Thursday, February 27, 2014

கையெழுத்து

தினமும் பல ஆச்சரியங்கள் நம்மை சுற்றி நடக்கிறது. அவற்றை கவனிப்பதில்லை.சலூனில் இத்துணூண்டு க்ரீமைக் கொண்டு ஷேவிங் பிரஷ்ஷால் தேய்க்கத் தேய்க்க அட்ஷயப் பாத்திரத்திலிருந்து வருவது போல நுரை வருவது; நூலில் சுற்றப்பட்ட சமோசா கோபுரத்தை கீழே விழாமல் எலக்டரிக் ரயிலில் கூட்டத்தின் மத்தியில் விற்கும் அந்தச் சின்னப் பையன்; எப்போது போனாலும் சரவணபவன் சாம்பார் ஒரே மாதிரி இருப்பது; பர்வீன் சுல்தானா எல்லா ஆக்டேவிலும் ஸ்ருதி பிசகாமல் பாடுவது... புத்தகக் கண்காட்சிக்குப் போன போது இதே மாதிரி இன்னொரு ஆச்சரியம் எனக்கு ஏற்பட்டது.

Friday, January 17, 2014

தற்செயல்


சென்னையில் ஒரு நாள்





திங்கள் அன்று சென்னயில் இருந்தேன். புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் செல்லும் முன் ஏழே முக்காலுக்கு ராயர்ஸ் கஃபேவுக்கு ரொம்ப நாள் கழித்துச் சென்றேன். பெரிய க்யூ நின்று கொண்டு இருந்தது. முதல் பந்தியிலேயே இடம் கிடைத்தது. முதலில் எல்லோருக்கும் கப்பில் கெட்டிச் சட்னி தருகிறார்கள், மற்றபடி எதுவும் மாறவில்லை. சுடசுடப் பொங்கல், வடை, இட்லி என்று சாப்பிட்டுவிட்டுப் புத்தகக் கண்காட்சிக்குச் சென்றேன்.

Tamil Calendar !
நுழைந்தவுடன் ஒரே மலைப்பாக இருந்தது. பல வருஷங்கள் முன்பு புத்தகக் கண்காட்சியில் பதிப்பகங்கள் சார்ந்து ஸ்டால்கள் இருக்கும். ஆனால் தற்போது பல ஸ்டால்களில் பல பதிப்பகங்களின் புத்தகங்கள் விசிரி போல அடுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள். நீயா நானா கோபினாத் பல ஸ்டால்களில் சிரித்துக்கொண்டு இருக்கிறார். பொன்னியின் செல்வனும், சிவகாமியின் சபதமும் எல்லோரும் போட்டி போட்டுக்கொண்டு மலிவாகத் தருகிறாரார்கள்.

பதிப்பகங்கள் சார்ந்த ஸ்டால்களில் பார்த்திவிட்டு மினி சூப்பர் மார்கெட் ஸ்டால்களைச் சுலபமாகக் கடந்து சென்றேன்.

கீதா பிரஸ்
ஹரன் பிரசன்னாவை கிழக்குப் பதிப்பகத்தில் சந்தித்தேன். பார்த்தவுடன் சிரித்துக் கைகுலுக்கினார். என்னை அடையாளம் தெரிந்து சிரித்தாரா அல்லது சும்மா சிரித்தாரா என்று தெரியாது. கூடவே நண்பர் ஜடாயூ இருந்தார். நலம் விசாரித்துவிட்டு உயிர்மையில் மனுஷ்யபுத்திரன் இருந்தார். ஒரு ‘ஹலோ’ சொல்லலாம் என்று பார்த்தால் இரண்டு பெண்களிடம் அம்.அதாமி பற்றியும் பாட்டில் தண்ணீர் பற்றியும் டிவியில் விவாதிப்பது போலவே விவாதித்துக்கொண்டு இருந்தார். பிறகு என்னிடம் திரும்பி “உங்க புத்தகம் ஒன்றும் வரலையா இந்த வருஷம் ?” என்றார். அவரைப் போல விவாதிக்க எனக்குத் தெம்பு கிடையாது. பிறகு சந்திக்கிறேன் என்று நழுவினேன்.

இருந்த முறை பெரிதாக எதுவும் வாங்கவில்லை. கீதா பிரஸில் சரணாகதி புத்தகம் ஐந்து ரூபாய்க்கு வாங்கினேன்.

பேயாழ்வார் அவதார ஸ்தலம்
மாலை நான்கு மணிக்கு முதலாழ்வார்கள் மூவரில் ஒருவரான, பேயாழ்வார் அவதரித்த கிணறு ராயஸ் கஃபே பக்கம் இருக்கிறது அங்கே சென்றேன். நானே வாசல் கதவைத் திறந்து சேவித்திவிட்டு வந்தேன்.

இரவு கோயம்பேடு பேருந்து நிலையத்தில் மறுநாள் பொங்கல் என்பதால் மனிதர்களைவிட பேருந்துகளே நிறைய இருந்தது. முதுகுப்பை இளைஞர்கள் கையில் ’அக்வஃபினா’ பாட்டில்களும், பெரியவர்கள் கையில் ’அம்மா’ தண்ணீர் பாட்டில்களும் பார்க்க முடிந்தது. புத்தகக் கண்காட்சியில் சிறுவர்கள் கையில் ஆங்கில புத்தகங்களும், பெரியவர்கள் கையில் தமிழ் புத்தகங்களும் பார்க்க முடிந்தது. இந்த இரண்டுக்கும் இதோ தொடர்பு இருப்பது மாதிரி எனக்கு தெரிந்தது. 

Sunday, January 5, 2014

வண்ணங்கள் எண்ணங்கள் - பெங்களூர் சித்திர சந்தை 2014

பெங்களூரில் வருடா வருடம் ’சித்திர சந்தே’ என்று அழைக்கப்படும் ஓவியக் கண்காட்சி கர்நாடகா சித்ரகலா பரிக்ஷத் வருடா வருடம் நடத்திவருகிறது. குமர க்ருபா சாலையை முழுவதும் கண்காட்சிக்காக ஒதுக்கப்பட்டு சுமார் ஆயிரத்துக்கு மேற்பட்ட ஓவியர்கள் பங்கேற்கிறார்கள். சாலை இருபுறமும் மரங்கள் சூழ்ந்திருக்க மக்கள் கூட்டமாக குடும்பத்துடன் வந்து ரசிக்கிறார்கள். காண கண் கோடி வேண்டும் என்று சொல்லுவது இந்த கண்காட்சிக்கு பொருந்தும். மூன்று மணி நேரம் சாப்பாட்டை மறந்து பல சித்திரங்களை பார்த்துக்கொண்டு, கூடவே பொரி கடலை, குச்சி ஐஸ் சாப்பிட்டது இனிய அனுபவம்.

சின்ன வயது முதல் ஓவியத்தில் ஆர்வம் கொண்ட எனக்கு இந்த கண்காட்சியை எப்படியாவது பார்க்க வேண்டும் என்று ஆசை, ஆனால் ஒவ்வொரு வருடமும் கண்காட்சி முடிந்த பிறகு மறுநாள் நாளிதழில் வரும் செய்தியை பார்க்கும் போது ‘அடடே’ மிஸ் செய்துவிட்டோம் என்று வருந்துவேன். இந்த வருடம் நினைவு வைத்துக்கொண்டு சென்று வந்தேன். .. எவ்வளவு வண்ணங்கள்...எவ்வளவு எண்ணங்கள் !

Saturday, January 4, 2014

பீபீ

மற்ற சேனல்களை காட்டிலும் தூர்தர்ஷன் பொதிகையில் சில சமயம் நல்ல நிகழ்ச்சிகள் வருவதுண்டு. இன்று விசாகா ஹரி குருவாயூரப்பன் பற்றி மார்கழி மஹா உற்சவத்தில் உருகிக்கொண்டு இருந்த போது நடுவில் ஒரு விளம்பரம் இடைவேளையின் போது பொதிகைக்கு தாவினேன். வீண் போகவில்லை. 

நாதஸ்வரத்தில் சொருகப்பட்டிருக்கும் தக்கைக்கு பெயர் ”பீபீ” என்று இவ்வளவு நாளாக நினைத்துக்கொண்டு இருந்தேன். அதன் பெயர் சீவாளி. அதை எப்படி செய்கிறார்கள் என்று நிகழ்ச்சி ஓடிக்கொண்டு இருந்தது. 

திருவாரூர் பக்கம் வாய்க்காலை கடந்து அங்கே விளைந்திருக்கும் நாணல் செடிகளில் கிட்டதட்ட மெலிதான பிரம்பு மாதிரி செடிகளை எடுத்து வந்து அதை ஒரு மாதம் வெயிலில் காய வைத்து பிறகு வீட்டு பரணில் ஒரு வருடம் போட்டு வைக்கிறார்கள். ஒரு வருடத்துக்கு பிறகு அதை எடுத்து வேண்டாத பகுதிகளை நீக்கிவிட்டு தண்ணீரில் ஊற போட்டு பிறகு சின்ன கரும்பு பிழியும் மிஷின் போன்ற இயந்திரத்தில் பட்டை அடித்து ( நசுக்கி) அவற்றை இருக்கமாக கட்டாக சணல் நூலில் கட்டி, பெரிய அண்டாவில் நெல்லை புழுங்க போட்டு அதில் இந்த கட்டுகளையும் சேர்த்து கொதிக்க வைக்கிறார்கள். பிறகு அதை எடுத்து பிரித்து சோற்று கஞ்சியில் சில நாள் ஊற போட்டு ஓரத்தை ஒழுங்காக வெட்டி அதை ஒரு கயிற்றில் நுழைத்து பக்குவமாக ஒரு கம்பியினால் திரட்டுகிறார்கள். ஒரு சீவாளி திரட்ட ஐந்து நிமிஷம் ஆகிறது. 

இந்த மாதிரி நிகழ்ச்சிகளை பார்க்கும் போது, நமது நாட்டிலேயே டிஸ்கவரி சேனலுக்கு பல விஷயங்கள் இருக்கு என்று தெரிகிறது. அடுத்த முறை நாதஸ்வரத்தில் வரும் இசையும் நாதஸ்வரத்தையும் ரசிக்கலாம். நிகழ்ச்சியை வழங்கிய CP விஜயலக்ஷ்மிக்கு நன்றிகள். 

நிகழ்ச்சி முடிந்த பிறகு குருவாயூரப்பனுக்கு நன்றி சொல்லலாம் என்றால் அங்கே மீண்டும் விளம்பரம்.

Tuesday, December 10, 2013

சோளிங்கர்!

ரகுராமுக்கு மத்தியானம் கனவு வந்து எழுந்த போது நம்ரத்தா, ஹவ் இஸ் திஸ் சுடிதார்? ஐ ஜஸ் காட் இட் வைல் யூவேர் ஸ்லீபிங்" என்றாள்.

ரகுராமும் அவர் குடும்பமும் இந்தியா வந்து ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது. அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை நடுராத்திரி... அதாவது திங்கள் காலை ஃபிளைட். கடைசி நிமிஷ அம்பிகா அப்பளமும், தி.நகர் சுடிதாரும் வாங்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

சுடிதார் கேள்விக்கு ‘ஒரே கனவு’ என்ற பதில் நம்ரத்தாவுக்கு எரிச்சலைத் தந்தது.

கனவுல யாரு... நான் இருந்திருக்க மாட்டேனே..."

அம்மா"

வாட் ஷி வான்ஸ் நவ்?"

குழந்தைகளை அழைச்சிண்டு சோளிங்கர் போட்டுவான்னு சொல்லியிருந்தா... ஷி ரிமைண்டட் மி."

இந்த சுடிதார் சாயம் போகுமா?"


Monday, November 25, 2013

மர மண்டை

மர மண்டை என்ற பிரயோகம் எப்படி வந்தது என்று என்றும் யோசித்ததில்லை. செந்தில் கவுண்டமணி நகைச்சுவையில் "தேங்காய் மண்டைத் தலையா!" முதல் மாங்கா மண்டை வரை பல 'தலை'களை பார்த்திருக்கிறோம். என் மனைவி "உங்க தலையில..." என்று சொல்ல வந்து நிறுத்திவிடுவாள். 

ஆனால் சில மாதங்களுக்கு முன் நடந்த ஒரு நிகழ்வு, என் மண்டையில் கூட ஏதோ இருக்கிறது என்ற நம்பிக்கை ஊட்டுவதாக அமைந்தது. சொல்லுகிறேன். 

வழக்கமாக நடைபயிற்சிக்குச் செல்லும் பாதையில் திடீர் என்று தலையில் ஏதோ மடார் என்று பெரிய பாரம் ஒன்று விழுந்தது. என்ன என்று சுதாரிப்பதற்குள் அது நடந்து, மன்னிக்கவும் பறந்து சென்றது. நடந்தது இது தான் - பெரிய கழுகு தன் கால்களை என் தலையில் வைத்து என்னை தூக்கப் பார்த்து முடியாமல் மேலே பறந்து சென்றது. பருந்தை இவ்வளவு கிட்ட டிஸ்கவரி(தமிழ்) சேனலில் கூட பார்த்ததில்லை. அதிர்ச்சியில் கத்தக் கூட முடியவில்லை.

பருந்து சும்மாப் போகவில்லை, அதன் கால்களில் கூடு கட்டுவதற்குக் கொண்டு வந்த சில சுள்ளிகளைக் கீழே போட்டுவிட்டு பறந்து சென்றது. என் தலையை நிஜமாகவே மர மண்டை என்று நினைத்துக் கூடு கட்ட நினைத்திருக்கலாம். 

“ஒரு பறவை தலையில் எச்சமிடுவதைத் தடுக்கமுடியாது; ஆனால் தலையில் அது கூடுகட்டாமல் தடுக்கமுடியும்.!" என்று வைரமுத்து எப்போதோ சொன்னதை நினைவுப்படுத்தி என்னை நானே தேத்திக்கொண்டேன்.

தசாவதாரம் படத்தில் கமலை கழுவில் ஏற்றும் போது கருடன் வட்டமிடும். அந்த மாதிரி நான் ஒரு வீர ஸ்ரீவைஷ்ணவன் கூட கிடையாது; கோயிலில் கும்பாபிஷேகம் நடக்கும்போது, கோயிலுக்கு மேலே கருடன் வட்டமிடும் என்பார்கள். குடுமி வைத்து என் தலை கோபுரம் மாதிரியும் இல்லை. ஆனால் ஏன் என் தலை மீது கருடாழ்வார் தட்டிவிட்டுச் சென்றார்? தெரியவில்லை. போகட்டும். 

கழுகு தலையைத் தட்டினால் ஏதாவது நல்லது நடக்குமா என்று சிலரைக் கேட்டேன். என்ன, தலையில் கழுகு தட்டியதா ? "காக்கா அல்லது ஆந்தை இப்படிச் செய்தால் ஏதாவது ப்ரீதி சேய்ய வேண்டும், கழுகு, கருடன் எல்லாம் நோ ப்ராபளம். விஷ்ணுவின் அருள் உங்களுக்கு இருக்கிறது அவ்வளவு தான்... கவலைப்படாதீங்க அடுத்த முறை வரும் போது 'கோவிந்தா' என்று சொன்னால் ஒன்றும் செய்யாது போய்விடும். குரங்கு கூட்டமாக வந்தால் 'ராமா ராமா' என்று சொல்லுவதில்லையா? அது மாதிரி!"

நேற்று முன் தின நாளிதழில் அமெரிக்காவில் மிகப்பெரிய காற்றலை மூலம் மின்சாரம் தயாரிக்கும் நிறுவனத்துக்கு சில மில்லியன் டாலர்கள் அபராதம் விதித்துள்ளது. காரணம் இதன் காற்றாடியில் சிக்கி சில கழுகுகள் பலியாகி இருக்கிறது. 

பஞ்ச பாண்டவர்களின் ஒருவரான சகாதேவன் நிமித்த சாஸ்திரத்தில் இதை பற்றி விரிவாக எழுதியிருக்கலாம். சில ஒலைச்சுவடிகள் தஞ்சை சரஸ்வதி மஹாலில் இருக்கிறதாம் யாராவது பார்த்துச் சொன்னால் நன்றாக இருக்கும். கழுகு தட்டினால் என்ன பயனோ தெரியாது.ஆனால் தட்டியவர்கள் இந்த மாதிரி ஒரு கட்டுரை எழுதவும், இன்னும் தட்டப்படாதவர்கள் அதைப் படிக்கும் வாய்ப்பும் கிடைக்கலாம்.