Thursday, January 11, 2018

திருப்பாவை - 24 ( என்று என்று )


திருப்பாவை - 24 ( என்று என்று )
அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய்! அடிபோற்றி!
சென்று அங்குத் தென்னிலங்கை செற்றாய்! திறல் போற்றி!
பொன்றச் சகடம் உதைத்தாய்! புகழ் போற்றி!
கன்று குணிலா எறிந்தாய்! கழல் போற்றி!
குன்று குடையாய் எடுத்தாய்! குணம் போற்றி!
வென்று பகை கெடுக்கும் நின் கையில் வேல் போற்றி!
என்று என்று உன் சேவகமே ஏத்திப் பறை கொள்வான்
இன்று யாம் வந்தோம் இரங்கு ஏலோர் எம்பாவாய்.
”என்று என்று” என்ற வார்த்தையை என்ன என்று சொல்லுவது. “அன்று, சென்று, குன்று, வென்று, என்று, இன்று” என்ற எதுகைக்காக ஆண்டாள் உபயோகித்திருக்கிறாள் என்று நினைப்போம். அப்படி இல்லை.
ஆண்டாள் ”தமிழை ஆண்டாள்” என்று சொல்லலாம். Word power என்பதை தமிழில் சொல்வளம் என்று கூறலாம். சொல்வளம் எதில் இருக்கிறது என்றால் நாடோடித்தனான எளிமையான பாடல்களில் அதில் வாசனை இருக்க வேண்டும். ஆண்டாள் தமிழில் வாசனை இருக்கிறது.
பாடல்களில் வாசனையா ? பகுத்தறிவாக இல்லையே என்று யோசிக்கலாம்.
இந்த கட்டுரையில் பல வாசனைகளை அனுபவிக்க உங்களை அழைக்கிறேன்.
முதலில் ‘வங்கிபுரத்து நம்பி’ பற்றிச் சொல்கிறேன்.
’வங்கிபுரத்து நம்பி’ என்ற ஆசாரியரைப் பற்றி நாம் அதிகம் கேள்விப்பட்டிருக்க மாட்டோம். அவர் திருநட்சத்திரம் பற்றிய குறிப்பு கூட நம்மிடம் இல்லை, அதனால் என்ன ? இவர் எம்பெருமானார் சிஷ்யர், இவர் திருதகப்பனார் ’வங்கிபுரத்து ஆச்சி’ ஸ்ரீமணக்கால் நம்பியின் சிஷ்யர். இந்தச் சம்பந்தம் போதும்.
ஸ்ரீரங்கத்தில் ‘ஸ்ரீஜெயந்தி’ உற்சவம். நம்பெருமாள் மண்டபத்தில் எழுதருளியிருக்கிறார். நல்ல கூட்டம். ஒருபக்கம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ கோஷ்டி பஞ்சகச்சம், திருமண் தரித்துக்கொண்டு இன்னொரு பக்கம் பக்கத்துக் கிராமத்து இடைச்சிகளின் பட்டிக்காட்டு கூட்டம். முதலியாண்டான் தான் கூட்டத்தை ஒழுங்கு படுத்திக்கொண்டு இருந்தார்.
அன்று வங்கிபுரத்து நம்பி கொஞ்சம் தாமதமாக வந்தார். ஒரு பக்கம் வேதம், பிரபந்தம் சேவிக்கும் ஸ்ரீவஷ்ணவ கூட்டம் இன்னொரு பக்கம் பட்டிக்காட்டு ஆய்ச்சிகளின் கூட்டம் எந்த கோஷ்டியில் சேர்ந்துக்கொள்ளலாம் என்று யோசித்து நம்பெருமாள் திருமுகத்தை பார்த்தார். நேராக ஆச்சிகளின் கூட்டத்தில் போய் நின்று கொண்டார். இதை முதலியாண்டான் கவனித்துவிட்டார்.
பெருமாள் சேவை முடிந்த பின் முதலியாண்டான் “ஸ்ரீவைஷ்ணவ கோஷ்டியில் சேராமல், பட்டிக்காட்டு ஆய்ச்சிகள் பக்கம் சென்றது ஏன் ?” என்று கேட்க அதற்கு நம்பி
”நம்பெருமாளைப் பார்த்தேன். அவர் கடைக்கண் ஆசியர்களின் கூட்டத்தைப் பார்த்துக்கொண்டு இருக்க அங்கே சென்று சேர்ந்துகொண்டேன்” என்றார்.
நம்பெருமாள் பார்வை ஏன் ஸ்ரீவைஷ்ணவ கோஷ்டியின் பக்கம் செல்லவில்லை ?
அங்கே மேடாக இருந்ததாம் என்ன மாதிரியான மேடு ? ஜாதியினால் ஒரு மேடு, கல்வியினால் ஒரு மேடு, செல்வத்தினால் ஒரு மேடு என்று “வஞ்ச முக்குறும்பு ஆம் குழியைக் கடக்கும்” இவ்வளவு மேடுகள் என்ற அகங்காரம் இருந்ததால் நம்பெருமாள் அந்தப் பக்கம் திரும்பவே இல்லையாம்.
முதலியாண்டான் விடவில்லை “சரி ஆய்ச்சிமார்கள் நம்பெருமாளை என்ன சொல்லி சேவித்தார்கள் ?”
“நல்ல பட்டு வஸ்திரம் அணிவீர்”
“பொன்னாலே பூணூலிடுவீர்”
“நல்ல மாணிக்கம் பொதிந்த நகை அணிவீர்”
“பால், பழம் உண்பீர்”
“நம்பெருமாள் நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்வீர்.. வாழ்வீர்”
என்று சாதாரண கிராமிய பாடல்களை சொல்லிச் சேவித்தார்கள் என்றார்
“நீர் என்ன சொல்லி சேவித்தீர்?
“அடியேன் விஜய்ஸ்வ விஜயீபவ…” என்று சொல்லி சேவித்தேன் என்றார் நம்பி
.
அதற்கு முதலியாண்டான் “அந்தக் கூட்டத்துக்கு சென்றும் உமது முரட்டு சமஸ்கிருதத்தை விடவில்லையே” என்றாராம்.
அதாவது அந்த கூட்டத்துக்கு சென்றும் இடைச்சிகளின் மனோபாவம் அவர்கள் வாசனையை உணரவில்லையே என்று அர்த்தம்.
இன்றைய ஆண்டாள் பாசுரத்தில் என்ன வாசனை இருக்கு ? பெரியாழ்வார் வாசனை. இலக்கிய நோக்கில் பார்த்தால் இந்த பாடலை பார்த்தால் “போற்றிப் போற்றி” என்று ஆண்டாள் பெருமாளை போற்றுகிறார் என்று தோன்றும்.
’பட்டர்பிரான் கோதை’ சாராதணமாக எழுதுவாளா ?
ஆங்கில அறிஞர்கள் கொண்டு ஆண்டாளை அனுபவிக்க முடியாது. அது ஒரு விதத்தில் முட்டாள் தனம் கூட. கோயிலுக்கு எதற்குச் செல்கிறோம் என்று ஒரு ஆங்கில அறிஞரைக் கேட்டால் “Prayer” என்பார். ஆழ்வார்கள் பெருமாளை மங்களாசாசனம் செய்தார்கள் என்பதை “Azhavar’s prayed to Lord Vishnu” என்று குழந்தைகளுக்கு ஆங்கில வழியில் சொல்லித்தருகிறோம்.
Prayer வேறு Blessing வேறு. பெரியாழ்வார் செய்தது மங்களாசாசனம் - blessing!
இந்தக் காட்சியை கற்பனை செய்து பாருங்கள். யானை மீது பெரியாழ்வார். பெரியாழ்வார் தலைக்கு மேலே பெருமாள் கருடாழ்வார் மீது அமர்ந்து கொண்டு காட்சி தருகிறான்.
ஏரோபிளேன் மேலே போகும் போது நான் அதைக் கீழே இருந்த பார்த்திருப்போம். என்ன தெரியும், இரக்கை, பிறகு அதன் அடிப்பாகம். பெரியாழ்வாருக்கு என்ன தெரிந்திருக்கும் ? பெருமாளின் திருக்கமலப் பாதம்.
உடனே
“மல்லாண்ட திண்தோள் மணிவண்ணா! - உன்
செவ்வடி செவ்வி திருக்காப்பு” என்று பல்லாண்டை ஆரம்பிக்கிறார்.
அடுத்த முறை பல்லாண்டு சேவிக்கும் போது இதை நினைத்துக்கொண்டு சேவித்துப்பாருங்கள் வேறு அனுபவமாக இருக்கும்.
அம்மாவிடம் “உனக்கு என்ன வேண்டும் “ என்று கேட்டுப்பாருங்கள். “நீ நல்லா இருந்தா அதுவே எனக்கு போதும்”என்பாள்.
பெரியாழ்வாரும் பல்லாண்டில் அம்மா மாதிரி “ஒன்றும் வேண்டாம் நீ நல்லா இருப்பா அது போதும்” என்கிறார். This is not prayer!
பெரியாழ்வார் வாசனை ஆண்டாளிடமும் இல்லாமலா போகும். மீண்டும் உங்களைக் கற்பனை உலகிற்கு அழைக்கிறேன்.
போன பாசுரத்தில் ஆண்டாள் ”இங்ஙனே போந்தருளி” என்று பெருமாளின் நடை அழகைக் காண ஆசைப்பட்டாள். பெருமாளும் நாலு அடி நப்பின்னை பிராட்டியுடன் நடந்து வருகிறார். அங்கே சிம்மாசனத்தில் நப்பினையுடன் உட்காந்து ஒரு காலை மடக்கிக்கொண்டு இன்னொரு காலை தொங்கப் போடுகிறார்.
அப்போது ஒரு பெண் அவர் திருப்பாதத்தை வைக்க ஒரு சின்ன பீடம் போடுகிறாள். இன்னொரு பெண் வெறும் பாதமாக இருக்கிறதே என்று “ஸ்ரீசடகோபத்தை” கோத்தருளிகிறார்.
ஆண்டாளும், அவளது கோஷ்டியினரும் ஒவ்வொருவராக வந்து பெருமாள் பாதங்களைத் தொட்டு சேவிக்கிறார்கள். அப்போது அவர் பாதம் கன்னிப் போயிருப்பதை பார்க்கிறார்கள். ஏன் கன்னிப் போயிருக்கிறது ? நாலு அடி ஆண்டாளுக்காக நடந்து வந்ததால் சிவந்து போய் இருக்கிறது.
குழந்தையின் கால்கள் சிவந்திருந்தால் உடனே அம்மாவிற்கு ஏற்படும் அதே பரிவு ஆண்டாளுக்கு ஏற்பட “நடந்த கால்கள் நொந்தவோ” என்று ஆண்டாளுக்கு திருவிக்கிரம அவதாரம் நினைவுக்கு வருகிறது உடனே
“அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய்! அடிபோற்றி!” என்று பெரியாழ்வார் போல மங்களாசாசனம் செய்ய ஆரம்பித்து வரிசையாக ”அன்று” நடந்த எல்லா அவதாரங்களும் சொல்லி “இன்று” வந்தோம் என்று முடிக்கிறாள் ஆண்டாள்.
அடிபோற்றி = செவ்வடி செவ்வி திருக்காப்பு. இது தான் பெரியாழ்வார் வாசனை.
முன்பு பார்த்த ஸ்ரீஜெயந்தி நம்பெருமாள் உற்சவ பட்டிக்காட்டு இடைச்சிகள் கோஷ்டி மாதிரி ஆண்டாள் போற்றி போற்றி என்று மங்களாசாசனம் செய்ய ஆரம்பித்துவிட்டாள். கோஷ்டி வாசனை !
இந்த வாசனை ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தில் எங்கும் பரவியிருக்கிறது.
ஒரு முறை ஸ்ரீராமானுஜர் தன் குரு யாதவ பிரகாசருக்கு எண்ணெய் தேய்த்துக்கொண்டிருந்தார். குருவின் தலையில் இதமாகத் தேய்த்துக்கொண்டு இருந்த சமயம், யாதவப் பிரகாசர் சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் வரும் "தஸ்ய யதா கப்யாஸம் புண்டரீகம் ஏவம் அக்ஷிணி" என்ற வாக்கியத்துக்குப் பொருள் சொல்லலானார். கப்யாஸம் என்கிற சொல்லை கபி ஆஸம் என்று இரண்டாகப் பிரித்தார். கபி என்றால் குரங்கு; ஆஸம் என்றால் அதன் பின்பகுதி. ஆகவே பகவானுடைய கமலக் கண்கள் குரங்கின் பின்பகுதியை போலச் சிவந்து இருந்தன என்று விபரீதமாக அர்த்தம் சொன்னார். இதைக் கேட்டதும் ஸ்ரீராமானுஜர் கண்களிலிருந்து நீர் பெருக அவற்றில் சில துளிகள் யாதவப் பிரகாசர் தொடையில் பட, யாதவ பிரகாசர் ஏன் என்று கேட்க, அதற்கு ஸ்ரீராமானுஜர், "இதற்கு இப்படி அர்த்தம் செய்யக் கூடாது; சூரியனின் கதிர்களால் ஆஸம்- மலரச் செய்யப்பட்ட புண்டரீகம் தாமரை மலர்; அந்த மலரைப் போன்ற கண்களை உடையவன்" என்றார்.
பெருமாள் மீது ஸ்ரீராமானுஜருக்கு இருந்த பிரேமை. இது.
எங்கள் ஆழ்வான் என்ற ஆசாரியரை ”அம்மாள் ஆசாரியன்” என்றும் அழைக்கிறார்கள். நடாதூர் அம்மாளின் ஆசாரியர் அதனால் ”அம்மாள் ஆசாரியன்” என்று அழைப்பர்கள்.
சிஷ்யனின் பெயரை வைத்து ஒரு ஆசாரியனா ? ஏன் என்று யோசித்திருக்கீறீர்களா ? காரணம் இருக்கு.
ஒரு தாய் தன் குழந்தைக்குப் எப்படிப் பரிவுடன் சரியான பதத்தில் பாலை ஊட்டுவாளோ அதே போல தேவப் பெருமாளுக்கும் பக்குவமாக இளம் சூடான பாலமுது சம்பர்ப்பிக்கும் சேவை செய்தார். “எனக்குத் தாய் தந்தை கிடையாது ஆனால் நீர் என் தாய் போல் என்ன கவனித்துக்கொள்கிறீர்” என்று சொன்னாராம். அதனால் தான் அவருக்கு நடாதூர் ”அம்மாள்” என்று திருநாமம் கிடைத்தது.
இப்பேர்பட்ட சிஷ்யனினாக இருக்கிறானே என்று எங்கள் ஆழ்வான் “அம்மாள் ஆசாரியன்” வைத்துக்கொண்டார். பொங்கும் பரிவு!.
பட்டருக்கு யார் ஆசாரியர் ? எம்பார். ஏன் எம்பார் என்று தெரியுமா ? கூரத்தாழ்வானுக்கு பட்டர் பிறந்த சமயம். எம்பார் குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு எம்பெருமானாரிடம் கொடுக்க “என்ன துவயம் வாசனை வீசுகிறதே” என்றாராம். இல்லை வீதியில் வரும் போது குழந்தைக்கு காப்பாக இருக்கட்டுமே என்று “காதில் துவயம் மஹாமந்திரத்தை சொல்லிக்கொண்டு வந்தேன்” என்றாராம். நீரே ஆசாரியராக இருக்க வேண்டும் என்று வித்தித்தார். உது துவத்துடைய வாசனை !
ஆண்டாள் பாடல்களை படிக்கும் போது நமக்கும் அந்த மனோபாவம் வர வேண்டும். திருப்பாவையைப் பாமாலை என்பார்கள், பூர்வர்கள் சாதாரணமாகச் சொன்ன வார்த்தை இல்லை. இவ்வொரு பாடலையும் ஒரு மலர் என்றால் அதை ஆண்டாள் ஒன்றாகச் சேர்த்து ஒரு மாலையாக நமக்குச் சமர்ப்பித்திருக்கிறார்கள்.
அந்த மனோபாவத்துக்குள் சென்றால் தான் ஆண்டாளை ரசிக்க முடியும். அப்படி ஆண்டாளை அனுபவித்தால் தான் பெருமாளை அனுபவிக்க முடியும்.
திருக்கோயில்களில் இருக்கும் நிலை அர்ச்சை. ஆழ்வார்கள் பக்தியுடன் சேவித்ததால் “திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன்” என்று பாசுரம் பாட முடிந்தது. நாம் பார்க்கும் போது அது ‘சிலை’ என்று நினைப்பதால் பூர்ணமாக பக்தி செய்ய முடிவதில்லை.
சுஜாதா 90களில் எழுதிய கட்டுரையின் ஒரு பகுதியை இங்கே தர வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.
--(0)--
பிரிட்டிஷ் கவுன்சில் நூலகத்தில் "இந்தியா நூறு வருஷத்துக்கு முன்" என்கிற மறுபதிப்பு புத்தகம் இருக்கிறது. டபிள்யூ உர்விக் ( W.Urwick ) என்னும் பாதிரியார் எழுதியது. ஸ்ரீரங்கம், திருவானைக்கா, திருச்சி, சிதம்பரம், மாகாபலிபுரம் போன்ற இடங்களில் நூறு வருஷத்துக்கு முந்தைய தோற்றத்தின் வர்ணனை கிடைக்கிறது. சில அரிய வுட்கட் போன்ற படங்களும் பிரமிக்க வைக்கின்றன. ஸ்ரீரங்கம் கோவிலின் ஆயிரங்கால் மண்டபத்தையும் சேஷராயர் கோவிலின் ஆயிரங்கால் மண்டபத்தையும் வர்ணித்துவிட்டு வேல்ஸ் இளவரசர் 1875-இல் இந்தியா விஜயத்தின் போது இங்கு வந்திருந்து கோபுரத்தின் மேல் ஏறினதையும் ஐந்நூறு ரூபாய் கோவிலுக்கு அளித்ததையும் சொல்லியிருக்கிறார்.
அதன் பின் வருகிறது ஓர் அதிர்ச்சி.
"கோயிலின் பிரம்மாண்டமும் பெருமையும் அதன் பிரகாரங்களின் விஸ்தாரமும் ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளிகளின் திறமையும் வருஷக் கணக்கான உழைப்பையும் காட்டும் போது இதற்கு ஏறுமாறாக உள்ளே ஒளியிழந்த இருட்டில் எண்ணெய் வழியும் அச்சம் தரும் பிம்பம் மிக வினோதமாக நம்மைத் தாக்குகிறது. வெறுக்கத்தக்க மோசமான உருவவழி பாட்டுக்கு உலகிலேயே விஸ்தாரமான ஒருகோயில் அமைப்பு எழுப்ப பட்டுள்ளது”
லண்டனில் வெளியிடப்பட்ட இந்தப் புத்தகம் நம்மை ஆண்ட வெள்ளைக்காரர்கள் எத்தனைத் தப்பாக விபரீதமாக நம் முறைகளையும் விக்கிரக வழிபாட்டையும் புரிந்து கொண்டார்கள் என்பதற்குச் சரியான சாட்சி.
லேலை நாட்டு ஆராய்ச்சியாளர்களோ மத இயலாளர்களோ ஒரு பொழுதும் நம் திருத்தலங்களின் வழிமுறைகளை முழுவதும் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அவர்களுக்கு விளக்கிச் சொல்லுவது விரயம் எப்படி நம்மால் அவர்கள் 'ஓப்பெரா' சங்கீதத்தை ஒரு அளவுக்கு மேல் புரிந்து கொள்ள முடியாதோ அதே போல்.
"நந்தா விளக்கே அளத்தற்கரியாய் நர நாராயணனே கருமுகில் போல் எந்தாய்" என்று திருமங்கையாழ்வார் திருநாங்கூரின் கருவறையின் இருட்டில் பாடியதின் உருக்கத்தை எப்படி பாதிரியார்களுக்கு விளக்க முடியும் ? நம் வழிபாடு வெளிப்புற அடையாளங்களுக்கு அப்பாற்பட்டது என்பது மத மாற்ற அவசரத்தில் இருந்தவர்களுக்குப் புரிந்ததே இல்லை.
--(0)--
பிள்ளை உரங்காவில்லி தாஸர் நம்பெருமாள் புறப்பாடு கண்டருளும் போது ஒரு கத்தியை பிடித்துக்கொண்டு சேவித்து வருவாராம். பெருமாள் திருமேனிக்கு ஏதேனும் அசைவு ஏற்பட்டால், அந்தக் கத்தியால் தம்மைக் குத்திக்கொண்டு உயிரை விட்டு விடுவதற்காகவே அப்படிச் செய்வாராம்.
ஸ்ரீராமாயணக்கதை கேட்ட போது ராமர் சீதையைக் மீட்க அரக்கர்களுடன் போர் புரிந்தார் என்பதைக் கேட்டு உணர்ச்சிவசப்பட்டு சண்டை போட தன் படையைத் தயார் செய்தார் குலசேகர ஆழ்வார். குலசேகர ஆழ்வாரிடம் ஸ்ரீராமருடைய வாசனை வரும்.
கோயிலில் வாசனை என்று ஒன்று உண்டு. திருநறையூர் அரையர் பற்றி ஒரு சம்பவம் சொல்கிறேன். தொட்டியம் ( ஸ்ரீரங்கம் அருகே இருக்கும் ஊர்) திருநாராயணபுரத்திலே இருக்கும் சந்நிதியில் அர்ச்சாவதார பெருமாளுக்கு சில பகவத் விரோதிகள் நெருப்பை வைத்தனர் ( அந்த காலத்திலேயும் இருந்திருக்கிறார்கள் ! ). இதைப் பார்த்த அரையர் உடனே எம்பெருமான் திருமேனிக்குண்டான ஆபத்தைக் கண்டு தாமும், மனைவியும், பிள்ளைகளுடன் குடும்பத்துடன் அத் திவ்விய மங்கள விக்கிரகத்தைக் அணைத்துக் கொள்ள நெருப்பும், புகையும் சூழ குழந்தைகள் மூச்சுவிட முடியாமல் திணறி
”பொறுக்கமுடியவில்லையே!” என்று கூற அதற்கு அரையர் “இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் தான், துன்பம் பிறகு பெருமாள் திருவடிகளில் சுகமாக இருக்கலாம். அதுவரை பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்றாராம்.
திருவாய்மொழியை தொட்டுப்பார்த்தால் ஈரமாக இருக்குமாம். ஈரமாக இருந்தால் அதில் வாசனை இல்லாமல் இருக்குமா ? அதிலும் ஒரு வாசனை இருக்கிறது. பிள்ளை திருநறையூர் அரையரிடம் மூன்று திருவாய்மொழிகளுக்கு பொருள் கேட்டேன். அவர் என்ன சொன்னார் என்று நினைவில்லை, ஆனால் அவர் திருவாய்மொழிப் பாசுரங்களுக்கு பொருள் கூறத்தொடங்கி அப்பாசுரங்களில் மிகவும் ஈடுபட்டுக் கண்ணீர் விட்டார் என்பது மட்டும் நினைவிருக்கு என்றாராம் நஞ்சீயர்.
நிறத்தில் கூட வாசனை இருக்கு. கார்மேனி செங்கண் என்பது கருப்பு, சிகப்பு இரண்டும் கலந்து முரண் அழகு என்பார்கள் தமிழ் இலக்கணத்தில்.
கருப்பு சிகப்பு என்ற வண்ணத்தில் எந்தக் குறையும் இல்லை. ஆண்டாளுக்கு கருப்பு, சிகப்பு கண்ணனாகத் தெரிந்தது. நமக்குத் திருப்பாவை வந்தது.
பக்தி வாசனை இல்லாத கருப்பு சிகப்பு சம்பந்தத்தால் நாத்திகமும் உளறல்கள் மட்டுமே வரும். கருப்பு சிகப்பு வண்ணம் போல தான் தமிழும்.
பக்தி வாசனை இருந்தால் திருப்பாவை வரும். வாசனை இல்லை என்றால் கவிஞர்களுக்கு எல்லாம் அரசனாக இருந்தாலும் அதில் வெறும் வார்த்தைகள் தான் வரும்.
பெரியவாச்சான் பிள்ளை, நாயனார் போன்றவர்கள் அனுபவித்த திருப்பாவையை நாமும் அதே போல அனுபவிக்க வேண்டும். இதை எல்லாம் ஆண்டாள் சொல்லவில்லையே என்பது இளநீர் உள்ளே எப்படி தண்ணீர் போனது என்று யோசிப்பது போன்றது.
நம்மாழ்வார் பாசுரம் ஒன்றை பார்க்கலாம்.
வடிவினை இல்லா மலர்மகள் மற்றை
நிலமகள் பிடிக்கும் மெல்லடியை
கொடுவினையேனும் பிடிக்க நீ ஒருநாள்
கூவுதல் வருதல் செய்யாயே
நிலமகளும் மலர்மகளும் வருடும் நின் மெல்லடியை இந்தக் கொடியவினை செய்த பாவியேனும் பிடிக்க வேண்டுமென்று கூவுகிறேன். இங்கேயும் நம்மாழ்வார் பெருமாளின் பாதத்தை மெல்லடி என்று கூறுவதை கவனிக்கலாம்.
பெருமாள் கோயிலுக்கு போகும் போது செருப்பைக் கழட்டி வைத்துவிட்டுத் தான் செல்வோம். அதே போல நாம் கோயிலுக்கு செல்லும் போதும் நம்மிடம் இருக்கும் so called பகுத்தறிவுகளைக் கழட்டி வைத்துவிட்டுச் சென்றால் உள்ளே என்ற பெருமாளின் பாதுகைகள் நமக்குக் கிட்டும்.
பாதுகைகளுக்கு Brand Name ஸ்ரீசடகோபன்.
“என்று என்று” என்று இருக்கிறதே பாடலில் …?
பெருமாளை பற்றி எல்லாவற்றையும் செல்ல வேண்டும் ஆண்டாளுக்கு ஆனால் திருப்பாவையை எட்டு வரியில் முடிக்க வேண்டும் என்ன செய்வது ?
ஆங்கிலத்தில் etc., etc., என்று நாம் இன்று எழுதுவதை ஆண்டாள் அன்றே “என்று என்று” என்று எழுதிவிட்டாள் !
பிகு: பெருமாள், ஆழ்வார்கள், ஆசாரியர்களுக்கு நாம் வாழி திருநாமங்களை சொல்லுகிறோம்.

Thursday, November 23, 2017

அஹோபிலத்தில் நம்முடை நம்பெருமாள்

ஸ்ரீ நிகமாந்த மஹா தேசிகன் 750வது திருநட்சத்திரத் அன்று காலை அஹோபிலத்தில் இருந்தேன் ( அக்டோபர் 1, 2017 )
அஹோபிலம் என்றவுடன் நவ நரசிம்மர்கள் நினைவுக்கு வருவார்கள். தசாவதாரத்தில் நரசிம்ம அவதாரத்துக்கு தனி சிறப்பு உண்டு. ஒரே சமயத்தில் மனித ரூபம், மிருக ரூபம் இரண்டையும் இணைத்துக்காட்டியது நரசிம்ம அவதாரத்தில் மட்டுமே.
ஹிரண்யன் கேட்ட வரம், பிரகலாதனின் நாராயண பக்தி பற்றி எல்லாம் உங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரிந்திருக்கும். பெருமாள் ஏன் சிம்ம ரூபத்தை எடுத்துக்கொண்டார் ? புலி, கரடி என்று ஏதாவது ஒரு மிருக ரூபத்தை எடுத்துக்கொண்டிருக்கலாமே ? ஏன் சிங்கம் ? யோசித்துக்கொண்டே ஒண்ணரை நாளில் எப்படி ஒன்பது நரசிம்மர்களையும் சேவிக்க போகிறோம் என்று சுற்றி இருந்த மலையை பார்த்த போது மலைப்பாக இருந்தது.

Saturday, November 18, 2017

அயோத்தியின் மனத்துக்கு இனியான்

விக்கிபீடியாவில் அயோத்தியா பற்றி குறிப்பு இப்படி இருக்கிறது - ‘is an ancient city of India, believed to be the birthplace of Rama’ - அதாவது ஸ்ரீராமர் பிறந்த இடம் என்று ‘நம்பப்படுகிறது.’
அக்டோபர் 10 இரவு. பேருந்தில் தூங்கிக்கொண்டு இருந்தபோது “அயோத்தி வந்தாச்சு!” என்று எழுப்பப்பட்டேன். வெளிக்காற்று முகத்தை வருடிய நேரத்தில் எங்கிருந்தோ ராம பஜனை கேட்டது. டியூப் லைட் வெளிச்சத்தில் சில குரங்குகள் தென்பட்டன.
மறுநாள் காலை சரயூ நதியில் குளிக்கச் சென்றபோது, பெரிய சைஸ் குலோப் ஜாமுன் போல் சூரியன் என்னை வரவேற்றது. சூரியோதயத்தைப் பார்ப்பதா குளிப்பதா என்ற தடுமாற்றத்தைத் தாண்டி, சூரியோதயத்தில் சரயூவில் மூழ்கி ரசித்தேன். ‘ஸ்ரஸ்-யூ’ என்பதையே சரயூ என்று நாம் கூறுகிறோம். அதாவது பிரம்மாவின் மனமே உருகி ஒரு பெரிய நதியாக மாறியதாம்.


(அயோத்தியா சரயு நதி)

முக்தி தரும் ஷேத்திரங்கள் ஏழு. அவந்திகா - பாதங்கள், காஞ்சிபுரம் - இடுப்பு, துவாரகா - நாபி, மாயாபுரி (ஹரித்வார்) - இருதயம், மதுராபுரி - கழுத்து, காசி - மூக்கு, அயோத்தி - தலை. முக்தி தரும் ஷேத்திரங்களில் தலையானது அயோத்யா என்று சொல்லலாம்.
அயோத்யா என்றால் சொல்ல முடியாத அழகு என்று பொருள். ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் தனது கருட பஞ்சாசத்தில் பெரிய திருவடியின் பார்வையை ‘அயோத்யா’ என்கிறார். அதாவது ஜெயிக்க முடியாத அழகு வாய்ந்ததாம் அவர் திருவடி.

Thursday, November 9, 2017

மரப் பட்டை சொல்லும் கதை

Image may contain: outdoor and nature
படத்தில் பார்க்கும் இந்தச் சின்ன மரப் பட்டை பற்றி தெரிந்துகொள்ள சற்றே பெரிய கட்டுரை படிக்க வாசகர்களை அழைக்கிறேன்.
“கர்நாடகா” என்றவுடன் நினைவுக்கு வருவது ”காவிரி”. ஆழ் மனதில் ஸ்ரீரங்கத்தின் வரண்ட காவிரி மனதில் தோன்றி “அவர்கள்” திறந்துவிடவில்லை என்று தோன்றுவதை தவிர்க்க இயலாது.
தினமும் காலை எழுந்தவுடன் பூலோக வைகுண்டமாம் ஸ்ரீரங்கத்தை நோக்கி இரண்டு அடி வைக்க வேண்டும் என்பது பெரியோர்கள் வாக்கு. ஸ்ரீரங்கத்தில் இருப்பவர்கள் என்ன செய்யலாம் ? கர்நாடகா இருக்கும் திக்கில் இரண்டு அடி வைக்கலாம். காரணம் இருக்கு.
பாகவதத்தில் ’பக்தி’ என்ற இளமையான பெண்ணுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் - ஞானம், வைராக்கியம். பக்தி இளமையுடன் இருக்க, குழந்தைகள் கிழவர்களாக இருப்பதைக் கண்ட நாரதர் வியப்புடன் ஏன் என்று விசாரிக்க, அதற்குப் பக்தி கூறிய பதில் இது.
“நான் இளமையோடுதான் இருந்தேன். நான் பிறந்தது தமிழகத்தில். கர்நாடகத்தில்தான் வளர்ந்தேன். பிறகு அங்கிருந்து மஹாராஷ்டிரத்தை அடைந்து அங்கிருந்து குஜராத் … என்று பல இடங்களுக்குச் சென்ற எனக்கு வயதாகிவிட்டது. கூடவே வந்த ஞானமும், வைராக்கியத்துக்கும் வயதானது. கடைசியாக யமுனைக் கரையை அடைந்து, பிருந்தாவனம், மதுரா, கோவர்த்தனம் சென்ற போது மீண்டும் எனக்கு இளமை கிடைத்தது. கண்ணன் விளையாடிய இடங்களின் ஸ்பரிசம் பட்டவுடன் எதுவும் நடக்கும்.
அதே போல நம் ஆசாரியர்கள் இரண்டு பேர் ஸ்பரிசம் பட்ட மண் கர்நாடகா. ஸ்பரிசம் மட்டும் இல்லை, ஸ்வாமி ஸ்ரீராமானுஜர், வேதாந்த தேசிகன் போன்றவர்களைப் பாதுகாத்து கொடுத்த இடம்.
கூரத்தாழ்வான் கிருமி கண்ட சோழன் கொடுமையிலிருந்து ஸ்ரீராமானுஜரை மேல்கோட்டை தப்பவைத்து அதனால் அவர் கண்களை தியாகம் செய்து பற்றி உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். ஸ்ரீராமானுஜர் சுமார் 12 ஆண்டு காலம் மேல்கோட்டையில் இருந்துள்ளார்.
Image may contain: cloud, sky, outdoor and nature
அதே போல் ஸ்ரீரங்கம் திருவரங்கத்தில் ஸ்வாமி தேசிகன் எழுந்தருளியிருந்த காலத்தில் முகம்மதியர் படையெடுப்பால் பெருந்துன்பம் விளைந்தது. முகம்மதியர்படை கோயிலில் புகுந்து பாழ்செய்த போது பிள்ளைலோகாச்சாரியார் நம்பெருமாளை எழுந்தருளிக்கொண்டு செல்ல, ஸ்ரீவேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீரங்கத்தில் தலைமை தாங்கிய சுதர்சன பட்டர் எழுதிய ‘ச்ருத ப்ரகாசிகை’ என்ற ஸ்ரீராமானுஜர் சொன்ன உரைக் குறிப்புகள் அடங்கிய ஸ்ரீபாஷ்ய உரை நூலையும் அவருடைய இரண்டு புதல்வர்களையும் காப்பாற்றி பிணமோடு பிணமாக இரவு கழித்து சத்தியமங்கலம் காடு வழியாக கர்நாடகா வந்தடைந்தார். திருநாராயணபுரம், ஸ்த்யாகாலம் என்ற இடத்தில் இவர் தங்கியிருந்தார்.
ஸ்ரீராமானுஜர், ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் மட்டும் இல்லை, நம் ‘நம்பெருமாளே’ சில காலம் திருநாராயண புரத்தில் தங்கியிருக்கிறார் !.

Image may contain: 1 person
மேலும் இந்த இடத்துக்குச் சிறப்பு இருக்கிறது . ஸ்வாமி ஸ்ரீராமானுஜர் மீது அளவுகடந்த பக்தி கொண்ட இருவர் மேல்கோட்டை பக்கம் உதித்தவர்கள். கிரங்கனூர் என்னும் கிராமத்தில் பிறந்த ஸ்ரீராமானுஜரின் மனதில் உள்ளதை ஆணையாக ஏற்று, திருமலையில் திருவேங்கடமுடையானுக்கு நந்தவனம் அமைத்த அனந்தாழ்வார் என்ற அனந்தான் பிள்ளை.
மற்றொருவர் சாலக்கிரமம் என்னும் இடத்தில் பிறந்து ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரகம் என்று நமக்கு எடுத்துக்காட்டிய நம் வடுகநம்பி ஸ்வாமிகள்.

Saturday, November 4, 2017

கேசவா !


“இந்தப் பாட்டை கேட்டுப்பாருங்க” என்று இந்த லிங்க் இன்பாக்ஸில் எட்டிபார்த்தது ( https://www.youtube.com/watch?v=IFo4LTOuG9U ) கேசவாய நமஹ … மாதவாய நமஹ என்று பாடல் முழுவதும் பெருமாளின் நாம வேள்வி பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் குரலில் ஓர்  mesmerizing அனுபவம்.

பாடலில் சேசவாய, மாதவாய என்று வருகிறது ஆண்டாள் திருப்பாவை முப்பதாம் பாட்டு நினைவுக்கு வந்தது. அதில் ”வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனை” என்று நாமங்களை மாற்றிப் பாடுகிறார். ஆண்டாள் செய்தால் அதற்குக் காரணம் ஏதாவது இருக்கும் !.

’கதை கதையாம் காரணமாம்’  என்பது போல நமக்குத் தெரிந்த கூர்ம அவதார கதையை ஆமை வேகத்தில் வேகமாகச் சொல்லி முடிக்கிறேன்.

ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் இரண்டாவது அவதாரம். அமிர்தத்தை எடுக்க  தேவர்களும் அசுரர்களும் திருப்பாற்கடலை மந்தாரமலையினை அச்சாகவும், வாசுகி பாம்பினைக் கயிறாகவும் கொண்டு கடைந்தனர் அப்போது மந்தாரமலை கீழ்நோக்கி இறங்கப் பெருமாள் கூர்ம (ஆமை) அவதாரம் எடுத்து உதவினார் என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்த கதை.

வீட்டில் போர் போடும் போது சேறு, களிமண் எல்லாம் வருவது போல பெருமாளின் முதுகின் மீது மந்தார மலையினை மத்தாக நிறுத்தி தேவர்களும் அசுரர்கள் கடைந்த போது அதிலிருந்து பல பொருட்கள் வெளிவந்தது.

ஆலகாலம் விஷம், கற்பக விருட்சம், ஐராவதம், உச்சைசிரவஸ் ( இந்திரனுடைய யானை, குதிரை ),பாரிஜாத மரம், தன்வந்தரி, அமிர்தம் வந்தது.

இன்னொரு முக்கியமானவர் வந்தார் அவர் - மஹாலெட்சுமி. வந்தவுடன், விஷ்ணு மஹாலெட்சுமியை தமது மார்பில்( ஸ்ரீவத்சம் ) அணைத்துக் கொண்டார்.

கடைந்துகொண்டு இருந்த போது தேவர்களும், அசுரர்களும் அமிர்தமே குறியாக இருக்க அவர்கள் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவை கண்டுகொள்ளவில்லை. எவ்வளவு பெரிய இழப்பு இது ? அதை தெரிந்துகொள்ள கீழ் வரும் உதாரணத்தை சொல்றேன்.

நீங்களே பார்த்திருப்பீர்கள் வீட்டு வேலையை ஆரம்பிக்கும் முன் பெண்கள் கூந்தலை இழுத்து முடிந்து டைட்டாக  கொண்டை போட்டுப்பார்கள்.

நம் விஷ்ணுவும் அதே போல மந்தார மலையைத் தாங்க செல்லும் முன் “மை வண்ணம் நறு குஞ்சி குழல் தாழ” என்று திருமங்கை ஆழ்வார் அனுபவிக்கும் கூந்தலை நன்றாக முடிந்துகொண்டு சென்றார்.

ஜன கன மன பாடலை - ஏஆர் ஏ. ஆர். ரகுமான் பாடல் வீடியோவை நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள் ( மீண்டும் பார்க்கலாம் இங்கே https://www.youtube.com/watch?v=ftD3gDA-5S0  ) அதில் 1:43ல் விக்கு விநாயகராம் கடம் வாசிப்பதைப் பாருங்கள். அதில் அவருடைய கூந்தல் அப்படியும் இப்படியும் ஆடும்.

எவ்வளவு டைட்டாக குடுமியை முடிந்துகொண்டாலும் கொடுக்கும் இருபது நிமிஷத்து தனியாவர்த்தனத்தில் அப்படியும் இப்படி ஆட்டி திறமையை காண்பிக்கும் எந்த வித்வானின்  டைட்டான குடுமியும் அவிழ்ந்துவிடும். அப்படி அவிழும் போது அந்த வித்வான் வாசிப்பதை நிறுத்த மாட்டார். முழுக்க வாசித்துவிட்டு கைதட்டல் வாங்கியபின் தன் குடுமியை மீண்டும் முடிந்துகொள்வார்.  

அதே போல் பெருமாளை மத்துக்குக் கீழே கடைந்த போது அவர் அப்படி இப்படியும் ஆட முடிந்த கூந்தல் அவிழ்ந்துவிட்டது. தனியாவர்த்தனம் (அமிர்த்தம் கிடைக்கும்) முடியும் வரை மீண்டும் கட்டிக்கொள்ளவில்லை. தனியாவத்தனம் போது கேண்டினுக்கு சென்று சாப்பாடே குறியாக இருப்பது போல, தேவர்களும் அசுரர்களும் அமிர்தமே குறியாக பெருமாளின் தனியாவர்த்தனத்தை பார்க்கத் தவறவிட்டார்கள். அப்போது பார்த்திருந்தால் ‘கேசவா’ என்று கூப்பிட்டிருப்பார்கள்.

‘கேசவன்’ என்பதற்குப் பல அர்த்தம் இருந்தாலும் அதில் ஒரு அர்த்தம் ”அழகிய கூந்தலை உடைய” என்பதாகும். மாதவன் என்பதற்கு என்ன அர்த்தம் ?

மஹா லெட்சுமியை மார்பில் வைத்திருப்பவன் என்று அர்த்தம் !

பாற்கடலைக் கடைந்த போது ஸ்ரீலக்ஷ்மி தோன்றி பெருமாள் மார்பில் வாசம் செய்வதால்  - மாதவன். கடைந்த பின் பெருமாளைப் பார்க்கும் போது அவர் கூந்தல் அவிழ்ந்து  - கேசவன்.

அதனால் தான் ஆண்டாள் ”வங்க கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனை ” என்று வரிசைப் படுத்துகிறார்.  அடுத்த வரியை பாருங்கள் - ”திங்கள் திருமுகத்து” என்கிறார்.

திருப்பாவை ஆரம்பத்தில் “கதிர் மதியம் போல் முகத்தான்” என்று உவமை சொன்ன ஆண்டாள் இதில் ”திங்கள் திருமுகத்து” என்கிறார்.  

இந்த ஒரு பாசுரம் தவிர, திருப்பாவையில் எங்குமே ”திருமுகத்து” என்ற பிரயோகம் கிடையாது லட்சுமி மார்பில் வந்த பிறகு உவமையும் கிடையாது. பெருமாளின் முகம் திங்கள் ‘திரு’ முகத்தானது.

திருமழிசை ஆழ்வார் திருச்சந்த விருத்தத்தில் “ பாசம் நின்ற நீரில் வாழும் ஆமையான கேசவா” என்கிறார்.  இங்கேயும் ஆமைக்குப் பின் கேசவா என்பதைப் பார்க்கலாம் !


நம்மாழ்வார் (2.7.1) திருவாய் மொழியில்
கேசவன் தமர் கீழ் மேல் எமர்
  ஏழ் ஏழு பிறப்பும்*
மா சதிர் இது பெற்று நம்முடை
  வாழ்வு வாய்க்கின்றவா!*
ஈசன், என் கருமாணிக்கம்,
  என் செங்கோலக் கண்ணன்,விண்ணோர்-
நாயகன்* எம் பிரான்,
எம்மான் நாராயணனாலே.

நம்மாழ்வார் எம்பெருமான் அடியார்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், அடியார்களைச் சேர்ந்த அவர்களுடன் சம்பந்தம் பெற்ற மற்றவர்களுக்கும் அருள் செய்கிறான்  ( கீழ் ஏழு மேல் ஏழு தலைமுறையினரும் அடியார்கள் ஆயினர் ).

ஆண்டாள்  ”எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உன்தன்னோடு
உற்றோமே ஆவோம்; உனக்கே நா மாட்செய்வோம்”என்று சொல்லிவிட்டு ”எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர்”  என்கிறார்.

சுஜாதா தேசிகன்
படம்: அமுதன்

Monday, October 30, 2017

பெங்களூருவில் தியாகராஜர்

Image may contain: 1 person

பெங்களூருவில் தியாகராஜர்


என்னுடைய சின்ன வயதில் பலருடைய உபன்யாசங்களுக்கு என் தகப்பனார் அழைத்துச் செல்வார். அருமையான தமிழில் புகுந்து விளையாடுவார்கள். ”இராமன் என்ன செய்தான் தெரியுமா ?” என்று பட்டிமன்றத்தில் பேசுவது போலவே இருக்கும். ராமாயணம், மஹாபாரதம் கதைகள் தெரிந்தது ஆனால் பக்தி வளரவில்லை.

ஒரு முறை ஐஸ் அவுஸ் பக்கம் ஸ்ரீகிருஷ்ண பிரேமி அவர்களுடைய உபன்யாசத்துக்கு என் அப்பாவுடன் சென்றிருந்தேன். பக்த மீரா, சூர்தாஸ் பற்றிய அவர் உபன்யாசத்தின் போது கண்ணில் இரண்டு சொட்டு கண்ணீர் வந்தது.

இதே இரண்டு சொட்டு கண்ணீர் என் பையனுக்கு வரவேண்டும் என்று அவனுடன் நேற்று ஸ்ரீதியாகராஜ ஸ்வாமிகள் இசை நாடகத்துக்கு என் பையனுடன் சென்றிருந்தேன்.

நாடகத்தில் ஒரு காட்சி.

இரவோடு இரவாகத் தியாகராஜ ஸ்வாமிகள் நித்தியம் ஆராதனை செய்யும் ஸ்ரீராம விக்ரகத்தை அவர் மூத்த அண்ணன் காவிரியில் போட்டுவிட, மறுநாள் காலை தியாகராஜ ஸ்வாமிகள் விக்ரகத்தைக் காணாமல் துடிதுடிக்க அந்தக் காட்சி முடிந்த பின் மேடையில் லைட் மெதுவாக fadeout ஆகி முழுவதும் இருட்டாக... அரங்கில் நிசப்தம். அந்தச் சமயம்.. அரங்கில் ஒரு சின்ன பெண் குழந்தை ‘ராமா’ என்று கூப்பிட அரங்கம் மொத்தமும் குதுகுலித்தது.

இன்று ‘ஹவுஸ் ஃபுல்’, டிக்கெட் தீர்ந்துவிட்டது என்பதைவிட இதுவே இந்த இசை நாடகத்தின் வெற்றியாக நான் கருதுகிறேன்.
Image may contain: 1 person, smiling
சுமார் 250 வருடம் முன் வாழ்ந்த இந்த இசை மேதையின் கீர்த்தனைகளை பற்றித் தெரிந்தவர்களுக்கு அவர் எப்பேர்ப்பட்ட பக்திமான் என்று அதிகம் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. அவர் வாழ்கையில் நடந்த சம்பவங்களை தொகுத்து சுமார் 2 மணி நேரத்தில் ஒரு காப்ஸ்யூலாக நமக்குத் தருகிறார் அதை இயக்கி நடிக்கும் திரு டி.வி.வரதராஜன். ( வீரபாண்டியன் என்றால் சிவாஜியை என்பது போல் தியாகராஜர் என்றால் அது திரு வரதராஜனாக இருக்கும்).

கேப்ஸ்யூலுக்கு மேல் இரு வர்ண கலர் தொப்பி போல இந்த நாடகத்துக்கு இசையும், படமும்.
அசுர ஆலாபனையும் பயங்கர ஸ்வரங்கள் எதுவும் இல்லாமல் தெளிவான உச்சரிப்புடன், பாவத்துடன் பாடியிருக்கிறார்கள். குறிப்பாகப் பாம்பே ஜெயஸ்ரீ. They were able to connect the musical mood with the auidence. ஹிந்து கேஷவ் படங்கள் சினிமா effect தருகிறது !. சரியான இடத்தில் சரியான கீர்த்தனைகளுடன், படமும் நடிப்பும் தியேட்டர் அனுபவத்தை வேறு தளத்துக்கு எடுத்துச் செல்கிறது.
நாடகத்தில் நடித்த அனைவரும் மிக நேர்த்தியாக நடித்திருக்கிறார்கள். குறிப்பாக அவர் பெண்ணாக வரும் சீதாம்மா கொஞ்சக் கூட மிகை இல்லாமல் நடித்திருக்கிறார்.
Image may contain: 2 people, people smiling, people sitting
ஸ்ரீராமர், ஸ்ரீலட்சுமணன், சீதை, அனுமார் தியாகராஜர் இல்லத்திலேயே வந்து தங்குவது கதையை நகர்த்திச் செல்ல நல்ல உத்தி. அதில் வரும் நகைச்சுவை எல்லாம் ரசிக்கும்படியாகவே இருந்தது. பிச்சைக்கும், பிட்சைக்கும் உள்ள வித்தியாசம், ராமனுக்கும், கிருஷ்ணருக்கும் உள்ள வித்தியாசம் எல்லாம் கைதட்டல் பெறுகிறது.

தியாகராஜரின் சிஷ்யனாக வரும் ராகவனை நாடகத்தில் ஸ்வாமிகள் ‘மண்டு மண்டு’ என்று செல்லமாக திட்டினாலும். அது கொஞ்சம் உறுத்தலாகவே அடியேனுக்கு இருந்தது. ஸ்ரீராமர் மீது அளவு கடந்த பக்தியில் இருக்கும் ஒருவர் அவரைத் திட்டியிருக்க மாட்டார் என்று நம்புகிறேன். அதுவும் ராகவன் என்று பெயர் வைத்திருந்தால் அவர் மனம் இடம் கொடுக்காது.

நாடகத்தில் நடித்தவர்கள் அனைவருக்கும் சுற்றிப்போட வேண்டும்.

நாடகத்தில் தியாகராஜர் அவருடைய ஸ்ரீராம விக்ரகத்தைத் தேடிக்கொண்டு அலையும் போது ஸ்ரீரங்கம் வருகிறார் அப்போது ஸ்ரீரங்க சாயி என்ற பாடலை பாடுவதாக அமைத்துள்ளார் ( திரைக்கதை ! ).

தியாகராஜரும் ஸ்ரீரங்கமும் பற்றி நேற்று இரவு கொஞ்சம் படித்துக்கொண்டு இருந்தேன். மேல்கோட்டையில் இருந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவஸ்ரீ கிருஷ்ணாசாரியாரிடம் இரவு கேட்ட போது அவர் சொன்ன பல தகவல்கள் சுவாரசியம். சிலவற்றை இங்கே தருகிறேன்.
Image may contain: 1 person
ஸ்ரீதியாகராஜருடைய ஜாதகத்திலிருந்து அவருடைய பிறந்த நாளை நிர்ணயிக்க முடிகிறது. தாய்க்கு நன்கு பாட தெரியும். புரந்தரதாஸரின் பாட்டுக்கள் பலவற்றை அவர் கற்று வைத்திருந்தார். மகாராஜாவுக்கு தியாகராஜர் ஸ்லோகம் வாசிக்க இவருடைய தந்தை பொருளை விளக்குவார். இதனால் ஸ்ரீராமாயனம் இவர் மனதில் நன்கு பதிந்துவிட்டது.

தியாகராஜரின் பல வாழ்க்கை குறிப்புகள் அவர் பாடலின் மூலமே நமக்குக் கிடைக்கிறது. எளிய வாழ்க்கை, உயர்ந்த நோக்கு ( simple liviing, high thinking ) அதனால் பக்தியும், தொண்டும் அவருக்கு வந்ததில் ஆச்சரியப்பட ஒன்றும் இல்லை. தியாகராஜர் பக்தி என்பது விவரிக்க முடியாதது. பக்திக்கு முன் ecstasy என்ற வார்த்தையை போட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.

உஞ்சவ்ருத்தியின் மூலமாக உப்பு முதல் கற்பூரம் வரை அவர் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான எல்லாவற்றையும் சேகரித்ததாக மாளவ ஸ்ரீராகத்தில் ‘என்னாள்ளு திரிகேதி’ என்ற கீர்த்தனையில் அவரே கூறுகிறார்.
Image may contain: 1 personImage may contain: drawing
இவருக்கு 18வது வயதின் போது, காஞ்சிபுரத்திலிருந்து ஹரிதாஸ் என்ற ஒருவர் இவரை அணுகி ”96 கோடி முறை ராமநாமத்தை உச்சரி” என்று சொன்னதை தெய்வவாக்காக எண்ணி 21 ஆண்டுகளில் அதை முடித்தார். தினந்தோறும் சராசரி 1,25,000 முறை ராமநாமத்தை ஜபித்தார் ! இதைச் செய்து முடிக்க இவருக்கு உதவியது ஸ்ரீராமராக தான் இருந்திருக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் இதைச் செய்திருக்க முடியாது.
மனம் உருகி ஒரு முறை கூப்பிட்டாலே ராமர் வருவார் இவ்வளவு முறை கூப்பிட்டால் ? பல முறை இவர் முன் ராமர் தோன்றி தரிசனம் அருளியிருக்கிறார். ’ஏல நீ தயராது’, ’கனு கொண்டினி’ போன்ற கீர்த்தனைகள் இந்த அனுபவத்தைக் கொண்டு அவர் பாடியது.
No automatic alt text available.No automatic alt text available.

ஸ்ரீரங்கத்தில் இவருக்கு ஏற்பட்ட இரண்டு அனுபவம் மிக உருக்கமானது:

ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒரு சித்திரை உதஸ்வத்தின்போது தியாகராஜர் ஸ்ரீரங்கத்துக்கு வருகை தந்தார். தெற்கு சித்திரை வீதியும் மேற்குச் சித்திரை வீதியும் சேரும் முனையிலுள்ள தேர்வடம் நோக்கிய சந்தில் அந்த வீடு இருந்தது. நம்பெருமாள் குதிரை வாகனத்தில் அங்கே வர வாயிலில் நின்று கொண்டு பார்த்த தியாகராஜர் மனம் நெகிழ்ந்து “ராஜு வெடலெஜூதமு ராரே…” என்ற பாடலைப் பாடி நின்றார். 16 ஸ்ரீபாதம் தாங்கிகள் தங்கள் தேள்களில் நம்பெருமாளைக் குதிரை வாகனத்தில் எழுந்தருளப் பண்ணிக்கொண்டு செல்ல, வாகனம் மேற்கு சித்திரை வீதியை நோக்கித் திரும்பியது .தியாகராஜர் நம்பெருமாளை அருகில் சென்று தரிசிக்க முயன்றார் ஆனால் திருப்பத்தில் தள்ளு முள்ளு ஏற்பட இவரை இடித்துச் தள்ளிச் சென்ற கும்பலில் சிக்கிக்கொண்ட தியாகராஜர் நம்பெருமாளை அண்மையில் சென்று சேவிக்க முடியாமல் மிகுந்த ஏமாற்றத்துடன் நின்றுவிட்டார்.
Image may contain: text
இதற்கிடையில் திருப்பத்தை தாண்டிய ஊர்வலம் திடீர் என்று நின்றுவிட்டது. ஸ்ரீபாதம் தாங்கிகள் எவ்வளவு முயன்றும் மேலே செல்ல முடியாமல் தவித்தார்கள். அப்போது அர்ச்சகர் ஒருவர் மீது ஆவேத்து “பரம பக்தர் ஒருவர் அங்கே நின்றுகொண்டிருக்கிறார் அவரை இங்குக் கொணர்ந்து நம்பெருமாளைச் சேவிக்க செய்வித்தால்புறப்பாடு தொடர்ந்து நடைபெறும்” என்று கூறினார். கோயில் அதிகாரிகளும், அர்ச்சகர்களும் இவரைத் தேடி தியாகராஜரைப் பெருமாள் முன் நிற்க வைக்க தியாகராஜர் மனம் நெகிழ்ந்து படியது தான் “வினராதா நா மனவி”. இந்தப் பாடல் முடிந்ததும் நம்பெருமாள் அங்கிருந்து புறப்பாடு கண்டருளினார். ( இந்தச் சம்பவத்தை நினைத்து இந்தப் பாடலை தேடிக் கேட்டுப்பாருங்கள் அனுபவமே தனியாக இருக்கும் )

மற்றொரு சமயம், தியாகராஜர் பெரிய பெருமாள் முத்தங்கியில் சேவை சாதிக்கும் அழகைப் பார்த்து “ஓ ரங்கசாயி” என்ற பாடலை பாடினார். இவருக்கு “ஓ” என்றால் நம் திருப்பாணாழ்வாருக்கு “ஐயோ” ( நீலமேணி ஐயோ!) - பெரிய பெருமாள் கொடுக்கும் ஆச்சரியம் ஏற்படுத்தும் வார்த்தைகள் இவை.

ஸ்ரீரங்கத்தில் நான்முகன் கோபுர வாசலில் (பிரசிதிப்பெற்ற ‘ரங்கா ரங்கா’ கோபுரம் ) வாசல் சுவரில் தியாகராஜருடைய ஐந்து கீர்த்தனைகள் தனியாக கல்வெட்டுகளில் பொறிக்கப்பட்டு பல வருஷங்கள் முன் பக்தர்கள் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டு இருந்தது, ஆனால் தற்போது அது இல்லை, புனர்நிர்மாணம் செய்யும் போது அதை எடுத்து எங்கோ ஆயிரம் கால் மண்டபத்தில் போட்டு வைத்துள்ளார்கள். தியாகராஜரையே மறந்துவிட்டோம். கல்வெட்டி எல்லாம் எம்மத்திரம் ?

திரு டிவி.வரதராஜன் அவர்கள் மீண்டும் தியாகராஜரை உயிர்ப்பித்து கொண்டு வந்துள்ளார். அடியேன் பார்த்தது 103 காட்சி. இந்த இசை நாடகம் நன்றாக மெருகேற்றி இன்னும் பல ஆயிரம் காட்சிகள் போட வேண்டும் அதற்கு இவருக்கும் இவர் குழுவிற்கும் ஸ்ரீராமரும், தியாகராஜரும் அருள்புரிய வேண்டும் என்று பிராத்திக்கிறேன்.

இந்த நாடகம் நடைபெறும் இடங்களில் தியாகராஜர் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் புத்தகம், சில பாடல்களுடன் ( ஏன் நாடகத்தில் உபயோகிக்கும் எல்லாப் பாடல்களையும் ) சிடியில் விற்பனை செய்தால் அடுத்த தலைமுறை தியாகராஜரை மறக்காமல் இருப்பார்கள்.

கர்நாடக கலைஞர்கள் கச்சேரியில் ராகம், தாளத்துடன், தியாகராஜர் வாழ்கையில் நடந்த சுவையான நிகழ்ச்சிகளை இரண்டு நிமிடம் சொல்லிவிட்டு கீர்த்தனைகளைப் பாடினால் அவர்களுக்கும், கேட்பவர்களுக்கும் பாவமும் பக்தியும் வளரும்.
No automatic alt text available.
தியாகராஜர் கீர்த்தனைகள் அவர் வாழ்க்கை சம்பவங்களை நமக்கு இலவசமாக விட்டு சென்றுள்ளார், அதை பணம் கொடுத்து நாம் தான் காக்க வேண்டும்.

- சுஜாதா தேசிகன்
( 29.10.2017 பூதத்தாழ்வார் திருநட்சத்திரம் )
( படங்கள் : நேற்று நான் எடுத்தது. கல்வெட்டு படம் இணையம், கார்ட்டுன் சித்திரங்கள் : கேஷவ் )

Saturday, October 28, 2017

விஷ்வக்ஸேநர்

Image may contain: 1 person


விஷ்வக்ஸேநர்

கல்லூரி முடித்துவிட்டு, சென்னையில் வேலைக்கு வந்த சமயம், பைக்கில் ஊர் சுற்றிய போது ”Vishwak” என்று கம்பெனி கண்ணாடி பலகை கண்ணில் பட்டது. வித்தியாசமான பெயராக இருந்தது. ஆனால் அர்த்தம் தெரியவில்லை.
சில வருஷம் கழித்து அதன் உரிமையாளர் பிரபல ‘லிப்கோ’ புத்தக நிறுவனத்தின் வாரிசு என்று தெரிந்தது. ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் இந்தப் பெயரை ஏன் தேர்ந்தெடுத்தார் என்ற குழப்பம் இருந்துகொண்டே இருந்தது.
பல வருடங்கள் கழித்து கோயிலில் சன்னதிகளை சேவிக்கும் போது, விஷ்வக்சேனர் பற்றி தெரிந்துக்கொண்டேன். ’விஷ்வக்’ என்று முன்பு பார்த்த பெயருக்கும் இதற்கும் நிச்சயம் சம்பந்தம் உண்டு என்று நண்பர் Venkatarangan Thirumalai வெங்கட்ரங்கனை கேட்டு உறுதிப்படுத்திக்கொண்டேன் (அவருடைய இல்லத்தில் அப்படி தான் அவரை கூப்பிடுவார்களாம் ! )
முதலில் விஷ்வக்ஸேனர் வாழி திருநாமம்
ஓங்கு துலாப் பூராடத்துதித்த செல்வன் வாழியே
ஒண்டொடியாள் சூத்ரவதி உறை மார்பன் வாழியே
ஈங்குலகில் சடகோபற்கிதமுரைத்தான் வாழியே
எழிற் பிரம்பின் செங்கோலை ஏந்துமவன் வாழியே
பாங்குடன் முப்பத்துமூவர் பணியுமவன் வாழியே
பங்கயத்தாள் திருவடியைப் பற்றினான் வாழியே
தேங்குபுகழ் அரங்கரையே சிந்தை செய்வோன் வாழியே
சேனையர்கோன் செங்கமலத் திருவடிகள் வாழியே
இதில் எதுவும் புரியவில்லை என்றால் இந்த கட்டுரையை மேலும் படிக்கவும்.
விஷ்வக்சேனர், சேனாதிபதி ஆழ்வான், சேனை முதலியார் என்று பல பெயர்களில் அழைக்கப்படுகிறார். இவர் யார் ?
விஷ்வக்சேனர் நித்தியசூரிகளுக்கு எல்லாம் தலைவர். எம்பெருமானுடைய சேனைக்கு தலைவர் அதனால் சேனாதிபதி என்று கூறுகிறோம். ஆதிஷேசன், கருடன் எல்லாம் நித்தியசூரிகள். அவர்களுக்கு எல்லாம் இவர் தலைவர்!.
விஷ்வக் என்றால் எல்லாத் திசையும்/திக்கிலும் என்று பொருள். எல்லாத் திசையிலும் பெருமாளின் சேனைக்கு இவர் ஒருவரே தலைவர் அதனால் விஷ்வக்-சேனர். பிரம்மாவைத் தேர்ந்தெடுப்பதும் இவர் தான்.
பொதுவாக நல்ல காரியங்களை தொடங்கும் முன் ”சொல்லுங்க” என்று வாத்தியார் இதை சொல்ல

Image may contain: 2 people, people smiling, food
விஷ்வக்சேனர் - திருப்பதி 
“"சுக்லாம் பரதரம் விஷ்ணும் ( வெள்ளை ஆடை அணிந்திருக்கும் விஷ்ணு) சசிவர்ணம் சதுர்ப்புஜம் ( நான்கு திருக்கைகளை உடைய ) ப்ரசன்ன வதனம் ( சிரித்த முகத்துடன் ) த்யாயேத் ( தியானம் செய்கிறேன்) சர்வ விக்ன உப சாந்தயே! ( எல்லா தடைகளும் தீர ) அதாவது ”எல்லாத் தடங்களும் தீர்வதற்கு விஷ்ணுவை வணங்குகிறேன்” அதற்குப் பிறகு
யஸ்ய த்விரத வக்த்ராத்யா : பாரிஷத்யா : பரஸ்ஸதம்
விக்நம் நிக்நந்தி ஸததம் விஷ்வக்ஸேநம் தமாஸ்ரயே
நம்முடைய தடைகளை போக்கிகொடுக்கும் விஷ்வக்சேனரை வணங்குகிறேன் என்கிறது அடித்த ஸ்லோகம்.
உற்சவ காலங்களில் இவர் புறப்பாடு தான் முதலில் நடைபெறுகிறது இவரை முதலில் சேவித்துவிட்டு தான் பெருமாளையே சேவிக்க வேண்டும். இவர் என்ன அவ்வளவு பெரியவரா என்று நீங்கள் கேட்கலாம், அதற்கு
ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆசாரியர்கள் பற்றி கொஞ்சம் சுருக்கமாக பார்க்கலாம்.
ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடைய ஆசார்ய பரம்பரை எம்பெருமான், பெரிய பிராட்டியார் அதற்குப் பிறகு நம் விஷ்வக்ஸேனர் அதன் பிறகு தான் நம்மாழ்வார் வருகிறார். அதாவது நம்மாழ்வாருக்கு உபதேசம் செய்தவர் விஷ்வக்ஸேனர்.
நம்மாழ்வார் திருநட்சத்திர தனியன் இது
வ்ருஷமாஸி விசாகாயாம் அவதீர்ணம் குணோஜ் வலம் |
ஸுந்தரார்ய குரோசிஷ்யம் சடகோப குரும்பஜே
பொருள்: கலியுகத்தின் ஆதியில் வைகாசி விசாகத்தில் பாண்டிய தேசத்தினுள்ள திருக்குருகூரில் ‘காரி’ என்பவருக்குத் திருக்குமாரராய் “ஸேனை முதலியார்” எனப்படும் விஷ்வக்ஸேனரின் அம்சமாய் அவதரித்த சடகோபனை உபாசி க்கிறேன்.
நம் குருபரம்பரையில் பிராட்டிக்குப் பிறகு இருக்கும் விஷ்வக்ஸேனரை வணங்குவது தான் மரபு.
பராசர பட்டர் தன் விஷ்ணு சஹஸ்ரநாம வியாக்யான ஆரம்ப மங்கள ஸ்லோகத்தில் ஸ்ரீரங்கநாதரின் சேனைத் தலைவரான விஷ்வக்ஸேனரை வணங்குகிறார். அதே போல ஸ்ரீவேதாந்த தேசிகன் யதிராஜ ஸ்பததியில் இப்படிக் கூறுகிறார்.
வந்தே வைகுண்ட்ட ஸேநாநயம்
தேவம் ஸூத்ரவதி ஸகம்
யத் வேத்ர சிகர ஸ்பந்தே
விச்வம் ஏதத் வ்யவஸ்த்திதம்
வரிசையில் முன்றாவது ஆசார்யர் சேனைமுதலியாரான விஷ்வக்ஸேனர், இவர் வைகுண்டத்தில் இருந்துகொண்டு எல்லோரையும் செயல்களில் நியமிக்கிறார். இவர் எம்பெருமானுடைய படைகளுக்குத் தலைவராய் நிற்கின்றார். இவருடைய கையில் எப்போதும் பிரம்பு இருந்து கொண்டிருக்கும். அதன் முனையை இவர் சொடுக்கினால் அதற்கு அஞ்சி இந்தப் பிரபஞ்சம் முழுவதும் தத்தம் நிலையை மீறாமல் நடந்துகொள்ளும். இவருடைய தேவிக்கு ஸூத்ரவதி என்று திருநாமம். இவ்வாறு தம் அதிகாரத்தால் பிரபஞ்சத்தை ஆளும் விஷிவக்ஸேநரை தொழுகின்றேன்
கையில் இருக்கும் பிரம்பை வைத்துக்கொண்டு உலகத்தையே ஆட்டிப்படைக்கிறார் என்று ஸ்ரீவேதாந்த தேசிகன் கூறுவதைப் பார்த்தோம்.
துவராகா போன்ற கோயில்களில் பெருமாள் சேவிக்கும் போது கூட்டம் அலை மோதும் அப்போது ஒருவர் கையில் துண்டைச் சாட்டை போல முறுக்கி கூட்டத்தினர் மீது அடித்துக் கூட்டத்தை சரி செய்வார். இதை அனுபவிக்கும் போது அடியேனுக்குத் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் பாசுரம் தான் நினைவுக்கு வரும்
அந்தரத்து அமரர்கள் கூட்டங்கள் இவையோ
அருந்தவ முனிவரும் மருதரும் இவரோ
இந்திரன் ஆனையும் தானும் வந்து இவனோ
எம்பெருமான் உன கோயிலின் வாசல்
சுந்தரர் நெருக்க விச்சாதரர் நூக்க
இயக்கரும் மயங்கினர் திருவடி தொழுவான்
அந்தரம் பார் இடம் இல்லை மற்று இதுவோ
அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே
“எம்பெருமானே உன் கோயில் வாசலில் தேவர்களும் அவர்களின் கூட்டமும், முனிவர்களும், மருத கணங்களும், யக்ஷர்களும், இந்திரனும் கூட ஐராவதமும் வந்து உன் திருவடி தொழுவதற்கு நிற்கிறார்கள். கந்தர்வர் நெருக்கவும், வித்தியாதரர்கள் தள்ளிக்கொண்டு இருக்கும் வைகுண்டத்துக்கு நாம் முக்தி அடைந்து செல்லும் போது பெருமாளை சேவிக்க விஷ்வக்சேனர் தான் தன் பிரம்பால் தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் சொன்ன கூட்டத்தை ஒழுங்கு படுத்தி நமக்குச் சேவிக்க வைப்பார் என்று நம்புகிறேன்.
இப்பேர்பட்ட விஷ்வக்சேனரை, நாம் கோயில்களுக்கு செல்லும் முன் விஷ்வக்சேனர் சன்னதியை பார்த்துவிட்டு “பெருமாளைச் சேவிக்க கூட்டம் அதிகமாக இருக்கு” என்று இவரை பெரும்பாலும் கண்டுகொள்ளாமல் போய்விடுகிறோம்
எப்பொழுது பார்த்தாலும் எல்லா கோயில்களிலும் பெரும்பாலும் விஷ்வக்சேனர் சன்னதி மூடியிருக்க, உள்ளே எட்டி பார்த்துவிட்டு விஷ்ணு மாதிரியே இருக்கிறார் என்று குழப்பத்துடன் “சரி ஏதோ ஒரு பெருமாள்” என்ற எண்ணம் தான் இன்றும் பலருக்கு இருக்கிறது.
ஸ்ரீரங்கத்தில் பெருமாள் சன்னதிக்கு வெளியே சின்ன மண்டபத்தில் எழுந்தருளியிருக்கிறார். பெரும்பாலும் மூடியிருக்கும். இரவு அரவணை பிரசாதம் இந்த சன்னதியில் தான் வினியோகம் அப்போது சென்றால் சேவிக்கலாம். போன முறை அப்படி தான் அவரை சேவித்தேன்.
மேல்கோட்டையில் விஷ்வக்சேனருக்கு மரியாதை அதிகம். அவரைப் பெருமாள் சன்னதிக்குப் பக்கம் ஆழ்வார்களுடன் சேவிக்கலாம். நிச்சயம் ஒரு அர்ச்சகர் அங்கே இருப்பார். வேறு எந்தக் கோயிலிலும் இந்த மாதிரி இருப்பதைப் பார்த்ததில்லை. தினந்தோறும் திருநாராயணபுரத்தில் திருப்பாவை சாற்றுமுறையின்போது விஷ்வக்ஸேனருக்கு ஸ்ரீசடாரி சாதிக்கப்படுகிறது. அதன்பிறகு, நம்மாழ்வாருக்கும், ஸ்தலத்தார்களுக்கும் சாதிக்கப்படுகின்றது. எம்பெருமானார் தான் ஏற்படுத்தி வைத்த நடைமுறைகளை இங்கே தான் இன்னும் பின்பற்றுகிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். திருமாலிருஞ்சோலையில் விஷ்வக்சேனரை சூத்ராவதி என்ற தர்மபத்தினியுடன் சேவிக்கலாம்.
எம்பெருமானின் சேஷ பிரசாதத்தை முதலில் கொள்பவராதலால், இவருக்கு சேஷாசநர் என்ற திருநாமமும் உண்டு. ஆளவந்தார் ஸ்தோத்ர ரத்னத்தில் இதைக் குறிப்பிடுகிறார். எம்பெருமான் திருவள்ளத்தில் நினைப்பதை உணர்ந்து அதைச் செவ்வனே செய்யக்கூடியவராக இருக்கும் இவரை அடுத்த முறை கண்டுகொள்ளுங்கள்.
இப்போது இவருடைய வாழி திருநாமத்தை படித்தால் உங்களுக்கு அர்த்தம் சுலபமாக விளங்கும்.
ஓங்கு துலாப் பூராடத்துதித்த செல்வன் வாழியே
ஒண்டொடியாள் சூத்ரவதி உறை மார்பன் வாழியே
ஈங்குலகில் சடகோபற்கிதமுரைத்தான் வாழியே
எழிற் பிரம்பின் செங்கோலை ஏந்துமவன் வாழியே
பாங்குடன் முப்பத்துமூவர் பணியுமவன் வாழியே
பங்கயத்தாள் திருவடியைப் பற்றினான் வாழியே
தேங்குபுகழ் அரங்கரையே சிந்தை செய்வோன் வாழியே
சேனையர்கோன் செங்கமலத் திருவடிகள் வாழியே

Image may contain: flower


- சுஜாதா தேசிகன்
ஐப்பசி பூராடம்(நேற்று 27 - Oct - 2017 )
ஸ்ரீவிஷ்வக்சேனர் திருநட்சத்திரம்.
( கட்டுரையை நேற்று எழுத ஆரம்பித்து இன்று தான் முடிக்க முடிந்தது)
( படங்கள் : நன்றி இணையம் )