என் நன்றிகள்.

படங்கள்: சில படங்கள் இணையத்திலிருந்து எடுத்தது; மற்றவை அடியேன் எடுத்தது.

Wednesday, August 17, 2016

நோ நான்சென்ஸ் டாக்டர்

இரண்டு வருஷம் முன்வேலை நிமித்தமாக, சென்னைக்கு வந்தவுடன் தொண்டை கட்டிக் கொண்டு, ஜுரம் வந்தது. தி.நகரில் பதினைந்து வருஷத்துக்கு முன் எனக்குப் பழக்கப்பட்ட டாக்டர் விஜயராகவனிடம் சென்றேன். கிளினிக் பெரிதாக மாறவில்லை, காத்துக்கொண்டு இருந்தபோது, பலகையில் இரண்டு வரி எழுதியிருந்ததைப் படித்து ஆச்சர்யப்பட்டேன்.

‘Sulphonylurea போன்ற டயபட்டீஸ் மருந்துகளைக் கொண்டு வரும் மெடிக்கல் ரெப்களுக்கு இங்கே அனுமதி இல்லை.’ அடுத்த வரி இன்னும் ஆச்சர்யத்தைக் கொடுத்தது. உங்களுக்கு டயபட்டீஸ் இருக்கா அதை ரிவர்ஸ் செய்யலாம்!”

டாக்டரிடம் விசாரித்தேன். ஞாயிற்றுக்கிழமை இதைப்பற்றிப் பேசுவேன். வந்து கேளுங்களேன்” என்றார்.

ஞாயிறு அவர் பேச்சைக் கேட்டபோது தெளிவு பிறந்தது. வாழ்நாள் முழுக்க மாத்திரை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற கூற்றை முழுவதும் நிராகரித்தார்.

மேலும் – தினமும் காலை பிரட் சாப்பிடுங்கள், இரவு சப்பாத்தி சாப்பிடுங்கள், நிறையப் பழங்கள் எடுத்துக்கோங்க, வாக்கிங் போங்க, தினமும் ஆறு வேளை சாப்பிடுங்கள் போன்ற எல்லாவற்றையும் நிராகரித்தார்.

அவருடைய இரண்டு மணி நேரம் பேச்சின் சாராம்சம் இதுதான். மனிதன் நூறு வயது வாழப் பிறந்தவன். டயபடீஸ், ரத்த அழுத்தம், தைராய்ட் போன்றவை மாறிவரும் வாழ்க்கை முறையால் நம் உடல் நமக்குச் சொல்லும் எச்சரிக்கை சமிக்ஞைகள். டைப்-2 டயபடீஸ் போதுமான அளவு இன்சுலினைச் சுரப்பதில்லை என்று தப்பான ஆலோசனையின் பெயரில் மாத்திரைகள் கொடுக்கிறார்கள். இது முழுவதும் தப்பு. அதிக இன்சுலின்தான் பிரச்னையே !

Monday, August 15, 2016

ஆசார டயட்


ஆசாரமாக இருந்தாலே பல வியாதிகள் நம்மை அண்டாது.
ஆசாரம் இருப்பது ஏதோ ஐயர், ஐயங்கார் சமாச்சாரம் என்று ஒதுக்கிவிடுகிறோம்.

கல்கி கட்டுரையைப் படித்துவிட்டு பலர் ”என்ன டயட் சார்?”  என்று கேட்கிறார்கள்.

டயட் எடுப்பது எவ்வளவு முக்கியமோ அதே அளவு முடிந்தவரை ஆசாரமாக இருப்பதும். ஆசாரமாக இருந்தால் உடல், மனம் அழுக்காகாமல் இருக்கும்.

ஏகாதசி அன்று முக்கியமான கோயிலின் முக்கியமான அர்ச்சகர் வெஜிடபுள் பிரியாணி பச்சை வெங்காய பச்சடியுடன்சாப்பிடுவதை பார்த்தேன். அதே போல யாத்திரையில் குடுமி வைத்த வைதீகர் முட்டை ஆம்லட் போடும் கடையில் காலில் செருப்புடன் டீ போட்டுக்கொண்டு இருந்தவருடன் டீ வாங்கிக் குடித்தார்,  தன் மடியான வெள்ளி டம்பிளரில் !

Friday, August 5, 2016

காஞ்சிபுரத்து அணில்கள்

காஞ்சிபுரம் 
குரங்குகள் மலையை நூக்கக்
குளித்துத் தாம் புரண்டிட்டு ஓடித்
தரங்க நீர் அடைக்கல் உற்ற
சலம் இலா அணிலும் போலேன்

ஸ்ரீராமருக்கு பாலம் கட்ட குரங்குகள் அணை போடக் கல்லைத் தூக்கிப் போகின்றன. அதைப் பார்த்த அணில்கள் மலையைத் தூக்க இயலாத அணில் கூட்டம் கடலில் உள்ளே சென்று தங்கள் உடலை ஈரமாக்கிப் பின் அந்த ஈர உடலில் மண்ணைப் புரட்டிக்கொண்டு ஓடிச் சென்று மண்ணை உதறி அணைகட்ட உதவுகின்றன.

நான் அந்த அணில் போல் நான் இல்லையே என்று தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் அருளிய திருமாலையில் வருத்தப்படுகிறார். சிலரைப் பார்க்கும் போது நமக்கு அந்த எண்ணம் ஏற்படுகிறது. அடியேனுக்கு இந்த மாதிரி ஓர் அனுபவம் காஞ்சிபுரத்தில் ஏற்பட்டது. அதைச் சொல்லும் முன் என் பயணக் குறிப்பு சிலவற்றை உங்களுக்குத் தருகிறேன்.

விமானம், புஷ்கரணி
ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு கோயில் என்றால் அது ஸ்ரீரங்கம், பெருமாள் கோயில் என்றால் அது காஞ்சிபுரம். ஆழ்வார்களைத் தவிர, வேதாந்த தேசிகன் ( திராமிடோபநிஷத் தாத்பர்ய ரத்னாவளி ), கூரத்தாழ்வான் (வரதராஜ ஸ்தவம்), ஸ்ரீமணவாள மாமுனிகள் (ஸ்ரீ தேவராஜ மங்களம், ஸ்ரீகாஞ்சி தேவப்பெருமாள் தோத்திரம்) என்று பாடியுள்ளார்கள்.

திருக்கச்சி நம்பிகள் தேவராஜ அஷ்டகம் பாடியதோடு அல்லாமல், அவருக்கு ஆலவட்டக் கைங்கரியம் (விசிறுதல்) செய்து, அருளாளனிடம் நம் உடையவருக்கு "ஆறு வார்த்தைகள்' பெற்றுத்தந்தார். திருகச்சி நம்பிகளுக்கு ஆலவட்ட கைங்கரியம் செய்ய நியமித்தவர் ஸ்ரீ ஆளவந்தார்.

கருமாணிக்க சன்னதி
அடியேன் கோயிலுக்குள் சென்ற போது கருமணிக்க சன்னதியை தேடிச் சென்றேன். அங்கே தான் ஸ்ரீஆளவந்தார் முதன்முதலில் இளையாழ்வாரைப் பார்த்து “ஆம் முதல்வன் இவன்” என்று கடாக்ஷித்த இடம். அதைப் பற்றி சுருக்கமாக - ஒரு முறை ஸ்ரீஆளவந்தார் பேரருளாளனையும், பெருந் தேவி தாயாரையும் சேவித்துக் கொண்டு பிரதட்சணமாக வரும்போது, அங்கே யாதவ பிரகாசர் தன்னுடைய சிஷ்யர்களுடன் பிரதட்சணமாக போக ஸ்ரீஆளவந்தார் திருக்கச்சி நம்பிகளை நோக்கி “இவர்களில் இளையாழ்வார் யார் ?” என்று கேட்டார். அதற்கு திருக்கசச்சி நம்பிகள் ”அதோ சிவந்த நெடிய திருவடிகள், அகன்ற திருமார்பு, அழகிய திருவாயுடன், திருமண் சாற்றிக்கொண்டு பொலிவுடன் நடுவே இருக்கிறார்” என்று காட்டியருள, ஸ்ரீஆளவந்தாரும் ‘ஆம் முதல்வன் இவன்’ குளிரக்கடாக்ஷித்து அருளினார். ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தில் ஆசாரியன் ஒரு கண்ணால் நம்மை நோக்கினாலே அதற்கு ஈடு, இணை எதுவும் கிடையாது என்பர். இங்கே ஸ்ரீஆளவந்தார் ஸ்ரீராமானுஜரை தன் இரண்டு கண்களால் நோக்கி கடாக்ஷித்தார் என்றால் ?

Monday, August 1, 2016

கண்களை திறக்கும் மூடிகள் !

யானை வாகனத்துடன்
திரு சுந்தரராஜன்
Recycle' என்ற வார்த்தைக்கு நச்சென்ற ஒரு தமிழ் வார்த்தை இல்லை.மறுசுழற்சி, மறுபயன்பாடு என்ற வார்த்தைகள் இருந்தாலும், அவை உபயோகித்தால் உடனே நம் மனதுக்குச் சட்டென்று அதன் பொருள் உறைப்பதில்லை.

’கபாலிடா’ போன்ற ஒரு வார்த்தையை நேற்று காஞ்சிபுரத்தில் இதற்கு கண்டுபிடித்தேன். அந்த வார்த்தை ‘’சுந்தரராஜன்’
அவர் வீட்டுக்குச் சென்று உட்கார்ந்த போது மாடிப்படியின் மேல் காஞ்சி தேவ பெருமாளும் தாயாரும் காட்சி தந்தார்கள். அடியேனின் பக்தி பெருமாள் தாயாருடன் காட்சி தரும் அளவிற்கு பிரமாதம் இல்லையே எப்படி என்று நினைத்து அவரிடம்

”மேலே பெருமாள்... “

“மூலவர் தான் மேலே போய் பாருங்க”

தேவராஜ பெருமாள் படிக்கட்டு மாதிரியே ஏறிக் கிட்ட சென்ற போது பல ஆச்சரியங்கள் கத்துக்கொண்டு இருந்தது.

தாயார் முகம் ஏதோ பழைய தண்ணி மக். பெருமாள் கீரிடம் ஏதோ பழைய பிளாஸ்டிக் கூடை, கை ஏதோ பழைய பைப் ( இனி நான் சொல்ல போகும் எல்லாவற்றிலும்‘பழைய’ என்ற வார்த்தையை சேர்த்துப் படிக்கவும் ).
கண்களுக்கு மூடிகள், துணிகள், துணி உலர்த்தும் கம்பி, அட்டைப் பெட்டி என்று ஒரு மினி வேஸ்ட்’ பேப்பர் கடையே அதில் இருந்தது.

இன்னொரு அறைக்குச் சென்ற போது அங்கே மேலும் பல ஆச்சரியங்கள் காத்துக்கொண்டு இருந்தது.

சின்ன குட்டி யானை, உற்சவ மூர்த்தி என்று எல்லாம் லைப் சைஸ் மாடல்கள். இந்த முறை உஷாராக
“இதை எல்லாம் எதை வைத்துச் செய்தீர்கள்?” என்றேன்

உற்சவர் 
மெழுகு, எம்சீல் சேர்த்து அவர் சொன்னவை எல்லாம் காயிலான் கடை சமாச்சாரம். சங்கு, சக்கிரம் ஏதோ சின்ன பிளேட் என்றார். உற்றுப்பார்த்தேன்.
பக்கத்தில் சீதையுடன் ராமர், லக்‌ஷ்மணர் ... “சார் இது..” என்று ஆரம்பிக்கும் முன் அவரே அதற்கும் பதில் சொன்னார் இது முழுக்க தர்மோகால்.
ஹாலில் ஓரத்தில் ஸ்டூல் சில அடுக்கிவைக்கப்பட்டு இருந்தது.
“வீட்டில் பெயிண்டிங் வேலை நடக்கிறது போல” என்றேன்.
இல்லை குதிரை வாகனம் செய்துகொண்டு இருக்கிறேன்.

மிரண்டு போனேன். அவரே தொடர்ந்தார்.

குதிரை வாகனம் In Making
”காஞ்சியில் நடக்கும் பிரம்மோற்சவ விழாவில் வரதராஜ பெருமாள் பல வாகனங்களில் பவனி வருவார். நாமளும் அதே மாதிரி ஒரு வாகனத்தைச் செய்து பார்க்கலாம் என்று சில வருஷம் முன் முடிவு செய்தேன். பிறகு அதில் உற்சவரை ஏளப் பண்ணிவிடுவேன். காஞ்சி புரத்தில் இருக்கும் வாகனம் என்ன அளவோ அதே அளாவு - லைப் சைஸ்”.

“கருட வாகனம், அனுமார் வாகனம், குதிரை, ஹம்ச வானகம் எல்லாம் முடிந்துவிட்டது. இந்த வருஷம் குதிரை வாகனம் செப்டம்பர் 30 ரெடியாகிவிடும் வந்து பாருங்கோ” என்றார்.

’கீசர்’ அட்டைப் பெட்டி ஒன்று கிடைத்தது அது தான் மூஞ்சி என்று காண்பித்தார். அதில் இரண்டு கண்களையும் ’மூடிகளால்’ திறந்துகொண்டு இருந்தது.

“அந்த குடை?”

“அது வெறும் அட்டை, துணி” என்றார்.

போய்விட்டு வருகிறேன் என்று வெளியே வந்தேன். அவர்கள் இல்லத்தின் வெளியே ஒரு உடைந்த தூணில் ஆஞ்சநேயர். வழக்கமாக மக்கள் அதன் மீது வெண்ணெய் தடவி பிசுக்காகியுள்ளார்கள்.

“இது .. “ என்று என் கேள்வியை மீண்டும் கேட்டேன்.

ஆஞ்சநேயர் 
“ஓ. அதுவா.. பழைய காலத்து தூண் என்று நினைக்கிறேன். கோயில் புனர்நிர்மாணம் செய்யும் போது அதை அகற்றியுள்ளார்கள் வீதியோரத்தில் கிடந்தது, மக்கள் அதன் மீது வெற்றிலை துப்பிக்கொண்டு இருந்தார்கள். கல்லை ஒருநாள் திருப்பிப் பார்த்தேன். ஆஞ்சநேயர் சிலை இருந்தது. சுத்தம் செய்து ஆளை வைத்து வீட்டு முன் நிற்க வைத்தேன். இன்று போவோர் வருவோர் எல்லாம் அதைச் சேவித்துவிட்டு போகிறார்கள். சிலர் தேங்காய் கூட உடைக்கிறார்கள்.

ஒரு சின்ன அகல் விளக்கு காற்றிலும் எறிந்துகொண்டு இருந்தது.
இதை எல்லாம் செய்யும் திரு ‘’சுந்தரராஜனின் வயது வெறும் 84.
கீதையில் ”அர்ஜுனா நான் எல்லா இடத்திலும் வியாபித்திருக்கிறேன்” என்கிறான் கண்ணன். அது நிஜம் தான்.

Tuesday, July 19, 2016

பனை மரம்

குணசீலத்தில் நுங்கு 
பனை மரம் பற்றிய குறிப்பு சங்க இலக்கியங்களில் இருக்கிறதா என்று தேட வேண்டும். ரயில், பேருந்து பயணங்களில் புறம்போக்கு நிலங்களில் பனை மரங்கள் வளர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கலாம். நுங்கு வாங்கும் போது பனை இலை வாசனையுடன் முன்பு எல்லாம் நுங்கு கட்டித் தருவார்கள். இப்போது எல்லாம் கேரி பேக் தான். ஆனால் இந்த வருடம் குணசீலத்தில் ஒரு தாத்தா பனை ஓலையில் எங்களுக்கு நுங்கு கட்டித்தந்தார்.பனை மரம் பற்றிய குறிப்பு சங்க இலக்கியங்களிலும், ஆழ்வார் பாடல்களிலும் இருக்கிறது ரயில், பேருந்து பயணங்களில் புறம்போக்கு நிலங்களில் பனை மரங்கள் வளர்ந்திருப்பதைப் பார்க்கலாம். நுங்கு வாங்கும் போது பனை இலை வாசனையுடன் முன்பு எல்லாம் நுங்கு கட்டித் தருவார்கள். இப்போது எல்லாம் கேரி பேக் தான். ஆனால் இந்த வருடம் குணசீலத்தில் ஒரு தாத்தா பனை ஓலையில் எங்களுக்கு நுங்கு கட்டித்தந்தார்.

மடல் இலக்கியத்தில் மடல் ஏறுவோர் பனைஓலையைப் பயன்படுத்துவர் என்று இருக்கிறது. 
பனை மரத்தின் கிளையின் இரண்டு பக்கங்களிலும் கூரிய முள் போன்ற பாகங்களைக் கொண்டிருக்கும். இந்தப் பனைமரத்தின் கிளையால் குதிரை போன்ற உருவம் செய்து அதன் மேல் காதல் கொண்ட தலைவன் ஏறி அமர்ந்திருப்பான். இதன் கீழ் உருளை பொருத்தப்பட்டிருக்கும். இதில் கயிற்றைக் கட்டி இழுத்துச் செல்வதை மடல் என்பர். இது மேல் தலைவன் ஏறுவது மடல் ஏறுதல் என்பதாகும். இதை செய்தால் தலைவன் படும் துன்பம் தலைவிக்கு தெரியவரும். இந்த காலத்தில் காதல் தோல்வியால் தாடி வைத்துக்கொள்வது மாதிரி. 

பலராமன், வீடுமன் ஆகியோர் பனைக் கொடியை உடையோராக சித்தரிக்கப்பாடுள்ளார்கள். பனை எனும் சொல் அளவின் பெருக்கத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாக திருவள்ளூவர் பயன்படுத்தியுள்ளார். 


தினைத் துணை நன்றி செயினும், பனைத் துணையாகக்
கொள்வர்-பயன் தெரிவார்


செய்யப்பட்ட உதவி சின்னதாக இருந்தாலும்,, அதன் பயனை உணர்ந்தவர் அதனைப் பனை மரம் அளாவு போன்றது என்கிறார். 



திருமழிசைப் பிரான் திருசந்த திருசந்த விருத்தத்தம் ( 813 ) பாடலில் இருக்கு என்றார்.
கரண்டம் ஆடு பொய்கையுள் கரும் பனைப் பெரும் பழம்
புரண்டு வீழ வாளை பாய் குறுங்குடி நெடுந்தகாய்
திரண்ட தோள்-இரணியன் சினங் கொள் ஆகம் ஒன்றையும் இரண்டு கூறு செய்து உகந்த சிங்கம் என்பது உன்னையே
நீர்க் காக்கைகள் உலாவும் பொய்கையில் கரிய பனம் பழங்கள் விழுவும், வாளை மீன்கள் அவற்றை நீர்க் காக்கையாகக் கருதி விழுங்கப் பாயும் திருக்குறுங்குடியில் எழுந்த பெரியோனே! ஆளரியாய்த் தேன்றி இரணியனை இரு கூறாக்கியது நீ தானே என்கிறார்.
மேலும் பனைமரம் மேலும் நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழி ( 3010, 4-1-4 ) வருகிறது. ”பனைத்தாள் மதகளிறு அட்டவன் பாதம் பணிமினோ” பனைமரம் போன்ற கால்களை உடைய மதம்பொருந்திய யானையைக் கொன்ற கண்ணன் திருவடிகளை வணங்குங்கள் என்கிறார்.
அதே போல திருமங்கையாழ்வார் பெரிய திருமொழி ( 1876, 10-3-9 )
“ஏடு ஒத்து ஏந்தும் நீள் இலைவேல் எங்கள் இராவணனார் ஒடிப் போனார்” இங்கு ஏடு பனைஓலையை குறிக்கிறது. வாயு வேகத்தில் வந்த இராமபாணத்தால், பனை ஓலை காற்றில் பறப்பது போன்று, இராவணனின் வேல் ஆயிற்று என்கிறார் ஆழ்வார்

அபூர்வ மரம்! 
போன வருடம் டைம்ஸ் நாளிதழில் திண்டிவனம் பக்கம் ஒரு அபூர்வமான பனை மரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாக செய்தியைப் படித்தேன். பனை மரம் பூத்து குலுங்கும் படம் போட்டிருந்தார்கள். இந்த அரிய வகையான பனை மரத்தின் விதையைப் பாதுகாத்து அதை நட்டு வளர்க்கத் தோட்டக்கலை முடிவு செய்திருக்கிறது என்றும் படித்தேன். இந்தப் பனை மரம் அதன் வாழ்நாளில் ஒரே ஒரு முறை மட்டுமே பூத்து காய்க்கும் என்பது வியப்பளிக்கும் செய்தி. 120 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை தான் பூக்கும் என்றும் இணைத்தில் படித்த போது தெரிந்தது.


ஆழ்வார் பாடல்களில் பனை மரம் பற்றிய குறிப்பு இல்லாது போனாலும் நாத முனி காலத்தில் ஆழ்வார் பாடல்களை ’பட்டோலைப்படுத்த’ இந்தப் பனை மரத்தின் ஓலைகள் பயன் படுத்தப்பட்டது. இன்னும் கூட பழைய ஓலைகளைப் பக்குவப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள்.

பனை ஓலைச்சுவடிகள் - மேல்கோட்டை
திரு.அரங்கராஜன் ஸ்வாமிகளிடம் பேசிக்கொண்டு இருந்த போது( நம்பிள்ளை உரைத்திறன் என்ற தலைப்பில் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்). படி எடுக்கும் போது ஏற்படும் தப்புக்கள் பற்றியும் அவர் சொல்லும் குறிப்புகள் சுவாரசியமானவை. பனை ஓலை சுமார் நூறு வருடம் தாக்குப்பிடிக்கும். குளிர் பிரதேசங்களில், நேபாளம், இமயமலை போன்ற இடங்களில் மேலும் சில வருஷம் இருக்கலாம். நம் ஆசாரியர்கள் பலர் எழுதியது சுவையாக இருக்க அதைக் கரையான் தான் சாப்பிட்டது என்று படித்திருக்கிறோம்.

இந்தச் சித்திரை மாதம் மேல்கோட்டையில் Academy of Sanskrit Research விஜயம் செய்த போது முதல் முறையாகப் பல ஓலைச்சுவடிகளைக் கையில் தொட்டுப் பார்த்தேன். எல்லா ஓலைச்சுவடிகளையும் பாதுகாத்து வைத்துள்ளார்கள். அதில் 400 வருடம் பழமையான நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியும் அடங்கும். ஓவியங்களுடன் ! வாழைமட்டை அளவு ஒரு கட்டு ஓலைச்சுவடியில் 1.75லட்சம் மஹாபாரத ஸ்லோகம் பார்க்க முடிந்தது. எல்லாவற்றையும் தைலம் தடவி பாதுகாக்கிறார்கள். பூச்சி வராமல் இருக்கப் பாம்பு உரித்துப் போட்ட தோலை அதன் மீது போர்த்தியிருப்பதை பார்த்தேன்.

ராமானுஜர் உபயோகித்த கூடை
மேல்கோட்டை ராமானுஜர் சன்னதியை நிர்வகிப்பவரின் வீட்டில் சில வருடங்கள் முன் தங்கியிருந்த போது அவர்கள் வீட்டுக் கோவில் ஆழ்வார் சன்னதியில் (வீட்டின் பெருமாள் அறை) ராமானுஜர் மடி மீது அமர்ந்த செல்வப்பிள்ளை விக்கிரகத்தைப் பார்க்க நேர்ந்தது. இவர்களின் இல்லத்தில்

இ-ரா-மா-நு-ச-ன் - கையெழுத்து !
ராமானுஜர் தன் கைப்பட எழுதிக் கொடுத்த ஓலைச்சுவடியில் 'இராமானுசன்' என்ற கையெழுத்து ஓலை ஒன்று இருக்கிறது. மேல்கோட்டையிலிருந்து 20 கிமீ தூரத்தில் இருக்கும் தொண்டனூர் கோயிலில் இராமானுசர் உபயோகப்படுத்திய ஓலைப்பெட்டியை இன்றும் பார்க்கலாம்.

அடுத்த முறை காரிலோ, ரயிலிலோ போகும் போது பனை மரத்தைப் பார்த்தால் சாதாரணமாக நினைக்காதீர்கள்! நமக்குப் பல பொக்கிஷங்களை அது தந்திருக்கிறது.