Tuesday, December 10, 2013

சோளிங்கர்!

ரகுராமுக்கு மத்தியானம் கனவு வந்து எழுந்த போது நம்ரத்தா, ஹவ் இஸ் திஸ் சுடிதார்? ஐ ஜஸ் காட் இட் வைல் யூவேர் ஸ்லீபிங்" என்றாள்.

ரகுராமும் அவர் குடும்பமும் இந்தியா வந்து ஒரு மாதம் ஆகிவிட்டது. அடுத்த ஞாயிற்றுக்கிழமை நடுராத்திரி... அதாவது திங்கள் காலை ஃபிளைட். கடைசி நிமிஷ அம்பிகா அப்பளமும், தி.நகர் சுடிதாரும் வாங்க ஆரம்பித்துவிட்டார்கள்.

சுடிதார் கேள்விக்கு ‘ஒரே கனவு’ என்ற பதில் நம்ரத்தாவுக்கு எரிச்சலைத் தந்தது.

கனவுல யாரு... நான் இருந்திருக்க மாட்டேனே..."

அம்மா"

வாட் ஷி வான்ஸ் நவ்?"

குழந்தைகளை அழைச்சிண்டு சோளிங்கர் போட்டுவான்னு சொல்லியிருந்தா... ஷி ரிமைண்டட் மி."

இந்த சுடிதார் சாயம் போகுமா?"


Monday, November 25, 2013

மர மண்டை

மர மண்டை என்ற பிரயோகம் எப்படி வந்தது என்று என்றும் யோசித்ததில்லை. செந்தில் கவுண்டமணி நகைச்சுவையில் "தேங்காய் மண்டைத் தலையா!" முதல் மாங்கா மண்டை வரை பல 'தலை'களை பார்த்திருக்கிறோம். என் மனைவி "உங்க தலையில..." என்று சொல்ல வந்து நிறுத்திவிடுவாள். 

ஆனால் சில மாதங்களுக்கு முன் நடந்த ஒரு நிகழ்வு, என் மண்டையில் கூட ஏதோ இருக்கிறது என்ற நம்பிக்கை ஊட்டுவதாக அமைந்தது. சொல்லுகிறேன். 

வழக்கமாக நடைபயிற்சிக்குச் செல்லும் பாதையில் திடீர் என்று தலையில் ஏதோ மடார் என்று பெரிய பாரம் ஒன்று விழுந்தது. என்ன என்று சுதாரிப்பதற்குள் அது நடந்து, மன்னிக்கவும் பறந்து சென்றது. நடந்தது இது தான் - பெரிய கழுகு தன் கால்களை என் தலையில் வைத்து என்னை தூக்கப் பார்த்து முடியாமல் மேலே பறந்து சென்றது. பருந்தை இவ்வளவு கிட்ட டிஸ்கவரி(தமிழ்) சேனலில் கூட பார்த்ததில்லை. அதிர்ச்சியில் கத்தக் கூட முடியவில்லை.

பருந்து சும்மாப் போகவில்லை, அதன் கால்களில் கூடு கட்டுவதற்குக் கொண்டு வந்த சில சுள்ளிகளைக் கீழே போட்டுவிட்டு பறந்து சென்றது. என் தலையை நிஜமாகவே மர மண்டை என்று நினைத்துக் கூடு கட்ட நினைத்திருக்கலாம். 

“ஒரு பறவை தலையில் எச்சமிடுவதைத் தடுக்கமுடியாது; ஆனால் தலையில் அது கூடுகட்டாமல் தடுக்கமுடியும்.!" என்று வைரமுத்து எப்போதோ சொன்னதை நினைவுப்படுத்தி என்னை நானே தேத்திக்கொண்டேன்.

தசாவதாரம் படத்தில் கமலை கழுவில் ஏற்றும் போது கருடன் வட்டமிடும். அந்த மாதிரி நான் ஒரு வீர ஸ்ரீவைஷ்ணவன் கூட கிடையாது; கோயிலில் கும்பாபிஷேகம் நடக்கும்போது, கோயிலுக்கு மேலே கருடன் வட்டமிடும் என்பார்கள். குடுமி வைத்து என் தலை கோபுரம் மாதிரியும் இல்லை. ஆனால் ஏன் என் தலை மீது கருடாழ்வார் தட்டிவிட்டுச் சென்றார்? தெரியவில்லை. போகட்டும். 

கழுகு தலையைத் தட்டினால் ஏதாவது நல்லது நடக்குமா என்று சிலரைக் கேட்டேன். என்ன, தலையில் கழுகு தட்டியதா ? "காக்கா அல்லது ஆந்தை இப்படிச் செய்தால் ஏதாவது ப்ரீதி சேய்ய வேண்டும், கழுகு, கருடன் எல்லாம் நோ ப்ராபளம். விஷ்ணுவின் அருள் உங்களுக்கு இருக்கிறது அவ்வளவு தான்... கவலைப்படாதீங்க அடுத்த முறை வரும் போது 'கோவிந்தா' என்று சொன்னால் ஒன்றும் செய்யாது போய்விடும். குரங்கு கூட்டமாக வந்தால் 'ராமா ராமா' என்று சொல்லுவதில்லையா? அது மாதிரி!"

நேற்று முன் தின நாளிதழில் அமெரிக்காவில் மிகப்பெரிய காற்றலை மூலம் மின்சாரம் தயாரிக்கும் நிறுவனத்துக்கு சில மில்லியன் டாலர்கள் அபராதம் விதித்துள்ளது. காரணம் இதன் காற்றாடியில் சிக்கி சில கழுகுகள் பலியாகி இருக்கிறது. 

பஞ்ச பாண்டவர்களின் ஒருவரான சகாதேவன் நிமித்த சாஸ்திரத்தில் இதை பற்றி விரிவாக எழுதியிருக்கலாம். சில ஒலைச்சுவடிகள் தஞ்சை சரஸ்வதி மஹாலில் இருக்கிறதாம் யாராவது பார்த்துச் சொன்னால் நன்றாக இருக்கும். கழுகு தட்டினால் என்ன பயனோ தெரியாது.ஆனால் தட்டியவர்கள் இந்த மாதிரி ஒரு கட்டுரை எழுதவும், இன்னும் தட்டப்படாதவர்கள் அதைப் படிக்கும் வாய்ப்பும் கிடைக்கலாம்.

Friday, November 8, 2013

வீரநாராயணபுரம்

போன மாதம் ஒரு பொடி நடையாக காரை எடுத்துக்கொண்டு சென்னை, கடலூர், வீரநாராயணபுரம்-காட்டுமன்னார் கோயில் என்று ஒரு ஆயிரம் கிலோ மீட்டர் சுற்றி வந்தேன்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஆசார்யர்களில் முதல்வரான ஸ்ரீமத் நாதமுனிகள் வீரநாராயணபுரத்தில் தான் அவதரித்தார். ( அவருக்கு பின்னர் ஆளவந்தாரும் இந்த ஊர் தான் ). ஆழ்வார்கள் அருளிச் செய்த பிரபந்தங்கள் காலப் போக்கில் மறைந்து போயின. அவைகளைத் தொகுத்த பெருமை ஸ்ரீ நாதமுனிகளையே சாரும்.

ஒரு சமயம் வீரநாராயணபுரத்தில் இருக்கும் மன்னார் என்ற பெருமாளை சேவிக்க சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் வந்தார்கள். அவர்கள் பெருமாளைச் சேவிக்கும் போது நம்மாழ்வார் ஐந்தாம் பத்து எட்டாம் திருவாய்மொழியின் முதல் பதிகமான "ஆராவமுதே" என்ற பதிகத்தைப் பாடினர். அதைக் கேட்ட நாதமுனிகள் கடைசியில் "ஆயிரத்துள் இப்பத்தும்" என்று சேவிக்கின்றீர்களே, இந்த ப்ரபந்தம் முழுவதும் உங்களுக்குத் தெரியுமா ? என்று அவர்களிடம் கேட்க அவர்கள் எங்களுக்கு இந்த பத்துப் பாட்டு மட்டும் தான் தெரியும். என்று கூறிவிட்டார்கள்.

நாதமுனிகளுக்கு அன்று முதல் திருவாய்மொழி ஆயிரத்தையும் பெறவேண்டும் என்ற ஆவல் குடிகொண்டது. நம்மாழ்வாரின் அவதார ஸ்தலமான திருநெல்வேலிக்குப் பக்கம் இருக்கும் திருக்குருகூருக்கு சென்று அங்கு விசாரித்ததில் அந்த ப்ரபந்தம் பற்றி யாருக்கும் தெரியவில்லை.

நம்மாழ்வாரின் சீடரான மதுரகவியாழ்வார் சம்பந்தம் பெற்ற பராங்குசதாசர் என்பவரிடம் "கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு" என்ற ப்ரபந்தத்தை உபதேசம் பெற்று அதை பன்னீராயிரம் முறை சேவித்த பின் நம்மாழ்வார் தோன்றி திருவாய்மொழி மட்டுமல்லாமல் மற்ற ஆழ்வார்கள் அருளிச்செய்த ப்ரபந்தங்களையும் தந்தருளினார் என்கிறது குருபரம்பரை.

என் அப்பா பல முறை சொல்லிய இந்த கதையை கேட்டிருக்கிறேன். நாதமுனிகள் அவதரித்த இடத்துக்கு சென்று வரும் பாக்கியம் இவ்வளவு நாள் கழித்து போன மாதம் தான் கிடைத்தது.

சுஜாதாவின் தம்பியை கடைசி முறை பார்த்த போது, கங்கைகொண்ட சோழபுரம் பக்கம் நாதமுனிகள் ஆச்சாரியன் திருவடிகள் அடைந்த இடம் ஒன்று இருக்கிறது, என்று ஒரு சின்ன கதையும் சொன்னார். அது பின்வருமாறு

ஒரு நாள் நாதமுனிகள் வீட்டுக்கு வில்லுடன் இருவரும் ஒரு பெண்பிள்ளையும் குரங்குடன் வந்து அவர் மகளிடம் நாதமுனிகள் பற்றி விசாரித்திருக்கிறார்கள். அதற்கு அந்த பெண் அப்பா கோயிலுக்கு சென்றிருப்பதாக சொல்ல, வந்தவர்கள் சென்றுவிட்டார்கள். திரும்பிய நாதமுனிகள் மகள் சொன்னதை கேட்டு சக்கரவத்தித் திருமகனான ராம, லக்ஷ்மணர், சீதையும் ஹனுமாரும் தான் தன்னைப் பார்க்க வந்தவர்கள் என்று நம்பி அவர்களைத் தரிசிக்க முடியவில்லையே என்ற ஏக்கத்தில் அவர்களை தேடிக்கொண்டு சோழபுரம் வரை சென்றார். அவர் சென்ற வழியில் பூச்சரம் ஒன்றை கண்டார், அதைக் கண்டவர் "இது சீதையுடைய பூச்சரம்" என்று சொல்லியவாறு சென்றார். அந்த இடம் தற்போது "பூவிழுந்த நல்லூர்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் கொஞ்ச தூரம் சென்ற பின் குரங்கின் கால் தடம் மண்ணில் பதிந்திருப்பததை கண்டார். அந்த இடம் தற்போது "குறுங்குடி" என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் கொஞ்ச தூரம் சென்றவர் வழியில் சென்றவர்களை பார்த்து அடையாளங்களைச் சொல்லி "அவர்களைக் கண்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அவர்களும் "ஆம் கண்டோம்" என்று சொல்லியுள்ளார்கள். அந்த இடமே தற்போது "கண்ட மங்களம்" என்ற ஊர். அவர்களை எங்கு தேடியும் பார்க்கமுடியாமல் அந்த இடத்திலேயே மூர்ச்சித்து பரமபதித்தார். அந்த இடம்தான் தற்போது "திருவரசு" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதற்கு "சொர்க்கப்பள்ளம்" என்று பெயர்.

இந்த இடத்தை தேடிச்சென்று சேவித்துவிட்டுப் புறப்பட்டோம்.

வீரநாராயணபுரத்தைப் பற்றிச் சொன்னால் கல்கியின் பொன்னியின் செல்வன் பற்றிச் சொல்லியே ஆக வேண்டும் .

கல்கியின் 'பொன்னியின் செல்வன்' முன்பு மணியன் ஓவியங்களுடன் படித்திருக்கிறேன். ஒரு மாதம் முன் பாம்பே கண்ணன் அவர்களுடைய ஒலிப்புத்தகத்தைக் காரில் போகும் போதும், காலை நடைப்பயிற்சியின் போதும் கேட்க ஆரம்பித்து பிரமித்துப் போனேன்.

பொன்னியின் செல்வன் படிக்காதவர்கள், தமிழ் படிக்கத் தெரியாதவர்கள் எல்லோருக்கும் இதைச் சிபாரிசு செய்வேன். ஒலிப்புத்தகத்தில் இசை, பேசியவர்கள் ( குறிப்பாக அதில் வரும் பெண் கதாபாத்திரங்களின் குரல் ) எல்லாம் மிக அருமையாக செய்திருக்கிறார்கள். அவர்களுடைய மாடுலேஷன் எல்லாம் இந்த கதைக்கு மேலும் உயிரூட்டுகிறது. பாம்பே கண்ணன் அவர்களின் உழைப்பு எல்லா இடங்களிலும் தெரிகிறது.

கல்கியின் பொன்னியின் செல்வனை படம் எடுக்கிறேன் என்று கிளம்பியவர்கள் என்ன ஆனார்கள் என்று தெரியவில்லை, ஆனால் பாம்பே கண்ணன் முழு நாவலையும் ஒலிவடிவத்தில் அதன் கதாபாத்திரங்களை நம் கண் முன்பே கொண்டு வந்துவிட்டார்.
இதை ஒலிப்புத்தகம் என்று சொல்லுவதை விட ஒலிச்சித்திரம் என்று அழைத்தால் தகும்.

இனி யாராவது படம் எடுக்கிறேன் என்று மீண்டும் கிளம்பினால், பாம்பே கண்ணனின் ஒலிப்புத்தகம் அவர்களுக்கு கைகுடுக்கும். தேவையான பகுதிகளை எடுத்து வெட்டி ஒட்டி சுலபமாக திரைக்கதை எழுதிவிடலாம். கல்கியின் வர்ணனைகள் எல்லாம் திரைக்கதைக்காகவே எழுதியிருக்கிறார்.

இந்த ஒலிப்புத்தகத்தில் மேற்கத்திய இசையும், கர்நாடக இசையும் தேவையான பகுதிகளுக்கு மெருகூட்டுகிறது. இதை தவிர மரங்கள் அசைந்தது, மழை வந்தது, இடி, மின்னல், ஆந்தை சத்தம் என்று வரும் இடங்களில் எல்லாம் பின்னணி இசை மிக மிக அருமை.

மீண்டும் மீண்டும் டிவிக்கு மஹாபாரதம் எடுப்பவர்கள் அடுத்த முறை பொன்னியின் செல்வனை கொண்டுவரலாம். அதற்கு பாம்பே கண்ணனின் உதவியை நாடலாம்.

Monday, November 4, 2013

போலீஸ் வீடு

ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தூங்கலாம் என்று நினைத்த போது,  அம்மா

"ராஜேஷ் அப்பா போய்ட்டாராண்டா" என்று எழுப்பினாள்

"என்ன?" என்று படுக்கையியிலிருந்து எழுந்து உட்கார்ந்து,

"எப்போ?" என்றேன்

"ராத்திரி போயிருப்பார் போல... கார்த்தால கோலம் போடும் போது அவ ஆத்து வாசல்ல ஒரே கூட்டம்.. அந்த லதா பொண்ணு தான் ஓடி வந்து 'மாமீ...'ன்னு ஒரே அழுகை"

"ராஜேஷ் அம்மா ?"

"இன்னும் வரலையாம்"

Sunday, November 3, 2013

பாட்டி வெடித்த வெடி

தீபாவளி திருநாள் நாயக்கர் காலத்தில்தான் தமிழகத்தில் தொடங்கி இருக்கும் என்று படித்த ஞாபகம். நான் ஸ்கூல் படித்த போது இருந்த தீபாவளி வேறு, இன்று நான் பார்க்கும் தீபாவளி வேறு.

என்ன டிரஸ், என்ன பட்டாசு, என்ன சினிமா ? என்று தீபாவளிக்கு ஒரு மாதம் முன்பே பரபரப்பாகிவிடும்.

தீபாவளிக்கு என்ன டிரஸ் என்று முடிவு செய்வது பிரம்ம பிரயத்தனம். அந்த வருஷம் வந்த சினிமாவிற்கும் டிரஸ்ஸுக்கு நிச்சயம் சம்பந்தம் இருக்கும்.

புது வசந்தம் வந்த வருடம், திருச்சியில் பலர் மஞ்சள்-கருப்பு காம்பினேஷனில் டிரஸ் போட்டுக்கொண்டு அலைந்தார்கள். அடுத்த வருடம் சஃபாரி ஜுரம் என்னையும் சேர்த்து பலருக்கு பரவியது. ராமர் கலரில் சஃபாரி போட்டுக்கொண்டு என்னுடைய பெல்பாட்டம் ஊரை எல்லாம் பெருக்கியது.

நான் படிக்கும் போது ரெடிமெட் எல்லாம் வரவில்லை. சட்டை பிட், பேண்ட் பிட் வாங்கி அதை தைக்க வேண்டும். வாங்கிய துணி சட்டையாக எப்படி மாறும் என்ற கற்பனையில் அதை தைக்க கொடுக்க அப்பாவுடன் டைலர் கடைக்கு விஜயம் செய்வேன். தற்போது ரிதம்பாஸ் இருக்கும் இடத்தில் ஒரு சின்ன பெட்டி கடை சைசில் ஒரு ஆஸ்தான டைலர் இருந்தார். வாங்கிய துணியை கொடுத்தவுடன் அதை அளந்து பார்த்து, 10 சென்டிமீட்டர் குறைகிறதே... சரி அட்ஜஸ்ட் செய்து தைக்கிறேன் என்று ஒரு தேதி தருவார். அது கிட்டதட்ட தீபாவளிக்கு ஒரு நாள் அல்லது இரண்டு நாள் முன்னாடி இருக்கும்.

"அண்ணே கைல ஒரு மடிப்பு வரணும்.. பேண்டுல மூன்று ஃபிளீட்...சைடு பாக்கெட்... உள்ளே சீக்ரெட் பாக்கெட்... மறந்துடாதீங்க" என்று நான் சொல்லுவதை எல்லாம் ஒழுங்காக குறிப்பு எடுத்துக்கொள்வார்.

அவர் குறிப்பிட்ட நாள் அன்று அவர் கடைக்கு சென்றால் சோப்பு துண்டால் மார்க் செய்யப்பட்டு துணியை அரச மர சுள்ளி கட்டு மாதிரி கட்டி வைத்திருப்பார்.
"'நாளைக்கு மறுநாள் தீபாவளி.. இன்னும் தைக்கலையா ? தீபாவளிக்கு போட்டுக்கணும்...சரியில்லைனா ஆல்டர் வேற செய்யணும்"
"ராத்திரி 10 மணிக்கு வாங்க.. நிச்சயம் முடிந்திருக்கும்"

10 மணிக்கு போகும் போது தையல் துணி மிஷினில் அடிப்பட்டுக்கொண்டு இருக்கும். ஆண் குழந்தையை எதிர்பார்த்து பெண் குழந்தை வருவது போல..
"அண்ணே... கைல மடிப்பு கேட்டேனே"
"அதுவா தம்பி... நான் சொல்லல பத்து சென்டிமீட்டர் கம்மி. "அவர் காலுக்கு கீழே வெட்டப்பட்டு துணி பத்து சென்டிமீட்டர் துணி பத்து சிதறி கீழே கிடக்கும்.
"பேண்ட சைடு பாக்கெட் கேட்டேன் நீங்க முன்னாடி வெச்சிட்டீங்களே"
"அப்படியா... அடடே... பரவாயில்லை...இந்த கலருக்கு இது நல்லா தான் இருக்கு.. போன கமல் படம் பார்க்கலை ? அதுல முன்னாடி தான் வைத்திருப்பார்"
வீட்டுக்கு வந்து போட்டுக்கொண்டு பார்க்கும் போது மர்மஸ்தானத்தை ஏதோ இழுப்பது போலவும். உட்கார்ந்தால் முட்டியை இறுக்குவது போலவும் இருக்கும்.
பாட்டி அதை பார்த்துவிட்டு...
"ஏண்டா கீழே இவ்வளவு குட்டையா இருக்கு... ஒரு வாரத்துல நீ இன்னும் உசந்து போயிடபோற" என்பாள்.

நான் ஒன்பதாவது படிக்கும் போது என்று நினைக்கிறேன். மலைக்கோட்டை பக்கம் கிருஷ்ணா ரெடிமேட் வந்து இந்த பிரச்சனையிலிருந்து விடுவித்தது. அதற்கு பிறகு அந்த டைலர் என்ன ஆனார் என்று தெரியவில்லை.

பட்டாசுகளை திகட்ட திகட்ட வெடித்திருக்கிறோம். அதற்கு காரணம் என் நண்பனின் அப்பா போலீஸில் இருந்தது தான். யானை வெடி வாங்க காந்தி மார்கெட் போயிருக்கிறேன். வெடிகளை அப்படியே வெடிக்காமல் அதை பிரித்து அதில் உள்ள மருந்துகளை கொட்டி நாங்களே தயாரித்த வெடிகளை வெடிப்பதில் தான் மிகுந்த ஆர்வம். அதை எல்லாம் இப்போது நினைக்கும் போது பயமாக இருக்கிறது. ராக்கெட்டை அதன் குச்சியிலிருந்து பிரித்து நூலில் மாட்டிவிட்டு, பழைய காம்ப்ளான் டப்பாவில் உள்ளே அணுகுண்டு போட்டு விட்டு ஓடியிருக்கிறோம். இதற்கு மேலேயும் செய்திருக்கிறோம் ஆனால் பொதுநலம் கருதி அதை எங்கே எழுதாமல் விட்டுவிடுகிறேன். இதை எல்லாம் விட என் பாட்டி வெடித்த வெடியை பற்றி கடைசியில் சொல்லுகிறேன்.

ஒரு நாளில் எவ்வளவு சினிமா பார்க்கலாம் என்று யாராவது கேட்டால் அதற்கு சரியான பதில் - 5. தீபாவளி அன்று நிச்சயம் 4 படங்கள் பார்த்துவிடுமோம். அடித்து பிடித்து டிக்கெட் எல்லாம் வாங்க வேண்டாம். ஒரு நண்பனின் அப்பா போலீஸ் அடுத்த நண்பனின் அப்பா பட விநியோகஸ்தர். ரஜினியின் மன்னன், தளபதி கமலின் நாயகன் நான் பார்த்த தீபாவளி படங்களில் மறக்க முடியாதது.

கடல் போன்ற கலையரங்கம் திரையரங்கில் தளபதி படத்தில் வரும் 'சுந்தரி பாட்டை' கட் செய்தார்கள். தளபதி பட கேலண்டர், போஸ்டர்கள். கை நிறைய மிட்டாய் கொடுத்தது ஞாபகம் இருக்கிறது. நாயகன் படத்தை பார்த்துவிட்டு அதை பற்றி பலரிடம் பேசியிருக்கிறோம். நாயகன் கமல் என்று பலர் மீசையை எடுத்தார்கள்.

தீபாவளி முதல் நாள் இரவு தெப்பகுளம், NSB சாலை பிளாட்பாரம் கடையில் பனியன், ஜட்டி, கைக்குட்டை, வேட்டி, வெடி என்று எல்லாவற்றையும் குவித்து வைத்து விற்பார்கள். கருர், ஜீயபுரம், லால்குடி என்று சுத்துப்பட்ட எல்லா ஊர்களிலிலிருந்தும் வருபவர்கள் இனிமேல் இது எல்லாம் அடுத்த தீபாவளிக்கு தான் கிடைக்கும் என்பதை போல அள்ளிக்கொண்டு போவதை பார்த்திருக்கிறேன்.

ஒரு தீபாவளி காலை திடீர் என்று சமையல்கட்டில் பயங்கர வெடி சத்தம் புகையும் குப்பைக்கும் நடுவில் பாட்டி பயந்துக்கொண்டு இருந்தாள்.
"என்ன பாட்டி ?"
"உனக்கு மத்தாப்பு வெடிக்க மெழுகுவத்தி என்று நினைத்து பத்த வெச்சேன்...வெடித்துவிட்டது"

பாட்டி மெழுகுவத்தி என்று நினைத்து லக்ஷ்மி வெடியை பற்ற வைத்திருக்கிறாள். இன்றும் எனக்கு அந்த தைரியம் கிடையாது.

எல்லோருக்கும் என் தீபாவளி நல்வாழ்த்துகள்

Tuesday, September 17, 2013

கதிர்மதியம் போல் முகத்தான்

And how can man die better
than facing fearful odds,
for the ashes of his fathers,
and the temples of his Gods?
- Thomas B. Macaulay


மதுரை தேனி மார்க்கம் உசிலம்பட்டிக்கு முன் தெற்கே அறுபது கிமீ தூரத்தில் ஸ்ரீரங்கபுரம் இருக்கிறது. ஸ்ரீரங்கபுரம் ஊர் இல்லை, மலை அடிவாரக் கோயில். கோயிலுக்கு பின்னணியில் சூல வடிவத்தில் மலை இருப்பதால் சூலகிரி என்ற பெயரும், “கோயிலுக்கு பின்னாடி நாமம் தெரிகிறது பாருங்க!” என்ற இன்னொரு கண்டுபிடிப்புடன் ஸ்ரீரங்கபுரம் என்ற பெயர் நிலைத்துவிட்டது.

மூலவர் ‘கதிர்மதியப் பெருமாள்’. “ஆண்டாள் ‘கதிர்மதியம் போல் முகத்தான்’ என்று பாடிய பெருமாள்” என்பார் அர்ச்சகர் ரங்கசாமி. கிருஷ்ணதேவராயர் ஒரு முறை இந்தக் கோயிலுக்கு வந்த போது நிறைய காணிக்கை தந்தார் என்பதால் பெருமாள் பெயருக்குக் கடைசியில் ‘ராயன்’ தொற்றிக்கொண்டு உற்சவர் ‘ஸ்ரீரங்கராயன்’ ஆகிவிட்டான். ஸ்ரீதேவி, பூதேவி என்று மலையடிவாரத்தில் பெட்ரோல் புகை வாசனை எதுவும் இல்லாமல் நிம்மதியாக இருந்த ஸ்ரீரங்கராயன் இரண்டு வருடத்துக்கு முன் புரட்டாசி முதல் சனிக்கிழமையில் திருடு போனார்.

Monday, September 2, 2013

டிவி இல்லாத வீடு

ல்லோரும் எதிர்பாத்த ஆகஸ்ட் 15 இந்த வருடமும் வந்து போனது. வெள்ளிக்கிழமை கூடுதலாக விடுமுறை எடுத்தால் 'லாங் வீக்கெண்ட்'. ஊருக்குப் போகும் உத்தேசம் இல்லை என்றாலும் சும்மா புக் செய்து வைக்கலாம் என்று பலர் ரயில் டிக்கெட் முன்பதிவு செய்தார்கள்.

நான் படித்த பள்ளியில் கொடி ஏற்றுவார்கள். சட்டைப் பையில் குத்திக்கொள்ள சின்னதாக கதர் துணியில் ஓரம் அடித்த கொடியும், மிட்டாயும் தருவார்கள். தற்போது பள்ளிகூடத்தில் ஒரு நாள் முன்னமே கொடி ஏற்றி, பாட்டுப் பாடி, சாக்லேட் தந்துவிடுகிறார்கள். கொடிகள் எல்லாம் பள பள பேப்பர் (அ) பிளாஸ்டிக் ஆகிவிட்டது. சீசனுக்குத் தகுந்தாற் போல டிராஃபிக் சிக்னலில் சீனா பொம்மைகள் விற்கும் ஏழைகள் அதே அழுக்குடன் இந்த பள பள கொடிகளை விற்க ஆரம்பிக்கிறார்கள்.

ஆகஸ்ட் பதினைந்தும் ஒரு சீசன் ஆகிவிட்டது.

எங்கள் அப்பார்ட்மெண்ட் மெயிலிங் குருப்பில் இந்தச் சுதந்திர தினத்திற்கு ஒருவர் அனுப்பிய மின்னஞ்சலின் ஒரு பகுதி கீழே...

Dress in WHITE to spread PEACE and show your independence and get a chance to win food voucher from MIDNIGHT HUNGER SOLUTIONS.

Note: It’s Happening on AUGUST 14th, 2013 Wednesday SPHYRE (The Gateway hotel)

:) People ♥ come early!!!!! HAPPY HOURS FROM 7PM To 9:30PM & THE PARTY GOES ON.
BUY 1 GET 1 free on all IMFL & beer (till 9:30 pm) and free UNLIMITED shooters for all the LADIES (till 10:00 pm)

ஆகஸ்ட் 15 அன்று முதலில் எழுந்துகொள்ளும் தாத்தா பாட்டிகள் தேசபக்திப் பாடல்களை கேட்டு முடிக்க, பின்னர் எழுந்துகொள்ளும் நாம் நடிகர் அர்ஜுன் தன் கையில் ஏன் தேசியக் கொடியைப் பச்சைகுத்திக்கொண்டார் என்ற பேட்டியைப் பார்த்துவைக்க, குடும்பம் மொத்தமும் அசட்டு நிகழ்ச்சிகளின் நடுவில்;. தங்கள் அம்மாவிற்கு 'இந்துலேகா பிரிங்கா' உபயோகப்படுத்தினால் நீளமான தலைமுடி வளரும் என்பதான விளம்பரங்களைப் பார்த்துக்கொண்டு வளரும் நம் குழந்தைகளை நினைத்தால் பயமாக இருக்கிறது.

* - *

நான் ஸ்கூல் படித்த போது பல வீடுகளில் டிவி ஆண்டனா போட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். டைனோரா, சாலிடெர், கீதாஞ்சலி ஐயர், ஒலியும் ஒளியும், கிரிக்கெட் மேட்ச் பற்றி எல்லாம் எங்கள் காதில் விழும். ஏதாவது நல்ல புரோகிராம் வந்தால் யார் வீட்டில் போய் பார்ப்பது என்பதுதான் எங்களுக்குப் பெரிய சவாலான விஷயம்.

திருச்சியில் நாங்கள் இருந்த போது, அப்பா ஒரு முக்கியமான முடிவை எடுத்தார் அது டிவி வாங்க கூடாது என்பதுதான். பல முறை நானும் என் தம்பிகளும், அம்மாவும் சண்டை போட்டிருக்கிறோம். பக்கத்து வீட்டில் ஏதாவது ஒரு முக்கிய நிகழ்ச்சி பார்க்கலாம் ஆனால் அப்போது எல்லா நிகழ்ச்சிகளும் முக்கியமாக இருந்தது!

வீட்டுக்கு வருபவர்கள் "என்ன! வீட்டில் டிவி கிடையாதா?... சும்மா ஜோக் அடிக்காதீங்க சார்" என்று எங்கள் வீட்டை ஏதோ மியூசியம் போல் பார்த்தார்கள்.

"என்ன பையனை ஐஐடி அனுப்பவதாக உத்தேசமா ?"

"ஏன் சார் டிவி வாங்கவில்லை"

போன்ற கேள்விகளுக்கு அப்பாவின் பதில் சின்னதாக ஒரு சிரிப்போ அல்லது "காபி சாப்பிடுகிறீர்களா?" என்பதாகத்தான் இருக்கும்.

விருந்தாளி காபி குடித்துவிட்டு, "என்ன தான் சார் காரணம்?" என்று திரும்பக் கேட்டால், "நீங்களே காரணம் சொல்லுங்களேன்" என்று அவர்கள் எந்தக் காரணம் சொன்னாலும் அதுதான் என்பார்.

கொஞ்ச நாள் கழித்து நாங்கள் டிவி பற்றிய பேச்சை விட்டுவிட்டோம் . டிவி இல்லாமல் பழக்கமாகி, "இன்னிக்கு சாயங்காலம் உத்தம புத்திரன்", "விடிகார்த்தால மூன்று மணிக்கு கிரிக்கெட் மேட்ச்", "புதுசா சன் டிவி ஆரம்பித்திருக்கிறார்கள்"... என்று எல்லாவற்றையும் கேள்விப்பட்டோம்.

நான் காலேஜ் படிக்கும் போது அப்பா என்னுடன் நைட் ஷோ படம் பார்க்க வந்தார். ஆனால் கடைசி வரை டிவி மட்டும் வாங்கவில்லை.

சென்னையில் வேலைக்குச் சேர்ந்து ஒரு முறை விடுப்பில் திருச்சிக்கு சென்றிருந்த போது, அப்பாவுடனான பேச்சில் டிவி பற்றியும் வந்தது.

"நான் ஏன் டிவி வாங்கலை தெரியுமா?"

"எங்க படிப்புக்காக..."

"இல்லை... டிவி இருந்தாலும் நீங்க படிச்சிருப்பீங்க. டிவி வாங்கியிருந்தா வேற என்ன நடந்திருக்கும்னு யோசிச்சுப் பார்.. உங்களோட எல்லாம் இவ்வளவு பேசியிருக்க முடியுமா? வீட்டில் ஏதோ ஒன்னை இழந்திருப்போம்" என்றார்.

இந்த விஷயத்தைப் பற்றி சுஜாதாவிடம் ஒரு முறை பேசிக்கொண்டு இருந்தேன். அவர் தன்னுடைய 'அப்பாவின் ஆஸ்டின்' என்ற கதையை நினைவுகூர்ந்தார். 'அப்பாவின் ஆஸ்டின்' என்ற சுஜாதாவின் சிறுகதையைப் படித்திருப்பீர்கள். அதில் சுஜாதாவின் அப்பா அழுக்கு கலரில் ஒரு ஆஸ்டின் கார் வாங்குவார். குடும்பத்தில் எல்லோரும் அதன் கலரை மாற்றச் சொல்லியும் மாற்றாமல் இருப்பார். பிறகு ரிடையர் ஆன பிறகு விற்றுவிடுவார். அவர் ஏன் நாங்கள் எல்லோரும் சொல்லியும் கலர் மற்றவில்லை என்று எனக்கு அப்போது புரியவில்லை. ஆனால் பிறகு "He had a message for us" என்றார்.

* - * - *

டிவி இல்லாத அந்த நாள்களில் என்ன செய்தேன் என்று யோசிக்கும் போது, சிவகாமியின் செல்வன், பொன்னியின் செல்வன் மற்றும் பல புத்தகங்கள், பத்திரிகைகள் படித்தேன். ஓவியம் வரைந்தேன். புத்தகங்களை நானே பைண்ட் செய்தேன். சைக்கிளை பள பள என்று துடைத்தேன் அப்பாவுடன் கேரம் போர்டு, ரம்மி விளையாடினேன். கோயிலுக்குச் சென்றோம்.. முக்கியமாக நிறைய நேரம் பேசிக்கொண்டு இருந்தோம்.

கல்கியில் 1990-இல் சிவகாமியின் சபதம் நடுப்பக்கத்தில் ம.செ ஓவியத்துடன் வந்துகொண்டு இருந்தது. அதைப் படித்த பிறகு ஒழுங்காக கிழித்து நானே பைண்ட் செய்த பிரதி இன்னும் என்னிடம் இருக்கிறது. மீண்டும் அதைப் படிக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் இருந்துகொண்டு இருந்தது. ஆனால் வழக்கமாகச் சொல்லும் 'நோ டைம்' என்ற காரணத்தால் அதை தள்ளிப்போட்டுக் கொண்டே இருந்தேன்.

கடந்த ஒரு வாரமாக 'பாம்பே' கண்ணன் அவர்களின் சிவகாமியின் செல்வன் ஒலிப் புத்தகத்தை காரில் கேட்டுக்கொண்டு இருக்கிறேன். பள்ளிக்கூட காலத்தில் ஞாயிறு மதியம் திரைச்சித்திரம் என்று நினைக்கிறேன். அந்த நிகழ்ச்சியில் சிறுகதைகளைப் படிப்பார்கள். அப்போது அகிலன் கதைகளைக் கேட்ட ஞாபகம். கதையில் வரும் உரையாடல்களை ஏற்ற இறக்கத்துடன் படித்துக் காண்பிப்பார்கள். எனக்கு தெரிந்து இது தான் ஒலிப் புத்தகத்துக்கு முதல் வித்து என்று நினைக்கிறேன்.

கிட்டத்தட்ட அதே ஃபார்மெட்டில் சிவகாமியின் சபதத்தையும்  தற்போது பொன்னியின் செல்வனும் வந்துள்ளது. புத்தகத்தை ஏதோ தயாரிக்க வேண்டும் என்று தயாரிக்கவில்லை. தன் ஆன்மாவை அதற்குத் தந்துள்ளார் கண்ணன்.

புத்தகம் படிக்கும் போது, அந்தக் கதாபாத்திரம் எப்படிப்பட்டவர் என்று நாம் ஒரு கற்பனை உலகில் சஞ்சரிப்போம், அந்த அனுபவம் படமாகப் பார்க்கும் போது அடிப்பட்டு விடும். ஆடியோ புத்தகத்தில் அது கிடையாது... உங்களுக்காக ஒருவர் அழகாகப் படித்துக் காண்பிக்கிறார். ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்துக்கும் விதவிதமான குரல்களைக் கொண்டு, பின்னணி இசையுடன் கேட்கும் போது அந்த அனுபவம் அலாதியாக இருக்கிறது.

சி.ச புத்தகம் படிக்கையில் வஜ்ரபாஹு கதாபாத்திரம் முதலில் வரும் போது, நமக்கு அது மாறுவேடத்தில் உள்ள பல்லவச் சக்கரவர்த்தி என்று தெரியாது. பிற்பாடு அது நமக்குத் தெரியவரும்போது ஒரு வாசிப்பின்பம் கிடைக்கும். ஒலிப் புத்தகத்தில் குரலை வைத்துக் கண்டுபிடித்துவிடலாம் அதனால் அது மிஸ்ஸிங்!.

நிச்சயம் இந்த ஆடியோ புத்தகம் வயதானவர்களுக்கு பெரிய உபயோகமாக இருக்கும். அசட்டு சீரியலைப் பார்ப்பதற்கு பதில் இதை கொஞ்ச நேரம் கேட்கலாம். அருமையான இந்த முயற்சிக்குக் கண்ணனை வாழ்த்துகிறேன்.

Monday, August 12, 2013

இன்னும் கொஞ்சம் திருச்சி

மெயின் கார்ட் கேட் 
திருச்சி பற்றி எழுதிய "திருச்சிடா!" கட்டுரையை 'ஐ லவ் திருச்சி' குழுமத்தில் பலர் பாராட்டினார்கள். நான் +2 படிக்கும் போது, 'லயன்ஸ் கிளப்' கூட்டத்திற்கு வந்த சுஜாதா 'நான் இந்த கூட்டத்தில் கலந்துக்கொண்டதற்கு முக்கிய காரணம் 'திருச்சி' என்று சொன்னதுதான் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.

போன முறை எழுதிய கட்டுரையில் இன்னும் கொஞ்சம் எழுதியிருக்கலாம் என்று சிலர் வருத்தப்பட்டனர். நிறைய எழுதினால் படித்து முடித்தபின் க்ளுகோஸ் தேவைப்படும் என்பதால் எழுதவில்லை.

ஆங்கிலத்தில் Tiruchy, Trichy, Tiruchi, Tiruchirappalli, Trichinopoly என்று பல விதமாக எழுதுவார்கள். தமிழில் இந்தக் குழப்பம் இல்லை, 'திருச்சி' தான். பெயர்க் காரணம் பற்றிய வரலாறு கீழே..

'சிராப்பள்ளி' என்பதில் 'திரு' என்ற சேர்ந்துக்கொண்டு திருச்சிராப்பள்ளியானது. சமண முனிவர் வாழ்ந்த இடங்களை பள்ளி என்று சொல்லுவார்கள். சிரா என்ற சமண முனிவர் இருந்தமையால் சிராப்பள்ளி ஆனது என்கிறார்கள்.

முதலாம் இராஜராஜன் காலத்துச் சாசனமொன்று இவ்வூரை 'உரையூர் கூற்றத்துச் சிற்றம்பரிலுள்ள சிராப்பள்ளி' எனக் குறிக்கிறது. பல்லவ மன்னன் மகேந்திர வர்மன் அதை இடித்துவிட்டு அந்த இடத்தில் கட்டிய சிவன் கோயிலின் பெயராயிற்று என்றும் கூறிவர்.

நான் படித்த கேம்பியன் பள்ளிக்கூடக் கட்டடம் அப்படியே உருக்குலையாமல் இருக்கிறது. நீச்சல்குளம் புது வரவு. நான் படித்த போது இருந்த அதே மரங்கள் இன்னும் இருப்பது ஆச்சரியம்.

கேம்பியன் ஸ்கூல் பின்புறம் 'கலைக்காவேரி' இசைப்பள்ளி புதுப் பொலிவுடன். பக்கத்தில் சில வீடுகள் அடுக்ககங்கள் ஆகிவிட்டன. சோனா, மீனா தியேட்டரில் வெளியே பைக் பார்க்கிங், அதற்கும் வெளியே பரோட்டா கடைகள், அமெரிக்கன் ஆஸ்பத்திரி அருகில் சூலம் போல் பல சாலைகள் பிரிந்து செல்லும் இடத்தில் 'லிப்ஸ்' ஸ்டேஷனரி எல்லாம் அப்படியே இருக்கின்றன. ஆனால் இங்கிலிஷ் வேர்ஹவஸ் காணாமல் போய்விட்டது.

ஸ்ரீரங்கம், சமயபுரம் கோயில் கடைகளில் 'ஃபேண்டா, 7-அப்களைத் தூக்கில் தொங்கவிட்டிருக்கிறார்கள். பொவண்டோ மாதிரி இப்போது, பன்னீர்சோடாவும் 'பெட்' பாட்லில் கிடைக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது. பொவண்டோ பாதி பாட்டில் குடித்தபின் என்.டி.ஆர் கிருஷ்ணர் வேஷம் போட்ட மாதிரி வாய் முழுக்க கலர் மாறிவிடுகிறது.

பாலக்கரை காவேரி தியேட்டர் பக்கம் மேம்பாலம் வந்த பிறகு வேகமாகச் செல்ல முடிகிறது. ஐஸ்கட்டியை டைமண்ட் கல்கண்டு மாதிரி சர்பத்தில் போட்டுத்தரும் பிரமனந்தா சர்பத் கடை இன்னும் இருக்கிறது.

உய்யகுண்டான் வாய்க்கால் ஓரத்தில் இருந்த தென்னை மரங்கள் பல காணாமல் போய், வாய்க்கால் பக்கம் அடுக்குமாடிக் கட்டடம் ஒன்றும் புதிதாக முளைத்திருக்கிறது. ஐயப்பன் கோயில் பஸ் ஸ்டாப் ஆகிவிட்டது.

குரு மெடிக்கல் ஹால் என்கிற மதுரம் ஆஸ்பத்திரி கட்டிடத்தின் முகப்பில் பீபீ ஊதும் தேவதைகள் (ஹிந்து நாளிதழில் இருக்கும் காமதேனு, யானை போல இருக்கும்) கட்டிடமும், பச்சைக் கலர் குரு தைலம் அதே சின்ன கிளாஸ் பாட்லும் இன்னும் மாறவில்லை. மூடி மட்டும் பிளாஸ்டிக்கில் மாற்றியிருக்கிறார்கள்.

பழமுதிர்ச் சோலை, பத்மா காபிக்குப் போட்டியாக வாசன் மருந்துக் கடைகள் நிறைய முளைத்திருக்கிறது. அதில் எப்போது இருக்கும் கூட்டம் கவலை தருகிறது. பஸ்டாண்ட் பக்கம் பழைய KAS ராமதாஸ் லாட்டரிச் சீட்டுக்கடைகள் எல்லாம் மறைந்து தொடர்ச்சியாக ஹோட்டல்கள் மட்டுமே. சத்திரம் பஸ்ஸ்டாண்ட் பக்கம் ஓமப்பொடியும், மிக்ஸரும் குவித்திருக்கிறார்கள். மிக்ஸர் விற்காத கடைகள் அநேகமாக மொபைல் ஃபோன் கடைகளாகவோ சர்வீஸ் செண்டர்களாகவோ இருக்கின்றன. கோஹினூர் தியேட்டர் எதிர்புறம் ஜிம் ஒன்று வந்திருக்கிறது!.

"இதே மாதிரி ஒரு குக்கர் காஸ்கட் வேண்டும்"

"என்ன மேக்?"

"தெரியலையே.."

கேஸ்-கட்டைத் தடவி பார்த்து "ப்ரிமியர் மேக்" என்று ஒன்றை எடுத்துத் தர, "சார் ஒரு அரை டஜன் வேணும்... அமெரிக்காவுக்கு எடுத்துண்டு போக.." இந்த சம்பாஷனை நடந்தது மங்கல் & மங்கல் பாத்திரக்கடை. அமெரிக்காவுக்கு காஸ்கட் வாங்க இங்கே வந்துவிடுகிறார்கள்.

சின்னக்கடை வீதியில் பல சுஜாதா புத்தகங்கள் வாங்கிய புத்தகக் கடையும், கடைக்காரரையும் பார்க்க முடிந்தது.

இன்றைய 'மெயின் கார்ட் கேட்' என் பாட்டி காலத்தில் 'கோட்டை' என்று அழைக்கப்பட்டது. திருச்சியில் இருப்பவர்களுக்கு இந்தக் கோட்டையைப் பற்றிய சரித்திரம் தெரியும என்பது சந்தேகமே. 'நடந்தாய் வாழி திருச்சிராப்பள்ளி' என்ற புத்தகத்திலிருந்து கொஞ்சம் சுருக்கி இங்கே தந்துள்ளேன்.

நாயக்க மன்னர்கள், ஆற்காட்டு நவாப் காலத்தில் கட்டப்பட்டு, பிற்காலத்தில் பலரால் பாதுகாக்கப்பட்டும், பலப்படுத்தப்பட்டும் வந்திருக்கிறது.

1680-இல் திருச்சிராப்பள்ளிக் கோட்டை மைசூர் படைகளால் முற்றுகையிடப்பட்டது. அதே போல் கிபி 1741-இல் மராட்டியர்கள் கோட்டையை முற்றுகையிட்டு வென்றனர். ஆனால் கிபி 1743-இல் ஹைதராபாத் நிஜாம் கோட்டையை முற்றுகையிட்டு, மராட்டியரிடமிருந்து அதனைக் கைப்பற்றினார். பிறகு ஆற்காடு நவாப் அன்வருதீன் கோட்டையைப் புதுப்பித்துக் கட்டினார். இவர் இறந்தபின் ஆற்காடு நவாப்பின் பதவிக்குப் போட்டி ஏற்பட்டது. நவாப்பின் மகன் முகமதலி தனது பாதுகாப்பிற்காகக் கோட்டைக்குள் புகுந்தார். இதனால் சந்தா சாகிப்பின் படைகள் கோட்டையை முற்றுகையிட்டன.

நாயக்க மன்னர்களின் வீழ்ச்சிக்கு பின் கோட்டைச் சுவர்கள் நாளடைவில் நலிவடைய ஆரம்பித்தன. ஆங்காங்குக் கற்கள் பெயர்ந்தும் சிதிலமடைந்தும், மரம், செடி, கொடிகள் வளர்ந்தும் இடிந்தும் போயின.

இந்தக் கோட்டையின் நீளம், அகலம், எப்படி இருந்தது என்பவற்றை ஆங்கிலேயப் படைத் தளபதி ஒருவர் வரைப்படத்துடன் எழுதிய குறிப்புகள் நமக்குச் சொல்கின்றன. இதில் திருச்சி நகரைச் சுற்றி இரண்டு கோட்டைகள் இருந்தன என்பது தான் வியப்பளிக்கும் விஷயம்.

இன்று காணப்படும் கீழப்பொலிவார்ட் சாலை, மேலப்பொலிவார்ட் சாலை, பட்டர்வொர்த் ரோடு ஆகியவை இருக்கும் இடங்களில் முன்பு கோட்டைச்சுவர்களும் அதனைச் சூழ்ந்த பெரிய கோட்டையும் இருந்தது என்பதை உணர்த்தும். தெப்பக்குளத்திற்கு அருகில் உள்ள மெயின்கார்ட்கேட் மற்றும் கோட்டையின் சிதைந்த பகுதியாக பட்டர்வொர்த்ரோடு சாலையில் காணப்படும் பகுதியும் உள்ளன.

காலங்கள் மாறிய போது கோட்டையின் இடிபாடுகள் நகர வளர்ச்சிக்கு இடைஞ்சலாய் இருந்தன. அதனால் 1869-இல் திருச்சிராப்பள்ளி முனிசிபாலிட்டி ஏற்படுத்தப்பட்டபின் கோட்டைச் சுவர்கள் இடிக்கபட்டு அகழிகள் தூர்க்கப்பட்டன (அகழி எனப்படுவது கோட்டை முன் சூழப்பட்டுள்ள நீர் அரணாகும்!). இத்தனை பலம் வாய்ந்த, பல போர்களையும், அரசர்களையும் கண்ட இக்கோட்டையை இடித்துத் தரைமட்டமாக்க சுமார் 12 வருடங்கள் ஆயின. கோட்டையை இடிக்கும் பணி 1880 வரை நடைபெற்றது. அகழிகள் இருந்த இடங்கலில் அகன்ற நீண்ட சாலைகள் போடப்பட்டன. அவை மேலப்பொலிவார்ட் ரோடு, கீழப்பொலிவார்ட் ரோடு, பட்டர்வொர்த் ரோடு எனப் பெயர் பெற்றன. பொலிவார்ட் ரோடு என்ற ஆங்கிலச் சொல் ஓரங்களில் மரங்களுள்ள அகன்ற சாலை என்ற பொருள்படும். கோட்டையின் வடக்குச் சுவரும் அகழியும் இருந்த இடத்தில் 1903-இல் சாலை போடப்பட்டு, பட்டர்வொர்த் என்ற கலெக்டரின் பெயர் சூட்டப்பட்டது.

கோட்டையை மாறியது போலவே, பொலிவார்டாக (Boulevard) இருந்த சாலைகள் இன்று 'புலிவார்' என்று மாறியிருக்கிறது!

மேலே பார்க்கும் 'மெயின் கார்ட் கேட்' சித்திரம் நான் பத்து வருடங்கள் முன் வரைந்தது.

Tuesday, August 6, 2013

திருச்சிடா!

ஞாயிறன்று திருச்சியில் இருந்தேன். க்ரோமியத்தில் குளிப்பாட்டிய பேருந்துகள் நாலு ரூபாய்க்குப் போட்டி போட்டுக்கொண்டு பின்னால் வரும் பேருந்துக்கு எதுவும் மிச்சம் வைக்காமல் அள்ளிக்கொண்டு போகிறார்கள். விரல் இடுக்கில் தர்பையை இடுக்குவது போல பத்து ரூபாய் நோட்டுக்களை இடுக்கிக்கொண்டு எல்லாக் கண்டக்டர்களும் விசில் அடிக்கிறார்கள்.

பெரியாஸ்பத்திரிப் பக்கம் போகும் போது அதே ஃபினாயில் வாசனை வருகிறது. தில்லைநகர் சாலைகள் பெரிதாகியிருக்கின்றன. பல இடங்களில் இருந்த ஐயங்கார் பேக்கரிகள்' ஐயங்கார் கேக் ஷாப்'  என்று ஸ்ரீரங்கம் முதல் திருவரம்பூர் வரை மாறியுள்ளன. கூடவே பக்கத்தில் ஒரு பழமுதிர் சோலையும், பத்மா காபியும்.

புத்தூர் நாலு ரோட்டில் 'குப்பை போடாதீர்கள்' என்ற அறிவிப்புப் பலகை ஆங்கிலத்திலும், சாக்லேட் ஐஸ்கிரீம் கடைப் பெயர் தமிழிலும் இருக்கிறது. சிந்தாமணி - சிந்தாமணி மால் ஆகிவிட்டது! மாரிஸ் தியேட்டர் உள்ளே இருந்த இருக்கைகள் எல்லாம் வெளியே வந்துவிட்டன. ரமா கபேயில் அவர்களே இலையை எடுத்துவிடுகிறார்கள்.

திருச்சி பஸ்டாண்டில் ஒரு ஆட்டோ பின்னால்
படித்தால் பட்னி போகும்
குடித்தால் கிட்னி போகும் என்று எழுதியிருக்கிறார்கள்.

பஸ்ஸில் ஒரு இளைஞர் பெரிய தோசைக் கல்லளவு மொபைல் போனைத் தடவிக்கொடுத்து "மச்சி இன்னும் யாரும் 'லைக்' பண்ணலை" என்று வருத்தமாகப் பேசிக்கொண்டு இருந்தார்.

ஸ்ரீரங்கம் முரளி கஃபே காஃபி டைமிங்ஸ் மாறியிருக்கிறது. சங்கம் ஹோட்டல் பக்கம் சுடிதாருக்குப் பெரிய கடை ஒன்று வந்திருக்கிறது. சங்கீதா ஹோட்டலில் இரவு பத்து மணிக்கு உட்கார இடம் கிடைக்கவில்லை. மூன்று எழுத்து பெயர் கொண்ட பல உள்ளூர் டிவி சேனல்களில் நடிகர், நடிகைகள் டான்ஸ் ஆடும் போது இடுப்புக்கு கீழே விளம்பரங்கள் மறைத்துவிடுகிறது.

காவிரியில் மெலிசாகத் தண்ணீர் வந்து கொண்டு இருக்கிறது. கொள்ளிடத்தில் நான் வரும் வரை தண்ணீர் இல்லை. ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் 250 ரூபாய் டிக்கேட்டுக்கும் பெரிதாகக் கியூ நின்று கொண்டு இருக்கிறது. திருப்பதி மாதிரி விரட்டி விடுகிறார்கள். தாயார் சன்னதி தூண்களில் மஞ்சள் தடவும் பழக்கம் இன்னும் இருக்கிறது. திருவெள்ளரை கோயிலில் எவ்வளவு நேரம் வேண்டுமென்றாலும் கமலக்கண்ணனைப் பார்த்துக்கொள்ளுங்க என்று அர்ச்சகர் எங்களை விட்டுவிட்டு போய்விட்டார். பெங்களூர் பஸ் பிடிக்க வேண்டும் என்று கிளம்பிவிட்டோம். 

Friday, July 19, 2013

என் பேர் ஆண்டாள் - கட்டுரை தொகுப்பு

'என் பேர் ஆண்டாள்' கட்டுரை தொகுப்பு வந்துவிட்டது.

எல்லோரிடமும் தாங்கள் பார்த்த, படித்த எதையாவது சுவாரஸியமாக சொல்ல வேண்டும் என்ற ஆர்வமும் ஆசையும் இருக்க தான் செய்கிறது. இந்த புத்தகத்தில் உள்ள காட்டுரைகள் அப்படி எழுதியது தான். சொல்லும் போது ( அறிவியல் கட்டுரைகளை தவிர) கொஞ்சம் மிகைப்படுத்தி பொய்யும் சேர்ந்துவிடுகிறது.

போன ஜெம்னத்தில் பக்கத்து வீட்டு பூனைக்கு தச்சிமம்மு போட்ட புண்ணியமோ என்னவோ

"நல்ல கதை, கட்டுரைகளைப் பார்த்தால் ஆசிரியர் சாவி 'என்னமா கல கல என்று இருக்கிறது!' என்று பாராட்டிச் சொல்லுவார். நானும் அதையே சொல்லுகிறேன் என்று எழுத்தாளர் கடுகு அவர்கள் முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளதைப் பார்க்கும் போது, என்னை போலவே அவரும் மிகைப்படுத்தி சொல்பவர் என்று தெரிந்துக்கொண்டேன்!.

கட்டுரை தொகுப்பில் என் சொந்த அனுபவங்கள், சுஜாதாவுடன் என் அனுபவங்கள், கொஞ்சம் அறிவியல், பயணக் கட்டுரைகள் என்று வகைப்படுத்தியிருக்கிறேன்.

அட்டைப்பட ஓவியம் என் மகன் அமுதன். அவனுக்கு என் ஸ்பெஷல் நன்றி!.

என் பேர் ஆண்டாள்
கட்டுரைகள்
பத்து பைசா பதிப்பகம்
பக்கம் 240
விலை ரூ 150/=
கிடைக்கும் இடம் : Dial For Books
https://www.nhm.in/shop/home.php
+91-9445 97 97 97

அப்பாவின் ரேடியோ - சிறுகதை தொகுப்பு

Sunday, June 30, 2013

தாத்தாவுக்குக் கடிதம்

தாத்தாவுக்கு அந்த முக்கியமான கடிதத்தை நான் ஏழாம் வகுப்பு படிக்கும் போது எழுதினேன். தபால் பெட்டியில் போட்ட கொஞ்ச நேரத்தில் அதை திரும்ப எடுக்க வேண்டியிருந்தது. ஏன் என்று தெரிந்து கொள்ள எனது சுயபுராணம் கொஞ்சம்…

மின்னஞ்சல், செல்பேசி, வீட்டுக்கு வீடு தொலை பேசி என்று எதுவும் இல்லாத அந்தக் காலத்தில் செகந்திராபாத்தில் இருக்கும் என் தாத்தாவுக்கு மாதம் ஒருமுறை ‘இன்லாண்ட்’ கடிதம் எழுதுவேன். இன்லாண்டில் நிறைய சௌகரியங்கள்; ஸ்டாம்ப் ஒட்ட வேண்டாம்; எழுத நிறைய இடம் இருக்கும்; முக்கியமாக தாத்தாவைத் தவிர வேறு யார் கையில் கிடைத்தாலும் போஸ்ட் கார்ட் மாதிரி பிரிக்காமலே படிக்க முடியாது.

மாதா மாதம் என்ன எழுதினேன் என்று தெரியாது. சேகரித்து வைத்திருந்தால் ‘தாத்தாவுக்கு எழுதிய கடிதங்கள்’ என்று ஒரு புத்தகம் போட்டிருக்கலாம். இன்லாண்ட் லெட்டரில் எழுதுவதில் உள்ள ஒரே சவால், அது ‘அன்ரூல்ட்’. அதனால் முதலில் பென்சிலில் லேசாகக் கோடு போட்டு எழுதிவிட்டு பின்னர் கோடுகளை அழித்துவிடுவேன். எழுத்துத் திறமை என் ரத்தத்திலேயே ஊறியது என்று தப்புக் கணக்கு போடாமல் இருக்க நான் எழுதிய ஒரு கடித நகலைக் கொடுத்துள்ளேன்.

Saturday, June 15, 2013

எஸ்.ராஜகோபாலன்

எழுத்தாளர் சுஜாதாவின் சகோதரர் திரு எஸ்.ராஜகோபாலன் வியாழன் நள்ளிரவு ஸ்ரீரங்கத்தில் ஆசாரியன் திருவடியை அடைந்தார்.

குமுதம் பக்தி பத்திரிகையில் வந்த பிரம்மசூத்திரத்திற்கு இவருடைய பங்கு நிறைய. பல விஷயங்களை படித்தவர் சரளமான ஆங்கிலம், தமிழில் மிக கஷ்டமான விஷயங்களையும் எளிதில் சுவைப்பட சொல்லக்கூடியவர். போன முறை அவரை சந்தித்த போது தொடர்ந்து 5 மணி நேரம் நம்மாழ்வார், அரசியல், சுஜாதா என்று பல விஷயங்களை பேசிக்கொண்டு இருந்தோம்.

சில வாரங்களுக்கு முன்பு பேசிய போது "என்ன தேசிகன் எங்களையும், ஸ்ரீரங்கத்தையும் மறந்தாச்சா?" எப்ப வருவீர்கள் என்று கேட்டார்.

என்னுடைய சிறுகதை தொகுப்பிற்கு 72 வயசிலும் முழுவதும் படித்துவிட்டு முன்னுரை எழுதி தந்தது என் பாக்கியம்.

சில விஷயங்கள் குறித்து இவரிடம் சந்தேகம் கேட்டால், அதை பற்றி அறிந்துக்கொண்டு 3-4பக்கம் எழுதி தபாலில் அனுப்பிவிடுவார். சில இக்கட்டான நேரங்களில் இவருடன் பேசினால் ஒரு தெளிவு கிடைக்கும். இனி அது கிடைக்கப் போவதில்லை என்று நினைக்கும் போது வருத்தமாக இருக்கிறது.

சமீபத்தில் எழுத்தாளர் கடுகு இவருக்கு நாலாயிர திவ்யபிரபந்தம் புத்தகம் அனுப்பினார். நேற்று இறுதிசடங்கின் போது திரு ராஜகோபாலன் மனைவி அதை குறிப்பிட்டார்.

பொலிந்திருகண்ட கார்வானில் மின்னேபோல் தோன்றி,
மலிந்து திருவிருந்த மார்வன், - பொலிந்து
கருடன்மேல் கொண்ட கரியான் கழலே,
தெருடன்மேல் கண்டாய் தெளி.

(மூன்றாம் திருவந்தாதி, 2338, 57 )

இருண்ட கார்மேகத்தின் நடுவே விளங்கும் மின்னல் போலத் திருமாலின் மார்பில் திருமகள் பெருமையுடன் வாழ்கிறாள். நெஞ்சமே!, கருடன் மேல் அமரும் கரிய திருமாலின் திருவடிகளே ஞானத்துக்கு மேம்பட்ட பக்திக்கு உகந்தது என்று தெரிந்துக்கொள். இதுவே ராமானுஜர் காட்டிய சரணாகதி

ஸ்ரீவைஷ்ணவன் இறப்பதில்லை. முதலேது, முடிவேது!

பிகு: மேலே உள்ள படம் சுஜாதாவுடன் ஸ்ரீரங்கம் சென்ற போது எடுத்தது.'It has captured a moment' என்றார். அவருக்கு ஒரு காப்பி அனுப்பினேன். சந்தோஷப்பட்டார்.

Friday, May 3, 2013

அப்பாவின் ரேடியோ விமர்சனம் .எஸ்.ராஜகுமாரன்


பெண் பெயரில் எழுதுபவர்கள் எல்லோரும், பெண் எழுத்தாளர்கள் என்றுதான் அப்போது நானும் நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன். எப்போது? சுஜாதா என்ற பெயரை பத்திரிகைகளில் பார்த்த தொடக்க காலங்களில். [எழுபதுகளின் பிற்பகுதி] அதற்கு முன்னால் இதுபோல இன்னும் ஒரு காமெடியான யூகம் உண்டு. சிறு வயதில் ரேடியோ கேட்கும்போது ஜோடியாக செவிகளை வருடிய, ட்டி.எம்.எஸ்.- சுசீலாவை புருஷன் பொண்டாட்டி என்று ரொம்ப நாள் வரை கற்பனை செய்து கொண்டிருந்தேன்.

இதை ‘முதல் ரேடியோ பாடிய வீடு’ என்னும் எனது சிறுகதையில் [விகடனில் பிரசுரம்] பதிவு செய்திருப்பேன். அக்கதை என் அம்மாவின் வாழ்க்கைச் சுருக்கம் என்று சொல்லலாம். நான் பிறந்து வளர்ந்த அம்மாவின் வீடுதான் எங்கள் ஊருக்குள் முதல் ரேடியோ பாடிய வீடு.

நான் அந்தக் கதையில், அம்மாவின் வீட்டில் விவரித்திருந்த  பழைய மர்ஃபி வால்வ் ரேடியோ பற்றிதான் அப்பாவின் ரேடியோவில் தேசிகனும் வர்ணித்திருக்கிறார். ஆனால் நான் சொல்லாத சிலதை அவர் அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறார். அதே போல் நான் சொன்னவை சில அவர் சொன்னதில் விடுபட்டிருந்தது.


இருவரின் மர்ஃபி ரேடியோ காலமும் கொஞ்சம் முன் பின் இருக்கலாம். ஆனால் இந்த இரண்டு கதைகளையும் வாசித்தால் அந்த பழைய மர்ஃபி ரேடியோ பற்றிய ஒரு ஒட்டுமொத்த பிம்பம் கிடைக்கும். அதுதான் எழுத்தாளன் என நாம் காலர் தூக்கிவிட்டுக் கொள்ளக் கூடிய பெறும்பேறு போலும்!
நிற்க. -

அக்காலக் கடிதங்களில் தப்பாமல் இடம்பெறும் இந்த வார்த்தை எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும்.  ஒரு வகையில் இது சுய பிரேக் போல. ஆம்! கடிதம் எழுதத் தொடங்கிய உடன் சம்பிரதாய நல விசாரிப்புகள் முடித்து, மெயின் மேட்டருக்கு வருவதற்கான இணைப்புச் சொல். அதனால் -  நிற்க...
இம் மாதிரி ஒரு விஷயத்தை கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமாக நமக்கெல்லாம் எழுதக் கற்றுத் தந்த வாத்தியார் சுஜாதாதான். அதனால் சுஜாதா தேசிகன் என்ற பெயரே முதலில் எனக்கு ரொம்பப் பிடித்துப் போனது. அப்புறம் அவரது கதைகள்.

இயக்குநர் பாலுமகேந்திராவை ஒரு முறை சந்திக்கச் சென்றேன். என் முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பான மழைவாசனையின் மேலட்டை ஒளிப்படம் வாங்குவதற்காக. அப்போது அவர் கூறியது இப்போது ஞாபகத்துக்கு வருகிறது: “ தேசிய விருதுகளைக் கூட நான் சரியாக பாதுகாத்து வைத்துக் கொள்ளவில்லை. இப்போது அவை எங்கிருக்கிறது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை!”

சுஜாதாவின் படைப்புகளுக்கெல்லாம் ஆவணக் காப்பகமாக இருப்பற்கு நாம் முதலில் தேசிகனுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். அவரின் எழுத்துகளை எல்லாம்

சேகரித்துப் பாதுகாத்துவரும் பெரும்பணி.போற்றுதலுக்குரியது.  சுஜாதாவே குறிப்பிட்டுள்ளது போல் ஒரு எழுத்தாளனுக்கு இப்படி ஒரு பொறுப்பான வாசகர் கிடைப்பது அவன் பெறும் பெரும்பேறுதான்.

சுஜாதாவை நேசிக்கும் தேசிகனுக்கு அவர் எழுத்துகளின் பல நற்கூறுகள் கைகூடி வந்திருக்கின்றன. குறிப்பாக இவரின் எளிய கதை மொழி. ஒரு சூரியோதயப் பொழுதில் டி ஷர்ட்-பெர்மூடா அணிந்த ஒரு அழகான இளம்பெண் காதில் கேட்கும் miley cyrus ஸின் 7 things ஆல்பத்தின் வரிகளுக்கேற்ப நடனத் துள்ளலுடன்  நடக்கும் நடை அது.

சிறுகதைளின் உள்ளடக்கமும் சிம்பிளாகவே இருக்கின்றன.
கஷ்டப்பட்டு கதை தேடி அலையாமல் அல்லது வலிய ஒரு விஷயத்தைக் கதை என்று சொல்லி வாசகனைக் கஷ்டப்படுத்தாமல், பெரும்பாலானவை மிக இயல்பான கதைக்களங்களைக் கொண்டுள்ளன.

அப்பாவின் ரேடியோவில் - அப்பா முதல் சம்பளத்தில் வாங்கிய மர்ஃபி ரேடியோ, டேப் ரெகார்டரின் வருகைக்குப் பின் ஏற்படும் கால மாற்றத்தில் எப்படியெல்லாம் அலைக்கழிக்கப் படுகிறது என்பதை இயல்பாகவும் அழுத்தமாகவும் சொல்லிச் செல்கிறார். கடிதம் என்பது அக்காலத்தில் ஒவ்வொரு வீட்டிலும், எவ்வளவு மதிப்புமிகு ரகசிய வாழ்வாவணமாக விளங்கியது என்பதையும் அழகாக கதைமுடிவில் பதிவு செய்திருக்கிறார்.
இந்தக் கதையை வாசித்து முடித்தவுடன் ஏனோ என் நினைவில் அந்த மர்ஃபி ரேடியோ ஒரு முதியவரின்

Thursday, April 25, 2013

அப்பாவின் ரேடியோ நூல் வெளியீடு


வரும் ஞாயிறு மாலை 4 மணிக்கு வாகை கூட்டத்தில் எனது சிறுகதை தொகுப்பு வெளியீடு. இடம் கப்பன் பூங்கா ( ப்ரஸ் க்ளப் எதிரில் )

வெளியிட  நேசமிகு ராஜகுமாரன் சென்னையிலிருந்து வருகிறார்.  இவரிடம் நான்  மூன்று முறை பேசியிருப்பேன், பார்த்ததில்லை.

பெற்றுக் கொள்ள  இரா.வினோத் வருகிறார். இவரை பார்த்ததில்லை, பேசியதில்லை.

இந்த மாதிரி கூட்டங்களில் நல்ல நண்பர்கள் கிடைக்கிறார்கள். நீங்களும் கலந்துக்கொண்டால் சந்தோஷப்படுவேன்.

- சுஜாதா தேசிகன்


Wednesday, March 13, 2013

அப்பாவின் ரேடியோ - சிறுகதைகள்


ஒவ்வொரு எழுத்தாளனுக்கும் தன்னுடைய படைப்பு சிறுபத்திரிகையில் தொடங்கி, வெகுஜன பத்திரிகையில் வர வேண்டும் என்ற ஆவல் இருக்கதான் செய்கிறது. பிறகு அந்த ஆசை தனி புத்தகமாகவும் பிறகு சினிமா என்று அது தொடர்கிறது.

"என்னுடைய கதை விகடனில் வந்திருக்கு படித்தீர்களா ?" என்று நண்பர்கள் குதூகலத்துடன் தொலைபேசியில் சொல்லும்போது அவர்களுடைய சந்தோஷத்தை உணரமுடிகிறது. இணையம், ஈ-மெயில், டிவிட்டர் என்று பல வந்தாலும் புத்தகத்தில் நம் எழுத்தைப் பார்க்கும் ஆனந்தமே அலாதி தான்.

போன மாதம் ஒரு தொலைபேசி அழைப்பு. பேசியது ஒரு பெண்.
"சார் நீங்க தான் சுஜாதா தேசிகனா ?"
"ஆமாம்"
"உங்க பெருங்காயம் கதை குங்குமத்தில் படித்தேன்...உங்களுக்கு சொந்த ஊர் தேரெழுந்தூரா?"
"இல்லை.. திருச்சி"
"ஊரைப் பற்றி அப்படியே எழுதியிருக்கீங்களே... எங்களுக்கு அந்த ஊர் தான் இப்ப சென்னையில் இருக்கோம்... கதை ரொம்ப அருமை... எங்க கதை மாதிரியே இருந்தது"
"கதை வந்து மூன்று மாசத்துக்கு மேலே ஆச்சே இப்ப தான் படிச்சீங்களா ?"
"ஆமாங்க.. நாங்க தமிழ் பத்திரிகை எல்லாம் வாங்குவதில்லை"
"ஓ.. அப்ப எப்படி படிச்சீங்க... நெட்டிலா?"
"அது எல்லாம் தெரியாதுங்க... எங்க அக்கா படிச்சுட்டு எனக்கு அனுப்பினாங்க"
"உங்க அக்கா எங்கே இருக்காங்க"
"அவங்க பெங்களூரில் டாக்டர்.. அவங்க ஃபிரண்டு படித்துவிட்டு அவங்களை படிக்க சொல்லியிருக்காங்க... அப்பறம் அதை எனக்கு கூரியரில் அனுப்பினாங்க"
"என் போன் நம்பர் எப்படி கிடைத்தது"
"மூன்று நாளா பத்திரிக்கை ஆபீஸுக்கு ஃபோன் செய்து இப்ப தான் கிடைத்தது... "உங்களிடம் போன் செய்து கதை நல்லா இருக்கு என்று சொல்ல வேண்டும் போல இருந்தது"
"நன்றி" என்று சொல்வதற்குள் ஃபோனை வைத்துவிட்டார்.

சில வருடங்கள் முன் எழுத்தாளர் சுஜாதா அவர்கள், என்னுடைய சிறுகதை ஒன்றைப் படித்துவிட்டு
"மொத்தமா ஒரு புத்தகமா போடுங்ளேன்" என்றார்
"சார் நீங்க முன்னுரை எழுதித்  தந்தால் போடுகிறேன்" என்றேன்
"அதற்கு என்ன நிச்சயம் எழுதித் தருகிறேன்"

அவர் முன்னுரையுடன் புத்தகம் போட வேண்டும் என்ற ஆவல் இருந்தது. ஆனால் புத்தகம் போடும் முன் அவர் ஆசாரியன் திருவடி அடைந்தார். அவர் இருக்கும் போதே புத்தகத்தை கொண்டுவந்திருக்கலாம் ஆனால் முடியாததற்கு பல காரணங்கள்.

சில வருடங்களுக்கு முன் திரும்ப மீண்டும் இந்த புத்தகம் போடும் விளையாட்டு ஆரம்பித்து "இதோ பிள்ளையார் சதுர்த்திக்கு கொண்டு வந்துடலாம்.." "புக் ஃபேர் எல்லோரும் பிஸி" என்று பல காரணங்கள் வந்து போனது. போன வருடம்  பிள்ளையார் "எனக்கும் வயசாகிறது இல்லையா ?" என்றார்.

புத்தகக் கண்காட்சி போது நடைபாதை கடைகளில் எழுத்தாளர்களின் புத்தகங்கள் ஒரு முழம் பூவின் விலையை விட கம்மியாக கிடைப்பதை பார்த்திருக்கிறேன். இருந்தாலும் ஆசை யாரை விட்டது ?

இன்றைய தொழில்நுட்ப உலகில் நம்மை நாமே போட்டோ எடுத்து பிரிண்ட் போட்டுக்கொள்ளலாம் , புத்தகத்தை அச்சடிக்கலாம். அதே போலத் தான் இந்த புத்தகமும்.

இந்த புத்தகத்தில் இடம்பெற்ற கதைகள், விகடன், டைம்ஸ் இலக்கிய மலர், சொல்வனம் ஆகிய இதழ்களில் தப்பி தவறி வந்தவை.

இந்த புத்தகத்துக்கு திரு.எஸ்.ராஜகோபாலன்(சுஜாதாவின் தம்பி) முன்னுரை எழுதியுள்ளார். சுஜாதா போலவே என்னுடைய நலம் விரும்பி; இருவருக்கும் இந்த புத்தகம் வரக் காரணமாக இருந்த நண்பர்களுக்கும் என் நன்றிகள்.
அட்டைப்பட ஓவியம் என் மகள் ஆண்டாள். அவளுக்கு என் ஸ்பெஷல் நன்றி!.


அப்பாவின் ரேடியோ 
சிறுகதைகள் 
பத்து பைசா பதிப்பகம் 
பக்கம் 169
விலை ரூ 110/=
https://www.nhm.in/shop/home.php?cat=1207

Monday, March 4, 2013

மலையாள திவ்யதேசப் பயணம் - 2

மலைநாட்டு திவ்ய தேசங்கள்

பஞ்ச வாத்தியம்
அடுத்தடுத்து பல திவ்யதேசங்களைப் பார்க்கும்முன் கேரளா திவ்யதேசங்களைப் பற்றிய சிறுகுறிப்பைப் பார்த்துவிடலாம்.

கேரளா கோயில்கள் எல்லாம் ஒரே மாதிரியான வடிவமைப்பு கொண்டவை. பெரும்பாலும் சதுர வடிவம். அதே போல் மூலவர் நின்ற திருக்கோலம். கைகளில் சங்கம், சக்ரம், கதை, பத்மம் (குருவாயூர் மாதிரி தோற்றம்). பல கோயில்களைத் தரிசித்த பிறகு நமக்கு நிச்சயம் குழப்பம் வரும்.

Saturday, March 2, 2013

மலையாள திவ்யதேசப் பயணம் - 1

குலசேகர ஆழ்வார் வைபவம்

போய் வந்த பாதை
ஸ்ரீ வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் ஸ்வாமி அவர்களுடன் மலையாள திவ்யதேசங்கள் சென்று வந்தது ஒரு மாறுபட்ட அனுபவம்.

பொதுவாக 108 திவ்யதேசம் செல்லும் அன்பர்கள் ஒரு கோயிலை முடித்துவிட்டு அடுத்த கோயிலுக்கு ஓட்டமாக ஓடுவார்கள். ஒரு நாளில் இவ்வளவு பார்த்தேன் என்று ஏதோ பரிட்சை சிலபஸ் முடிப்பது போல முடிப்பார்கள். சிலர் சின்ன புத்தகத்தில் தங்களுடைய லிஸ்டை 'டிக்' செய்து இன்னும் எனக்கு 22 பாக்கி என்பார்கள். இந்த மாதிரி அவசரத்தில் சேவிப்பதால் இரண்டு நாள் முன் செய்தித்தாளில் என்ன வந்தது என்பது போல நினைவில் இருப்பதில்லை.

அப்படி இல்லாமல், திவ்யதேசங்களைப் பார்த்துவிட்டு, அந்தந்தக் கோயிலிலேயே கிட்டதட்ட ஒரு மணிநேரம் உட்கார்ந்து, அந்தக் கோயிலைப் பற்றிய சிறப்பு, ஸ்தல புராணம், ஆழ்வார் பாடிய பாசுரங்களின் உட்கருத்து என்று வேளுக்குடி ஸ்வாமியின் உபன்யாசத்தைக் கேட்கும் பாக்கியம் பெற்றேன்.

ஸ்ரீவைஷ்ணவ திய்வதேசங்கள் 108. இவை ஆழ்வார்களால் பாடபெற்ற திருத்தலங்கள். சோழநாட்டு திவ்யதேசங்கள் 40; பாண்டிய நாட்டில் 18; தொண்டை நாட்டில் 22; நடுநாடு - 2, சேர நாடு அல்லது மலையாள திவ்யதேசங்கள் 13; வட நாட்டுத் திருத்தலங்கள் 12; வைகுண்டம் - 1.

Wednesday, February 27, 2013

அந்த படம் - ஒரு மறக்கமுடியாத தருணம்

நண்பர் நாணா எனக்கு அனுப்பிய கடிதம். 

 அன்பு நண்பருக்கு....

 திருமயம் பக்கத்தில் இராங்கியம் எனும் சிறுகிராமத்தில், என்னுடைய பள்ளி நாட்களில் - தினமணிக்கதிரில் வெளிவந்த 'சொர்க்கத் தீவு' தொடர்கதை மூலம் 'சுஜாதா' என்ற பெயருடன் ஒரு 'அமானுஷ்ய' ஈர்ப்பு ஆரம்பமானது.

அது டெவலப் ஆகி..கல்லூரி நாட்களில் விகடனின் 'கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ' சமயத்தில் அவருடைய தாக்கம் கொஞ்சம் ஓவராகி..லெண்டிங் லைப்ரரியை ஆரம்பிச்சு...( அப்புறம் அதை நடத்தமுடியாமல் நொந்ந்ந்து நூலானது - ஒரு கிளைக் கதை)

பிறகு, அந்த சலவைக்காரி, கணேஷ்-வசந்த்..போன்ற வார்த்தைகளால் எல்லாருக்கும் என்ன பாதிப்பு வந்ததோ..அதே மாதிரி பாதிப்புடன்...அவருடன் கதைகளில் இணைந்து மிரட்டிய ஜெயராஜின் 'லோ ஹிப்'களில் மனதைப் பறிகொடுத்து..அப்படியே ஆர்ட்டடிஸ்ட் ஆனவன்..நான்..
மேற்படி அனுபவங்கள் கொண்ட எனக்கு அவரது நேரடி அருகாமை கிடைத்தது ஒரு அற்புதம்.

அவரது ஓலைப் பட்டாசு, நைலான் கயிறு.போன்ற புத்தகங்களின் மறுபதிப்புகளுக்கு அட்டை வடிவமைப்பு பற்றிய - என் ஆலோசனைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு அவரிடம் பாராட்டையும் பெற்றுத் தொடர்ந்த நட்பு....

மிகச் சமீபத்தில் வெளியான 'வாரம் ஒரு பாசுரம்' அட்டைப்படம் வரை தொடர்ந்து...

இப்போது நான் 'இந்தியா டுடே' பத்திரிகையின் - தமிழ், தெலுங்கு, மலையாளப் பதிப்புகளின் - Chief Visualiser.

நாணா - சுஜாதா
என்னுடைய வீடு கிரஹப்பிரவேசத்திற்கு அவர் குடும்ப சகிதம் வந்து வாழ்த்தியது..எனக்கும், என் உறவினர்களுக்கும் - வீடு வாங்கியதை விட பெரிய இன்ப அதிர்ச்சி.

சில ஆண்டுகள் முன் ஒரு டிசம்பர் மாதத்தில் நானும் அவரும் திருச்சி சென்று வரும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. ( கடைசி நேரத்தில் திருமதி சுஜாதா அவர்களால் வர இயலவில்லை) அந்த இரண்டு நாட்களில் அவரும் நானும் நிறைய விஷயங்கள் பேசித் தீர்த்தோம். அப்போது இறந்துபோன யாரோ ஒரு நடிகையின் தற்கொலை மேட்டரில் ஆரம்பித்து உயிர், மறுபிறப்பு, இறப்பு பற்றி பேசும் போது அவர் சொன்னது இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது.

'இறப்பு என்பது யாருக்குமே திடீர்ன்னுதான் வரும்..அந்த நேரத்தில் யாரும் போட்டோ எடுத்துக்கொண்டு சாவதில்லை. அதனால இன்னும் பல வீடுகள்ல பத்தாம் நாளுக்கே படத்தைத் தேடுவாங்க...

ஆனா...'காதலா காதலா' படத்தில் வர்ற கமல் இறந்தவரின் படத்தை உடனடியாக வரைஞ்சு..பாடி எடுக்கறதுக்கு முன்னால அதை அந்த வீட்டில் சேர்ப்பதைக் காமெடியாக செய்திருப்பார்.. ....என்றார்.

என் சோகம்...நானே அவரது படத்தை அவர் மறைந்த இரவே ரெடி செய்து....( இதை உண்மையாக கண்ணீருடன்தான் டைப் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்) அவர் இறந்தும் அவர் உடல் வீடு வந்துசேராத நிலையில் அவரது படத்தை பெற்றுக்கொண்டு திருமதி சுஜாதாவும் அவருடைய மகனும்.. அழுது கலங்கியது.. என்னையும் சுற்றியிருந்தோரையும் அழவைத்தது.. மிக மிக நெகிழ்வான ஒரு மறக்கமுடியாத தருணம்..

மறுநாள் அவரது வீட்டிற்கு அவரது உடல் வரும் வரை அவருக்காகப் பூத்த மலர் மாலைகளுடன் சிரித்த முகத்துடன் நானே எடுத்த அந்தப் புகைப்படம் வீற்றிருந்ததைப் பார்க்கும்போது எனக்கு மட்டும் உள்ளுக்குள் அதிகமாக வலித்தது மனசு.

கலக்கத்துடன்
நாணா

அந்த படம் 

Thursday, February 14, 2013

புத்தகமாக லைட்ஸ் ஆன்


ரா.கி.ரங்கராஜனை ஒரு மழை நாளில் சந்தித்த போது குமுதத்தில் தான் எழுதிய 'லைட்ஸ் ஆன்' தொகுப்பு புத்தகமாக வர வேண்டும் என்று விருப்பட்டார். "உங்களுக்கு தெரிந்த பதிப்பகம் ஏதாவது இருந்தால் சொல்லுங்களேன்" என்றார்

கிட்டதட்ட ஷாக் அடித்தது போன்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.
அதற்கு பிறகு அவருடன் நடந்த சம்பாஷனை என்னை மேலும் சங்கடப்படுத்தியது.

"நானே போடுகிறேன்" என்று ஒரு வீராப்பில் அவர் வைத்திருந்த 'லைட்ஸ்-ஆன்' பத்திரிக்கை தொகுப்பை பெங்களூருக்கு எடுத்து வந்தேன். 6 மாதம் கழித்து முடியாமல் திருப்பி அனுப்பினேன்.

போன வருஷம் எழுத்தாளர் 'சுபா' போடுவதாக தகவல் தெரிந்து சந்தோஷப்பட்டேன். ஆனால் புத்தகம் வரும் போது திரு.ரா.கி.ர நம்முடன் இல்லை.

போன வாரம் எழுத்தாளர் சுபா அந்த புத்தகத்தை எனக்கு அனுப்பி வைத்தார். லேசான புத்தகம், உள்ளே லைட்டான விஷயம்...  ஆனால் குற்ற உணர்ச்சியால் மனசு கனத்தது.

லைட்ஸ் ஆன்' வினோத் ( ரா.கி.ரங்கராஜன் )
தங்கத் தாமரைப் பதிப்பகம்,
37 கால்வாய்க் கரை சாலை,
கஸ்தூரிபா நகர், அடையாறு,
சென்னை 600020
போன்:24414441.
பக்கம்: 160 விலை:ரூ 70.

மற்ற பதிவுகள்:
சென்னையில் அட(டை) மழை!

Thursday, January 31, 2013

திருவரங்க உலா

தமிழ் பாரம்பரிய அறக்கட்டளை  பற்றி பத்ரி எழுதியிருந்தார். ஸ்ரீரங்கம் மற்றும் திருச்சியைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளைப் சுற்றிப் பார்க்க போகிறார்கள் என்று தெரிந்து  ஒரு நாள் மட்டும் அவர்களுடன் ஸ்ரீரங்கம் சென்று வந்தது இனிய அனுபவம்.

தாத்தா, பாட்டி, மாமி மாமா, இளைஞர்கள், இளைஞிகள் என்று அவியல் மாதிரியான ஒரு குழு. குழு என்று சொல்லுவதை விட குடும்பம் என்று சொல்லலாம். .

Friday, January 18, 2013

நேற்று புத்தகக் காட்சியில்...

ஸ்ரீபெரும்புதூரிலிருந்து வழிநெடுகிலும் எம்.ஜி.ஆர் சிரித்த முகத்துடன் என்னை புத்தகக் காட்சிக்கு வரவேற்றார். வடபழனியில் டிராஃபிக் நெரிசலில் ஆபீஸ் கூட்டம் தவித்துக்கொண்டு ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் ஹார்ன் அடித்து தங்கள் ஆத்திரத்தைத் தீர்த்துக்கொண்டு இருந்தார்கள்.

"என்ன டிராபிக் ஜாம்?" என்று ஆட்டோ ஓட்டுபவரிடம் கேட்டேன்

"தெர்ல சார்"

பெங்களூர் மாதிரி காலைப் பனி கூட கிடையாதே என்று பார்த்தபோது 'கலை இலக்கியப் பகுத்தறிவு' பேனர் முழு சிக்னலையும் மறைத்ததால் வந்த வினை.

Friday, January 4, 2013

உடுப்பியில் இரண்டு நாள்

கிறுஸ்துமஸ் லீவுக்கு உடுப்பி போகலாம் என்று முடிவு செய்து திடீர் என்று குடும்பத்துடன் காரில் கிளம்பினோம்.

"வழி எல்லாம் தெரியுமா ?"

"அது தான் GPS இருக்கே .. "

"இப்படித் தான் போன தடவை அதை நம்பி போனோம்.. பாதி வழியில ரோடு பிளாக்... மாமி திரும்ப வீட்டுக்கு வழி சொல்லிடுத்து"

( GPSல் பெண் குரலில் வழி சொல்லும் அதை மாமி என்று அழைப்போம், மாமாவிற்கும் மாற்றிக்கொள்ளலாம் !)

சனிக்கிழமை காலை 6 மணிக்கு உடுப்பி கிளம்பினோம். பெங்களூர் - நீலமங்களா - சென்னராயப்பட்டனா, ஹாசன், ஷிர்டி காடு வழியாக மங்களூர் - உடுப்பி என்ற வழியில் போனோம். 420 கிமீ தூரம்.

உடுப்பி என்றால் நினைவுக்கு வருவது ஹோட்டல் இன்னொன்று கிருஷ்ணர். .

கிருஷ்ணர் கோயில் எப்படி இருக்கும் எங்கே தங்கப் போகிறோம் என்ற எந்தத் தகவலையும் கூகிளில் பார்க்காமல் புறப்பட்டேன். உடுப்பி போய்ச் சேர்ந்தபோது மதியம் 3 மணி ஆகிவிட்டது. தங்குவதற்கு எல்லா மடங்களும், ஹோட்டல்களும் 'ஹவுஸ் ஃபுல்' என்று போர்ட் மாட்டியிருந்தார்கள். ஏதோ ஒரு மடத்தில் சில மணி நேரம் சற்றே இளைப்பாற ஒரு ரூம் குடுத்தார்கள்.

ஏதோ ஒரு ஹரே ராமா ஹரே கிருஷ்ணா கோஷ்டி கோயிலுக்குள் பஜனையுடன் செல்ல நாங்களும் அவர்களைத் 'கிருஷ்ணா கிருஷ்ணா' என்று தொடர்ந்தோம்.

கோயில் உள்ளே வெளிச்சம் அவ்வளவாக இல்லாமல் இருட்டாக இருந்தது. கோடியில் சின்னதாக ஒரு விக்ரகம் தெரிந்தது.
"கிருஷ்ணர் உங்களுக்கு தெரிகிறதா ? எனக்கு ஒன்றும் தெரியலையே"
சரியா பார் "அங்கே பார் முகம், கை கூட தெரிகிறது" என்றேன்.

நன்றாக சேவித்துவிட்டு வெளியே திண்ணையில் வந்து உட்கார்ந்தோம்.

"சார் கிருஷ்ணர் கோயிலுக்கு எப்படி போகணும்?" என்று எங்களை மாதிரி டூரிஸ்ட் ஒருவர் வழி கேட்க நாங்கள் தரிசித்த கோயிலைக்  காண்பித்தோம். எங்கள் பக்கத்தில் இருந்தவர் (உள்ளூர் ஆசாமி ) இது கிருஷ்ணர் கோயில் இல்லை இது அனந்தேஸ்வரர் கோயில். கொஞ்சம் தூரம் தள்ளி கிருஷ்ணர் கோயில் இருக்கு என்று காண்பித்தார்.

"எப்படி உங்களுக்கு கிருஷ்ணர் கை கால் எல்லாம் தெரிந்தது" என்றாள் என் மனைவி.

"உண்ணும் சோறும் பருகும் நீரும் தின்னும் வெற்றிலையும் - எல்லாம் கண்ணன்" என்று நம்மாழ்வார் சொன்னதை சொல்லிப்பார்த்தேன். அவர்கள் நம்பாமல் சிரித்தார்கள்.

கிருஷ்ணர் கோயில் போகும் முன் அதை பற்றி ஒரு சின்ன வரலாற்றுச் சுருக்கம்.

உடுப்பி பக்கம் இருக்கும் மால்பே கடலில் துவாரகையிலிருந்து வந்த ஒரு கப்பல் புயலில் சிக்கிக்கொண்ட சமயம் மத்வாச்சாரியார் கடற்கறையில் இருந்து அதை காப்பாற்றினார். கப்பலில் இருந்தவர்கள் அவருக்கு நன்றியைத் தெரிவிக்க என்ன வேண்டும் என்று கேட்க கப்பல் ஓரத்தில் கோபி சந்தனத்தால் கற்கள் இருப்பதை பார்த்து அதை வேண்டும் என்று கேட்டார். அதனுள்ளே இருந்துதான் இன்று நாம் பார்க்கும் ஸ்ரீகிருஷ்ணரின் விக்கிரகம் வந்ததாக சொல்கிறார்கள். இன்றும் மத்வ சமூகத்தினர் கோபி சந்தனத்தால்தான் திலகம் இட்டுக்கொள்கின்றனர். கோபி சந்தனம் துவாரகாவிலிருந்து இன்றும் இங்கே வருகிறது. ( கிலோ 30ரூபாய் ). இந்த திருமேனி ருக்மணியால் பூஜிக்கப்பட்ட கிருஷ்ணரின் சாளக்கிராமத்தாலான திருமேனி என்றும் நம்பப்படுகிறது.

கன்னட பக்தர் கனகதாசர் ஒரு முறை பெருமாளை தரிசிக்க உடுப்பி வந்த போது பிராமணர்கள் மட்டுமே கோயிலுக்குள் செல்ல அனுமதி என்ற காரணத்தால் அவர் உள்ளே அனுமதிக்கப்படவில்லை. கிருஷ்ணனை சிறிய துவாரத்தின் மூலம் காண முயன்றார், ஆனால் அவருக்கு கிருஷ்ணனின் பின் பக்கம் தான் தெரிந்தது. மனமுருகிப் பாட ஆரம்பிக்க, கிருஷ்ணர் முகத்தை துவாரத்தை நோக்கி திருப்பினார். இதுவே இன்று 'கனகணகிண்டி' என்றழைக்கப்படுகிறது. நாமும் இந்த குட்டி கிருஷ்ணனை அந்த ஜன்னல் வழியாக தான் பார்க்க வேண்டும். எல்லா கோயில்களிலும் பெருமாளின் முகம் கோயிலின் வாசற்பக்கம் நோக்கியிருக்கும் ஆனால் உடுப்பியில் இது மாறி இருப்பதற்கு இதுவே காரணம். திருப்பாணாழ்வார் பக்தியும் இதனுடன் ஒத்துப்போவதை பார்க்கலாம்.

சிலவற்றை அனுபவிக்க வேண்டும். உடுப்பி கிருஷ்ணரும் அதே போல தான். அலங்காரம் செய்து, அலங்காரம் செய்யாமல் எப்படி பார்த்தாலும் அழகு. அதே மாதிரி பண்டரிபூர்.

கோயிலில் பல கறவைமாடுகள் இருப்பது வாசனையிலேயே தெரிகிறது. கோயில் குளத்துக்கு பக்கம் விறகுகளை தேர் போல அடுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள் தினமும் அன்னதானத்துக்கு உபயோகப்படுத்துகிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். கோயில் சுற்றி இருக்கும் தேரடிவீதியில் வாகனங்கள் அனுமதி இல்லை. அதனால் நிம்மதியாக இருக்கிறது. எல்லா கடைகளிலும் பிளாஸ்டிக் கவர் உபயோகப்படுத்துவதில்லை அதனால் கோயில் சுற்றி சுத்தமாக இருக்கிறது.

கோயில் பக்கம் ஹோட்டல்கள் இருக்கிறது. மங்களூர் போண்டா ( அவர்கள் பஜ்ஜி என்கிறார்கள்), மங்களூர் பன் கிடைக்கிறது. வித்தியாசமான உணவு.

மறுநாள் ஏழு கிலோமீட்டர் தூரத்தில் மால்பே கடற்கறைக்குச்  சென்றோம். கடல்நடுவே செயிண்ட்மேரீஸ் தீவுக்கும் சிறு படகுகளில் பயணித்தோம். உடுப்பி கோயிலில் பார்த்த அந்தத் தூய்மை இங்கே இல்லை. தீவு முழுக்க விஸ்கி பாட்டில்களும், லேஸ் சிப்ஸ் குப்பைகளும், காலி பெப்ஸி என்று FDI இங்கே வந்துவிட்டது. இவைகளைத்  தவிர இந்த தீவு நன்றாக இருப்பதற்கு இரண்டு காரணம் - எரிமலை பாறைக்குழம்பு படிவங்களும், தெளிவான தண்ணீரும்.

மால்பே கடற்கரையிலிருந்து தீவுக்குச்  செல்ல ஒருவருக்கு 150ரூபாய் வாங்குகிறார்கள். படகுகளில் உயர் காக்கும் "லைப் ஜாக்கெட்" பேருக்கு ஒன்று மாட்டியிருக்கிறார்கள். நடுகடலில் ஏதாவது அசம்பாவிதம் நடந்தால் பெரிய ரிஸ்க் தான். போவதாக இருந்தால் ஏதாவது சுலோகம் சொல்லிக்கொண்டு போவது நல்லது.

திரும்ப வரும் வழியில் மங்களூர் தாண்டியதும், மைசூர்-மேல்கோட்டை என்ற போர்டை பார்க்க ராமானுஜரை பார்க்க காரைத் திருப்பினேன். இன்னொரு சமயம் அதைப் பற்றி எழுதுகிறேன். (முன்பு மேல்கோட்டை சென்றது பற்றி இங்கே எழுதியிருக்கிறேன்)

( படங்கள் உடுப்பி, மால்பே கடற்கரையில் எடுத்தது )

Wednesday, January 2, 2013

போன வருஷம் என்ன செய்தேன் ?

போன வருஷம் என்ன செய்தேன்? பெரிதாக ஒன்றும் கிழிக்கவில்லை. கிச்சனில் தேதி கிழிக்கும் காலெண்டர் கூட 2.1.12 என்று காட்டிக்கொண்டு இருக்கிறது. சில அருமையான சிறுகதைகள் படித்தேன். ஆகஸ்ட் மாதம் கடைசியில் திடீர் என்று 4 சிறுகதைகள் எழுதினேன்.

தாராளமாய் சொல்கிறேன் தேசிகன் சார்உங்கள்
போராளி ஸ்டோரி பிரமாதம் - ஏராள
மாக எழுதுங்கள், மற்று மொருசுஜாதா
ஆகயென் வாழ்த்துக்கள் அன்பு.

....என்று கிரேஸி மோகன் வாழ்த்தியது சந்தோஷமாக இருந்தது.

நல்ல க்ரைம் கதை ஒன்று எழுத வேண்டும் என்று நினைத்தேன். முடியவில்லை. மனைவி, "நீங்க எழுதுவதே ஒரு க்ரைம்தான்" என்றாள்.

புது காரை எடுத்துக்கொண்டு ஊட்டி, உடுப்பி என்று சுற்றினேன். இரண்டு முறை பஞ்சர் ஒட்டினேன். நிறைய சினிமா பார்த்தேன். இரண்டு மூன்று முறை தப்பாக ஓட்டியதற்கு யார்யாரிடமோ திட்டு வாங்கினேன்.

'ஹம் ஆப் கே ஹை கோன்' ஹிந்தி படத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் தலாஷ் படத்தை தியேட்டரில் பார்த்தேன். குழந்தைகளுடன் டிவி ரிமோட்டுக்கு சண்டை போட்டேன். டிவியில் கோசாமி, ஏர்டெல் சூப்பர் சிங்கர், நீயா நானா?, சமையல் எண்ணெய் விளம்பரம் பார்த்தேன்.

ஃபேஸ்புக்கினால் நிறைய சொந்தகாரர்கள் நண்பர்கள் ஆனார்கள். எதற்கு லைக் போட வேண்டும் என்று புரியாமல் போட்டேன். எல்லோருக்கும் குடும்பம் இருக்கிறது என்று அவர்கள் போட்டோ பார்த்துத் தெரிந்துக்கொண்டேன். ஆண்கள் கூட தங்கள் படங்களை அழகாக போட்டுக்கொள்ள ஆசைப்படுகிறார்கள்.

ஐந்து முறை ஜுரம் வந்தது. 2 முறை டாக்டரிடம் சென்றேன். ஒரு முறை ஆலோசனை செய்த பிறகு ஒரு சிறுகதைக்காக மருத்துவம் சார்ந்த சந்தேகம் கேட்க அவர் பீஸை இரட்டிப்பு செய்தார். மாதத்திற்கு இரண்டு மூன்று முறை மாத்திரை சாப்பிடுவதை மறந்து போனேன். தினமும் வாக்கிங் போனேன். போகாத நாளிலும் போனேன் என்று மனைவியிடம் பொய் சொன்னேன். கோயிலில் ஒரு செருப்பு, வீட்டு வாசலில் ஒரு செருப்பு காணாமல் போனது. எல்லா கல்யாண சாப்பாடும் ஒரே மாதிரி இருந்தது.

ரா.கி.ரங்கராஜன் மரண செய்தி கேட்டு வருத்தப்பட்டேன். நியூஸ் பேப்பர் தினமும் படித்தேன்; டிசம்பர் மாதம் முதல் இரண்டு நியூஸ் பேப்பர் வாங்க ஆரம்பித்து டாய்லெட்டில் நிறைய நேரம் கழித்தேன். கத்தரிக்காய் வாரத்துக்கு மூன்று முறை சாப்பிட்டேன்.  தினமும் கொய்யா வாங்கி சாப்பிட்டேன். எம்.ஜி.ரோட்டில் இருக்கும் பிருந்தாவன் ஹோட்டல் மூடியதால் வருத்தப்பட்டேன். அண்ணபூர்னாவில் அடிக்கடி சாப்பிட்டதால் பலர் நண்பர்கள் ஆனார்கள். நிறைய விஷயங்கள் மறந்து போனேன். "இந்த ஹீரோயின் பேர் என்ன?" என்று டிவி பார்க்கும் போது கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டேன். மறக்காமல் செய்தது சரவண பவன் அளவு சாப்பாட்டிற்கு 'புழுங்கல்' அரிசி என்று கேட்டதுதான். JS.Raghavan, பாலஹனுமான், நட்பு கிடைத்தது.

சென்ற வருடமும் பர்வீன் சுல்தானா பாட்டைக் கேட்டு பிரமித்தேன். போதீஸ், நல்லி என்று எந்தக் கடைக்கு உள்ளேயும் போகாததும், நிறைய புத்தகங்கள் வாங்காததும் தான் சென்றவருட சாதனைகள்.  ஃபிலிப் கார்ட்டில் சில பொருட்கள் வாங்கினேன். குழந்தைக்கு என்று பொய் சொல்லி, அமர் சித்திரக் கதா முழு செட் வாங்கி தினமும் இரவு 12 மணி வரை படித்தேன். iPhone, iPad விலை எறங்குகிறதா என்று பார்த்துக்கொண்டு இருந்தேன்.

நினைவில் நின்ற பாடல் என்று எதுவும் இல்லை. சென்னையில் சொந்தக்காரர் வீட்டில் 70" டிவி ஹோம் தியேட்டர் செட்டப்பில் கங்கா படத்தில், 'ஆணா பெண்ணா சரித்திரம்' என்ற பாடலில் ஜெய்சங்கர் துப்பாக்கியால் சுட டான்ஸ் ஆடும் பெண்ணின் டிரஸ் ஒவ்வொன்றாக அவிழும் பாடல் கடைசியில் என்ன ஆகப் போகிறதோ என்று பயந்து போய் வால்யூமை கம்மி செய்தேன்.

இந்த வருஷம் நிறைய எழுத ஆசை. இந்த கட்டுரையிலிருந்து ஆரம்பிக்கிறேன்.

எல்லோருக்கும் புது வருட வாழ்த்துகள்