Monday, May 2, 2016

ஸ்ரீரங்க விஜயம்

மூன்று நாள் விஜயமாக திருச்சி, ஸ்ரீரங்கம் சென்றிருந்தேன். சென்னை திருச்சி நெடுஞ்சாலைகளில் 20கிமீட்டருக்கு இருபக்கத்திலும் அடையார் ஆனந்த பவன் ஹோட்டல் முளைத்து, ’சக்கரையுடன் இறக்கப்பட்ட டிகாஷனின் உதவியுடன் அசட்டு தித்திப்பு காபியுடன் திருச்சி வந்து சேர்ந்த போது சித்திரை வெயிலிலும் சத்திரம் பஸ் ஸ்டாண்டில் கூட்டமும் பரோட்டாவும் குறையவில்லை.

கரூர் பைபாஸ் சாலை, பெங்களூர் 80 அடிச் சாலை மாதிரி இரண்டு பக்கமும்  பிராண்டட் கடைகளும், ஹோட்டல்கலும் வந்துவிட்டது. பேருந்துகள் ராட்சச சத்தத்துடன் இடைவெளி விட்டு ராகமாக ஹாரன் அடித்துக்கொண்டு பறந்து செல்கிறது. ஜங்ஷன் பஸ்டாண்டில் சங்கீதா ஹோட்டலில் எப்போதும் போல கூட்டம் அலைமோதுகிறது. நகர் வலம் வந்த போது, பல இடங்களில் நுங்கு கிடைக்கிறது. முன்பு எல்லாம் பனை ஓலையில் கட்டித்தருவார்கள், தற்போது எல்லாம் கேரி பேக் மயம் தான்.

அன்று ஆசாரியர்கள் நடமாடிய ஸ்ரீரங்கம் வீதிகளில் இன்று‘கழகங்களின் தேர்தல் பிரச்சார வண்டிகள் ஹரி’ படத்தில் வேகமாக ஓடும் ரவுடிகளின் டாட்டா சுமோ பறக்கும் காட்சிகளை நினைவுபடுத்துகிறது. தாயார் சந்நிதி நுழைவாயில் இருக்கும் திராவிட கழகம் கட்சி கொடி இந்த முறை மிஸ்ஸிங்! கம்பம் இன்னும் இருக்கிறது. சிவாஜி சுஜாதா வசனம் மாதிரி ”ஸ்ரீரங்கம் வருபவர்கள் எல்லாம் நாமம் போட்டுக்கொண்டு பொங்கல் சாப்பிடுபவர்கள் என்று நினைச்சியா ?” என்பது மாதிரி இருந்தது யாத்ரி நிவாஸ் தங்கும் விடுதியில் ‘ஸ்ரீரங்க விலாஸ் சிற்றுண்டுயில் கிடைக்கும் மெனுவை பார்த்த போது கேள்வி எழுந்தது.

கோயிலுக்குள் மேலும் பல இடங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு பசுமையாகக் காட்சியளிக்கிறது. எல்லாச் சந்நிதிகளிலும் பெயர் பலகை வைக்கப்பட்டு ”அட இங்கே ஒரு சந்நிதி இருந்ததா ? ”என்று வியப்பாக இருக்கிறது. சந்நிதிகளில் அபிஷேக நீர் வெளியே வரும் இடத்தில் எல்லாம் தனி கூம்பு வடிவக்குழாய் வைத்து அதை ஒழுங்குபடுத்தியுள்ளார்கள்.

திருப்பதி மாதிரி வரும் பக்தர்களை ’ஜருகண்டி ஜருகண்டி’ என்று பெண்களின் மீதும் கைவைத்து தள்ளிவிடுவதைப் பார்க்க முடிந்தது. இத்தனக்கும் நாங்கள் சென்ற போது கூட்டமே இல்லை. இதைப்பார்த்துவிட்டு “ஸ்ரீரங்கத்தில் ரங்கநாதர் மட்டும் ஓ.கே” என்றான் அமுதன். பெண்கள் மீது கைவைத்து தள்ளிவிடுவதை சம்பந்தப்பட்ட நிர்வாகிகள் உடனே கவனிக்கவேண்டும்.

உடையவர் சந்நிதியின் பக்கம் இருந்த கழிப்பிடம் இடிக்கப்பட்டு அழகான சோலையாக காட்சியளித்து, சித்திரை குங்குமப்பூ, பச்சைக் கற்பூரம் வாசனையுடன் சந்நிதி எதிர்புறம்.. மீண்டும் அழகான தோட்டம். கோவில் மராமத்து பணிகளின் போது கழட்டப்பட்ட உடையவர் தஞ்சாவூர் சித்திரங்கள் மீண்டும் பழைய இடத்துக்கு வந்துவிட்டன.

சித்திரை வீதியில் கற்பக விருட்சம் வாகனத்தில் நம்பெருமாளைத் தீப்பந்தங்களுடன் சேவித்துவிட்டு வரும் வழியில் ”தேவரீர் சனிக்கிழமை இருப்பீர்கள் இல்லையா ? கருட வாகனம் சேவித்துவிடுங்கள்” என்பதுடன் “புதிதாக மடப்பள்ளி ஹோட்டல் வந்திருக்கு.. சாப்பிட்டுபாருங்க” என்று தகவல் தருகிறார்கள் பூலோக வைகுண்டம் வாசிகள்.

பெரியநம்பிகள் வசித்த திருமாளிகைக்கு சென்று கொஞ்ச நேரம் ஆளவந்தாருக்கு பிறகு பெரிய நம்பிகள் வாழ்ந்த இடத்தில் குடும்பத்துடன் செலவு செய்துவிட்டு ஸ்ரீசுந்தராசாரி ஸ்வாமி எங்களுக்காகப் பெரிய நம்பிகள் சந்நிதியை திறந்து பெரிய நம்பிகளின் பாதங்களுக்கு அடியில் இருக்கும் குட்டி ராமானுஜரை ‘கிட்டே வந்து பாருங்கோ’ என்று சேவை செய்து வைத்து இன்முகத்துடன் பெரிய நம்பிகளின் பாதங்களால் ஆசிகளைக் கொடுத்து வழியனுப்பி வைத்தார். ஸ்ரீரங்கத்தில் நண்பர் வீரராகவன் ஸ்வாமிகளை சந்தித்துவிட்டு கோயில் கைங்கரியம் பற்றி கொஞ்சம் பேசினோம். காரிலிரிந்து யானைக்கு காசு கொடுக்க அது ஜன்னல் வழியே ஈரம் சொட்ட சொட்ட தும்பிக்கையை ஜன்னல் வழியே நுழைத்து ஆசிர்வதித்தது.

மைகேல் ஐஸ்கீரிம், பிரமனந்தா சர்பத் கடை , திருவானைக்கா பார்த்தசாரதி பட்டர் தோசை என்று எல்லாக் கடைகளிலும் நிற்கக் கூட இடம் இல்லை. பார்த்தசாரதி விலாஸ் பட்டர் தோசையை சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்துகொள்ளும் போது ஜாக்கிரதையாக எழுந்துகொள்ள வேண்டும் கூரை முழுவதும் ஒட்டடை.  ஸ்ரீரங்கம் மாம்பழசாலையில், வரும் வழியில் நாமக்கல் ’ஆஞ்சநேயர் கோவிலுக்கு செல்லும் வழி’ என்ற இடத்திலும் பதஞ்சலிக் கடையின் ஊடுருவலைப் பார்க்க முடிந்தது.

buy-1-get-1 மாதிரி 25 வருடம் கழித்து பள்ளி நண்பன் விஜயனையும் அவருடைய நண்பர் Muralid Haransயும், சந்தித்தது சந்தோஷமாக இருந்தது. நான் எழுதியதை எல்லாம் படித்து நினைவு வைத்திருந்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது.

திரும்ப வரும் போது தொட்டியம் காட்டுப்புத்தூரில் தண்ணீர் சொட்ட சொட்ட மணல் லாரிகள் இடுக்கில் புகுந்து, வழியெங்கும் FMல் நாமக்கல் வரை அணில் சேமியா விளம்பரங்களும் துளிர்விடும் மரங்களையும் பார்த்துக்கொண்டு பெங்களூல் 15வது மாடி வந்து சேர்ந்த போது உள்மனசு ’சொல்ப அட்ஜஸ்ட் மாடி’என்றது.

Monday, April 25, 2016

பஞ்சகவ்ய சிந்தனைகள்

நண்பர் அருண் வடபழனியில் துவக்கியிருக்கும் ப்யூர் சினிமா (Pure Cinema) புத்தகக் கடை சார்பில் இயக்குனர் பாலாஜி சக்திவேலுடன் கலந்துரையாடலுக்கு சனிக்கிழமை சென்றிருந்தேன்.  சில வருஷங்கள் முன் ஒரு காலை நடைபயிற்சியின் போது இயக்குனர் பாலாஜி சக்திவேல் என்னை அழைத்து என் சிறுகதை புத்தகத்தை பாராட்டி பேசினார். அதற்கு பிறகு அவருடன் இரண்டு மூன்று முறை பேசியிருப்பேன். நேரில் சந்திப்பது இதுவே முதல் முறை. அறிமுக செய்துக்கொண்ட போது என்னை நினைவில் வைத்திருந்தது வியப்பாக இருந்தது.

அன்றைய கூட்டத்தில் பலரும் இளைஞர்கள். எல்லோருக்கும் சினிமாவில் ஏதாவது ஒன்றை சாதித்துவிட வேண்டும் என்பது அவர்களின் கண்களில் தெரிந்தது. எது நல்ல இலக்கியம் என்று தமிழ் எழுத்தாளர்கள் குழப்புவது போல எது நல்ல சினிமா என்று குழம்பிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். கூடவே உலக சினிமா, இராணிய சினிமா, எதார்த்த சினிமா என்று அவர்கள் குழப்பம் விரிவடைகிறது. துணை இயக்குனராக சேர்வதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும், தலித் இலக்கியம் மாதிரி தலித் சினிமா என்று எல்லா கேள்விகளுக்கும் பாலாஜி சக்திவேல் பூசி மொழுகாமல் நேரடியாக பதில் அளித்தார். காதல் கோட்டை போன்ற பார்க்காமலே காதல் கதை இன்றைய வாட்ஸ் ஆப், ஃபேஸ்புக் காலத்தில் சாத்தியம் இல்லை என்றார். சில சமயம் பாத்ரூமில் கூட காட்சி எப்படி அமைக்க வேண்டும் என்று ஐடியா கிடைக்கும் என்றார்.

நல்ல படங்களுக்கு நல்ல கண்டெண்ட் வேண்டும் என்ற சின்ன உண்மை தான் ஒரு நல்ல திரைப்படம் உருவாக மூலகாரணம். நல்ல கேமராவுக்கு நல்ல காட்சி; நல்ல பியானோவிற்கு நல்ல இசையமைப்பாளார் என்பது போல நல்ல சினிமாவுக்கு நல்ல கதை வேண்டும். அதை தேர்ந்த காட்சிகள் மூலம், சுமாராக நடிக்க தெரிந்தவர்கள் இருந்தாலே போது. பிரபலங்கள் தேவை இல்லை.

பல சினிமா சம்பந்தபட்ட புத்தகங்கள் அங்கே இருந்தது. சுஜாதா எழுதிய ’திரைக்கதை எழுதுவது எப்படி?’ மற்றும் ’திரைக்கதை பயிற்சி புத்தகம்’ இரண்டும் மிஸ்ஸிங்!

மேலும் சில மிஸ்ஸிங் பட்டியல் - பேருந்துகளில் இலை படத்தையும், அம்மா வாட்டர் பாட்டிலில் அம்மா’ படங்களும் மிஸ்ஸிங். வெயிலுக்கு சாலைகல் கறுப்பாகி, குண்டும் குழியும் மிஸ்ஸிங், ஓசியில் ஏஸி கிடைக்கிறது என்று ஷாப்பிங் மாலில் கூட்டம் அதிகாமாக என்கிறார்கள்.

- 0 - 0 - 0 -

இயற்கை விவசாயம், பசுமைப் புரட்சி செய்த நம்மாழ்வார் அவர்களால் உருவாக்கப்பட்ட வானகம் பயிற்சிப் பட்டறையில் நேற்று கலந்துக்கொண்டேன்.  காலை பத்து மணி முதல் மத்தியம் மூன்று மணி வரை ஓவர் டோஸ் விட்டமின்-Dயுடன்,  செடிகளை பூச்சி தாக்குவதை தடுக்க என்ன செய்ய வேண்டும், பூச்சிகளை அழிக்காமல் அவற்றுடன் எப்படி பழக வேண்டும் என்று கற்றுக்கொண்டேன்.

கோவில்களில் பிரசாதமாக வழங்கப்படு வந்த பஞ்சகவ்யம் சிறந்த நோய் எதிர்ப்புசக்தி பெற்றது.  நம்முன்னோர்கள்  பஞ்சகவ்யம் பயன்படுத்தி வந்துள்ளனர். அதை எப்படி தயாரிப்பது என்று சொல்லிதந்தார்கள் ( பசு சாணம், சிறுநீர், பால், தயிர், கடலை புண்ணாக்கு ஆகியவற்றுடன், வாழைப்பழம், இளநீர், கரும்புசாறு ஆகியவற்றை குறிப்பிட்ட விகிதத்தில் கலக்கி செடிகளுக்கு தெளிக்கும் பஞ்சகவ்யம் தயாரிக்க வேண்டும் ) பஞ்சகவ்யம் செய்யும் போது எல்லோர் முகமும் அஷ்டகோணல் ஆனது. பசு சாணம் நம் மலம் போல வாசனை அடித்தது. ஏன் என்று கேட்டேன்
“ஊரில் இருக்கும் பிளாஸ்டிக் கழிவு, சினிமா போஸ்டர் போன்ற ஜங்க் ஐய்ட்டங்களை சப்பிட்டால் அப்படி தான் மணம் வீசும்” என்றார்.

இன்று நம் முன்னோர்கள் சொன்ன உணவு முறையை பின்பற்ற ஆரம்பித்திருக்கிறொம். ஏகாதசி அன்று சாப்பிடாமல் இருப்பது நல்லது என்று நம்ப ஆரம்பித்திருக்கிறோம். வெகு விரைவில் பஞ்சகவ்யம் சாப்பிட்டால் நல்லது என்று ஃபேஸ்புக்கில் பேச ஆரம்பித்துவிடுவோம். இந்த இயற்கை விவசாய கல்விமுறை பற்றிய சிந்தனையை நம் குழந்தைகளின் கல்வித்திட்டத்தில் விதைக்க வேண்டும்.

Friday, April 22, 2016

சாஸ்திரி பவன்

கடைசியில் சொத்தையாக ஒன்று அகப்பட்டு நமக்கு திருப்பம் கொடுக்கும் வேர்கடலை பொட்டலம் மாதிரி தான் நான் சொல்லப்போகும் இந்த கதையும்.

பெல்கிஜியம் நாட்டில் என் பாஸ்போர்ட் தொலைஞ்சு போனதைப் பற்றி சொல்லியிருக்கிறேனா ? ஐயோ தொலைஞ்சு போச்சா? என்று நீங்கள் கேட்கும் முன்... தொலைஞ்சுப் போகலை திருடுபோனது. எப்படி என்று சொல்லுவதற்கு முன் என்னைப் பற்றியும் என் குடுமியைப் பற்றியும் சொல்லியாக வேண்டும்.

என் பெயர் ஸ்ரீநிவாஸராகவன். ஸ்ரீரங்கம். தாயார் சன்னதிக்குள் சட்டென்று உள்ளே நுழையக்கூடிய வடக்கு உத்திர வீதியில் ஸ்ரீரங்க நாராயண ஜீயர் மடத்துக்கு நான்கு வீடு தள்ளி எங்க வீடு. மஞ்சள் திருமண் குடுமியுடன் ஸ்ரீரங்கம் தெருவில் கிரிக்கெட் விளையாடி ஈ.ஆர்.ஐ.ஸ்கூலில் படிக்கும் வரை என்னை யாரும் கேலி செய்யல, ஆனா காலேஜ் படிக்கும் போது பின்னாடியிலிருந்து கேலி பேசுவா.

முன் நெற்றியில் மழித்துக்கொண்டு இருப்பதால் “கரைய மண்டை” என்பார்கள். விளையாட்டு மைதானம் பக்கம் போனா பின் பக்கம் சுருட்டி வைத்த என் குடுமியை பார்த்து “தலையில பந்து” என்று யாராவது சத்தம் போடுவார்கள்.

Wednesday, March 23, 2016

ஆசாரியர்கள் வருகை

ஆழ்வார்கள் விஜயம் பற்றி முன்பு எழுதியிருந்தேன். நினைவிருக்கலாம். ஆழ்வார்களை ஸ்தபதியிடம் பெற்றுக்கொண்ட பின் ”எனக்கு நம்பெருமாள், தாயார் ஆசாரியர்கள் ஸ்ரீராமானுஜர், ஸ்ரீதேசிகர் வேண்டும்” என்றேன்
“உடம்பு ஒத்துழைத்தால் நிச்சயம் செய்து தருகிறேன்” என்றார்.

சில மாதங்கள் கழித்து ஒரு முறை ஸ்தபதியிடம் இதைப்பற்றிப் பேசலாம் என்று போன் செய்த போது எனக்கும் ஸ்தபதிக்கும் பாலமாக இருந்த திரு தேனுகா ஸ்ரீநிவாசன் காலமானார் என்பதை தெரிந்துகொண்டேன். அப்போது ஸ்தபதியிடம் அதைப் பற்றி பேசவில்லை..

பிறகு பெருமாள், ஆசாரியர்கள் பற்றிய  நினைவு வந்துவிட்டுப் போகும். ஸ்தபதியைத் தொடர்பு கொள்ள வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொள்வேன். மாதங்கள் ஓடின போன வருஷ ஆரம்பத்தில் திருச்சிக்கு சென்ற போது உறையூர் நாச்சியாரைச் சேவித்துவிட்டு வரும் போது மொபைலில் ஃபேஸ்புக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன். அகஸ்மாத்தாக  நம்பெருமாள் உற்சவ மூர்த்தியின் திருமஞ்சன படத்தைப் பார்க்க நேர்ந்தது. இவ்வளவு நாள் நம்பெருமாளுக்கு இரண்டு திருக்கைகள் என்று நினைத்துக்கொண்டு இருந்தேன் ஆனால் அந்தப் படத்தில் நான்கு திருக்கைகள்.

ஸ்தபதியிடம் பெருமாள் மூர்த்தியை வடிவம் செய்ய சொல்லும் செய்ய சொல்லும் போது, இதே போல நான்கு திருக்கைகளுடன் செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டேன். நம்பெருமாளை விரல்களால் தடவ அவர் மொபைலில்  விஸ்வருபம் எடுத்தார் அவர் விஸ்வரூபம் எடுத்த சமயம் அதே மொபைலில்  ஸ்தபதியிடமிருந்து தொலைப்பேசி அழைப்பு வந்தது.

Sunday, February 28, 2016

கையெழுத்து சொல்லும் கதை - பகுதி 3 ( நிறைவு )


பெரிய நம்பிகள் திருமாளிகை எண்!
ஒரு சோழ மன்னனால் கூரத்தாழ்வான், பெரியநம்பிகள் இருவரின் கண்கள் பிடுங்கப்பட்டன அந்த துயரமான நிகழ்வை சொல்லுவதற்கு முன் இந்த வருடம் ஜனவரி 7 எனக்கு மறக்க முடியாத நாளாக அமைந்தது. அன்று மார்கழி கேட்டை ஸ்ரீபெரிய நம்பிகள் திருநட்சத்திரமும், தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் திருநட்சத்திரமும் சேர்ந்த துவாதசி.

காலை 6 மணிக்குப் பெரிய பெருமாளை தரிசிக்க சென்ற போது 50, 100, 250 ரூபாய் என்று டிக்கெட் வரிசை அமைத்து இன்னும் பெரிய பெருமாளாகியிருந்தார். கோயில் முழுக்க கருப்பு-சிகப்பு நாத்திகர் கலரில் ’கோவிந்தா’ என்று கோஷம் போடும் ஆஸ்திகர் கூட்டம். நாழிக்கேட்டான் கோபுர வாசலில் கோயிலுக்கு வரும் பர்முடா, கைலி கூட்டத்தை காவல்துறை திரும்ப அனுப்பிக்கொண்டு இருந்தது. நெற்றியில் திருமண், குடுமி, கச்சத்துடன் அதை புரியாமல் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார் ஒரு வெள்ளைக்காரர்.

பழசு ஆனா புதுசு !
துவாதசி அன்று பெருமாள் துளசி தீர்த்தம் கொடுத்து அருள, அதை வாங்கிக்கொண்டு, கொள்ளிடம் சலவை செய்த மாதிரி இருந்த கோயிலை பார்த்துக்கொண்டே ஆயிரம் கால் மண்டபத்தின் புது தோற்றத்தைக் கொஞ்ச நேரம் ரசித்துவிட்டு ஸ்ரீதேசிகன் சன்னதியில் இருப்பவர் என்னைக் கூப்பிட்டு கை நிறைய நெய்யை ஊற்றினார். அதில் துளியூண்டு பொங்கல் இருந்தது!.

Saturday, February 27, 2016

ஐஸ்பாக்ஸ் - சிறுகதை




சென்னை தி.நகரில் இருந்து தேனாம்பேட்டை போகும் சாலையின் குறுக்கே இருக்கும் அந்த சின்ன சந்தின் பெயர், 'மாடல் ஹவுஸ் ரோடு லேன்.' தென்னந் துடைப்பத்தை திருப்பிப் பிடித்த மாதிரி பலவண்ண கட்சிக்கொடிகள் பறந்து கொண்டிருக்கும் அந்தச் சந்துக்கு எதிர்புறம் ஒரு ஜெராக்ஸ் கடை சந்து ஆரம்பத்தில், ஆலிவ் பச்சை நிறத்தில் கவிழ்ந்துகிடக்கும் குப்பைத்தொட்டியைக் கடந்து உள்ளே நுழைந்தால், மொத்தம் ஒன்பது வீடுகள். அதில் மூன்றாவது வீட்டில், ஐஸ்பாக்ஸ் ஆனந்தன் என்கிற ஆனந்தன் வசிக்கிறார் என்பதைத் தவிர இந்த சந்துக்கு எந்த முக்கியத்துவமும் இல்லை.

சின்னத்திரைநிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர், நடிகர் போன்றவர்களை ஷாப்பிங் மால், கடைத்தெரு, தியேட்டர் போன்ற இடங்களில் பார்க்கும்போது, இவரை எங்கோ பார்த்தமாதிரி இருக்கிறதே...' என்று நமக்குத் தோன்றும் அல்லவா? ஆனந்தனும் அந்த வகை.

Sunday, February 21, 2016

கையெழுத்து சொல்லும் கதை - பகுதி 2

மா. செல்லப் பெருமாள் கோனார் அவர்கள் அண்ணங்கராசாரியார் ஸ்வாமிகள் செய்த சொற்பொழிவுகளில் சிலவற்றை தேர்ந்தெடுத்து 1976ஆம் வருஷம் ஒரு சின்ன புத்தகத்தை அச்சடித்து பலருக்கு கொடுத்தார் என்று போன பகுதியில் பார்த்தோம். அவர் தொகுத்த அந்தப் புத்தகத்தில் அவர் எழுதிய முன்னுரையில் சில பகுதிகளை இங்கே தருகிறேன்.

“.... அறிந்தோ அறியாமலோ அசுத்தப்பொருளின் மீது காலோ கையோ பட்டுவிட்டால், மனிதன் அதை உணர்ந்தவுடன் அவன் உள்ளம் அருவருப்பின்பாற்பட்டுத் துடிதுடித்துப் போகிறது. உடன் அவன் முதற்காரியமாக தூய நீர்நிலைக்குச் சென்று தன் உள்ளம் போதும் போதும் எனக் கருதும் வரை கால்களைத் தேய்த்துத்தேய்த்துக் கழுவுகிறான். இதனினும் தீவிரமாகவுள்ளவன் நீரில் தான் உடுத்தியுள்ள உடைகளுடன் மூழ்கிக் குளித்து எழுகிறான். அதன் பிறகுதான் அவர்கள் உள்ளம் அமைதி பெறுகிறது. இது மனிதனின் இயல்பாகும் .

இங்ஙனே, 1930 ஆம் ஆண்டினின்று 1962 ஆம் ஆண்டு வரை அடியேன், பகுத்தறிவுவாதி எனக் கூறிக் கொள்ளும் நாஸ்தீகவாதியாக அப்படுகுழியில் மூழ்கிக் கிடந்தவனவேன். பெரியபெருமாளான அழகிய மணவாளனின் திருவருளால் 1962ஆம் ஆண்டினின்று ஸ்ரீவைணவன் எனும் உணர்வு வரப்பெற்று பெருமாள் பக்தனாகினேன் அடியேன் பூர்வத்தில் பெரிதும் விரும்பி ஞானசாகரத்தைத் தேடினேன். அது ஸ்ரீகாஞ்சிபுரத்திலிருக்கிறது; அதில் உம்முடைய விருப்பப்படி மூழ்கிக் குடைந்து குடைந்து நீராடிப் புனிதனாகப் பெறலாம் என்க்கூறி ஞானசாகரமாகிய ஸ்ரீ உ.வே P.B.அண்ணங்கராசாரியர் ஸ்வாமிகளுடன் ஈடுபாடு கொள்ளும் அளவுக்கு அடியேனை ஆட்படுத்தியருளிய மஹான் மதுரை ஸ்ரீமான் R.அரங்கராஜன் ஸ்வாமிகளாவார் ஆட்படுத்தியருளியதுடன் நின்றுவிடவில்லை, அந்த ஸ்வாமிகளின் வெளியீட்டு நூல்களில் ஒவ்வொன்றாக கொடுத்துப் படித்து வருமாறு செய்து, அடியேனை அதன் சுவையறிந்து மேலும் மேலும் ஸ்வாமிகளின் வெளியீட்டு நூல்களையெல்லாம் வாங்கி வாங்கிப் படிக்கும் சுவைமிக்குடையோனாக்கி, மேலும் ஸ்ரீஸ்வாமிகளின் வெளியீடுகள் முழுவதையும் ஒன்று விடாமல் படித்து முடித்துவிட வேண்டும் என்னும் பெரும் பசிக்காரனாகவும் ஆக்கிவிட்டார்....”

இந்த வருடம் ஜனவரி 7 எனக்கு மறக்க முடியாத நாளாக அமைந்தது. அதைப் பற்றி கூறும் முன் பெரிய நம்பிகள் பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் விஷயங்களை பார்த்துவிடலாம். .

ஆளவந்தார் அவதரித்து 21 வருடங்களுக்கு பிறகு நம் பெரிய நம்பிகள் மார்கழி கேட்டையில் அவதாரித்தார் ( கிபி 997-998 ). இவருக்கு இயற்பெயர் ஸ்ரீபராங்குசதாஸர். ஸ்ரீமகாபூரணர் என்று அழைக்கப்பட்டார்.

’நம்பி’ என்றால் எல்லா விதத்திலும் மிகவும் நம்பிக்கையானவர் பரிபூர்ணர் என்று பொருள். முதல் முதலில் மதுரகவியாழ்வார் ’கண்ணி நுண்சிறுத்தாம்பில்’ நம்மாழ்வாரை நம்பி என்று அழைத்துள்ளார். இவரே நமக்கு முதல் நம்பி.

ஸ்ரீரங்கம் கோயிலை பெரிய கோயில் என்றும், பெருமாளை பெரிய பெருமாள் என்றும், தாயாரை பெரிய பிராட்டியார் என்றும் அழைப்பது வழக்கம். அதே போல் பல நம்பிகள் இருந்தாலும் ஆளவந்தாருடைய சிஷ்யர்களுக்குள் பெருமை பெற்றவராய் ஸ்ரீராமானுஜருக்கு சமாஸ்ரயணம் செய்தவர் பெரியநம்பிகள். பெரிய என்று ஏற்றத்துடன் அழைப்பது இவரையே. ஸ்ரீரங்கத்தில் அவதரித்தவர்.

பெரிய நம்பிகள் பற்றி தெரிந்துக்கொள்ள சில சம்பவங்களை பார்க்கலாம்.

ஸ்ரீராமானுஜர் துறவி அதனால் தினமும் பிட்சை எடுத்து உண்பார்.
ராமானுஜருக்கு திருப்பாவையில் ஈடுபாடு மிக அதிகம். அதனால் அவர் திருப்பாவை ஜீயர் என்ற பெயர் பெற்றார். இந்த பெயரையே அவர் விரும்பினார். "உந்துமத களிற்றன்" என்ற திருப்பாவை பாடிக்கொண்டு பிக்ஷைக்கு ஒரு நாள் பெரிய நம்பி திருமாளிகைக்கு (வீட்டிற்கு) சென்ற போது "செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளையொலிப்ப வந்துதிறவாய்" என்று பாடி முடிக்க, நம்பியின் மகள் அத்துழாய் கைவளை குலுங்கக் கதவை திறப்பதும் ஒரோ சமயம் நிகழ, ராமானுஜர் அவளை நப்பின்னை என்று நினைத்து ஸாஷ்டாங்கமாக விழுந்து தண்டம் சமர்ப்பித்தார் (சேவித்தார்).

அத்துழாய் பதரிக்கொண்டு உள்ளே சென்று தந்தையிடன் “கதவைத் திறந்தவுடன் என் காலில் விழுந்து மூர்ச்சித்து விழுந்தார்” என்று சொல்ல

பெரிய நம்பிகள் கலங்காமல் “உந்து மதகளிறு ஓதப் பெற்றிருக்க வேணும்” என்றாராம்.

இன்னொரு சமயம், ஸ்ரீ ராமானுஜர் அவருடைய சிஷ்யர்களுடன் வீதியில் வந்து கொண்டிருக்க, அவரை பார்த்த பெரிய நம்பிகள் கீழே அப்படியே சாஷ்டங்கமாக விழுந்து சேவித்தார். ராமானுஜர் அதை கண்டுக்கொள்ளாமல் சென்றுவிட்டார். ஏனெனில் அதை ஒப்புக்கோண்டால் தன்னுடைய ஆசார்யரிடமிடருந்து ப்ரணாமத்தை எற்றுக்கொண்டதாக ஆகிவிடும். சிலர்  பெரிய நம்பியிடம் ஏன் சேவித்தீர் என்று கேட்ட பொழுது “நான் என் ஆசார்யரான, ஸ்ரீ ஆளவந்தார் என்றோ நினைத்தேன்” என்றாராம்.

முன்பு மாறநேரி நம்பி பரமபதித்த போது பெரியநம்பி அவருக்கு சரம கைங்கர்யங்களை செய்தார் ( முதல் பகுதியில் இதை பற்றி விரிவாக பார்த்தோம் ). ஸ்ரீரங்கத்தில் இந்த செயலுக்கு இவரைப் பழித்தார்கள், அவரைத் தள்ளிவைத்தார்கள். அதைப் பொருட்படுத்தாமல் தன் பணியை செய்து வந்தார்.

ஒரு நாள் நம்பெருமாள் திருத்தேர் இவர் திருமாளிகையின் முன் வந்த போது பெரிய நம்பிகளின் புதல்வி அத்துழாய் தன் தந்தை செய்தது தவறு என்றால் திருத்தேர் நகரட்டும், இல்லை என் தந்தையின் செயலை பெருமாள் ஏற்றுக்கொண்டால் திருத்தேர் வீட்டை விட்டு நகரக் கூடாது என்று ஆணையிட்டாள்.  பெருமாள் அவர் திருமாளிகை வாசலை விட்டு நகரவேயில்லை. பிறகு அர்ச்சகமுகமாக ஆவேசித்து ”பெரியநம்பிகள் தவறு செய்யவில்லை. ஆசார்யன் கட்டளைப்படி செய்தது சரியே” என்று கூற தேர் நகர்ந்தது

ஒருநாள் பெரிய பெருமாளுக்கு ஏதொ ஒரு ஆபத்து வரப்போகிறது என்று தெரிந்தவுடன், பெரிய நம்பியை பெரிய கோயிலை ப்ரதக்ஷிணம் செய்து ரக்ஷையிடப் ப்ரார்த்தித்தார்கள். பெரிய நம்பி தன்னுடைய நிழல் போல  பாரதந்த்ரியத்தை முழுமையாக உணர்ந்து நடப்பவர் ஒருவர் என்னை பின் தொடர வேண்டும் என்று விண்ணப்பிக்க ”அப்படிப்பட்டவர் யார்? என்று ஸ்ரீராமானுஜர் கேட்க “நம் கூடத்தாழ்வான்” என்று என்றாராம் பெரிய நம்பி. திருவரங்கத்தமுதனார் இராமானுஜ நூற்றந்தாதியில் “மொழியைக்கடக்கும் பெரும்புகழான் வஞ்சமுக்குறும்பாம் குழியைக்கடக்கும் நம் கூரத்தாழ்வான் சரண்கூடியபின்” என்று பாடுகிறார். இங்கே “நம்” என்ற பிரயோகம் பெரிய நம்பிகள் உபயோகித்ததையே அமுதனார் உபயோகித்துள்ளார்.

தாழ்த்தப்பட்ட குலத்தோராய் கருதப்பட் திருபாணாழ்வாரின் அமலனாதிபிரான் என்பதற்கு ”ஆபாத சூடமநுபூய ஹரிம்ஸயாநம்” என்ற தனியனை எழுதி அருளினார். பின்னாட்களில் ஓர் நாள் சோழ மன்னனால் கூரத்தாழ்வான், பெரியநம்பிகள் இருவரின் கண்கள் பிடுங்கப்பட்டன அதை பற்றி அடுத்த பகுதியில்

தொடரும்..