Sunday, February 28, 2016

கையெழுத்து சொல்லும் கதை - பகுதி 3 ( நிறைவு )


பெரிய நம்பிகள் திருமாளிகை எண்!
ஒரு சோழ மன்னனால் கூரத்தாழ்வான், பெரியநம்பிகள் இருவரின் கண்கள் பிடுங்கப்பட்டன அந்த துயரமான நிகழ்வை சொல்லுவதற்கு முன் இந்த வருடம் ஜனவரி 7 எனக்கு மறக்க முடியாத நாளாக அமைந்தது. அன்று மார்கழி கேட்டை ஸ்ரீபெரிய நம்பிகள் திருநட்சத்திரமும், தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார் திருநட்சத்திரமும் சேர்ந்த துவாதசி.

காலை 6 மணிக்குப் பெரிய பெருமாளை தரிசிக்க சென்ற போது 50, 100, 250 ரூபாய் என்று டிக்கெட் வரிசை அமைத்து இன்னும் பெரிய பெருமாளாகியிருந்தார். கோயில் முழுக்க கருப்பு-சிகப்பு நாத்திகர் கலரில் ’கோவிந்தா’ என்று கோஷம் போடும் ஆஸ்திகர் கூட்டம். நாழிக்கேட்டான் கோபுர வாசலில் கோயிலுக்கு வரும் பர்முடா, கைலி கூட்டத்தை காவல்துறை திரும்ப அனுப்பிக்கொண்டு இருந்தது. நெற்றியில் திருமண், குடுமி, கச்சத்துடன் அதை புரியாமல் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார் ஒரு வெள்ளைக்காரர்.

பழசு ஆனா புதுசு !
துவாதசி அன்று பெருமாள் துளசி தீர்த்தம் கொடுத்து அருள, அதை வாங்கிக்கொண்டு, கொள்ளிடம் சலவை செய்த மாதிரி இருந்த கோயிலை பார்த்துக்கொண்டே ஆயிரம் கால் மண்டபத்தின் புது தோற்றத்தைக் கொஞ்ச நேரம் ரசித்துவிட்டு ஸ்ரீதேசிகன் சன்னதியில் இருப்பவர் என்னைக் கூப்பிட்டு கை நிறைய நெய்யை ஊற்றினார். அதில் துளியூண்டு பொங்கல் இருந்தது!.

Saturday, February 27, 2016

ஐஸ்பாக்ஸ் - சிறுகதை




சென்னை தி.நகரில் இருந்து தேனாம்பேட்டை போகும் சாலையின் குறுக்கே இருக்கும் அந்த சின்ன சந்தின் பெயர், 'மாடல் ஹவுஸ் ரோடு லேன்.' தென்னந் துடைப்பத்தை திருப்பிப் பிடித்த மாதிரி பலவண்ண கட்சிக்கொடிகள் பறந்து கொண்டிருக்கும் அந்தச் சந்துக்கு எதிர்புறம் ஒரு ஜெராக்ஸ் கடை சந்து ஆரம்பத்தில், ஆலிவ் பச்சை நிறத்தில் கவிழ்ந்துகிடக்கும் குப்பைத்தொட்டியைக் கடந்து உள்ளே நுழைந்தால், மொத்தம் ஒன்பது வீடுகள். அதில் மூன்றாவது வீட்டில், ஐஸ்பாக்ஸ் ஆனந்தன் என்கிற ஆனந்தன் வசிக்கிறார் என்பதைத் தவிர இந்த சந்துக்கு எந்த முக்கியத்துவமும் இல்லை.

சின்னத்திரைநிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர், நடிகர் போன்றவர்களை ஷாப்பிங் மால், கடைத்தெரு, தியேட்டர் போன்ற இடங்களில் பார்க்கும்போது, இவரை எங்கோ பார்த்தமாதிரி இருக்கிறதே...' என்று நமக்குத் தோன்றும் அல்லவா? ஆனந்தனும் அந்த வகை.

Sunday, February 21, 2016

கையெழுத்து சொல்லும் கதை - பகுதி 2

மா. செல்லப் பெருமாள் கோனார் அவர்கள் அண்ணங்கராசாரியார் ஸ்வாமிகள் செய்த சொற்பொழிவுகளில் சிலவற்றை தேர்ந்தெடுத்து 1976ஆம் வருஷம் ஒரு சின்ன புத்தகத்தை அச்சடித்து பலருக்கு கொடுத்தார் என்று போன பகுதியில் பார்த்தோம். அவர் தொகுத்த அந்தப் புத்தகத்தில் அவர் எழுதிய முன்னுரையில் சில பகுதிகளை இங்கே தருகிறேன்.

“.... அறிந்தோ அறியாமலோ அசுத்தப்பொருளின் மீது காலோ கையோ பட்டுவிட்டால், மனிதன் அதை உணர்ந்தவுடன் அவன் உள்ளம் அருவருப்பின்பாற்பட்டுத் துடிதுடித்துப் போகிறது. உடன் அவன் முதற்காரியமாக தூய நீர்நிலைக்குச் சென்று தன் உள்ளம் போதும் போதும் எனக் கருதும் வரை கால்களைத் தேய்த்துத்தேய்த்துக் கழுவுகிறான். இதனினும் தீவிரமாகவுள்ளவன் நீரில் தான் உடுத்தியுள்ள உடைகளுடன் மூழ்கிக் குளித்து எழுகிறான். அதன் பிறகுதான் அவர்கள் உள்ளம் அமைதி பெறுகிறது. இது மனிதனின் இயல்பாகும் .

இங்ஙனே, 1930 ஆம் ஆண்டினின்று 1962 ஆம் ஆண்டு வரை அடியேன், பகுத்தறிவுவாதி எனக் கூறிக் கொள்ளும் நாஸ்தீகவாதியாக அப்படுகுழியில் மூழ்கிக் கிடந்தவனவேன். பெரியபெருமாளான அழகிய மணவாளனின் திருவருளால் 1962ஆம் ஆண்டினின்று ஸ்ரீவைணவன் எனும் உணர்வு வரப்பெற்று பெருமாள் பக்தனாகினேன் அடியேன் பூர்வத்தில் பெரிதும் விரும்பி ஞானசாகரத்தைத் தேடினேன். அது ஸ்ரீகாஞ்சிபுரத்திலிருக்கிறது; அதில் உம்முடைய விருப்பப்படி மூழ்கிக் குடைந்து குடைந்து நீராடிப் புனிதனாகப் பெறலாம் என்க்கூறி ஞானசாகரமாகிய ஸ்ரீ உ.வே P.B.அண்ணங்கராசாரியர் ஸ்வாமிகளுடன் ஈடுபாடு கொள்ளும் அளவுக்கு அடியேனை ஆட்படுத்தியருளிய மஹான் மதுரை ஸ்ரீமான் R.அரங்கராஜன் ஸ்வாமிகளாவார் ஆட்படுத்தியருளியதுடன் நின்றுவிடவில்லை, அந்த ஸ்வாமிகளின் வெளியீட்டு நூல்களில் ஒவ்வொன்றாக கொடுத்துப் படித்து வருமாறு செய்து, அடியேனை அதன் சுவையறிந்து மேலும் மேலும் ஸ்வாமிகளின் வெளியீட்டு நூல்களையெல்லாம் வாங்கி வாங்கிப் படிக்கும் சுவைமிக்குடையோனாக்கி, மேலும் ஸ்ரீஸ்வாமிகளின் வெளியீடுகள் முழுவதையும் ஒன்று விடாமல் படித்து முடித்துவிட வேண்டும் என்னும் பெரும் பசிக்காரனாகவும் ஆக்கிவிட்டார்....”

இந்த வருடம் ஜனவரி 7 எனக்கு மறக்க முடியாத நாளாக அமைந்தது. அதைப் பற்றி கூறும் முன் பெரிய நம்பிகள் பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் விஷயங்களை பார்த்துவிடலாம். .

ஆளவந்தார் அவதரித்து 21 வருடங்களுக்கு பிறகு நம் பெரிய நம்பிகள் மார்கழி கேட்டையில் அவதாரித்தார் ( கிபி 997-998 ). இவருக்கு இயற்பெயர் ஸ்ரீபராங்குசதாஸர். ஸ்ரீமகாபூரணர் என்று அழைக்கப்பட்டார்.

’நம்பி’ என்றால் எல்லா விதத்திலும் மிகவும் நம்பிக்கையானவர் பரிபூர்ணர் என்று பொருள். முதல் முதலில் மதுரகவியாழ்வார் ’கண்ணி நுண்சிறுத்தாம்பில்’ நம்மாழ்வாரை நம்பி என்று அழைத்துள்ளார். இவரே நமக்கு முதல் நம்பி.

ஸ்ரீரங்கம் கோயிலை பெரிய கோயில் என்றும், பெருமாளை பெரிய பெருமாள் என்றும், தாயாரை பெரிய பிராட்டியார் என்றும் அழைப்பது வழக்கம். அதே போல் பல நம்பிகள் இருந்தாலும் ஆளவந்தாருடைய சிஷ்யர்களுக்குள் பெருமை பெற்றவராய் ஸ்ரீராமானுஜருக்கு சமாஸ்ரயணம் செய்தவர் பெரியநம்பிகள். பெரிய என்று ஏற்றத்துடன் அழைப்பது இவரையே. ஸ்ரீரங்கத்தில் அவதரித்தவர்.

பெரிய நம்பிகள் பற்றி தெரிந்துக்கொள்ள சில சம்பவங்களை பார்க்கலாம்.

ஸ்ரீராமானுஜர் துறவி அதனால் தினமும் பிட்சை எடுத்து உண்பார்.
ராமானுஜருக்கு திருப்பாவையில் ஈடுபாடு மிக அதிகம். அதனால் அவர் திருப்பாவை ஜீயர் என்ற பெயர் பெற்றார். இந்த பெயரையே அவர் விரும்பினார். "உந்துமத களிற்றன்" என்ற திருப்பாவை பாடிக்கொண்டு பிக்ஷைக்கு ஒரு நாள் பெரிய நம்பி திருமாளிகைக்கு (வீட்டிற்கு) சென்ற போது "செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளையொலிப்ப வந்துதிறவாய்" என்று பாடி முடிக்க, நம்பியின் மகள் அத்துழாய் கைவளை குலுங்கக் கதவை திறப்பதும் ஒரோ சமயம் நிகழ, ராமானுஜர் அவளை நப்பின்னை என்று நினைத்து ஸாஷ்டாங்கமாக விழுந்து தண்டம் சமர்ப்பித்தார் (சேவித்தார்).

அத்துழாய் பதரிக்கொண்டு உள்ளே சென்று தந்தையிடன் “கதவைத் திறந்தவுடன் என் காலில் விழுந்து மூர்ச்சித்து விழுந்தார்” என்று சொல்ல

பெரிய நம்பிகள் கலங்காமல் “உந்து மதகளிறு ஓதப் பெற்றிருக்க வேணும்” என்றாராம்.

இன்னொரு சமயம், ஸ்ரீ ராமானுஜர் அவருடைய சிஷ்யர்களுடன் வீதியில் வந்து கொண்டிருக்க, அவரை பார்த்த பெரிய நம்பிகள் கீழே அப்படியே சாஷ்டங்கமாக விழுந்து சேவித்தார். ராமானுஜர் அதை கண்டுக்கொள்ளாமல் சென்றுவிட்டார். ஏனெனில் அதை ஒப்புக்கோண்டால் தன்னுடைய ஆசார்யரிடமிடருந்து ப்ரணாமத்தை எற்றுக்கொண்டதாக ஆகிவிடும். சிலர்  பெரிய நம்பியிடம் ஏன் சேவித்தீர் என்று கேட்ட பொழுது “நான் என் ஆசார்யரான, ஸ்ரீ ஆளவந்தார் என்றோ நினைத்தேன்” என்றாராம்.

முன்பு மாறநேரி நம்பி பரமபதித்த போது பெரியநம்பி அவருக்கு சரம கைங்கர்யங்களை செய்தார் ( முதல் பகுதியில் இதை பற்றி விரிவாக பார்த்தோம் ). ஸ்ரீரங்கத்தில் இந்த செயலுக்கு இவரைப் பழித்தார்கள், அவரைத் தள்ளிவைத்தார்கள். அதைப் பொருட்படுத்தாமல் தன் பணியை செய்து வந்தார்.

ஒரு நாள் நம்பெருமாள் திருத்தேர் இவர் திருமாளிகையின் முன் வந்த போது பெரிய நம்பிகளின் புதல்வி அத்துழாய் தன் தந்தை செய்தது தவறு என்றால் திருத்தேர் நகரட்டும், இல்லை என் தந்தையின் செயலை பெருமாள் ஏற்றுக்கொண்டால் திருத்தேர் வீட்டை விட்டு நகரக் கூடாது என்று ஆணையிட்டாள்.  பெருமாள் அவர் திருமாளிகை வாசலை விட்டு நகரவேயில்லை. பிறகு அர்ச்சகமுகமாக ஆவேசித்து ”பெரியநம்பிகள் தவறு செய்யவில்லை. ஆசார்யன் கட்டளைப்படி செய்தது சரியே” என்று கூற தேர் நகர்ந்தது

ஒருநாள் பெரிய பெருமாளுக்கு ஏதொ ஒரு ஆபத்து வரப்போகிறது என்று தெரிந்தவுடன், பெரிய நம்பியை பெரிய கோயிலை ப்ரதக்ஷிணம் செய்து ரக்ஷையிடப் ப்ரார்த்தித்தார்கள். பெரிய நம்பி தன்னுடைய நிழல் போல  பாரதந்த்ரியத்தை முழுமையாக உணர்ந்து நடப்பவர் ஒருவர் என்னை பின் தொடர வேண்டும் என்று விண்ணப்பிக்க ”அப்படிப்பட்டவர் யார்? என்று ஸ்ரீராமானுஜர் கேட்க “நம் கூடத்தாழ்வான்” என்று என்றாராம் பெரிய நம்பி. திருவரங்கத்தமுதனார் இராமானுஜ நூற்றந்தாதியில் “மொழியைக்கடக்கும் பெரும்புகழான் வஞ்சமுக்குறும்பாம் குழியைக்கடக்கும் நம் கூரத்தாழ்வான் சரண்கூடியபின்” என்று பாடுகிறார். இங்கே “நம்” என்ற பிரயோகம் பெரிய நம்பிகள் உபயோகித்ததையே அமுதனார் உபயோகித்துள்ளார்.

தாழ்த்தப்பட்ட குலத்தோராய் கருதப்பட் திருபாணாழ்வாரின் அமலனாதிபிரான் என்பதற்கு ”ஆபாத சூடமநுபூய ஹரிம்ஸயாநம்” என்ற தனியனை எழுதி அருளினார். பின்னாட்களில் ஓர் நாள் சோழ மன்னனால் கூரத்தாழ்வான், பெரியநம்பிகள் இருவரின் கண்கள் பிடுங்கப்பட்டன அதை பற்றி அடுத்த பகுதியில்

தொடரும்..








Friday, February 12, 2016

கையெழுத்து சொல்லும் கதை - பகுதி 1

மா. செல்லப் பெருமாள் கோனார் ஒரு தீவிர தி.க தொண்டர். மதுரை வாசி. ’தந்தை பெரியார்’ மதுரை வந்தால் இவர் வீட்டில் தான் தங்குவார்.

1962 ஆம் வருஷம் ஒரு மார்கழி மாதம் மதுரை கள்ளழகர் கோயிலில் திருப்பாவை உபன்யாசம் நடந்துக்கொண்டு இருக்க அன்று மார்கழி கேட்டை – பெரிய நம்பிகள் திருநட்சத்திரம் ( ஸ்ரீராமானுஜருக்கு சமாஸ்ரயணம் செய்தவர் பெரியநம்பிகள்).

உபனயாசகர் பெரிய நம்பிகள் பற்றிச் சொல்லிக்கொண்டு இருக்கிறார்.

“தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்த மாறநேர் நம்பி ஆசாரியன் திருவடிகளை அடைந்த போது (காலமான போது) மாறநேர் நம்பிக்கு இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்தார் பெரிய நம்பிகள். இந்தச் செயலை பல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை முகம் சுளிக்க செய்திருக்க வேண்டும். அவர்கள் ஸ்ரீராமானுஜரிடம் போய் முறையிட ஸ்ரீராமானுஜரும் தன் ஆசாரியனிடம் “இது தகுமோ?” என்று கேட்க அதற்கு நம்பிகள்

“பறவையான ஜடாயுவுக்கு ராமர் இறுதிச் சடங்குலளைச் செய்தார் அவரைக் காட்டிலும் நான் பெரியவனோ ? அல்லது அந்த பட்சியை காட்டிலும் நம் மாறனோர் நம்பித் தாழ்ந்தவனா ? மேலும் உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்த யுதிஷ்டிரர் (தருமர்) தாழ்ந்த குலத்தில் பிறந்தவளின் மகனாக பிறந்த விதுரருக்கு இதைச் செய்யவில்லையா? தர்மபுத்திரரைக் காட்டிலும் நான் பெரியவனோ? அல்லது விதுரரைக் காட்டிலும் இவர் சிறியவரோ? நம்மாழ்வார்  "பயிலும் சுடரொளி" என்ற பாசுரத்தில் "நெடுமாற்கடிமை" என்ற பாசுரத்திலும் பாகவதர்களின் சிறப்பைக் கூறி, "எம்மையாலும் பரமர்" என்றும், "எம் தொழுகுலம் தாங்களே" என்றும் கூறியவை எல்லாம் வெறும் கடல் அலை போல ஓசையா ? அவைகளை கடைபிடிக்க தக்கவை அன்றோ?'' என்று கூறினார்.

இவற்றைக் கேட்ட உடையவர் “தாம் அறிந்திருந்தாலும், உங்களை போல பெரியவர்களின் மூலமாக பகவர்களின் உயர்வை உணர்த்தவேண்டும் என்பதற்காகவே கேட்டேன்” என்றாராம்.

மேற்கூறிய பகுதி செல்லப் பெருமாள் கோனார் அவர்களின் செவிகளில் விழ அவர் உள்ளம் உருகியது. அந்தச் சமயம் கேட்டுக்கொண்டு இருந்த பாகவத கோஷ்டிக்குத் திருமண், ஸ்ரீசூர்ணம் பொட்டலம் வினியோகம் செய்துக்கொண்டு இருந்தார்கள். திகைத்துப் போய் நின்றுக்கொண்டு இருண்டஹ் செல்லப் பெருமாளுக்கும் ஒரு பொட்டலம் கையில் கிடைத்தது.

இவ்வளவு காலம் நாஸ்திகவாதம், பகுத்தறிவு என்று காலத்தை வீண் செய்துவிட்டேனே என்று மனம் வருந்தி, மறுநாள் காலை கள்ளழகர் கோயில் குளத்தில் குளித்துவிட்டு, தன்னுடைய கருப்பு துணிகளை வீசி எறிந்துவிட்டு திருமண், ஸ்ரீசூர்ணம் இட்டுக்கொண்டு உபன்யாசம் செய்தவர் முன் வந்து நின்றார். உபன்யாசம் செய்தவர் வேறு யாரும் இல்லை. நமக்கு நன்கு அறிமுகம் ஆன மதுரை இரா.அரங்கராஜன் ஸ்வாமிகள் தான்!.

முன் தினம் அவர் நிகழ்த்திய உபன்யாசம் பற்றியும், பெரிய நம்பிகள் பற்றியும் கூறி தான் ஒரு தீவிர ஸ்ரீவைஷ்ணவன் ஆக வேண்டும் ”எனக்கு சமாஸ்ரயணம் செய்துவைக்க உதவ வேண்டும்” என்று கேட்க. பெரிய நம்பிகள் பற்றி காதில் விழுந்து ஒரு இரவில் மாறிய உங்களுக்கு ஸ்ரீரங்கத்தில் பெரிய நம்பிகள் திருமாளிகையில் அவர்கள் வம்சத்தவர்கள் செய்து வைப்பது தான் நன்றாக இருக்கும் என்று கூற செல்லப் பெருமாள் கோனார் ஸ்ரீரங்கம் விரைந்தார். இரவு போய் சேர்ந்த அவர் பெரிய நம்பிகள் வீட்டு வாசலில் படுத்துக்கொண்டார். காலை பெரிய நம்பிகள் வீட்டில் இருந்தவர்கள் விசாரிக்க இவர் வந்த காரணத்தை சொல்லி அவர்களிடம் சமாஸ்ரயணம் செய்துக்கொண்டு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவனாக மாறினார்.

அதன் பின் ஸ்ரீகாஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியர் ஸ்வாமிகளிடம் இருந்துக்கொண்டு அவருக்கு பல  கைங்கரியம் செய்துக்கொண்டு இருந்தார். அண்ணங்கராசாரியார் செய்த சொற்பொழிவுகளில் சிலவற்றை தேர்ந்தெடுத்து 1976ஆம் வருஷம் ஒரு சின்ன புத்தகத்தை அச்சடித்து பலருக்கு கொடுத்தார்.

தொடரும்...

Wednesday, February 3, 2016

படம் சொல்லும் கதை



படத்தில் இருக்கும் சிதிலமடைந்த வீடு யாருடையது ? இந்த திருமாளிகையில் அப்படி என்ன விஷேசம் ? என்று அறிந்துக்கொள்ள முதலில் ததியாராதனம் என்ற சொல்லுக்கு அர்த்தம் என்ன என்று பார்க்கலாம் பிறகு கிபி 1122க்கு உங்களை அழைத்துச்செல்கிறேன் !

ததீயாராதனம் என்ற சொல்லை நாம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோம். ஸ்ரீவைஷ்ணவ பரிபாஷையில் ‘சாப்பாடு’ என்ற சொல்லாக தற்போது பயன்படுகிறது. ஆனால் ததீயாராதனம் என்றால் ‘ததீயர்களை’ ஆராதித்தல் என்று பொருள். ததீயர்கள் என்றால் அடியார்கள். ஆராதித்தல் என்றால் உபசரித்தல் பணிவிடை, உபசாரம் என்ற பல விதமாகச் சொல்லலாம். அதாவது பாகவதர்களை மகிழும்படி செய்தல் ததீயாராதனம்.

பெரியாழ்வார் திருமொழியில்

நா அகாரியம் சொல் இலாதவர்
நாள்தொறும் விருந்து ஓம்புவார்
தேவ காரியம் செய்து வேதம்
பயின்று வாழ் திருக்கோட்டியூர் ( 360 )

என்று பாடியுள்ளார்.

பேசக்கூடாதவற்றைத் தம் நாவால் பேசமாட்டார்கள். தினமும் வேதம் ஓதி பகவானை வழிபட்டு ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு ஆராதனம் செய்துகொண்டு விருந்தோம்புவார்கள் வாழுமிடமான திருக்கோட்டியூர் என்று பாடியுள்ளார்.

அவர் மேலும்
காசின் வாய்க் கரம் விற்கிலும்
கரவாது மாற்று இலி சோறு இட்டுத்
தேசவார்த்தை படைக்கும் வண்
கையினார்கள் வாழ் திருக்கோட்டியூர் ( 369 )
என்கிறார் அதாவது திருக்கோட்டியூர் வாசிகள், ஒரு பொற்காசுக்கு ஒரு பிடி நெல்விற்கும் பஞ்ச காலத்திலும் தம் பொருள்களை மறைத்து வைக்காமல் பிரதி பயனையும் எதிர்பாராமல் விருந்தினர்க்கு உணவு அளித்து உபசரிப்பார்கள் என்கிறார்.