Sunday, June 26, 2016

மணவாளமாமுனியே இன்னுமொரு நூற்றாண்டிரும்

மணவாள மாமுனிகள்
திருவஹிந்திரபுரம்
இந்த ஆனி மூலம் என் கைக்கு ஸ்வாமி நம்மாழ்வார் அருளிய திருவாய்மொழி ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி வ்யாக்யான புத்தகம் புத்தகம் கிடைத்தது. அன்று தான் "ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்ரம்"
அவதார தினம்.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்  திருவஹிந்திரபுரத்துக்கு முதல் முறை சென்றிருந்தேன். தேவநாதப் பெருமாள், ஸ்வாமி தேசிகன் அவர் அங்கே தன் கையாலேயே
வெட்டிய அழகான கிணறு என்று எல்லாவற்றையும் சேவித்துவிட்டு வரும் போது வடக்கு மாட வீதியில் மணவாள மாமுனிகள் சந்நதியை பார்த்தவுடன்
அவரையும் சேவித்துவிட்டு வந்துவிடலாம் என்று உள்ளே சென்றேன். அதுவரை எங்கள் கூடவே வந்த ஒரு உறவினர் ( அந்த ஊர்க்காரர் தான் ) இதைச் சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை “நீங்க உள்ளே சென்று சேவித்துவிட்டு வாங்க... அடியேன் இங்கேயே இருக்கிறேன்” என்றார். எனக்குப் புரியவில்லை.
சந்நதியின் உள்ளே மணவாள மாமுனிகளைக் காணவில்லை ஆனால் மினியேச்சர் சைசில் பார்த்தசாரதி பெருமாள் இருந்தார் !


Tuesday, June 14, 2016

நான் இராமானுசன் புத்தகத்தை முன் வைத்து..

நண்பர் Amaruvi Devanathan ஆமருவி தேவநாதன் எழுதிய ’நான் இராமானுசன்’ என்ற புத்தகம் பற்றி தொடர்ந்து இரண்டு வரி முகநூல் டீசர் மூலம் புத்தகம் எதைப்பற்றியது என்று ஒருவாறு தெரிந்தாலும் அதை படிக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் இருந்துக்கொண்டே இருந்தது. உடையவர் திருநட்சத்திரம் அன்று ஸ்ரீபெரும்புதூரில் நடந்த வெளியீட்டு விழாவில் கலந்துக்கொண்டு வாங்கி சில நாள் முன் தான் படித்து முடிக்க முடிந்தது. பிரமம் என்ன ? அதை எப்படி அணுக வேண்டும் என்ற கேள்விகள் பல நூற்றாண்டுகளாக இருந்துக்கொண்டே இருக்கிறது. ஆதிசங்கரர் தொடங்கி இராமானுசர் வரை அதை எப்படி அணுக வேண்டும் என்று தர்க்க ரீதியான காரணங்களையும்(logical reasoning) கொண்டு ஆராய்ந்துள்ளார்கள். பிரம்ம சூத்திரத்தில், சூத்திரம் ஒன்றாக இருந்தாலும், இருவரும் எழுதிய உரையில் வேறுபாடுகள் இருக்கிறது. இதுவே அத்வைத்தம், விசிஷ்டாத்வைதம் என்ற சித்தாந்தமாக இன்றும் நிலவிவருகிறது. ’இதுவே உண்மையான பகுத்தறிவு. நான் இராமானுசன்’, என்ற புத்தகத்தில் உடையவரே இந்த தத்துவங்களுக்கு விளக்கங்கள் அளிப்பது மாதிரி எழுதியிருக்கிறார் ஆமருவி தேவநாதன். பாராட்டுக்கள். "இராமானுசனும், உறங்காவில்லியும் ஒன்று. உறங்காவில்லியும் அவர் மனைவியும் ஒன்று. நாயும் தேங்காயும் ஒன்று. இதுவே நமது சித்தாந்தம்” என்கிறார். அதாவது உள்ளே இருக்கும் ஆத்மா ஒன்று!” மேலும் அசித்தான பானைக்கு கூட மோட்சம் என்று பல விஷயங்களை இந்த புத்தகத்தில் இராமானுசரே கூறுவது போல புனைவுப்படுத்தி சொல்லியுள்ளார். இந்த கருத்துக்கள் எளியோரை சுபலமாக சென்றடையும். பிரமம், ஆத்மா என்று குழம்பிக்கொண்டு இருக்கும் இளைய தலைமுறைக்கு இந்தப் புத்தகம் நிச்சயம் முதல் படியாக விளங்கும். இந்த புத்தகத்தை கொண்டு மேலெழுந்த வாரியாக இதைப் புரிந்துக்கொண்டாலும் ஆழ்ந்த கருத்துக்களை தத்வவிவேகம் (reduced absurdum) கொண்டு ஸ்ரீபிள்ளைலோகாசார்யர் போன்ற பெரியோர்கள் எழுதியதைக்கொண்டு அடுத்த நிலைக்கு செல்ல வேண்டும் என்பதே என் ஆசை. ஆத்மா ஜீவாத்மா பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் விளக்கம் அளித்திருக்கலாம் என்பது என் தாழ்மையான எண்ணம். எம்பெருமானார் தரிசனம் என்று போற்றப்படும் விசிஷ்டாத்வைதத்தில் சித்(அத்மா) அசித்(ஜடப்பொருள்) ஈஸ்வரன்(பெருமாள்) என்ற மூன்று தத்துவங்களே உள்ளன என்று நிர்ணயம் செய்யப்படுகிறது. ’காஞ்சி தேவபெருமாள் திருகச்சிநம்பிகள் மூலம் நமக்கு அருளிய ஆறு வார்த்தைகளில் ஒன்று ‘பேதமே தரிசனம்’ என்பது. அதாவது ’வேறுபாடே உண்மை’ என்பதாகும். வேத உபநிஷத வாக்கியங்கள் என்று ஸ்ரீபாஷ்யத்தில் மூலம் அறிகிறோம். மூன்று தத்துவங்களிடையே உள்ள வித்தியாசங்களை விளக்கும்போது, ஒரு அத்மாவுக்கும், மற்றொரு ஆத்மாவுக்கும் ஆத்ம பேதம் உள்ள வேறுபாடும் விளக்கப்படுகிறது. புரிந்துக்கொள்வது கஷ்டம். அடிப்படையில் எல்லா ஜீவாத்மாவும் ஒன்று என்றாலும் ஜீவர்கள் உயிரோடு இருக்கும் போது அத்மா வேறுபட்ட அனுபவங்களை பெறுகிறது. நெருப்பு ஒன்றானாலும், விளக்கின் நெருப்பு, காட்டுத் தீயின் நெருப்பு எப்படி வித்தியாசப் படுகிறதோ அதே போல ஜீவாத்மா வேறுபடுகிறது. ஒரு முறை உடைவருடைய காலஷேபத்தில் இந்த கேள்வி எழுந்தது. அதற்கு நம்மாழ்வாரை தான் துணைக்கு அழைத்தார்! திருவாய்மொழி ( 8-8-2 ) கொண்டு விளக்கம் அளித்தார் உடையவர். அடியேன் உள்ளான் உடல் உள்ளான் அண்டத்தகத்தான் புறத்துள்ளான் இதில் வரும் “அடியேன் உள்ளான்” என்ற சொல்லில் உள்ள ஒருமைச் சொல் ஜீவர்களிடயே உள்ள பேதத்தைக் காட்டுகிறது. ’அண்டத்தான் அகத்தான்’ என்று வரும் அடுத்த வரி இந்த ஜீவ - ஜீவ பேதக் கருத்தை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது. அடியேனுக்கு மட்டுமல்லாமல் அண்டத்தின் மற்ற ஜீவர்களுக்கும் கூட அந்தர்யாமியாய் உள்ளே இருக்கிறான் பரமாத்மா என்று பொருள் கூற வேண்டும். உடல் உள்ளான் என்று அதற்கு முன் வரும் வரியில் அசித்துப் பொருள்கள் எல்லாவற்றிலும் பரமாத்மா இருக்கிறான் என்று சொல்லிவிட்டார். அண்டகத்துக்கு வெளியேயும் அவன் தான் உள்ளான் என்பதை ‘புறத்துள்ளான்’ என்கிறார் ஆழ்வார். In a nut shell - இந்த இரண்டு வரியில் ஜீவ பர பேதமும், ஜீவர்களுக்குள் பரஸ்பர பேதமும் என்ற மிக கடினமான கருத்தை எளிமையாக சொல்லிவிட்டார் ‘நம்மாழ்வார்’. அத்வைதம், ஜைனம், பௌத்தம் முதலி சமயங்கள் பற்றியும் ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். இராமானுஜ நூற்றந்தாதி ( 99) பாசுரத்தில் தற்க சமணரும் சாக்கிய பேய்களும் தாழ் சடையோன் சொல் கற்ற சோம்பரும் சூனிய வாதரும் நான் மறையும் நிற்க குறும்பு செய் நீசரும் மாண்டனர் நீள் நிலத்தே பொன் கற்பகம் எம் ராமானுச முனி போந்த பின்னே . என்கிறார் அமுதனார். அதாவது தர்க்கம் பண்ணுகிற சமணர்களும், பேய்போல பிடித்த பிடி விடாது நிற்கிற பௌத்தர்களும், ருத்ரனுடைய சொல்லாகிய சைவமத்தைக் கற்ற தாமஸ சைவர்களும் சூனியம் என்று பேசும் சூனியவாதியர்களும் நான்கு வேதங்களையும் கற்றும் அவற்றுக்குச் சேராத அபத்தங்களைப் பண்ணுகிற குத்ருஷ்டிகளும் ஒழிந்தார்கள். எப்போது என்றால் சிறந்த கற்பகமரம் போலே நம் ராமானுச முனி விசாலமான இப்பூமியிலே அவதரித்த பின்பு என்று இவ்வளவு ஆணித்தரமாக அமுதனார் போல சொல்லவில்லை என்றாலும் நான் இராமானுசன் புத்தகத்தில் ஆமருவி கொஞ்சம் மென்மையாகவே சொல்லுகிறார். தமக்கு பிறகு வரப்போகும் தென்கலை, வடகலை பற்றியும் கடைசியில் கோடிட்டுகாட்டுவது கொஞ்சம் நெருடலாகவே தெரிகிறது வேறுவிதமாக யோசித்து எழுதியிருக்கலாம் என்பது என் எண்ணம். சாதாரண மக்கள் தத்துவத் தேடல் இல்லாமையால் வெளித்தோற்றங்களில் மயங்கி நமது தத்துவத்தைத் தவறாகப் புரிந்துகொள்வர் என்னும் போது அது இராமானுசன் சொல்லாமல் ஆமருவி சொல்லுவது போல உள்ளது. ஆனால் படிக்க சுவாரஸியமாகவே இருக்கிறது. ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவன் எப்படி இருக்க வெண்டும் என்று சொல்லும் பகுதியில் கொக்கு போல, கோழி போல, உப்பு போல என்று பகுதி முன்பே தெரிந்திருந்தாலும் மீண்டும் படிக்க ஆனந்தமாகவே இருக்கிறது. இது அனந்தாழ்வான் சொன்னது என்று புத்தகத்தில் ஒரு வரி இருந்திருக்கலாம். அவரும் இரமானுசர் காலத்தில் வாழ்ந்தவர் என்ற தகுதியில் ’உண்ண வேண்டிய பழம்’ என்ற பகுதியில் சரணாகதி தத்துவத்தை கீதையின் மூலம் விளக்குகிறார். அங்கே ராமாயணத்தையும் பற்றியும் ஒரு குறிப்பு வந்திருந்தால் இன்னும் நன்றாக இருந்திருக்கும். திருமலையில், திருமலை நம்பியின் திருமாளிகையில் இருந்து ஸ்ரீராமாயணத்தை நம்பியிடம் பயின்றார் இராமானுசர். அதே போல இந்த பகுதியில் இராமானுசன் சாதாரண மக்களுக்கும் மோட்சம் போவதற்கு என்ன வழி என்று யோசித்து ‘பிரபத்தி’ என்னும் வழிமுறையை உருவாக்கினேன் என்கிறார். இது தவறு, நமது பூவாச்சாரியர்கள் வகுத்த வழியை இவர் அடுத்த நிலைக்கு கொண்டு சென்றார் என்பது தான் உண்மை. ”நான் தான் செய்தேன்” என்று ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் ஒருபோதும் சொல்ல மாட்டார்கள். எல்லாம் ஆசாரியன் என்பது தான் அடிப்படை. ‘கோயிலில் நடந்தது’ என்ற பகுதியில் ‘பதின்மர் பாடும் பெருமாளாகிய’ நம் திருவரங்கம் முன்பு வைகாசன ஆகமத்திலிருந்து பாஞ்சராத்ரம் மாறியது என்று எழுதியிருக்கிறார் ஆசிரியர். ஸ்ரீரங்கம் கோயில் பாஞ்சராத்ர ஆகமத்தில் தான் இருந்தது. இடைப்பட்ட காலத்தில் வைகாசன முறைக்கு மாறியது, பிறகு பாஞ்சராத்ரம் முறைக்கு மீண்டும் மாறியது என்று படித்திருக்கிறேன். அதே பகுதியில் எளிய மக்கள் கோவிலுள் வர வேண்டும் என்று இராமானுசர் பாஞ்சராத்ரம் முறைக்கு மாற்றினார் என்று கூறுவதும் தவறு என்று நினைக்கிறேன். ஆமருவி ஸ்ரீவைஷ்ணவஸ்ரீ கிருஷ்ணமாச்சாரியார் போன்ற பெரியவர்களிடம் சரிபார்த்துக்கொள்ளலாம். ( ஸ்ரீபெரும்புதூர் உடையவர் மூர்த்தி வைகாசன முறையில் தான் பிரதிஷ்டை செய்யபப்ட்டது!. ) ’யார் பிராமணன் ? என்ற பகுதியை மீண்டும் ஒருமுறை ஒழுங்காக படிக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன். இதில் பல விஷயங்களை சுபலமாக தந்திருக்கிறார் ஆமருவி.. உடையவர் 120வயது எந்த உபதையும் இல்லாமல் வாழ்ந்தார். ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் மூன்று ரகசியங்கள் என்ற பகுதியில் உடையவர் “கொஞ்சம் வார்த்தை சொன்னாலே மூச்சு வாங்குகிறது” என்கிறார். இது கொஞ்சம் நெருடலாகவே தெரிகிறது. ”நாளை வேறு ஒரு தத்துவம் வரும். அது மிலேச்ச தத்துவம் தற்போது பாரசீகம் தாண்டி வலிமை வாய்ந்த குதிரைகளில் வந்து நமது கோயில்களைக் கொள்ளை இடுகின்றனரே இந்த மிலேச்சர்கள் இன்னொரு பரிணாமவாதிகள் அவர்கள் அவர்களது கொள்கைப்படி அவர்களது சித்தாந்தம் மாறாதது, அதனுடன் வாதிட முடியாது. வாதிடுவது தவறு. தெய்வக்குற்றம். வாதிடுவோர் அழிக்கப்படுவர். “என் தெய்வமே உயர்ந்தது; என் தெய்வத்தையே வணங்க வேண்டும்; என் ஸ்வாமியை நீவீர் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்றால் நீவீர் உயிர்வாழ உரிமை இல்லை” என்று சொல்லுகிறார். இந்த பகுதி நேற்று நடந்த அமெரிக்க அமெரிக்க துப்பாக்கிச் சூட்டைத்தான் தான் நினைவுப்படுத்துகிறது!. புத்தக அட்டைப்படம் மிக அருமையாகவும், உள்ளே வடிவமைப்பு படிக்க கூடிய பெரிய எழுத்தில், விலை வெறும் 60/=. பதிப்பகம் விஜயபாரதம். நிச்சயம் வாங்கிப் படியுங்கள்.

Wednesday, June 8, 2016

ஸ்ரீ மணக்கால் நம்பியும், ஸ்ரீ மடப்பள்ளியும்

இரண்டு வாரங்களுக்கு முன் மீண்டும் ஸ்ரீரங்க விஜயம். பெரிய பெருமாளை சேவிக்க ரூ250/= க்யூவே பெரிதாக இருக்க, ’அப்பால’ இருக்கும் இன்னொரு ரங்கநாதப் பெருமாளாகிய அப்பக்குடத்தானை செவிக்க வண்டியைத் திருப்பினேன்.

தன் வலது கையில் அப்பக்குடத்தை வைத்திருக்கும் இந்தப் பெருமாளுக்கும் எனக்கும் ரகசிய சம்பந்தம் ஒன்று உண்டு. சொல்கிறேன்.

கோயிலடி என்னும் அப்பகுடத்தான்
பல வருஷம் முன் ஒரு நாள் கொள்ளிடக்கரை கல்லணை வழியாக கோயிலடி என்று அழைக்கப்படும் அப்பகுடத்தானை சேவிக்கச் சென்றேன். சந்நிதி பூட்டியிருந்தது. விசாரித்ததில் அர்ச்சகர் வீட்டைக் காண்பித்தார்கள். அர்ச்சகரிடம் பெருமாளை சேவிக்க வேண்டும் என்று விண்ணப்பித்தேன். அவரும் அதற்குச் செவிசாய்த்து சந்நிதியின் கதவை திறந்தார். ஆனால் அகத்தில் எதையோ மறந்துவிட்டார். இதோ வந்துவிடுகிறேன் என்று சென்றார்.

கியூரியாசிட்டியினால் ஒரு  காரியம் செய்தேன் ( கவனிக்கவும் - விவரம் தெரியாத சின்ன பையனாக இருந்த போது ) கருவரை உள்ளே சென்று பெருமாள் பக்கம் இருக்கும் அப்பகுடத்தையும் பெருமாளையும் தொட்டு சேவித்துவிட்டு வெளியே வந்தேன். சிறிது நேரத்துக்குப் பிறகு வந்த அர்ச்சகர் “நம்மாழ்வார் இங்கிருந்து தான் தன் கடைசிப் பாசுரத்தைப் பாடி மோட்சமடைந்தார்” என்றார்.

தொட்டுக் கொஞ்சிய எனக்குப் பிரியமான அப்பகுடத்தானை சேவித்துவிட்டு அன்பில் சுந்தர்ராஜப் பெருமாளை சேவிக்கக் கிளம்பினேன்.

சுந்தர்ராஜப் பெருமாள்  சுடசுட பொங்கலுடன் வரவேற்றார். பருப்பு விற்கும் விலையில், பருப்பு இல்லாமல் அல்லது துளியூண்டு பருப்பை வைத்து எப்படி அருமையான பொங்கல் செய்யமுடியும் என்ற ரகசியத்தை அவர்களிடம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். கோயிலுக்கு வெளியில் இந்த ஆட்டுக்குட்டிகளுக்கு அமுதனுடன் தழைகளை கொடுத்துவிட்டு திருவெள்ளறைக்கு என் பயணத்தை தொடர்ந்தேன்.

மணக்கால் நம்பி அவதார
ஸ்தலம் செல்லும் பாதை
மணல் லாரிகள் ‘சைடு’ கொடுக்காமல் செல்லுகையில், மணக்கால் என்ற ஊர் பலகை வர “இங்கே தான் ஆளவந்தாருக்கு ஆசாரியரான மணற்கால் நம்பிகள் பிறந்த இடம்” என்று பெயர் பலகையை கை கூப்பிச் சேவித்துவிட்டு ஒரு கிமீ தூரம் செண்டிருப்பேன்  ”மணற்கால் நம்பி அவதார ஸ்தலம்” என்ற சின்ன பலகை என் கண்ணில் பட்டவுடன் அங்கே சென்ற போது கதவு பூட்டியிருந்தது. கதவு திறப்பதற்கு முன் அவரை பற்றி கொஞ்சம் தெரிந்துகொள்ளலாம்.

அவதார ஸ்தலத்தில்
மணக்கால் நம்பி
உய்யக்கொண்டாரின் பிரதான சீடர் மணற்கால் நம்பி இயற்பெயர் “ஸ்ரீராமன்”. உய்யக்கொண்டாரின் மனைவி பரமபதிக்க, அவருடைய திருமாளிகை காரியமெல்லாம் மணற்கால் நம்பியே செய்துவந்தார். உய்யக்கொண்டாரின் இரண்டு சின்ன பெண் குழந்தைகளையும் இவரே பார்த்துக்கொண்டார். ஒரு நாள் அந்தக் குழந்தைகளை நீராட்டி அழைத்து வரும் வழியில் வாய்க்காலில் சேறாயிருப்பதைக் கண்டு அவர்களுடைய கால்கள் சேற்றில் படாமல் இருக்கத் தானே படியாய்க்கிடந்து, அவர்களை தன் முதுகிலே கால் வைத்துக் கடக்க செய்தார். தம்முடைய குழந்தைகளில் கால் சுவடுகளை அவர் முதுகில் பார்த்த உய்யக்கொண்டார் அவருடைய ஆசாரிய அபிமானத்தைக் கண்டு வியந்து அவருக்கு மணற்கால் நம்பி என்று திருநாமம் சாத்தினார்.

திருவெள்ளறை 
ஆசாரிய சம்பந்தம் இருந்தால் மட்டுமே பகவானால் உத்தாரணம் பண்ண முடியும் என்பதற்கு மணற்கால் நம்பிச் சிறந்த உதாரணம். அவருடைய பெயரே இந்த ஊரின் பெயராக இன்றும் இருக்கிறது!.

( மணற்கால் நம்பி எப்படி ஆளவந்தாரை நம் சம்பிரதாயத்துக்கு கொண்டு வந்தார் என்று முன் எழுதியது http://sujathadesikan.blogspot.in/2014/08/blog-post.html  )

மணற்கால் நம்பி அவதார ஸ்தலத்துக்குச் சென்ற போது கோயில் பூட்டியிருந்தது. ”அர்ச்சகர் வேலைக்குச் சென்றுவிட்டார்” என்று அவர்கள் வீட்டு மாமி எங்களுக்காகக் கோயிலை திறந்துவிட்டார். மணற்கால் நம்பியைச் சேவித்துவிட்டு அவருக்குப் பிரியாவிடை கொடுத்துவிட்டு, அவருடைய ஆசாரியனான திருவெள்ளறைக்கு செல்ல திட்டமிட்டேன்.

திருவெள்ளறைக்கு சென்ற போது, பலிபீடத்துக்குத் திருமஞ்சனம் நடந்துகொண்டு இருந்தது.

உள்ளே புண்டரீகாட்சனை சேவித்துவிட்டு, மணக்கால் நம்பியின் ஆசாரியரான உய்யக்கொண்டார் மற்றும் எங்கள் ஆழ்வான் இருவரையும் சேவித்தேன்.

என் பெண் ஆண்டாளுக்கும், ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் ஆண்டாளுக்கும் இந்தக் கோயிலுக்கும் ஒரு சம்பந்தம் இருக்கிறது.

பத்து வருடம் முன் இந்தக் கோயிலுக்கு ஆண்டாளை அழைத்துக் கொண்டு சென்றிருந்தேன். பெருமாள் தீர்த்தம் வாங்கிய பின் ”இன்னும் கொஞ்சம் வேண்டும்” என்றாள். அர்ச்சகர், அந்தத் தீர்த்த பாத்திரத்தை அவள் கையில் கொடுத்து எவ்வளவு வேண்டுமானாலும் குடித்துவிட்டு தா என்றார்!.

ஸ்ரீவில்லிப்புத்தூர் ஆண்டாளுக்கு இந்த ஊரில் அவதரித்த உய்யக்கொண்டார் தான் திருப்பாவை தனியனான “அன்னவயல் புதுவை ஆண்டாள் அரங்கர்க்கு... என்ற தனியனை எழுதினார்.

இந்த ஊரில் அவதரித்த இன்னொரு ஆசாரியன் ‘எங்கள் ஆழ்வான் அவரை பற்றி சிறுகுறிப்பு இங்கே :

உடையவர் ஸ்ரீபாஷய வியாக்கனத்தை சொல்லச் சொல்ல அதை எழுத ஸ்ரீகூரத்தாழ்வானை பணித்தார். துரதிஷ்டவசமாக அந்தப் பணியை முடிக்கும் முன் அவர் கண் பறிபோனது. ஸ்ரீபாஷய விவரணத்தை முடிக்க கூரத்தழ்வானை போலத் தேர்ந்த பண்டிதரைத் தேடினார். அப்போது விஷ்ணுசித்தரைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரை நியமித்தார் இராமானுஜர்.

ஸ்ரீ உய்யக்கொண்டார்
திருவெள்ளறை
இவருடைய அறிவும் ஆற்றலும் கூரத்தாழ்வனுக்கு நிகராக இருப்பதைக் கண்ட உடையவர் பூரிப்புடன் “எங்கள் ஆழ்வானோ?” என்று விளிக்க விஷ்ணுசித்தர் ”எங்கள் ஆழ்வான்” ஆனார்.  எங்கள் ஆழ்வான் உடையவரை விட 80 வயது சிறியவர் ( காலம் கிபி 1069-1169 ) உடையவர் இவரை திருகுருகைப்பிரான் பிள்ளானிடம் அனுப்பி அவரையே ஆசாரியராகக் கொள்ள செய்தார். எங்கள் ஆழ்வானை ”அம்மாள் ஆசாரியன்” என்றும் அழைப்பர். ஏன் என்று பார்த்துவிடலாம்.

ஸ்ரீரமானுஜர் நியமித்த முக்கியமான ஆசாரியர் நடாதூர் ஆழ்வான், ஸ்ரீபாஷயத்தை பலரிடம் கொண்டு சென்றவர். இவருடைய பேரன் நடாதூர் அம்மாள். தன் பேரனுக்கு ஸ்ரீபாஷயம் சொல்லித்தர ஆரம்பிக்க நடாதூர் அம்மாள் துடிப்புடன் பல சந்தேகங்கள் கேட்க ஆரம்பித்தார். “எனக்கு வயதாகிவிட்டது, அதனால் நீ எங்கள் ஆழ்வானிடம் கற்றுக்கொள் அவர் தான் உன் சந்தேகங்களுக்கு தக்க விளக்கம் சொல்லுவார்” என்று அனுப்பினார்.
காஞ்சியிலிருந்து புறப்பட்டு, நடாதூர் அம்மாள் எங்கள் ஆழ்வானின் வீட்டுக் கதவை தட்டிய போது உள்ளேயிருந்து யார் ? என்று கேட்க அதற்கு அம்மாள் “நான் தான்” என்று பதில் கூற அதற்கு உள்ளிருந்து “நான் செத்த பின் வரவும்” என்று பதிலுரைத்தார் எங்கள் ஆழ்வான்.

குழம்பிய  நாடாதூர் அம்மாள் தன் தாத்தாவிடம் வந்து கேட்க அவர் “நான்” என்ற சொல்லாமல், நான் என்ற மமதை இல்லாமல் “அடியேன்” என்று சொல்ல வேண்டும் என்று அறிவுரைத்தார்.
அம்மாளும் திரும்ப சென்று “அடியேன் வந்திருக்கிறேன்” என்று சொல்ல எங்கள் ஆழ்வானுக்கு அபினான சிஷ்யனாக விளங்கினார் நடதூர் அம்மாள்.

எங்கள் ஆழ்வான்
அவருக்கு கீழே
நடாதூர் அம்மாள்
திருவெள்ளறை
குருபரம்பரையில் ஸ்ரீராமானுஜர் - எங்கள் ஆழ்வான் - நடாதூர் அம்மாள் என்ற வரிசையைக் காணலாம். நடாதூர் அம்மாளுக்கு ஆசாரியனாக இருந்ததால் எங்கள் ஆழ்வானை “அம்மாள் ஆசாரியன்” என்றும் அழைப்பர்.

இவரைப் பற்றி இன்னும் நிறைய இருக்கிறது விவரமாக இன்னொரு சமயம் எழுதுகிறேன்.










- * - * - * - * 
ஸ்ரீ மடப்பள்ளி என்ற புதிய ஹோட்டல் ஸ்ரீரங்கத்தில் வந்திருக்கிறது என்ற போன மாசம் எழுதிய ஒத்தை வரிக்கு அதன் உரிமையாளர் பாலாஜி எனக்குப் போன் செய்து நன்றி தெரிவித்து அடுத்த முறை ஸ்ரீரங்கம் வரும் போது ஸ்ரீ மடப்பள்ளிக்கு விஜயம் செய்ய வேண்டும் என்றார்.

மாலை போன சமயம் சாம்பிராணி புகையுடன் ”வெச்சிக்கவா உன்னை மட்டும் நெஞ்சுக்குள்ளே” என்ற பிஜியமுடன் பாலாஜி வரவேற்றார்.
“அண்ணா என்ன சாப்பிடுகிறீர்கள்?” என்று இட்லியுடன், ரவா தோசை, வெங்காயம், பூண்டு இல்லாத சைடுகளுடன் உபசரித்தார். சாம்பார்/சட்னி சாப்பிட்டவுடன் நியூரோடிராஸ்மிட்டர்கள் வழியாக மூளைக்குச் சென்று எப்போதோ சாப்பிட்ட பழைய சுவைகளை நினைவுபடுத்தியது. டேஸ்ட் ( டெஸ்ட் ? )  செய்யுங்கோ என்று ஒரு கப்பில் ரவா கிச்சடியும், அசோகா அல்வாவும் கொடுத்தார். அருமையான ஃபில்டர் காபியுடன் நிறைவு செய்தேன். ராவா கிச்சடியில் மட்டும் ஒரு கல் உப்பு ஜாஸ்தியாக இருந்தது :-)

Sunday, June 5, 2016

இராமானுசனுடையார் - இசையுடன் ஆழ்வார் பாசுரங்கள்.

ஸ்ரீராமபாரதியின் ’தேவகானம்’ என்னும் ஒலி நாடா தொகுப்பு என் திருதகப்பனாரின் சஷ்டியப்தபூர்த்திக்கு பரிசாகக் கிடைத்தது. அப்போது திரு.ஸ்ரீராமபாரதியைப் பற்றி அடியேனுக்கு ஒன்றும் தெரியாது. அந்த ஒலிநாடாக்களை வீட்டில் ஓட விட்ட போது ஆசாரியர்களின் தனியன்களும், ஆழ்வார் பாசுரங்களையும் முதல் முதலாக ராகத்துடன் கேட்டு அனுபவித்தேன். அது ஓர் ஆத்தும அனுபவம் விவரிக்க இயலாது.

பிறகு அந்த ஒலி நாடா கொடுத்தவரை தேடி திரு.ஸ்ரீராமபாரதியைப் பற்றி கொஞ்சம் தெரிந்துக்கொண்டென்.

நாதமுனிகள், ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை நுட்பமான தத்துவங்களை ஜனங்கள் கண்ணாரக் கண்டு தெளிவடையும் பொருட்டு பெருமாளுடைய புறப்பாடுகளில் அவைகளைப் பல விதங்களில் ஏற்பாடு செய்ய நினைத்தார். நாதமுனிகள் காலத்தின் ஏற்பாட்டின்படியே உத்ஸவங்கள் நடந்து ஸ்ரீராமானுஜர் காலத்தில் திராவிட வேதம் என்று அழைக்கப்படும் நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் எல்லா திவ்ய தேசங்களிலும் சேவிக்க ( ஓதப்பட ) வேண்டும் என்று ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் எந்தெந்த காலத்தில் எந்தெந்த திவ்யபிரபந்தம் சேவிக்க வேண்டும் என்ற நியதி உண்டாக்கப்பட்டது. அதனால் தான் ஸ்ரீராமானுஜருடைய வாழித் திருநாமத்தில் “தென்னாங்கர் செல்வமுற்றும் திருத்தி வைத்தான் வாழியே” என்கிறது. பெரிய பெருமாளுடைய செல்வம் என்னவென்றால் “வான் திகழும் சோலை, மதிளரங்கர் வண்புகழ் மேல் ஆன்ற தமிழ் மறைகளாயிரம்” என்கிறார் பட்டர். அதாவது ஆழ்வார்கள் பாடப்பட்ட பாசுரங்கள் எல்லாம் ரங்கநாதனுடைய ‘செல்வம்’ என்கிறார். ஆழ்வார் பாசுரங்களின் தத்துவங்களையும், பொருள்களையும் எல்லோருமறியும் பொருட்டு நடித்துக்காட்ட ‘இராமானுசனுடையார்’ என்று சிலரை ஏற்படுத்தி அவர்களை நடிக பாத்திரங்களாக உத்ஸவாதிகளில் நடிக்கும்படி செய்தார்.

இன்றும் ஸ்ரீரங்கத்தில் பகல் பத்து மற்றும் இராப்பத்து உற்சவம் பத்து நாள் நடக்கிறது அதில் ‘அரையர் சேவை’ முக்கிய நிகழ்வாகும். அந்த நாளைய முழு தியேட்டர் அனுபவம். ( ஸ்ரீவைஷ்ணவஸ்ரீ ஸ்ரீரங்கத்தில் அரையர் சேவை - சில குறிப்புகள் என்ற கட்டுரை ஒரு பொக்கிஷம் ).

இந்த அரையர் சேவைக்கு இந்த நூற்றாண்டில் மீண்டும் உயிர் கொடுத்தவர் நம் ஸ்ரீராம பாரதி.

சிக்காகோ பல்கலைக்கழகத்தில் மேல் படிப்புக்கு சென்றவர், அங்கே ஒரு சிற்ப கடையில் பழங்காலத்து ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆசாரியர்

விக்ரகம் ஒன்று வாங்கி தன் வீட்டுக்குக் கொண்டுவந்த பின் அவருக்கு சில தெய்வீக அனுவம் கிடைக்க, திடீர் என்று ஒரு நாள் தன் பெட்டி படுக்கையை சுருட்டிக்கொண்டு இந்தியா திரும்பினார். தில்லியில் வி.வி.எஸ் என்று அழைக்கப்படும் திரு வி.வி. சடகோபனிடம் சேர்ந்தார். அவருடன் இந்திய இசை மற்றும், நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தங்களுக்கு இசை சம்பந்தமான ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டார். பல திய்வதேசங்களுக்கு சென்று ஆழ்வார்களின் பக்தி உள்ளத்தின் உணர்ச்சி பாவனைகளுடன் ஆடியும் குழித் தாளத்துடன் இசைக் கூட்டி பாடியும் “அரையர் சேவை”யாக பெருமாளுக்கு அர்ப்பணம் செய்தார்.

1980ல் தில்லியிலிருந்து சென்னைக்கு வந்துகொண்டிருந்த வி.வி.எஸ் ரயிலிலிருந்து கூடூர் ஸ்டேஷனில் இறங்கினார். அதற்குப் பிறகு அவருக்கு என்ன நேர்ந்தது என்று யாருக்கும் தெரியவில்லை. தன் குரு திரு வி.வி.சடகோபனின் மறைவுக்கு பின் சீடர் ஸ்ரீராம பாரதி தன் துணைவியார் திருமதி சௌபாக்யலக்ஷ்மி ( இவரும் திவ்ய பிரபந்தங்களில் தேர்ச்சி பெற்றவர் ) தன் ஆராய்ச்சியைத் தொடர்ந்தார். ஆழ்வார் திருநகரி, மேல்கோட்டையில் சில காலம் தங்கி அரிதாகி வரும் அரையர் இசையை ஆராய்ந்து கற்றார் திவ்ய பிரபர்ந்த பாடல்களுக்கு ராகம் அமைத்து இசைக் குறியீடுகளுடன் ’தேவ கானம்’ என்று நாதமுனிகள் சூட்டிய பெயரையே சூட்டி புத்தகம் ஒன்றை 1995ல் வெளியிட்டார். 1997ல் நாலாயிர திவ்ய பிரம்பந்தம் முழுவதும் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து மிக அழகான புத்தகம் ஒன்றை வெளியிட்டார். ’அரையர் சேவை’ என்ற புத்தகம் ஒன்றையும் ஆங்கிலத்தில் எழுதினார் ( பாரதிய வித்யா பவன் வெளியீடு )

தூர்தர்ஷனில் இயக்குநர் வேலையில் இருந்தவர் அதை விட்டுவிட்டு சென்னை பள்ளிக்கரணை அருகில் செல்வமுடையான்பேட்டை (தற்போது ஜல்லடம்பேட்டை என்று வழங்கப்படுகிறது. திருமங்கை ஆழ்வார் திருக்கடல்மல்லை செல்லும் போது, பெருமாள் செல்வமுடையான் அவரை ஆசீர்வதித்தார் என்றும், அங்கே உள்ள சுண்ணாம்பு குளத்தில் தான் திருமங்கை ஆழ்வார் குதிரை ஆலிநாடன் தண்ணீர் குடித்தது என்று கூறுவர். 1857 சர்வேயில் அந்தக் குளம் இருக்கிறது !) என்ற இடத்தில் மேல்கோட்டை திருநாராயணன் - செல்லப்பிள்ளைக்குக் கோயில் கட்டினார், கோசாலையுடன், தன் குருவின் பெயரால் ”ஸ்ரீ சடகோபன் திருநாராயண ஸ்வாமி திவ்ய பிரபந்த பாடசாலை” ஒன்று அமைத்து அக்கம் பக்கம் கிராமத்துக் குழந்தைகளுக்கு நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம் கற்றுக்கொடுத்தார்.

1997-8 என்று நினைக்கிறேன் ஸ்ரீராம பாரதி அவர்களை நேரில் சந்தித்து ஆசி பெற வேண்டும் என்று பைக்கில் பள்ளிக்கரணை

ஜல்லடம்பேட்டைக்கு சென்றேன். பிரபந்தம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஆசை என்றவுடன் அவரிடம் இருந்த

திருப்பாவை, நித்யாநுஸந்தாநம் சந்தைமுறை ஒலிநாடாவை எனக்குக் கொடுத்தார். அது மட்டும் இல்லாமல் இன்று நானே ஆரம்பிக்கிறேன் என்று எனக்குச் சந்தை முறையில் இரண்டு பாசுரங்களை அவரே சொல்லியும் தந்தார். அப்போது அவர் மனைவி எனக்குப் பெருங்காயம், கறிவேப்பிலை கலந்த மோர் கொடுத்தது எனக்கு இன்னும் பசுமையாக நினைவில் இருக்கிறது.

முகநூலில் குட்மார்னிங் செல்ஃபிகளை கடந்து சில சமயம் அபூர்வமாக சில விஷயங்கள் கிடைப்பதுண்டு. வெள்ளிக்கிழமை அப்படி ஒன்று கிடைத்தது. திருமதி ஜெயந்தி ஸ்ரீரதரன் ஆழ்வார் பாடல்களை இசையுடன் பாடியுள்ளார் என்ற தகவல். அவரைத் தொடர்பு கொண்டு கேட்ட போது எனக்கு அவருடைய சிடிக்களை அனுப்பினார். நேற்று சில மணி நேரம் கேட்டேன்.

கோயில் திருவாய்மொழி, சரணாகதி கீதம் என்று இரண்டு சிடியில் சில அருமையான ஆழ்வார்கள் பாசுரங்களை அடக்கியுள்ளார். த்வயத்தை தேஷில் கேட்பது சுகம். எம்.எல்.வி போன்றவர்களிடம் இசை பயின்றுள்ளார். கடந்த சில வருஷங்களாக தன் இசையை ஸ்ரீவைஷ்ணவ குறிப்பாக ஆழ்வார் பாடல்களுக்கு அர்ப்பணித்துள்ளார் என்று கேட்கும் போது சந்தோஷமாக இருக்கிறது. நிச்சயம் ஸ்ரீராம பாரதியை பற்றி இவருக்குத் தெரிந்திருக்கும் என்று நம்புகிறேன். ஸ்ரீராம பாரதியின் தேவகானத்தைக் கொண்டு மேலும் பல ஆழ்வார் பாடல்களை இவர் பாட வேண்டும்.

கோயில் திருவாய்மொழி சிடி விலை வெறும் 100/= ரூபாய் தான். சிடி வேண்டுவோர் 9962074727 என்ற எண்ணைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.