Thursday, November 23, 2017

அஹோபிலத்தில் நம்முடை நம்பெருமாள்

ஸ்ரீ நிகமாந்த மஹா தேசிகன் 750வது திருநட்சத்திரத் அன்று காலை அஹோபிலத்தில் இருந்தேன் ( அக்டோபர் 1, 2017 )
அஹோபிலம் என்றவுடன் நவ நரசிம்மர்கள் நினைவுக்கு வருவார்கள். தசாவதாரத்தில் நரசிம்ம அவதாரத்துக்கு தனி சிறப்பு உண்டு. ஒரே சமயத்தில் மனித ரூபம், மிருக ரூபம் இரண்டையும் இணைத்துக்காட்டியது நரசிம்ம அவதாரத்தில் மட்டுமே.
ஹிரண்யன் கேட்ட வரம், பிரகலாதனின் நாராயண பக்தி பற்றி எல்லாம் உங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரிந்திருக்கும். பெருமாள் ஏன் சிம்ம ரூபத்தை எடுத்துக்கொண்டார் ? புலி, கரடி என்று ஏதாவது ஒரு மிருக ரூபத்தை எடுத்துக்கொண்டிருக்கலாமே ? ஏன் சிங்கம் ? யோசித்துக்கொண்டே ஒண்ணரை நாளில் எப்படி ஒன்பது நரசிம்மர்களையும் சேவிக்க போகிறோம் என்று சுற்றி இருந்த மலையை பார்த்த போது மலைப்பாக இருந்தது.

Saturday, November 18, 2017

அயோத்தியின் மனத்துக்கு இனியான்

விக்கிபீடியாவில் அயோத்தியா பற்றி குறிப்பு இப்படி இருக்கிறது - ‘is an ancient city of India, believed to be the birthplace of Rama’ - அதாவது ஸ்ரீராமர் பிறந்த இடம் என்று ‘நம்பப்படுகிறது.’
அக்டோபர் 10 இரவு. பேருந்தில் தூங்கிக்கொண்டு இருந்தபோது “அயோத்தி வந்தாச்சு!” என்று எழுப்பப்பட்டேன். வெளிக்காற்று முகத்தை வருடிய நேரத்தில் எங்கிருந்தோ ராம பஜனை கேட்டது. டியூப் லைட் வெளிச்சத்தில் சில குரங்குகள் தென்பட்டன.
மறுநாள் காலை சரயூ நதியில் குளிக்கச் சென்றபோது, பெரிய சைஸ் குலோப் ஜாமுன் போல் சூரியன் என்னை வரவேற்றது. சூரியோதயத்தைப் பார்ப்பதா குளிப்பதா என்ற தடுமாற்றத்தைத் தாண்டி, சூரியோதயத்தில் சரயூவில் மூழ்கி ரசித்தேன். ‘ஸ்ரஸ்-யூ’ என்பதையே சரயூ என்று நாம் கூறுகிறோம். அதாவது பிரம்மாவின் மனமே உருகி ஒரு பெரிய நதியாக மாறியதாம்.


(அயோத்தியா சரயு நதி)

முக்தி தரும் ஷேத்திரங்கள் ஏழு. அவந்திகா - பாதங்கள், காஞ்சிபுரம் - இடுப்பு, துவாரகா - நாபி, மாயாபுரி (ஹரித்வார்) - இருதயம், மதுராபுரி - கழுத்து, காசி - மூக்கு, அயோத்தி - தலை. முக்தி தரும் ஷேத்திரங்களில் தலையானது அயோத்யா என்று சொல்லலாம்.
அயோத்யா என்றால் சொல்ல முடியாத அழகு என்று பொருள். ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் தனது கருட பஞ்சாசத்தில் பெரிய திருவடியின் பார்வையை ‘அயோத்யா’ என்கிறார். அதாவது ஜெயிக்க முடியாத அழகு வாய்ந்ததாம் அவர் திருவடி.

Thursday, November 9, 2017

மரப் பட்டை சொல்லும் கதை

Image may contain: outdoor and nature
படத்தில் பார்க்கும் இந்தச் சின்ன மரப் பட்டை பற்றி தெரிந்துகொள்ள சற்றே பெரிய கட்டுரை படிக்க வாசகர்களை அழைக்கிறேன்.
“கர்நாடகா” என்றவுடன் நினைவுக்கு வருவது ”காவிரி”. ஆழ் மனதில் ஸ்ரீரங்கத்தின் வரண்ட காவிரி மனதில் தோன்றி “அவர்கள்” திறந்துவிடவில்லை என்று தோன்றுவதை தவிர்க்க இயலாது.
தினமும் காலை எழுந்தவுடன் பூலோக வைகுண்டமாம் ஸ்ரீரங்கத்தை நோக்கி இரண்டு அடி வைக்க வேண்டும் என்பது பெரியோர்கள் வாக்கு. ஸ்ரீரங்கத்தில் இருப்பவர்கள் என்ன செய்யலாம் ? கர்நாடகா இருக்கும் திக்கில் இரண்டு அடி வைக்கலாம். காரணம் இருக்கு.
பாகவதத்தில் ’பக்தி’ என்ற இளமையான பெண்ணுக்கு இரண்டு குழந்தைகள் - ஞானம், வைராக்கியம். பக்தி இளமையுடன் இருக்க, குழந்தைகள் கிழவர்களாக இருப்பதைக் கண்ட நாரதர் வியப்புடன் ஏன் என்று விசாரிக்க, அதற்குப் பக்தி கூறிய பதில் இது.
“நான் இளமையோடுதான் இருந்தேன். நான் பிறந்தது தமிழகத்தில். கர்நாடகத்தில்தான் வளர்ந்தேன். பிறகு அங்கிருந்து மஹாராஷ்டிரத்தை அடைந்து அங்கிருந்து குஜராத் … என்று பல இடங்களுக்குச் சென்ற எனக்கு வயதாகிவிட்டது. கூடவே வந்த ஞானமும், வைராக்கியத்துக்கும் வயதானது. கடைசியாக யமுனைக் கரையை அடைந்து, பிருந்தாவனம், மதுரா, கோவர்த்தனம் சென்ற போது மீண்டும் எனக்கு இளமை கிடைத்தது. கண்ணன் விளையாடிய இடங்களின் ஸ்பரிசம் பட்டவுடன் எதுவும் நடக்கும்.
அதே போல நம் ஆசாரியர்கள் இரண்டு பேர் ஸ்பரிசம் பட்ட மண் கர்நாடகா. ஸ்பரிசம் மட்டும் இல்லை, ஸ்வாமி ஸ்ரீராமானுஜர், வேதாந்த தேசிகன் போன்றவர்களைப் பாதுகாத்து கொடுத்த இடம்.
கூரத்தாழ்வான் கிருமி கண்ட சோழன் கொடுமையிலிருந்து ஸ்ரீராமானுஜரை மேல்கோட்டை தப்பவைத்து அதனால் அவர் கண்களை தியாகம் செய்து பற்றி உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். ஸ்ரீராமானுஜர் சுமார் 12 ஆண்டு காலம் மேல்கோட்டையில் இருந்துள்ளார்.
Image may contain: cloud, sky, outdoor and nature
அதே போல் ஸ்ரீரங்கம் திருவரங்கத்தில் ஸ்வாமி தேசிகன் எழுந்தருளியிருந்த காலத்தில் முகம்மதியர் படையெடுப்பால் பெருந்துன்பம் விளைந்தது. முகம்மதியர்படை கோயிலில் புகுந்து பாழ்செய்த போது பிள்ளைலோகாச்சாரியார் நம்பெருமாளை எழுந்தருளிக்கொண்டு செல்ல, ஸ்ரீவேதாந்த தேசிகன் ஸ்ரீரங்கத்தில் தலைமை தாங்கிய சுதர்சன பட்டர் எழுதிய ‘ச்ருத ப்ரகாசிகை’ என்ற ஸ்ரீராமானுஜர் சொன்ன உரைக் குறிப்புகள் அடங்கிய ஸ்ரீபாஷ்ய உரை நூலையும் அவருடைய இரண்டு புதல்வர்களையும் காப்பாற்றி பிணமோடு பிணமாக இரவு கழித்து சத்தியமங்கலம் காடு வழியாக கர்நாடகா வந்தடைந்தார். திருநாராயணபுரம், ஸ்த்யாகாலம் என்ற இடத்தில் இவர் தங்கியிருந்தார்.
ஸ்ரீராமானுஜர், ஸ்ரீ வேதாந்த தேசிகன் மட்டும் இல்லை, நம் ‘நம்பெருமாளே’ சில காலம் திருநாராயண புரத்தில் தங்கியிருக்கிறார் !.

Image may contain: 1 person
மேலும் இந்த இடத்துக்குச் சிறப்பு இருக்கிறது . ஸ்வாமி ஸ்ரீராமானுஜர் மீது அளவுகடந்த பக்தி கொண்ட இருவர் மேல்கோட்டை பக்கம் உதித்தவர்கள். கிரங்கனூர் என்னும் கிராமத்தில் பிறந்த ஸ்ரீராமானுஜரின் மனதில் உள்ளதை ஆணையாக ஏற்று, திருமலையில் திருவேங்கடமுடையானுக்கு நந்தவனம் அமைத்த அனந்தாழ்வார் என்ற அனந்தான் பிள்ளை.
மற்றொருவர் சாலக்கிரமம் என்னும் இடத்தில் பிறந்து ஆச்சர்ய அபிமானமே உத்தாரகம் என்று நமக்கு எடுத்துக்காட்டிய நம் வடுகநம்பி ஸ்வாமிகள்.

Saturday, November 4, 2017

கேசவா !


“இந்தப் பாட்டை கேட்டுப்பாருங்க” என்று இந்த லிங்க் இன்பாக்ஸில் எட்டிபார்த்தது ( https://www.youtube.com/watch?v=IFo4LTOuG9U ) கேசவாய நமஹ … மாதவாய நமஹ என்று பாடல் முழுவதும் பெருமாளின் நாம வேள்வி பாம்பே ஜெயஸ்ரீயின் குரலில் ஓர்  mesmerizing அனுபவம்.

பாடலில் சேசவாய, மாதவாய என்று வருகிறது ஆண்டாள் திருப்பாவை முப்பதாம் பாட்டு நினைவுக்கு வந்தது. அதில் ”வங்கக் கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனை” என்று நாமங்களை மாற்றிப் பாடுகிறார். ஆண்டாள் செய்தால் அதற்குக் காரணம் ஏதாவது இருக்கும் !.

’கதை கதையாம் காரணமாம்’  என்பது போல நமக்குத் தெரிந்த கூர்ம அவதார கதையை ஆமை வேகத்தில் வேகமாகச் சொல்லி முடிக்கிறேன்.

ஸ்ரீவிஷ்ணுவின் இரண்டாவது அவதாரம். அமிர்தத்தை எடுக்க  தேவர்களும் அசுரர்களும் திருப்பாற்கடலை மந்தாரமலையினை அச்சாகவும், வாசுகி பாம்பினைக் கயிறாகவும் கொண்டு கடைந்தனர் அப்போது மந்தாரமலை கீழ்நோக்கி இறங்கப் பெருமாள் கூர்ம (ஆமை) அவதாரம் எடுத்து உதவினார் என்பது உங்களுக்குத் தெரிந்த கதை.

வீட்டில் போர் போடும் போது சேறு, களிமண் எல்லாம் வருவது போல பெருமாளின் முதுகின் மீது மந்தார மலையினை மத்தாக நிறுத்தி தேவர்களும் அசுரர்கள் கடைந்த போது அதிலிருந்து பல பொருட்கள் வெளிவந்தது.

ஆலகாலம் விஷம், கற்பக விருட்சம், ஐராவதம், உச்சைசிரவஸ் ( இந்திரனுடைய யானை, குதிரை ),பாரிஜாத மரம், தன்வந்தரி, அமிர்தம் வந்தது.

இன்னொரு முக்கியமானவர் வந்தார் அவர் - மஹாலெட்சுமி. வந்தவுடன், விஷ்ணு மஹாலெட்சுமியை தமது மார்பில்( ஸ்ரீவத்சம் ) அணைத்துக் கொண்டார்.

கடைந்துகொண்டு இருந்த போது தேவர்களும், அசுரர்களும் அமிர்தமே குறியாக இருக்க அவர்கள் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவை கண்டுகொள்ளவில்லை. எவ்வளவு பெரிய இழப்பு இது ? அதை தெரிந்துகொள்ள கீழ் வரும் உதாரணத்தை சொல்றேன்.

நீங்களே பார்த்திருப்பீர்கள் வீட்டு வேலையை ஆரம்பிக்கும் முன் பெண்கள் கூந்தலை இழுத்து முடிந்து டைட்டாக  கொண்டை போட்டுப்பார்கள்.

நம் விஷ்ணுவும் அதே போல மந்தார மலையைத் தாங்க செல்லும் முன் “மை வண்ணம் நறு குஞ்சி குழல் தாழ” என்று திருமங்கை ஆழ்வார் அனுபவிக்கும் கூந்தலை நன்றாக முடிந்துகொண்டு சென்றார்.

ஜன கன மன பாடலை - ஏஆர் ஏ. ஆர். ரகுமான் பாடல் வீடியோவை நீங்கள் பார்த்திருப்பீர்கள் ( மீண்டும் பார்க்கலாம் இங்கே https://www.youtube.com/watch?v=ftD3gDA-5S0  ) அதில் 1:43ல் விக்கு விநாயகராம் கடம் வாசிப்பதைப் பாருங்கள். அதில் அவருடைய கூந்தல் அப்படியும் இப்படியும் ஆடும்.

எவ்வளவு டைட்டாக குடுமியை முடிந்துகொண்டாலும் கொடுக்கும் இருபது நிமிஷத்து தனியாவர்த்தனத்தில் அப்படியும் இப்படி ஆட்டி திறமையை காண்பிக்கும் எந்த வித்வானின்  டைட்டான குடுமியும் அவிழ்ந்துவிடும். அப்படி அவிழும் போது அந்த வித்வான் வாசிப்பதை நிறுத்த மாட்டார். முழுக்க வாசித்துவிட்டு கைதட்டல் வாங்கியபின் தன் குடுமியை மீண்டும் முடிந்துகொள்வார்.  

அதே போல் பெருமாளை மத்துக்குக் கீழே கடைந்த போது அவர் அப்படி இப்படியும் ஆட முடிந்த கூந்தல் அவிழ்ந்துவிட்டது. தனியாவர்த்தனம் (அமிர்த்தம் கிடைக்கும்) முடியும் வரை மீண்டும் கட்டிக்கொள்ளவில்லை. தனியாவத்தனம் போது கேண்டினுக்கு சென்று சாப்பாடே குறியாக இருப்பது போல, தேவர்களும் அசுரர்களும் அமிர்தமே குறியாக பெருமாளின் தனியாவர்த்தனத்தை பார்க்கத் தவறவிட்டார்கள். அப்போது பார்த்திருந்தால் ‘கேசவா’ என்று கூப்பிட்டிருப்பார்கள்.

‘கேசவன்’ என்பதற்குப் பல அர்த்தம் இருந்தாலும் அதில் ஒரு அர்த்தம் ”அழகிய கூந்தலை உடைய” என்பதாகும். மாதவன் என்பதற்கு என்ன அர்த்தம் ?

மஹா லெட்சுமியை மார்பில் வைத்திருப்பவன் என்று அர்த்தம் !

பாற்கடலைக் கடைந்த போது ஸ்ரீலக்ஷ்மி தோன்றி பெருமாள் மார்பில் வாசம் செய்வதால்  - மாதவன். கடைந்த பின் பெருமாளைப் பார்க்கும் போது அவர் கூந்தல் அவிழ்ந்து  - கேசவன்.

அதனால் தான் ஆண்டாள் ”வங்க கடல் கடைந்த மாதவனைக் கேசவனை ” என்று வரிசைப் படுத்துகிறார்.  அடுத்த வரியை பாருங்கள் - ”திங்கள் திருமுகத்து” என்கிறார்.

திருப்பாவை ஆரம்பத்தில் “கதிர் மதியம் போல் முகத்தான்” என்று உவமை சொன்ன ஆண்டாள் இதில் ”திங்கள் திருமுகத்து” என்கிறார்.  

இந்த ஒரு பாசுரம் தவிர, திருப்பாவையில் எங்குமே ”திருமுகத்து” என்ற பிரயோகம் கிடையாது லட்சுமி மார்பில் வந்த பிறகு உவமையும் கிடையாது. பெருமாளின் முகம் திங்கள் ‘திரு’ முகத்தானது.

திருமழிசை ஆழ்வார் திருச்சந்த விருத்தத்தில் “ பாசம் நின்ற நீரில் வாழும் ஆமையான கேசவா” என்கிறார்.  இங்கேயும் ஆமைக்குப் பின் கேசவா என்பதைப் பார்க்கலாம் !


நம்மாழ்வார் (2.7.1) திருவாய் மொழியில்
கேசவன் தமர் கீழ் மேல் எமர்
  ஏழ் ஏழு பிறப்பும்*
மா சதிர் இது பெற்று நம்முடை
  வாழ்வு வாய்க்கின்றவா!*
ஈசன், என் கருமாணிக்கம்,
  என் செங்கோலக் கண்ணன்,விண்ணோர்-
நாயகன்* எம் பிரான்,
எம்மான் நாராயணனாலே.

நம்மாழ்வார் எம்பெருமான் அடியார்களுக்கு மட்டுமல்லாமல், அடியார்களைச் சேர்ந்த அவர்களுடன் சம்பந்தம் பெற்ற மற்றவர்களுக்கும் அருள் செய்கிறான்  ( கீழ் ஏழு மேல் ஏழு தலைமுறையினரும் அடியார்கள் ஆயினர் ).

ஆண்டாள்  ”எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உன்தன்னோடு
உற்றோமே ஆவோம்; உனக்கே நா மாட்செய்வோம்”என்று சொல்லிவிட்டு ”எங்கும் திருவருள் பெற்று இன்புறுவர்”  என்கிறார்.

சுஜாதா தேசிகன்
படம்: அமுதன்