Friday, December 22, 2006

திருப்பாவை-0 7 – பறவை

[%image(20061222-andal_drawing_6.jpg|142|183|)%]

கீசுகீ சென்றெங்கும் ஆனைச்சாத் தன்கலந்து
பேசின பேச்சரவம் கேட்டிலையோ? பேய்ப்பெண்ணே!
காசும் பிறப்பும் கலகலப்பக் கைபேர்த்து
வாச நறுங்குழல் ஆய்ச்சியர் மத்தினால்
ஓசை படுத்தத் தயிரரவம் கேட்டிலையோ?
நாயகப் பெண்பிள்ளாய்! நாராயணன் மூர்த்தி
கேசவனைப் பாடவும்நீ கேட்டே கிடத்தியோ?
தேசமுடையாய்! திறவேலோ ரெம்பாவாய்.


இந்தப் பாட்டில் ஆண்டாள் கீசுகீசு ஒலி எழுப்பும் ஆனைச்சாத்தனை குறிப்பிடுகிறார். இந்த பறவைக்கு பேசும் ஆற்றல் இருப்பதாகவும் கூறுகிறார்.


( இரண்டு வருடம் முன் திருப்பாவை விளக்கம் எழுதிய போது எல்லா புத்தகத்திலும் ஆனைச்சாத்தன் பற்றி எந்த குறிப்பும் எனக்கு கிடைக்கவில்லை. மிகுந்த தேடலுக்குப் பிறகு அது Seven Sisters என்று அழைக்கப்படும் சாம்பல் நிற பறவை என்று தெரியவந்தது. எங்கள் பள்ளிக் கூடத்தில் இந்த பறவையை நிறைய பார்த்திருக்கிறேன். எதைப் பற்றி எழுத வேண்டும் என்றாலும் அதைப் பற்றி முழுமையாக தெரிந்துக்கொண்டு எழுத வேண்டும் என்பது சுஜாதா எனக்கு கற்றுத் தந்த பாடம் ).



இன்று திவ்வியப் பிரபந்தத்தில் வரும் சில பறவைகளைப் பற்றி பார்க்கலாம்.


முதலில் குலசேகர ஆழ்வார் என்ன சொல்கிறார் என்று பார்க்கலாம்.


வெங்கண்திண் களிறடர்த்தாய் விற்றுவக்கோட் டம்மானே
எங்குப்போ யுய்கேனுன் னிணையடியே யடையலல்லால்
எங்கும்போய்க் கரைகாணா தெறிகடல்வாய் மீண்டேயும்
வங்கத்தின் கூம்பேறும் மாப்பறவை போன்றேனே


 ( பெருமாள் திருமொழி, 692, 5.5)


இந்த பாசுரத்தில் குலசேகர ஆழ்வார் தம்மை ஒரு பறவையாக எண்ணிக் கொள்கிறார். இப்போது கற்பனை ஓட்டத்தைப் பாருங்கள்..
அலைகள் வீசும் கடலின் இடையில் ஒரு மரக்கலம் செல்கிறது. அந்த மரக்கலத்தின் மீது ஒரு பெரிய பறவை உட்கார்ந்து இருக்கிறது. அந்தப் பறவை நான்கு திசைகளிலும் பறந்து சென்று பார்த்தும் கரையை காண முடியவில்லை. மீண்டும் அந்த மரக்கலத்தின் மீது சோர்வுடன் வந்து அமர்கிறது. இது போலவே தானும் தவித்துவிட்டு திருமாலின் திருவடிகளை புகலிடமாக அடைந்தேன் என்கிறார்.


அடுத்தது மயில் பற்றி திருமங்கையாழ்வார் என்ன சொல்கிறார் என்று பார்க்கலாம்.


மனங்கொண் டேறும்மண் டோதரி முதலா
அங்க யற்கண்ணி னார்கள் இருப்ப
தனங்கொள் மென்முலை நோக்க மொழிந்து
தஞ்ச மேசில தாபத ரென்று
புனங்கொள் மென்மயி லைச்சிறை வைத்த
புன்மை யாளன் நெஞ் சில்புக எய்த
அனங்க னன்னதிண் டோளெம்மி ராமற்
கஞ்சி னோம்தடம் பொங்கத்தம் பொங்கோ


 (பெரியதிருமொழி, 1865, 10.2.8 )


மனத்திற்குப் பிடித்த மண்டோதரி முதலிய, கயல்விழி போன்ற மனைவிகள் இருந்தும்,  செல்வம் போல் அவர்கள் மென்முலைகளை பேணுவதை விட்டுவிட்டு, ராவணன் காட்டிலே மயில் போன்று இருந்த சீதையை கவர்ந்து சிறைவைத்தான். இந்த ராவணன் நெஞ்சிலே அம்பெய்ய வல்ல மன்மதனை ஒத்த ராமனுக்கு நாங்கள் அஞ்சினோம் என்கிறார் திருமங்கையாழ்வார். இந்தப் பாட்டில் "புனம் கொள் மயில்" என்கிறார். இது காட்டு மயில். காட்டில் சிறையெடுத்துச் சென்றதால் சீதைக்கு உவமை கூறுகிறார் திருமங்கையாழ்வார். இன்பம் பயக்கும் கவித்திறம் இவருடையது!.


இதே போல் மயில் உவமைகள் பிரபந்தத்தில் நிறைய வருகிறது.


பெரியாழ்வாரின் மயில் பற்றி ஒரு பாசுரம் பார்க்கலாம்.


குன்றாடுகொழுமுகில்போல் குவளைகள்போல்குரைகடல்போல்
நின்றாடுகணமயில்போல் நிறமுடையநெடுமாலூர்
குன்றாடுபொழில்நுழைந்து கொடியிடையார்முலையணவி
மன்றூடுதென்றலுமாம் மதிளரங்கமென்பதுவே.


(பெரியாழ்வார் திருமொழி, 410, 9 )


பெரியாழ்வார் பாசுரத்தில் வரும் காட்சிகளையும் உவமைகளையும் பாருங்கள். மலையின் உச்சியிலே பரவும் மேகம் போல, குளிர்ந்த குணம் உடையவன். குவளைப் பூப் போன்ற பளபளப்பும், ஒலிக்கும் கடல் போன்ற கம்பீரமும். கூட்டமாய் நின்றாடும் மயில் போன்ற அழகான நிறமும் உடையவன். இந்த பெருமாள் இருக்கும் ஊர் பற்றி என்ன சொல்கிறார் பாருங்கள் - பொதிகை சந்தனக்காடுகளில் நுழைந்து, மணம் கொண்டு, கொடி இடைமகளிரின் சந்தனம் பூசிய முலைகளைத் தழுவி, அவ்வாசனையும் சேர்த்துக் கொண்டும் உலாவப் பெற்ற  மதிலால் சூழ்ந்த திருவரங்கம் என்கிறார். என்ன ஒரு நயம்.


பொதுவாக மகளிரின் நடை அழகிற்கும், மென்மைக்கும் அன்னத்தை உவமையாக கூறுவர். ஆண்டாள் கூறும் ஒரு வித்தியாசமான உவமையை பாருங்கள்.


செங்கமல நாண்மலர்மேல் தேனுகரு மன்னம்போல்
செங்கட் கருமேனி வாசுதே வனுடய,
அங்கைத் தலமேறி அன்ன வசஞ்செய்யும்,
சங்கரையா. உஞ்செல்வம் சாலவ ழகியதே.


(நாச்சியார் திருமொழி, 573, 7 )


சங்குகளின் அரசனான பாஞ்சசன்னியமே. அன்று மலர்ந்த செந்தாமரைப் பூவில் தேனைக்குடிக்கும் அன்னம் போல் சிவந்த கண்களையும் கருத்த உடம்பையும் உடைய கண்ணனின் அழகிய கையில் மீதேறி உறங்கும் உன் செல்வம் மிகவும் சிறந்தது என்கிறார். ( பொதுவாக, தேனை வண்டுகள் உண்ணும் என்றுதான் கவிஞர்கள் கூறுவர். ஆனால் ஆண்டாள் நாச்சியார், அன்னப் பறவை தேனைப் பருகுவதாகக் கற்பனை செய்து உவமை கூறியுள்ளார். இது பலரும் காட்டாத உவமை காட்சியாகும். )


இதே போல் கிளி, கொக்கு என்று பல பறவைகள் ஆழ்வார் பாசுரங்களில் உவமையாக கூறப்பட்டுள்ளன. அவைகளை வேறு ஒரு சமயம் பார்க்கலாம். !


 [ திருப்பாவை பாடல், எளிய விளக்கம் படிக்க, கேட்க]

Thursday, December 21, 2006

திருப்பாவை-0 6 – சங்கு

[%image(20061221-andal_drawing_5.jpg|172|225|)%]

புள்ளும் சிலம்பினகாண்; புள்ளரையன் கோயிலில்
வெள்ளை விளிசங்கின் பேரரவம் கேட்டிலையோ?
பிள்ளாய்! எழுந்திராய், பேய்முலை நஞ்சுண்டு,
கள்ளச் சகடம் கலக்கழியக் காலோச்சி,
வெள்ளத்தரவில் துயிலமர்ந்த வித்தினை,
உள்ளத்துக் கொண்டு முனிவர்களும் யோகிகளும்
மெள்ள எழுந்து அரியென்ற பேரரவம்
உள்ளம்புகுந்து குளிர்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்.


இந்தப் பாட்டில் உவமைகள் இல்லாததால் ஆண்டாள் சொன்ன வெள்ளை சங்கை பற்றி பார்க்கலாம்.



சந்திரன் எப்படி குளிர்ச்சிக்கு உவமையாகக் கூறுவது மரபோ அதே போல் சங்கை வெண்மை நிறத்துக்குக் கூறுவது மரபு. "சங்கு சுட்டாலும் வெண்மை தரும்" என்று கூறுவர்.பெருமாள் கையில் அலங்கரிக்கும் சங்கு வீரத்தின் வெற்றிக்கு அறிகுறியாக ஒலிக்கப்படும். இந்த சங்கு பற்றி ஆழ்வார்கள் பல பாசுரங்களில் பாடியுள்ளனர்.


இன்றைய திருப்பாவையில் ஆண்டாள் "பறவைகள் கூவிவிட்டன. கருடனை வாகனமாகக் கொண்ட விஷ்ணுவின் கோயிலில்
வெண்சங்கொலி பெரிய ஓசையிட்டு அழைப்பதைக் கேட்கவில்லையா? " என்று பெண்களை எழுப்புகிறார்.


திருமழிசையாழ்வார் திருச்சந்தவிருத்ததில்


    அங்கமாறும் வேதநான்கு
    மாகிநின்ற வற்றுளே,
    தங்குகின்ற தன்மையாய்த
    டங்கடல்ப ணத்தலை,
    செங்கண்நாக ணைக்கிடந்த
    செல்வமல்கு சீரினாய்,
    சங்கவண்ண மன்னமேனி
    சார்ங்கபாணி யல்லையே?


(திருச்சந்தவிருத்தம், 766:15)


நான்கு வேதங்களும், ஆறு அங்கங்களும் நிறைந்தவனே. பாற்கடலில் துயில்பவனே. கிருதயுகத்தில் சங்கினின் வெண்மை நிறம் கொண்ட நீ சாரங்கபாணியாய் இராமனாக வந்தாய் என்கிறார்.


திருமங்கையாழ்வாரும் இதே போல் உவமை கூறுகிறார். இந்தப் பாட்டில் வரும் இயற்கையைப் பாருங்கள். நான்கே வரியில் எவ்வளவு விஷயங்களை சொல்லியிருக்கிறார்!


சுளைகொண்ட பலங்கனிகள் தேன்பாய கதலிகளின்
திளைகொண்ட பழம்கெழுமு திகழ்சோலைத் திருநறையூர்
வளைகொண்ட வண்ணத்தன் பின்தோன்றல் மூவுலகோடு
அளைவெண்ணெ யுண்டான்தன் அடியிணையே யடைநெஞ்சே.


(பெரியதிருமொழி, 1530,6.9.3)


பலாச்சுளைகளிலிருந்து தேன்பாயும், வாழை கனிகள் நெருங்கிவிளங்கும்  திருநறையூர் சோலையில் இருப்பவன்; மூவுலகங்களையும் உண்ட திருமால், சங்கை ஒத்த வெண்ணிறமுடைய பலராமனுக்குத் தம்பியாக தோன்றி, கடைந்த தயிரையும் வெண்ணையையும் உண்டான்.இவன் பாதங்களை நெஞ்சே நீ பற்றுக.


அதே போல் சங்குபோல் நிறமுடைய பலராமனின் தம்பியான கண்ணபிரான் என்ற பொருள்பட மற்றொரு பாசுரத்தில் (பெரியதிருமொழி, 1689) கூறுகிறார். ( இன்றும் ஓவியங்களில் கண்ணன் நீல நிறத்திலும் பலராமன் வெண்மை நிறத்திலும் இருப்பதை நீங்கள் பார்க்கலலம். சில கண்ணன் பலராமன் படங்கள் கடைசியில் தந்துள்ளேன்.)


அடுத்த பாசுரத்தில் சங்கு போல் வெண்மை நிறத்தவன் எம்பெருமான் என்கிறார்.


திருவடிவில் கருநெடுமால் சேயன் என்றும்
திரேதைக்கண் வளையுருவாய்த் திகழ்ந்தா னென்றும்,
பொருவடிவில் கடலமுதம் கொண்ட காலம்
பெருமானைக் கருநீல வண்ணன் றன்னை,
ஒருவடிவத் தோருருவென் றுணர லாகா
ஊழிதோ றூழிநின் றேத்தல் அல்லால்,
கருவடிவில் செங்கண்ண வண்ணன் றன்னைக்
கட்டுரையே யாரொருவர் காண்கிற் பாரே?


(திருநெடுந்தாண்டகம், 2054, 3  )


எம்பெருமான் திருமேனி மேகம் போல நீலநிறத்தைப் போன்றது. திரேதாயுகத்தில் இவன் நிறம் சிகப்பு; கிருதயுகத்தில் இவன் சங்கு போன்ற வெண்மை நிறத்தவன். இவ்வாறு யுகந்தோறும் இருந்து வழிபாடு செய்தாலொழிய ஒரு வடிவம், ஓர் உருவம் என்று அறிய முடியாது. சிவந்த கண்களுடைய இப்பெருமானை அனைவரும் வர்ணித்துப் பேசினாலும், அவன் காட்டிய வடிவத்தை அடியேன் கண்டது போல, வேறு எவர் காண முடியும்!. என்று பரவசப்படுகிறார் திருமங்கையாழ்வார் ஆழ்வார்.


 [ திருப்பாவை பாடல், எளிய விளக்கம் படிக்க, கேட்க]


[ கண்ணன் பலராமன் படங்கள் - [%popup(20061221-kb_1.jpg|200|246|1)%], [%popup(20061221-kb_2.jpg|200|200|2)%], [%popup(20061221-kb_3.jpg|267|200|3)%], [%popup(20061221-kb_4.jpg|200|247|4)%], [%popup(20061221-kb_5.jpg|200|256|5)%], [%popup(20061221-kb_6.jpg|187|200|6)%] ]

Wednesday, December 20, 2006

திருப்பாவை-0 5 – பஞ்சு

[%image(20061220-andal_drawing_4.jpg|123|182|Andal5)%]

மாயனை மன்னு வடமதுரை மைந்தனை,
தூய பெருநீர் யமுனைத் துறைவனை,
ஆயர் குலத்தினில் தோன்றும் அணிவிளக்கை,
தாயைக் குடல்விளக்கம் செய்த தாமோதரனை,
தூயோம்ஆய் வந்துநாம் தூமலர் தூவித்தொழுது
வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்கப்
போய பிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்
தீயினில் தூசுஆகும் செப்பேலோ ரெம்பாவாய்.


தூசு என்றால் பஞ்சு என்று பொருள். இந்தப் பாட்டில் ஆண்டாள் நமக்கு ஒரு ரகசியத்தை சொல்லுகிறார்.நாம் மனசு சுத்தமாய், கண்ணனை வணங்கினால்,  நாம் அறிந்தோ அறியாமலோ பாவங்கள் செய்திருந்தாலும் அதை தீயில் இட்ட பஞ்சு போல் போக்கிக் கொள்ள முடியும் என்கிறார்.



பெரியாழ்வார் பஞ்சை கண்ணனின் திருவடிகளுக்கு உவமை கூறுகிறார்.


கஞ்சன்தன்னால்புணர்க்கப்பட்ட கள்ளச்சகடுகலக்கழிய
பஞ்சியன்னமெல்லடியால் பாய்ந்தபோதுநொந்திடுமென்று
அஞ்சினேன்காண்அமரர்கோவே. ஆயர்கூட்டத்தளவன்றாலோ
கஞ்சனைஉன்வஞ்சனையால் வலைப்படுத்தாய். முலையுணாயே.


(பெரியார்வார் திருமொழி, 131, 4 )


கம்சனால் உன்னைக் கொல்ல அனுப்பிய சகடாசுரன் கண்ணனை அழிக்க வந்தபோது, கண்ணன் தன் பஞ்சுபோன்ற திருவடிகளால் உதைத்தப் போது, உன் திருவடிகளுக்கு துன்பம் உண்டாகுமே என்று பயந்தேன். எல்லா இடையர்களின் பயத்தை விடவும் என் பயம் மிகவும் அதிகம். ஐயோ ! வஞ்சனை செய்த கஞ்சனை(கம்சனை) நீ உன் வஞ்சனையாலே தப்பிக்க முடியாதபடி அகப்படுத்திக் கொன்றாய். இப்போது முலைப்பால் அருந்தவா என்கிறாள் யசோதை.


திருமங்கையாழ்வார் என்ன சொல்கிறார் என்று பாருங்கள்


கஞ்சன்விட்ட வெஞ்சினத்த களிறடர்த்த காளையென்றும்,
வஞ்சமேவி வந்தபேயின் உயிரையுண்ட மாயனென்றும்,
செஞ்சொலாளர் நீடுநாங்கைத் தேவதேவ னென்றென்றோதி,
பஞ்சியன்ன மெல்லடியாள் பார்த்தன்பள்ளி பாடுவாளே


(பெரியதிருமொழி, 1319, 4.8.2 )


பஞ்சைப்போல் மென்மையான பாதம் கொண்டவள் "கஞ்சன் ஏவிய சினம் கொண்ட யானையைக் கொன்றவனே" ; "பூதனை உயிரையுண்ட வல்லவன்"; நன்மைப் பேச்சுடைய அந்தணர் வாழும் திருநாங்கூரில் உள்ளவனே" என்று பலவாறாகப் பாடுகிறாள்


மேலும் பெரிய திருமொழியில் ( 1595, 7.5.8 )  "பஞ்சியன்ன மெல்லடி நற்பாவை மார்கள்" என்று தேரழுந்தூரில் உள்ள பெண்களின் பாதங்கள் பஞ்சுபோன்று மென்மையாக இருக்கும் என்கிறார்.


இந்த பாசுரத்தைப் பாருங்கள்


அஞ்சுவன் சொல்லி யழைத்திட நங்கைகாள்.
ஆயிர நாழி நெய்யைப்,
பஞ்சியல் மெல்லடிப் பிள்ளைக ளுண்கின்ற
பாகந் தான்வை யார்களே,
கஞ்சன் கடியன் கறவெட்டு நாளில்
என்கை வலத்தாது மில்லை,
நெஞ்சத் திருப்பன செய்துவைத் தாய்நம்பீ .
என்செய்கே னென்செய் கேனோ .


 (பெரிய திருமொழி, 1917, 10.7.10 )


இதில் வடமதுரையில் கண்ணனுடன் இருக்கும் ஊர் குழந்தைகளின் கால்கள் பஞ்சு போல இருக்கிறது என்கிறார்.


கடைசியாக இந்த பாசுரத்தில் இலவம் பஞ்சு பற்றி சொல்லியிருக்கிறார்.


காற்றிடைப் பூளை கரந்தன அரந்தை உறக்கட லரக்கர்தம் சேனை,
கூற்றிடைச் செல்லக் கொடுங்கணை துரந்த கோலவில் இராமன் தன்
கோயில்,
ஊற்றிடை நின்ற வாழையின் கனிகள் ஊழ்த்துவீழ்ந் தனவுண்டு மண்டி,
சேற்றிடைக் கயல்க ளுள்திகழ் வயல்சூழ் திருவெள்ளி யங்குடி யதுவே


(பெரியதிருமொழி, 1343, 4.10.6)


அழகிய வில் ஏந்திய ராமன், கடல் போன்ற அரக்கர் படையைச் சாடி, கடிய அம்புகளை விட்டான். காற்றிலே பூளைப்பூ (இலவம் பஞ்சு) சிதைவதைப் போல, அவர்கள் அழிந்தனர் என்கிறார். என்ன ஒரு கற்பனை !


 [ திருப்பாவை பாடல், எளிய விளக்கம் படிக்க, கேட்க]

Tuesday, December 19, 2006

திருப்பாவை-0 4 – மழை, மின்னல், இடி

[%image(20061219-andal_drawing_3.jpg|125|175|Andal - 3)%]

ஆழி மழைக்கண்ணா! ஒன்று நீ கைகரவேல்
ஆழியுள் புக்கு முகந்துகொ டார்த்தேறி,
ஊழி முதல்வன் உருவம்போல் மெய்கறுத்து
பாழியந் தோளுடைப் பற்பநா பன்கையில்
ஆழிபோல் மின்னி, வலம்புரிபோல் நின்றதிர்ந்து,
தாழாதே சார்ங்கம் உதைத்த சரமழைபோல்
வாழ உலகினில் பெய்திடாய், நாங்களும்
மார்கழி நீராட மகிழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்


மழைக்கென்றே ஒரு தனி பாடலை ஆண்டாள் தந்துள்ளார். மழை எப்படி பெய்கிறது என்று இயற்கையான விளக்கத்தையும் அதை திருமாலின் கரிய உடல், சங்கு, சக்கரம் இவைகளோடு ஒப்பிடவும் செய்கிறார். இன்று இடி, மின்னல் கூடிய மழையை அனுபவிக்கலாம்.



மழை
குலசேகர ஆழ்வார் மழையைப் பற்றி என்ன சொல்லியிருக்கிறார் என்று பார்க்கலாம்.


ஏர்மலர்ப் பூங்குழ லாயர்மாதர்
எனைப்பல் ருள்ளவிவ் வூரில்,உன்றன்
மார்வு தழுவுதற் காசையின்மை
அறிந்தறிந் தேயுன்றன் பொய்யைக்கேட்டு
கூர்மழை போல்பனிக் கூதலெய்திக்
கூசி நடுங்கி யமுனையாற்றில்
வார்மணற் குன்றில் புலரநின்றேன்
வாசுதே வாஉன் வரவுபார்த்தே


(பெருமாள் திருமொழி, 698, 6.1 )


வாசுதேவா மணம் மிகுந்த பூக்களைச் சூடிய இடைப் பெண்கள் பலர் வாழும் இந்த ஊரில், நான் உன் மார்பைத் தழுவ ஆசைப்படவில்லை என்றாலும், நீ பொய்வார்த்தை கூறி என்னை ஏமாற்றுகிறாயே. மழை பெய்தது போலப் பனி கொட்டுகிற காலத்தில் குளிரில் அகப்பட்டு நடுங்கியவாறு மணல் மேடு உள்ள யமுனை ஆற்றங்கரையில் உன் வரவை எதிர் பார்த்துப் பொழுது விடியும் வரை இரவெல்லாம் காத்துக்கொண்டிருந்தேனே என்கிறார்.


திருமங்கையாழ்வார் "மழைபோ லொளிவண்ணா!" என்கிறார் இந்தப் பாட்டில்


பந்தார் மெல்விரல் நல்வளைத் தோளி
பாவை பூமகள் தன்னொடு முடனே
வந்தாய், என்மனத் தேமன்னி நின்றாய்
மால்வண் ணா.மழை போலொளி வண்ணா,
சந்தோ கா.பௌழி யா.தைத் திரியா.
சாம வேதிய னே.நெடு மாலே,
அந்தோ. நின்னடி யன்றிமற் றறியேன்
அழுந்தூர் மேல்திசை நின்றவம் மானே.


(பெரிய திருமொழி, 1609, 7.7.2 )


மெல்லியவிரல்கள் பத்துடன், அழகிய வளையல்கள் அணிந்த தோள்களை உடையவளான பெரிய பிராட்டியுடன் எழுந்தருளியிருப்பவனே!. கருத்த நிறம் உடையவனே, மழைபோல் குளிர்ந்து ஒளிரும் வண்ணமுடையவனே!. சாந்தோக்கியம், பிருகதாரணியம், தைத்திரீயம், ஸாமவேதம் ஆகியவைகளில் வல்லவனே. திருவழுந்தூரில் மேல் திசையில் எழுந்தருளிய திருமாலே உன் திருவடிகளை அன்றி அடியேன் வேறு புகலிடம் அறியேன்.


நம்மாழ்வார் மழை நீரை கண்ணீரோடு ஒப்பிடுகிறார்


குழையும் வாள்முகத் தேழை யைத்தொலை
வில்லி மங்கலம் கொண்டுபுக்கு,
இழைகொள் சோதிச்செந் தாம ரைக்கட்f
பிரானி ருந்தமை காட்டினீர்,
மழைபெய் தாலொக்கும் கண்ண நீரினொடு
அன்று தொட்டும்மை யாந்து,இவள்
நுழையும் சிந்தையள் அன்னை மீர்.தொழும்
அத்தி சையுற்று நோக்கியே.


( திருவாய் மொழி, 3499, 6.5.5 )


குழையும் மென்மையான ஒளி கூடிய முகமும் உடையவள் ; இவளைத் தொலைவில்லி மங்கலத்துக்குக் கொண்டு அவன் இருப்பைக் காட்டினீர்கள். மீளாத சபலம் உடைய இவள் பெருமானின் சுய ஒளி வீசும் தாமரைக் கண்களின் அழகில் ஈடுபட்டாள். அவன் வடிவழகு கண்டதிலிருந்து மழை நீர் போலக் கண்ணீர் வடிக்கிறாள். தேவபிரான் இருக்கும் திசையையே பார்க்கிறாள்.


நம்மாழ்வாரின் இந்தப் பாட்டை பாருங்கள்.


வாழ்ந்தார்கள் வாழ்ந்தது மாமழை மொக்குளின் மாய்ந்துமாய்ந்து,
ஆழ்ந்தாரென் றல்லால் அன்று முதலின் றறுதியா,
வாழ்ந்தார்கள் வாழ்ந்தே நிற்பரென் பதில்லை நிற்குறில்,
ஆழ்ந்தார் கடல்பள்ளி அண்ணல் அடியவர் ஆமினோ.


( திருவாய்மொழி, 4.1.6, 3236 )


உலகம் தொடங்கி இன்றுவரை வாழ்ந்தவர் ஒருவருமில்லை. எல்லோருடைய வாழ்வும் மழைநீரில் தோன்றும் குமிழி போல நிலையற்றது.அதனால் நிலையான பேறுபெற எம்பெருமானுக்கு அடியவராவதே வழி என்று நம்மாழ்வார் நம் உடம்பு நிலையற்றது என்று நான்கே வரிகளில் ஒரு உவமை கூறி நம் மனதில் பதிய வைக்கிறார். (ஸ்ரீவைஷ்ணவ அடிப்படை கருத்து இது )


மின்னல்


மழை பெய்கின்ற போது, மின்னல் மின்னுவது இயல்பு. ஆழ்வார்கள் பாசுரங்களில் எங்கும் மின்னல்கள்தான். சில மின்னல்கள் மின்னுவதை பார்க்கலாம்.


மின்னல் ஒரு கீற்று போன்றது, பார்பவர்களுக்கு மின்சாரம் போல உணர்ச்சி வருகிறது!. அதனால் பெரியாழ்வார் பெண்ணின் இடையை மின்னல் என்கிறார்!


மின்னனையநுண்ணிடையார் விரிகுழல்மேல்நுழைந்தவண்டு
இன்னிசைக்கும்வில்லிபுத்தூர் இனிதமர்ந்தாய். உன்னைக்கண்டார்
என்னநோன்புநோற்றாள்கொலோ இவனைப்பெற்றவயிறுடையாள்
என்னும்வார்த்தையெய்துவித்த இருடிகேசா. முலையுணாயே


(பெரியாழ்வார் திருமொழி, 133 6.  )


மின்னல் போன்ற நுட்பமான இடையையும் வண்டுகள் உட்கார்ந்து இனிய ரீங்காரம் செய்யும் பரந்த கூந்தலையும் உடைய பெண்கள் வாழும் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரிலே எழுந்தருளியியவனே உன்னை காண்பவர்கள் "இவனைப் பெற்றவள் என்ன நோன்பு நோற்றாளோ?" என்று புகழ்வதைக் கேட்கும்படி செய்த காதல் மகனே(இருடிகேசா), பால் அருந்தவா. என்கிறார்.


அதே போல் பெரியாழ்வார் திருமொழி 324ல் "மின்போல் நுண்ணிடையாள்" என்று கூறுகிறார்.  


குலசேகராழ்வார் ஊர்வசிக்கும் மேனகைக்கும் மின்னலை உவமை கூறுகிறார்.


மின்னனைய நுண்ணிடையா ருருப்பசியும் மேனகையும்
அன்னவர்தம் பாடலொடு மாடலவை யாதரியேன்
தென்னவென வண்டினங்கள் பண்பாடும் வேங்கடத்துள்
அன்னனைய பொற்குடவா மருந்தவத்த னானவனே


(682, 4.6 )


மின்னல் போல் நுண் இடையுடைய ஊர்வசி, மேனகையின் ஆடல் பாடலை நான் விரும்பவில்லை. "தென்னதென்ன" என்று வண்டுகள் பாடும் வேங்கடமலையில் ஒப்பற்ற மலைச்சிகரமாக ஆகும் தவத்தை உடையவனாக ஆவேன் என்கிறார்.


மின்னலை பெண்கள் இடைக்கு சொல்லும் பாசுரங்கள் ஏராளமாக உள்ளன.


பேயாழ்வார் மின்னலைப் பற்றி என்ன சொல்கிறார் என்று பாருங்கள்


பொலிந்திருகண்ட கார்வானில் மின்னேபோல் தோன்றி,
மலிந்து திருவிருந்த மார்வன், - பொலிந்து
கருடன்மேல் கொண்ட கரியான் கழலே,
தெருடன்மேல் கண்டாய் தெளி.


 (மூன்றாம் திருவந்தாதி, 2338, 57 )


இருண்ட கார்மேகத்தின் நடுவே விளங்கும் மின்னல் போலத் திருமாலின் மார்பில் திருமகள் பெருமையுடன் வாழ்கிறாள். நெஞ்சமே!, கருடன் மேல் அமரும் கரிய திருமாலின் திருவடிகளே ஞானத்துக்கு மேம்பட்ட பக்திக்கு உகந்தது என்று தெரிந்துக்கொள்.


இடி


மின்னலை உவமை கூறிய ஆழ்வார்கள் இடியையும் உவமையாக கூறுகிறார்கள். ஆண்டாள் இந்த திருப்பாவையில் சங்கின் ஒலியை இடிக்கு உவமை கூறுகிறார். ( முதலில் மின்னல் பின்பு இடியை உவமை கூறுகிறார் என்பதை கவனிக்கவும் )


முதலில் திருமங்கையாழ்வார் பாசுரம் ஒன்றை பார்க்கலாம்.


கனையார் இடிகுரலின் கார்மணியின் நாவாடல்
தினையேனும் நில்லாது தீயிற் கொடிதாலோ
புனையார் மணிமாடப் புல்லாணி கைதொழுதேன்
வினையேன்மேல் வேலையும் வெந்தழலே வீசுமே.


(பெரியதிருமொழி, 1784 9.4.7 )


இந்த பாசுரத்தில் இடிபோல் கனைக்கும் குரலுடைய கருத்த காளையின் மணி ஓசை தீயை விட கொடியதாய் என்னை துன்புறுத்துகிறது. அழகு மணிமாடங்களுடைய திருப்புல்லாணியைத் தொழுதேன். பாவியான என் மேல் கடலின் அலைகளும் கொடிய நெருப்பையே வீசுகின்றன என்று தலைவனை பிரிந்த நாயகி தன்னை சுற்றியுள்ள பொருள்கள் தனக்கு தனிமைத் துன்பத்தை தருகின்றன என்று வருந்துகிறாள்.


மற்றொரு பாசுரத்தில்


துடிகொள்_ண்ணிடைச்சுரிகுழல் துளங்கெயிற்
றிளங்கொடிதிறத்து, ஆயர்
இடிகொள்வெங்குரலினவிடையடர்த்தவன்
இருந்தநல்லிமயத்து,
கடிகொள்வேங்கையின்நறுமலரமளியின்
மணியறைமிசைவேழம்,
பிடியினோடுவண்டிசைசொலத்துயில்கொளும்
பிரிதிசென்றடைநெஞ்சே.


 (பெரியதிருமொழி 960, 1.2.3 )


நுண்ணிய இடையையும், கரிய கூந்தலையும் உடைய நப்பின்னையை அடைய, இடியென முழங்கிய ஏழு எருதுகளை அடக்கிய கண்ண பெருமான் வாழும் இடம் திருப்பிரிது. இந்த இடத்தில் அழகிய பாறைகளின் மீது மணம்மிகு வேங்கைமலர்ப் படுக்கையில், ஆண் யானை தன் பெண் யானையுடன் படுத்துறங்கும். வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்து இசைபாடும். . மனமே நீ அந்த இடத்தை(இந்த திவ்வியதேசம் திருப்பிரிதி) அடைவாயாக.


 [ திருப்பாவை பாடல், எளிய விளக்கம் படிக்க, கேட்க]

Monday, December 18, 2006

திருப்பாவை-0 3 – வண்டு

[%image(20061218-andal_drawing_2.jpg|150|220|Andal-2)%]

ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்பாடி
நாங்கள் நம் பாவைக்குச் சாற்றிநீர் ஆடினால்,
தீங்கின்றி நாடெல்லாம் திங்கள்மும் மாரிபெய்து
ஓங்கு பெருஞ்செந்நெ லூடு கயல் உகளப்பூங்குவளைப்
பூங்குவளைப் போதில் பொறிவண்டு கண்படுப்ப,
தேங்காதே புக்கிருந்து சீர்த்த முலைபற்றிவாங்கக் குடம்
நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும்பசுக்கள்
நீங்காத செல்வம் நிறைந்தேலோ ரெம்பாவாய்.


இரண்டாம் பாடல் போல் இந்த பாட்டிலும் உவமை இல்லை.
நாலாயிர திவ்யப் பிரபந்தத்தில் வண்டுகள் ரீங்காரமிடும் பாசுரங்கள் அதிகம். இந்தப்


பதிவில் ஆழ்வார்கள் பார்த்த வண்டுகள் சிலவற்றைப் பார்க்கலாம்.



வண்டிற்கு பிரமரம், தும்பி என்னும் பெயர்களும் உண்டு. "ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன்" என்ற திருப்பாவையில் ஆண்டாள் அழகிய நெய்தல் பூக்களில் வண்டுகள் உறங்கிக்கிடக்கும் என்கிறாள். அதே வண்டை நாச்சியார் திருமொழியில் பாருங்கள்.


    வெளிய சங்கொன் றுடையானைப்
    பீதக வாடை யுடையானை,
    அளிநன் குடைய திருமாலை
    ஆழி யானைக் கண்டீரே?-
    களிவண் டெங்கும் கலந்தாற்போல்
    கழம்பூங் குழல்கள் தடந்தோள்மேல்,
    மிளிர நின்று விளையாட
    விருந்தா வனத்தே கண்டோ மே


(நாச்சியார் திருமொழி, 644, 8 )


வெளுத்த சங்கும், அருள் தரும் சக்கரமும் உடையவனாய், பீதாம்பரம் அணிந்த திருமாலைக் கண்டீரோ ? தேனைக் குடித்துக் களிப்புடன் வண்டுகள் திசைகள் எங்கும் பரவியது போல் மணம் மிக்க அழகிய மயிர்க்கற்றைகள் தோள்கள் மேல் விளையாடும் படியாகக் கண்ணன் இருந்ததை கண்டோம் என்று பாடுகிறாள்.


வேறு ஒரு பாட்டில் உலங்கு என்ற ஒரு வகை பூச்சியினத்தைப் பற்றி சொல்கிறார். ( உலங்கு என்பது கொசுக்களில் ஒரு வகை. கொசுகு, கொதுகு, நுளம்பு என்றும் இதற்கு வேறு பெயர்கள் உண்டு). ஆண்டாள் இந்த மிகச்சிறிய பூச்சியினத்தையும் உவமையாக கூறுகிறார்.


 


    சலங்கொண்டு கிளர்ந்தெழுந்த
    தண்முகில்காள், மாவலியை
    நிலங்கொண்டான் வேங்கடத்தே
    நிரந்தேறிப் பொழிவீர்காள்,
    உலங்குண்ட விளங்கனிபோல்
    உள்மெலியப் புகுந்து,என்னை
    நலங்கொண்ட நாரணற்கென்
    நடலைநோய் செப்புமினே.


(நாச்சியார் திருமொழி, 582, 6 )


நீரைக் கொண்டு மேலே விளங்குகிற மேகங்களே மஹாபலியிடம் நிலத்தை கேட்டுப் பெற்றுக்கொண்டவன் இருக்கும் திருமலையில் மீதேறிப் பறந்து மழை பொழிபவர்களே!. நான் உலங்கு உண்ட விளாம்பழம் போல் உள்மெலியும்படி என்னுள்ளே புகுந்து என் பெண்மையை உண்டு நலியச் செய்தான். விளாம்பழத்திற்கு ஒரு வகை கொசுவால் நோய் வருகிறது என்று கூறுவதை உணர்ந்து, அவரின் நுண்ணிய அறிவை வியப்பதா ? அல்லது அந்த கொசு விளாம்பழத்தில் மொய்த்தவுடன் அப்பழத்தில் சாறெல்லாம் வற்றிவிடுவதை, நாராயணன் இவள் நினைவில் புகுந்து, பெண்மையை உண்டு நலியச் செய்தான் என்ற உவமையை வியப்பதா ?


திருமங்கையாழ்வார் திருநெடுந்தாண்டகத்தில் வரும் பாசுரம் -


தேமருவு பொழிலிடத்து மலாந்த போதைத்
தேனதனை வாய்மடுத்துன் பெடையும் நீயும்,
பூமருவி யினிதமர்ந்து பொறியி லார்ந்த
அறுகால சிறுவண்டே. தொழுதேன் உன்னை,
ஆமருவி நிரைமேய்த்த அமரர் கோமான்
அணியழுந்தூர் நின்றானுக் கின்றே சென்று,
நீமருவி யஞ்சாதே நின்றோர் மாது
நின்நயந்தாள் என்றிறையே இயம்பிக் காணே.


(திருநெடுந்தாண்டகம், 2077, 26 )


சோலை மலர்களில் நிறைந்த தேனைப் பருகி, உன் பெடையுடன் இனிதே கலந்து மகிழும், ஆறு கால்களை உடைய சிறு வண்டே!. நான் உன்னை வணங்குகிறேன். பசுக்களை மேய்த்துக் காத்த எம் பெருமான் அழகிய திருவழுந்தூரில் உள்ளான். இன்றே, நீ அவனிடம் சென்று பயப்படாமல் நின்று, "ஒரு பெண் உன்னை ஆசைப்பட்டாள்" என்று சொல் என்கிறார்.


பெரிய திருமொழியில் வண்டை உருவகமாக "வண்டார் கொண்டல்" என்று சொல்கிறார்


வெருவாதாள் வாய்வெருவி வேங்கடமே .
வேங்கடமே . எங்கின் றாளால்,
மருவாளா லென்குடங்கால் வாணெடுங்கண்
துயில்மறந்தாள், வண்டார் கொண்டல்
உருவாளன் வானவர்த முயிராளன்
ஒலிதிரைநீர்ப் பௌவங் கொண்ட
திருவாளன் என்மகளைச் செய்தனகள்
எங்ஙனம்நான் சிந்திக் கேனே


(பெரிய திருமொழி, 1388(5.5.1) )


அச்சம் அறியாத என் மகள், வாய்விட்டு, 'திருவேங்கடமே' என்று பல தடவை புலம்புகிறாள். இவள் உறக்கத்தை மறந்தாள். வண்டையும் மேகத்தையும் ஒத்த திருமேனியன், என் பெண்ணிடத்தே செய்தவற்றை நான் எப்படி சிந்திப்பேன் ?


பெரியாழ்வார் திருமொழியில் தலைமயிருக்கு வண்டை உவமையாக கூறுகிறார்.


செங்கமலப்பூவில் தேனுண்ணும்வண்டேபோல்
பங்கிகள்வந்து உன்பவளவாய்மொய்ப்ப
சங்குவில்வாள்தண்டு சக்கரமேந்திய
அங்கைகளாலேவந்துஅச்சோவச்சோ
ஆரத்தழுவா வந்துஅச்சோவச்சோ.


( பெரியாழ்வார் திருமொழி(அச்சோப்பருவம்), 98, 8 )


கருண்ட உன் தலைமயிர் பவளவாய் உதட்டின் மீது விழுவது, செந்தாமரை பூவில் வண்டுகள் தேன்குடிக்க மொய்பது போல் உள்ளது. சங்கு, வில் வாள், தண்டு, சக்கரம் ஆகியன ஏந்திய அழகிய கைகளாலே என்னை ஆரத்தழுமாறு வந்து அணைத்துக்கொள் என்கிறார் பெரியாழ்வார்.


கடைசியாக பெரியாழ்வார் சொல்லும் இந்த காட்சியை பாருங்கள்


    திரண்டெழுதழைமழைமுகில்வண்ணன்
    செங்கமலமலர்சூழ்வண்டினம்போலே
    சுருண்டிருண்டகுழல்தாழ்ந்தமுகத்தான்
    ஊதுகின்றகுழலோசைவழியே
    மருண்டுமான்கணங்கள்மேய்கைமறந்து
    மேய்ந்தபுல்லும்கடைவாய்வழிசோர
    இரண்டுபாடும்துலங்காப்புடைபெயரா
    எழுதுசித்திரங்கள்போலநின்றனவே.


(பெரியாழ்வார், 283, 9 )


இந்தப் பாட்டில் பெரியாழ்வார் கண்ணன் மேக நிறத்தை போல் இருப்பவன். செந்தாமரைப் பூவைச் சூழும் வண்டினம் போல் அவன் முகத்தில் இருண்ட முன் மயிர் விழுந்து தொங்கியது. மான் கூட்டங்கள், கண்ணனின் குழலோசையைக் கேட்டதும், அறிவிழந்து மேய்ச்சலை மறந்தன. வாயில் கவ்விய புல், கடைவாய் வழியே விழ, அசையாமல் சுவர் ஓவியம் போலச் செயலற்று நின்றன என்கிறார். என்ன ஒரு picturization பார்த்தீர்களா !


[ திருப்பாவை பாடல், எளிய விளக்கம் படிக்க, கேட்க]

Sunday, December 17, 2006

திருப்பாவை-0 2 - நெய்


வையத்து வாழ்வீர்காள்! நாமும் நம்பாவைக்குச்
செய்யுங் கிரிசைகள் கேளீரோ! பாற்கடலுள்
பையத் துயின்ற பரமன் அடிபாடி,
நெய்யுண்ணோம்; பாலுண்ணோம்; நாட்காலை நீராடி
மையிட் டெழுதோம்; மலரிட்டு நாம் முடியோம்;
செய்யா தனசெய்யோம்; தீக்குறளைச் சென்றோதோம்;
ஐயமும் பிச்சையும் ஆந்தனையும் கைகாட்டி
உய்யுமா றெண்ணி உகந்தேலோ ரெம்பாவாய்.


ஆண்டாள் இந்தப் பாட்டில் உவமை எதையும் சொல்லவில்லை. ஆனால் நெய்யைப் பற்றி பேசியுள்ளார். இந்த பதிவில் நெய்யைப் பற்றி சொல்லலாம் என்று எண்ணம்.
( திவ்யப் பிரபந்தத்தில் நெய் பற்றிய குறிப்புகள் ஏராளமாக உள்ளன அவைகளில் சிலவற்றை உங்களுக்கு இங்கே தந்துள்ளேன் )



பாலில் இருந்து தயிரும், தயிரைக் கடையும் போது வெண்ணையும் கிடைக்கிறது. வெண்ணையை உருக்கினால் நெய் ஆகிறது. இது ஆழ்வார்களுக்குத் தெரிந்திருக்கிறது என்பதில் வியப்பில்லை. ஆனால் அதை நம்மாழ்வார் எவ்வாறு தன் பாடலில் அழகாக உபயோகித்துள்ளார் என்று பார்க்கும் போது வியப்பாக இருக்கிறது!


பிறந்த மாயா. பாரதம்
பொருத மாயா. நீயின்னே,
சிறந்த கால்தீ நீர்வான்மண்
பிறவு மாய பெருமானே,
கறந்த பாலுள் நெய்யேபோல்
இவற்று ளெங்கும் கண்டுகொள்,
இறந்து நின்ற பெருமாயா.
உன்னை எங்கே காண்கேனே?


 ( திருவாய்மொழி, 3724, 8-5-10 )


வியக்க வைக்கும் மாயனே! பாரதப் போரைச் செய்வித்தவனே! காற்று, நெருப்பு, தண்ணீர், விண், மண் ஆகியவற்றை, கறந்த பாலில் மறைந்துள்ள நெய் போல எல்லாவற்றின் உள்ளேயும் மறைந்து அவற்றை இயக்கும் மாயம் செய்பவனே என்கிறார் நம்மாழ்வார். இதைவிட எளிமையாக அந்தர்யாமித்துவத்தை யாரும் விளக்க முடியாது.


இதே கருத்தை திருமங்கையாழ்வாரும் சொல்லுகிறார்.


பண்ணி னைப்பண்ணில் நின்றதோர் பான்மையைப்
பாலுள் நெய்யினை மாலுரு வாய்நின்ற
விண்ணி னை,விளங் கும்சுடர்ச் சோதியை
வேள்வி யைவிளக் கினொளி தன்னை,
மண்ணி னைமலை யையலை நீரினை
மாலை மாமதி யைமறை யோர்தங்கள்
கண்ணி னை,கண்க ளாரள வும்நின்று
கண்ண மங்கையுள் கண்டுகொண் டேனே


(பெரியதிருமொழி, 1646, 7.10.9 )


இசையாகவும், இசைத் தன்மையாகவும் உள்ள எம்பெருமான் பாலில் மறைந்துள்ள நெய் போன்றவன். வானவன்; ஒளிமேனியானவன்; வேள்வியானவன்; ஒளிவிளக்கானவன்; பூமியைப் போல் எல்லோருக்கும் ஆதாரமாய் மலைபோல் நிலையானவன். அலை நீர் போல் கலந்து பரிமாறுபவன். ஞானத்தைத் தருபவன். அந்தணர்கள் கண்களான இவனை என் கண்கள் ஆர, நான் திருக்கண்ண மங்கையில் கண்டு கொண்டேன்.


கண்ணனை முலைப்பால் உண்ண அழைக்கிறாள் யசோதை.


வைத்த நெய்யும் காய்ந்த பாலும்
வடிதயிரும் நறு வெண்ணையும்
இத்தனையும் பெற்றறியேன்
எம்பிரான் நீ பிறந்த பின்னை
எத்தனையும் செய்யப் பெற்றாய்
ஏதும் செய்யேன் கதம்படாதே
முத்தனைய முறுவல் செய்து
மூக்குறிஞ்சி முலையுணாயே!


(பெரியாழ்வார் திருமொழி, 129 )
எம்பிரானே! நீ குழந்தையாகப் பிறந்த பிறகு, நான் உருக்கி வைத்த நெய்யும், காய்ச்சின பாலும் தோய்த்த தயிரும் மணம் வீசும் வெண்ணை அதையெல்லாம் தரவில்லை என்று கோபப்படாதே(கதம்படாய்). முத்துப் போன்ற பற்களால் சிரித்தபடி, உன் மூக்கை உறிஞ்சிக் கொண்டு என் முலைப்பால் சாப்பிடு.


உடல் நலம் குன்றி இருக்கும்போது பெரியாழ்வாரின் 'நெய்க்குடத்தை' என்று துவங்கும் பத்துப் பாசுரங்களையும் பாடினால் எந்த நோயும் குணமாகிறது என்ற நம்பிக்கை இன்றும் இருக்கிறது. உருக்கமான பாடல்கள் இவை. நேரடியாக வியாதிகளை அழைத்து எச்சரிக்கிறார்:


நெய்க்குடத்தைப் பற்றியேறும்
எறும்புகள் போல நிறைந்து எங்கும்
கைக்கொடு நிற்கின்ற நோய்காள்
காலம் பெற உய்யப் போமின்
மெய்க்கொண்டு வந்து புகுந்து
வேதப் பிரானார் கிடந்தார்
பைக்கொண்ட பாம்பணையோடு
பண்டன்று பட்டினம் காப்பு


(பெரியாழ்வார் திருமொழி, 443 )


நெய்க்குடத்தில் ஏறும் எறும்புகள் போல் என்னைக் கைப்பற்றிக் கொண்ட நோய்களே பிழைத்து ஓடிச் செல்லுங்கள். என் உடலில் நாராயணன் தம் பாம்பணையோடு குடிவந்து விட்டான். முன்போல இல்லை இந்த உடல். பட்டினம் காவலுடையது. பத்திரமானது.


பெரியாழ்வார் பல்லாண்டு பாடும் போதும் நெய்யை உபயோகித்துள்ளார்.


நெய்யிடைநல்லதோர்சோறும் நியதமும்அத்தாணிச்சேவகமும்
கையடைக்காயும்கழுத்துக்குப்பூணொடு காதுக்குக்குண்டலமும்
மெய்யிடநல்லதோர்சாந்தமும்தந்து என்னைவெள்ளுயிராக்கவல்ல
பையுடைநாகப்பகைக்கொடியானுக்குப் பல்லாண்டுகூறுவனே.


( திருப்பல்லாண்டு பெரியாழ்வார், 8 )


இந்தப் பாட்டில், நெய்யுடன் அன்போடு இடப்படும் உணவு வகைகளையும், பிரியாமல் கூடவே இருந்து தொண்டு செய்யும் வாய்ப்பையும், வெற்றிலைப் பாக்கையும், கழுத்தாரமும், காதிற்குக் குண்டலத்தையும் உடம்பிலே பூசிக் கொள்ளச் சந்தனத்தையும் தந்து என்னை ஆட்கொண்டான். அவன் பாம்புக்குப் பகைவனாக இருக்கும் கருடனைத் தன்கொடியாகக் கொண்ட எம்பெருமானுக்கு திருபல்லாண்டு பாடுகிறேன்.


ஆண்டாள் "கூடாரை வெல்லும்.." என்னும் திருப்பாவையில் "முழங்கை வரை வழிந்தோடும் நெய்யுடை பால் அன்னத்தை எல்லோருமாகக் கூடி உண்டு உள்ளம் குளிர இருப்போம்" என்று சொல்லுகிறார்.


நம்மாழ்வார் இந்தப் பாசுரத்தில் உபயோகப்படுத்தும் நெய் கொஞ்சம் வித்தியாசமானது.


உண்டா யுலகேழ் முன்னமே,
உமிழ்ந்து மாயை யால்புக்கு
உண்டாய் வெண்ணெய் சிறுமனிசர்
உவலை யாக்கை நிலையெய்தி
மண்டான் சோர்ந்த துண்டேலும்
மனிசர்க் காகும் பீர் சிறிதும்
அண்டா வண்ணம் மண்கரைய
நெய்யூண் மருந்தோ? மாயோனே


( திருவாய்மொழி 2950, 1.5.8 )


இந்தப் பாடலைப் பாருங்கள் - உன் மாயச் செயலால் ஏழுலகங்களையும் உண்டு பின் வெளிக் கொண்டுவந்தாய். சிறுமனித உடலை விரும்பிக் கண்ணனாக வந்தாய். வெண்ணை திருடி உண்டாய். எதற்காக அந்த நெய்யை உண்டாய் ? மண்ணை வயிற்றில் வைத்த காலத்தில் சோகை நோயை ஏற்படுத்திவிடும் என்பதற்காகவா ? அம்மண் கரைவதற்கு நெய் மருந்தாகுமா ?
( இன்றும் சில மருந்துகளை நாம் நெய்யில் குழைத்துத் தருகிறோம் )


நெய்யில் விளக்கேற்றிப் பார்க்கிறார்கள் முதலாழ்வார்கள்.


முதல் திருவந்தாதியில் பொய்கையாழார்.


வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக-செய்ய
சுடராழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல்மாலை
இடராழி நீங்குகவே என்று.


(முதல் திருவந்தாதி, ( 2082 ) )


உலகத்தை அகலாக்கி, கடலை நெய்யாக வார்த்து கதிரவனை திரியாக்கி பிரம்மாண்டமாக விளக்கேற்றிப் பார்க்கிறார் பொய்கையாழ்வார்.


இரண்டாம் திருவந்தாதியில் பூதத்தாழ்வார்:


அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா-நன்புகழ்சேர்
ஞானச்சுடர் விளக்கேற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான்


(இரண்டாம் திருவந்தாதி, ( 2182) )
அன்பை அகலாக்கி, ஆர்வத்தை நெய்யாகவும், இனிய மனத்தை திரியாகவும், ஆத்மாவைச் சுடர்விடும் விளக்காகவும் ஏற்றி மகிழ்கிறார்.


இந்த இரண்டு பாடல்களிலும் ஆழமான ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கருத்து பொதிந்துள்ளது. பெருமாளை தரிசிக்க இரண்டு வித விளக்குகள் ஏற்ற வேண்டும் - தத்துவம், ஞானம். நாமும் இந்த விளக்குகளை ஏற்றினால்


திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும்
அருக்கன் அணி நிறமும் கண்டேன் - செருக்கிளரும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கம் கைக்கண்டேன்
என்னாழி வண்ணன்பால் இன்று


(மூன்றாம் திருவந்தாதி, ( 2282) )
என்று மூன்றாம் திருவந்தாதியில் பேயாழ்வார் ( மற்றும் முதலாழ்வார்கள் ) கண்ட நாராயணனை காணலாம்.


[ திருப்பாவை பாடல், எளிய விளக்கம் படிக்க, கேட்க]

Saturday, December 16, 2006

திருப்பாவை-0 1 – நிலவு

[%image(20061216-andal_drawing_1.jpg|147|225|Andal - 1)%]

மார்கழித் திங்கள் மதிநிறைந்த நன்னாளால்;
நீராடப் போதுவீர்! போதுமினோ, நேரிழையீர்!
சீர்மல்கும் ஆய்ப்பாடிச் செல்வச் சிறுமீர்காள்!
கூர்வேல் கொடுந்தொழிலன் நந்தகோபன் குமரன்,
ஏரார்ந்த கண்ணி யசோதை இளஞ்சிங்கம்,
கார்மேனிச் செங்கண் கதிர்மதியம் போல்முகத்தான்
நாரா யணனே, நமக்கே பறைதருவான்,
பாரோர் புகழப் படிந்தேலோ ரெம்பாவாய்.


சூரியனைக் காட்டிலும் கவிஞர்களைப் பெரிதும் கவர்வது சந்திரனே! . அதற்கு காரணம் அது தரும் குளிர்ச்சியே.  நிலவு, மதி, திங்கள், அம்புலி, திசிலன், தண்ணவன் என்று பல பெயர்களில் சந்திரன் கவிதைகளில் உலா வரும். ஆழ்வார் பாசுரங்களில் நிலவு பற்றிய உவமைகள் பல உள்ளன.


குழந்தைகள் பாட்டு, குறுந்தொகை, திருக்குறள், திரைப்படம் என்று நிலவை என்று நிலவை அனுபவிக்காதவர்களே இல்லை என்று சொல்லலாம்.



நிறைநேர நீரவர் கேண்மை பிறைமதிப்
பின்நீர பேதையார் நட்பு ( குறள் 782 )


அறிவுடையார் நட்பு பிறைமதிபோல் வளரும்; அறிவிலார் நட்பு தேய்பிறையாகத் தேய்ந்து போகும் என்று திருவள்ளுவர் சொல்லும் உவமையை என்னவென்று சொல்வது!


இனி ஆண்டாள் பாசுரத்துக்குள் செல்லலாம்.


"முகத்தை திங்களுக்கு உவமை கூறுவது மரபு. ஆனால் ஆண்டாள் இங்கு கண்ணனது திருமுகத்திற்குக் கதிர், மதியம் ஆகிய இரண்டையும் இணைத்து அதற்கு உவமை கூறுகிறாள். புறநிலையோடு, உள்ளுறை பொருளும் தந்து சிறக்கின்றன என்பதற்கு இந்தப் பாடல் ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. கதிர்மதியம் போல்முகத்தான் என்று கூறும்போது, கண்ணனின் முகத்தில் தோன்றும் ஒளிக்குக் கதிரவனையும் குளிர்ச்சிக்குத் திங்களையும் உவமையாகக் கூறுகிறாளா, அல்லது கண்ணனின் கண்களை கதிருக்கும், முகத்தை மதிக்கும் உவமையாகக் கூறுகிறாளா அல்லது கண்ணனின் முகம் அடியார்களுக்கு மதியை போன்று குளிர்ச்சி பொருந்தியதாகவும், பகைவர்களுக்கு அவன் கதிரவனைப் போன்று வெப்பமுடையவனாகவும் இருக்கிறான் என்று கூறுகிறாளா ?


நாச்சியார் திருமொழியில்..


தடவரை யின்மீதே சரற்கால சந்திரன்,
இடையுவா வில்வந்தெ ழுந்தாலே போல்,நீயும்
வடமதுரை யார்மன்னன் வாசுதே வன்கையில்,
குடியேறி வீற்றிருந்தாய் கோலப்பெ ருஞ்சங்கெ.


( நாச்சியார் திருமொழி, 569, 7-3 )


அழகிய சங்கே!. ஐப்பசி கார்த்திகை மாதங்களில் ( சரற்காலம் )பெளர்ணமியன்று பெரிய மலையில் சந்திரன் உதயமாகி ஒளி விடுவது போல, வட மதுரை அரசன் கண்ணன் திருக்கையில் நீயும் குடி புகுந்து, நீ எனக்கு அவன் வாய்ச்சுவையைக் குறித்துக் கூற வேண்டும் ( கண்ணனை விட்டு அகலாது எப்போதும் இருக்கும் பெருமை மட்டுமா இதற்கு உண்டு, அவன் வாய்ச்சுவை அறிந்த பெருமையும் அதற்குண்டு.


அடுத்த பாசுரத்தில்


சந்திர மண்டலம்போல் தாமோத ரன்கையில்,
அந்தர மொன்றின்றி யேறி யவஞ்செவியில்,
மந்திரம் கொள்வாயே போலும் வலம்புரியே,
இந்திரனு முன்னோடு செல்வத்துக் கேலானே.


( நாச்சியார் திருமொழி, 570, 7-4 )


சங்கை சந்திரமண்டலத்திற்கு ஒப்பாகப் பாடுகிறாள். கண்ணன் கையில் உள்ள சங்கு அவன் காதருகில் திகழ்வதால் ரகசியம் பேசுவதுபோல் இருக்கிறது என்கிறாள். இந்த பெருமை இந்திரனுக்குக் கூட கிடைக்காது என்று கூறுகிறாள். இந்தப் பாசுரத்தில் சங்கை சந்திரனுக்கும், காதருகில் விளங்குவது, ரகசியம் பேசுவது போல் உள்ளது என்கிற உவமையும் கூறி நம்மை வியக்க வைக்கிறாள்


பிள்ளைத்தமிழ் இலக்கியத்திற்கு முன்னோடியாக திகழும் பெரியாழ்வார், அம்புலி பருவ பாடலாக


சுற்றும்ஒளிவட்டம் சூழ்ந்துசோதிபரந்தெங்கும்
எத்தனைசெய்யினும் என்மகன்முகம்நேரொவ்வாய்
வித்தகன்வேங்கடவாணன் உன்னைவிளிக்கின்ற
கைத்தலம்நோவாமே அம்புலீ. கடிதோடிவா.


(பெரியாழ்வார் திருமொழி, 56, 1-5-3 )


என்று சந்திரனுக்கு வளர்பிறை தேய்பிறை என்று இருக்கும். அதை தவிற சந்திரன் களங்கத்தை கொண்டுள்ளது. ஒரு வேளை களங்கம் நீங்கி முழு நிலவாக காட்சி தந்தாலும், அது கண்ணனின் முகத்திற்கு ஈடாகாது என்று கூறுகிறார். ஆனால் கண்ணனின் சிறுபற்களுக்கு பிறைச் சந்திரனை உவமை கூறுகிறார் அந்த பாடல் கீழே...


செக்கரிடைநுனிக்கொம்பில்தோன்றும் சிறுபிறைமுளைபோல
நக்கசெந்துவர்வாய்த்திண்ணைமீதே நளிர்வெண்பல்முளையிலக
அக்குவடமுடுத்துஆமைத்தாலிபூண்ட அனந்தசயனன்
தக்கமாமணிவண்ணன்வாசுதேவன் தளர்நடைநடவானோ.


( பெரியாழ்வார் திருமொழி  87, 1-8-2 )


கண்ணனின் சிரித்த வாயில் தெரியும் சிறு பற்கள், செவ்வானத்தின் நடுவே கிளையில் பிறைச் சந்திரன் முளைத்துத் தோன்றுவது போல் உள்ளது] என்கிறார் பெரியாழ்வார். அதே போல்


திரைநீர்ச்சந்திரமண்டலம்போல் செங்கண்மால்கேசவன் தன்
திருநீர்முகத்துத்துலங்குசுட்டி திகழ்ந்தெங்கும்புடைபெயர
பெருநீர்த்திரையெழுகங்கையிலும் பெரியதோர்தீர்த்தபலம்
தருநீர் சிறுச்சண்ணம்துள்ளம்சோரத் தளர்நடைநடவானோ.


( பெரியாழ்வார் திருமொழி  95, 1-8-10 )


கண்ணனின் நெற்றியில் இருக்கும் சுட்டியானது, கடலின் நடுவில் தோன்றும் சந்திரனின் பிரதிபிம்பம் போல் உள்ளது என்கிறார்.


குடங்களெடுத்தேறவிட்டுக் கூத்தாடவல்லஎம்கோவே.
மடங்கொள்மதிமுகத்தாரை மால்செய்யவல்லஎன்மைந்தா.
இடந்திட்டுஇரணியன்நெஞ்சை இருபிளவாகமுன்கீண்டாய்.
குடந்தைக்கிடந்தஎம்கோவே. குருக்கத்திப்பூச்சூட்டவாராய்.


 
( பெரியாழ்வார் திருமொழி  188, 2-7-7 )


சந்திரன் போன்ற முகமுள்ள பெண்களை மயங்கச் செய்வதில் கண்ணன் வல்லவன்  என்று பொருள்பட பெரியாழ்வார் யசோதையின் நிலையிலிருந்து பாடுகிறார்.


ஸ்ரீரங்கம் சென்று தினமும் பெருமாளை சேவிக்க விரும்பியவர் குலசேகர ஆழ்வார்.


    அளிமலர்மே லயனரனிந் திரனோடு ஏனை
    அமரர்கள்தம் குழுவுமரம் பையரும் மற்றும்
    தெளிமதிசேர் முனிவர்கள்தம் குழுவு முந்தித்
    திசைதிசையில் மலர்தூவிச் சென்று சேரும்
    களிமலர்சேர் பொழிலரங்கத் துரக மேறிக்
    கண்வளரும் கடல்வண்ணர் கமலக் கண்ணும்
    ஒளிமதிசேர் திருமுகமும் கண்டு கொண்டென்
    உள்ளமிக என்றுகொலோ வுருகும் நாளே


( பெருமாள் திருமொழி 652, 1-6)


வண்டு மலரும் தாமரை மேல் உள்ள பிரமனும், சிவனும் இந்திரனும் தேவர்களும் அரம்பையர்களும், தெளிந்த ஞானமுடைய முனிவர்களும் நெருக்கிக் கொண்டு திசையெல்லாம் பூக்களைத் தூவி அரங்கனை வழிபட வருவர். தேன் மலர் சோலைகள் உள்ள ஸ்ரீரங்கத்தில் பாம்பின் மீது கண்வளரும் கடல் நிறப் பெருமானின் தாமரைக் கண்களையும் சந்திரன் போன்ற முகத்தையும் பார்த்து வணங்கி, என் மனம் உருகும் நாள் என்றோ ? என்று ஏங்குகிறார்.


வானாளும் மாமதிபோல் வெண்குடைக்கீழ் மன்னவர்தம்
கோனாகி வீற்றிருந்து கொண்டாடும் செல்வறியேன்
தேனார்பூஞ் சோலைத் திருவேங் கடமலைமேல்
கானாறாய்ப் பாயும் கருத்துடையே னாவேனே


( பெருமாள் திருமொழி 683, 4-7)


வனத்தை ஆளும் முழுச்சந்திரனைப் போலக் கொற்றக் குடைக்குக் கீழே மன்னர்களுக்கும் மன்னனாகிக் கொண்டாடத் தக்க செல்வத்தை நான் ஒரு பொருளாக எண்ணேன். தேன் உள்ள பூஞ்சோலைத் திருமலையில், ஒரு காட்டாறாகப் பாயும் கருத்தை உடையவன் ஆவேன் என்கிறார். ( சந்திரன் தன்னைப் பார்பவருக்கு பரவசமும் இன்பமும் தருவான். அதே போல் குலசேகர ஆழ்வார் தன் ஆட்சி சந்திரனை போன்று இன்பம் தரும் ஆட்சி என்று கூறிவதாக ரசிக்கலாம் )


இதே போன்று திருமங்கையாழ்வாரும் வெண்கொற்றக் குடை பற்றிக் கூறுகிறார்.


பூணுலா மென்முலைப் பாவைமார்
பொய்யினை மெய்யி தெ ன்று,
பேணுவார் பேசுமப் பேச்சைநீ
பிழையெனக் கருதி னாயேல்
நீணிலா வெண்குடை வாணனார்
வேள்வியில் மண்ணி ரந்த
மாணியார் வல்லவாழ் சொல்லுமா
வல்லையாய் மருவு நெஞ்சே.


( பெரிய திருமொழி, 1810, 9-7-3 )


[ நெஞ்சே!, திருவல்லவாழ் என்ற புண்ணியத்தலத்தை வாயால் உச்சரித்தும் நெஞ்சால் பொருந்தியும் பார். ஏனெனில் பரந்த நிலாப் போன்ற வெண்கொற்றக் குடையுடன் மாவலி வேள்விச்சாலை சென்று மூன்று அடி மண் யாசித்த வாமனன் இங்கே எழுந்தருளியுள்ளான். ]


பெரியாழ்வார் கண்ணனின் சிறுபற்களுக்கு பிறைச்சந்திரனை உவமை கூறிவது போலவே திருமங்கையாழ்வாரும் பெரிய திருமொழியில்


பெண்ணாகி யின்னமுதம் வஞ்சித்தானைப்
பிறையெயிற்றன் றடலரியாய்ப் பெருகினானை,
தண்ணார்ந்த வார்ப்புனல்சூழ் மெய்யமென்னும்
தடவரைமேல் கிடந்தானைப் பணங்கள்மேவி,
என்ணானை யெண்ணிறந்த புகழினானை
இலங்கொளிசே ரரவிந்தம் போன்றுநீண்ட
கண்ணானை, கண்ணாரக் கண்டுகொண்டேன்
கடிபொழில்சூழ் கடல்மல்லைத் தலசயனத்தே.


( பெரியதிருமொழி 1095, 2-5-8 )


[ பெண் வடிவெடுத்து இனிய அமுதத்தை அசுரர்கள் பொறாதவாறு வஞ்சித்தவன்; பிறைமதி போன்ற பற்களுடன், வலிமை கொண்ட நரசிம்மமாக வளர்ந்தவன். நீர்வளம் உள்ள திருமெய்யம் என்னும் மலையில் ஆதிசேஷன் மீது பள்ளி கொண்டவன். எல்லோராலும் எண்ணப்படும் அளவற்ற புகழ் உடையவன்; ஒளிமிகுந்த தாமரைப் பூப்போன்ற கண்களை உடைய இப்பெருமாளை நான் கடல்மல்லையில் தலசயனத்தில் கண்டேன். ]


பல்லுக்கு பிறைச்சந்திரனை உவமை கூறிய ஆழ்வார் நப்பின்னையின் நெற்றிக்கும் அதே உவமையைக் கூறுகிறார்.


பிறையுடை வாணுதல் பின்னை திறத்து
முன்னொரு கால்செரு வில்லுருமின்,
மறையுடை மால்விடை யேழடர்த் தாற்கிடந்
தான்தடஞ் சூழ்ந்தழ காயகச்சி,
கறையுடை வாள்மற மன்னர்க்கெ டக்கடல்
போல முழங்கும் குரல்கடுவாய்,
பறையுடைப் பல்லவர் கோன்பணிந் தபர
மேச்சுர விண்ணக ரமதுவே.


( பெரியதிருமொழி, 1136, 2-9-9)


நப்பின்னையை அடைய விரும்பிய பெருமான் ஏழுகாளைகளை நெற்றியை உடையவளாதலால் பெருமான் அவளை அடைய விரும்பினான்.


பிறகு அதே உவமையை அசுரர்களின் கோரப்பற்களுக்கு உவமை கூறுகிறார்.


பிறையினொளி யெயிறிலக முறுகியெதிர் பொருதுமென
வந்த அசுரர்
இறைகளவை நெறுநெறென வெறியவவர் வயிறழல
நின்ற பெருமான்,
சிறைகொள்மயில் குயில்பயில மலர்களுக அளிமுரல
அடிகொள் நெடுமா,
நறைசெய்பொழில் மழைதவழும் நந்திபுர விண்ணகரம்
நண்ணு மனமே


(பெரியதிருமொழி, 1441, 5-10-4 )


பிறைச்சந்திரனை போன்ற பற்களை உடைய அரக்கர்கள், போரிட வந்தபோது ராமபிரான் அவர்கள் வயிறெரிய உடல்களை நெறுநெறு என்று முறித்து வீசினான். இப்பெருமாளின் நந்திபுர விண்ணகரில் சோலைகளில் பருத்த அடிகளை உடைய மரங்கள் உள்ளன. மயில்களும், குயில்களும் வாழும்; மேகங்கள் உலாவும்; பூக்கள் உதிரும்; வண்டுகள் ரீங்காரம் செய்யும், மனமே! இத்தலத்தை நீ அடைவாயாக என்கிறது பாசுரம்.


கஜேந்திரனின் துயரத்தைப் போக்கினார் நிலவு போன்ற எம்பெருமாள் என்கிறார் திருமங்கையாழ்வார்.


குலத்தலைய மதவேழம் பொய்கை புக்குக்
கோள்முதலை பிடிக்க அதற் கனுங்கி நின்று,
நிலத்திகழும் மலர்ச்சுடரேய் சோதீ. என்ன
நெஞ்சிடர்தீர்த் தருளியவென் நிமலன் காண்மின்,
மலைத்திகழ்சந் தகில்கனக மணியும் கொண்டு
வந்துந்தி வயல்கள்தொறும் மடைகள் பாய,
அலைத்துவரும் பொன்னிவளம் பெருகும் செல்வத்
தணியழுந்தூர் நின்றுகந்த அமரர் கோவே


(பெரியதிருமொழி, 1620, 7-8-5 )


உடற்கட்டும் மதமும் கொண்ட கஜேந்திரன் பொய்கையில் புகுந்ததும், முதலை அதன் காலைப் பிடிக்கவே. துன்புற்ற அது, "சந்திரனை ஒத்த ஒளிச்சுடரே!" என்று இறைவனைக் கூப்பிட்டது. அதன் துயரைப் போக்கிய தூயவன் ஆன நித்திய சூரிகள் தலைவன் திருவழுந்தூரில் எழுந்தருளியதைக் காணுங்கள். இவ்வூரில் ஓடும் காவிரி மலைச் சந்தனம், அகில், பொன், மணி ஆகியவற்றைத் தள்ளிக் கொண்டு மடைகளில் புகுந்து வயல்களில் பாய்ந்து வளம் பெருக்கும்.


இதே போல் பொய்கையாழ்வாரும் தம் திருவந்தாதியில், இதே நிகழ்வைக் கூறும் போது, கஜேந்திரனின் தந்தம் பிறைபோன்றது என்று உவமை கூறுகிறார்.


இறையும் நிலனும் இருவிசும்பும் காற்றும்,
அறைபுனலும் செந்தீயு மாவான், - பிறைமருப்பின்
பைங்கண்மால் யானை படுதுயரம் காத்தளித்த,
செங்கண்மால் கண்டாய் தெளி.


( முதல் திருவந்தாதி 2110, 29 )


ஏ மனமே! பிறைபோல் வளைந்த தந்தங்களும் அழகிய கண்களும் உடைய கஜேந்திரனின் பெருந்துன்பத்தைப் போக்கி அருள் செய்தவன் செந்தாமரைக் கண்ணனான பெருமான் என்பதை நன்கு அறிந்துகொள்.


பூதத்தாழ்வாரும் தம் திருவந்தாதியில்


ஆய்ந்துரைப்ப னாயிரம்பேர் ஆய்நடு வந்திவாய்,
வாய்ந்த மலர்தூவி வைகலும், - ஏய்ந்த
பிறைக்கோட்டுச் செங்கண் கரிவிடுத்த பெம்மான்
இறைக்காட் படத்துணிந்த யான்.


( இரண்டாம் திருவந்தாதி 2254, 73 )


பிறைச்சந்திரன் போன்ற தந்தத்தையும் சிவந்த கண்களையும் உடைய கஜேந்திரனை முதலையிடமிருந்து விடுவித்தருளிய இறைவனுக்கு அடிமை செய்ய அடியேன் உறுதி கொண்டேன்


கடைசியாக நம்மாழ்வார் பாசுரத்தை அனுபவித்து மகிழலாம்.


 


காண்மின்கள் அன்னையர் காள்.என்று
காட்டும் வகையறியேன்,
நாண்மன்னு வெண்திங்கள் கொல்.
நயந்தார்கட்கு நச்சிலைகொல்,
சேண்மன்னு நால்தடந் தோள்
பெருமான்தன் திருநுதலே?,
கோள்மன்னி யாவி யடும்கொடியேன்
உயிர் கோளிழைத்தே.


( திருவாய்மொழி 3633, 7-7-7 )


எம்பெருமானின் நெற்றி அழகும் நான்கு தோள்களின் தோற்றமும் என்னைத் துன்புறுத்துகின்றன. அன்னையர்களே! உங்களிடம் இதை விவரிக்கும் வகை அறியேன். அவன் திருமுகம் அஷ்டமிச் சந்திரன் போல உள்ளது. அல்லது நஞ்சுவடிவில் உள்ள ஓர் இலையோ! அது கொடியோன் ஆவியைக் கொள்ளை இட்டு வருத்துகிறது ]. இதில் அஷ்டமித் திங்கள் என்று ஆழ்வார் ஏன் சொன்னார் என்றல், கண்ணன் அஷ்டமியில் தோன்றியவன். நயமாகத் தன் தாயிடம் அவனைச் சுட்டிக்காட்ட தலைவி கூறும் வார்த்தையாக இதைக் கருதலாம். ஆழ்வார்களின் ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் ஒரு அர்த்தம் உண்டு.


பயன் பட்ட நூல்கள்:
1. ஆண்டாள் - கே.ஏ. மணவாளன்
2. ஆழ்வார்கள் பாசுரங்களில் உவமைகள் - கலியன் சம்பத்து
3. நாலாயிர திவ்வியப் பிரபந்தம் - வராகி பிரிண்டர்ஸ்
4. திவ்விய பிரபந்த இலக்கிய வகைகள் - டாக்டர் ம.பெ. சினிவாசன் 


[ திருப்பாவை பாடல், எளிய விளக்கம் படிக்க, கேட்க]

Friday, December 15, 2006

இந்த மார்கழி..

[%image(20061215-thirupavai_1.jpg|284|203|thirupavai)%]

இரண்டு வருடங்கள் முன்(2004) மார்கழி மாதம் ஒவ்வொரு நாளும் திருப்பாவைக்கு (தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும் ) ஒரு படத்துடன் எளிய விளக்கமும் தந்தது நினைவிருக்கலாம். இந்த வருடம் திருப்பாவையில் வரும் உவமைகளை எழுதலாம் என்று இருக்கிறேன். அப்படியே மற்ற ஆழ்வார்களையும் கொஞ்சம் தொட்டுப் பார்க்க ஆசை. ( தினமும் எழுத முடியுமா என்று தெரியவில்லை, அதனால் மார்கழி முடிந்தும் இந்தப் பதிவுகள் தொடரும். )


கவிதைகள் சிறக்கப் பெரிதும் உதவுவது உவமை. "டெலிபோன் மணி போல் சிரிப்பவள் இவளா!"  போன்ற வரிகள் உங்களுக்கு நன்றாகத் தெரிந்திருப்பதால் உவமை என்ன என்று உங்களுக்கு விளக்கப் போவதில்ல. உவமைகள் பதினாறு வகைப்படும் - கட்டுரையில் ஆங்காங்கே குறிப்பிடுகிறேன்.


உவமையின் மூலமாக ஒரு கருத்தை எளிதில் விளக்க முடியும்; பசுமரத்தாணி போல மக்கள் மனதில் பதியவைக்க முடியும் என்பதை ஆழ்வார்கள் நன்கறிவார்கள். உவமை நயத்தோடு பல கருத்துகளை பாசுரங்களின் வாயிலாக விளக்கியுள்ளார்கள். எடுத்துக்காட்டாக, குலசேகராழ்வார் கூறும் உவமையைப் பார்க்கலாம்.


"வாளால் அறுத்துச் சுடினும் மருத்துவன் பால்
மாளாத காதல் நோயாளன் போல்...."


என்று கூறும் போது, தன்னை நோயாளியாகவும், பெருமாளை மருத்துவராகவும் உவமைப்படுத்துகிறார். பொருள் விளக்கத்திற்காக குழந்தைகளுக்குச் சொல்லப்படுகின்ற கதைகளைக் கூட 'உவமானக் கதைகள்' என்று தான் கூறுகிறோம். உவமையின் தோற்றம் மிகப் பழமையானது என்று ஆராய்ச்சியாளர்கள் கூறுகிறார்கள். சுட்டிக் காட்டிப் பேசுவதென்பது மனிதன் மூலமாக மொழி தோன்றிய காலத்துக்கு முன்பே தோன்றியதாகும் என்றும் கூறுகிறார்கள்.


"ஒரு கவிஞன் உவமை கூறும் பொழுது, அவன் உள்ளத்தில் எந்தவொன்று மிகுந்திருக்கிறதோ அந்த அடிப்படையில் அவன் உவமைகள் அமையும். ஒரு கவிஞன் பயன்படுத்திய உவமைகளையெல்லாம் ஒன்றாய்த் தொகுத்துப் பார்த்தால் அவனுடைய மனத்தில் எந்த ஒன்று அதிக இடம் பிடித்திருக்கிறது என்பதை அறிய முடியும்" ( அ.ச.ஞானசம்பந்தன், சேக்கிழார் தந்த செல்வம், பக்கம் 59 ).


அந்த வகையில் ஆண்டாள் உள்ளத்தின் உணர்ச்சிகள், வெள்ளமாகப் பாசுரங்களில் வெளிப்பட்டன. வேதம் அனைத்திற்கும் வித்தாக ஆண்டாள் திருப்பாவையைக் கொடுத்துள்ளார்.


பெருமாளை அடையும் வழியை அறிந்த ஆண்டாள் அவ்வழி அறியாதவர்களுக்கு, தன் திருப்பாவையில் வழி கூறுவதால் இந்நூல் ஆற்றுப்படை என்ற இலக்கணத்தைச் சாரும் என்பர். மற்ற ஆழ்வார்களை விட உயர்ந்தவளாக- அதாவது ஆண்டாள் மலையென்றால் மற்றவர்கள் தூசி என்று பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஆண்டாளின் பெருமையைக் கூறியுள்ளார்.


சி. பாலசுப்பிரமணியன் அவர்கள் "இனி இப்பாட்டு செல்வப்பாட்டு ( Richest Poetry ) என்று சொல்லத்தரும் கீர்த்தி வாய்ந்தது என்றும் இயம்பலாம். காரணம் இப்பாட்டில் சிறந்த சொற்கள் சிறந்த இடங்களில் சிறந்த வகையில் அடுக்கப் பெற்றுள்ளன என்று குறிப்பிடலாம். ( Best words, in the best place, in the best order ) சொல்லாட்சிச் சிறப்பும் ( diction ) இப்பாடலில் நிரம்பவுண்டு.  சுருங்கச் சொல்லின் முன்னார்க் குறிப்பிட்டவாறு மாணுயர் தோற்றத்தை அடியில் அடக்கிக் காட்டும் திறல் வாய்ந்த பெற்றித்தாய பாட்டு இதுவெனலாம்"


ஆழ்வார்கள் தமிழ் மிளர எதுகை, மோனை நயங்களுடன், உவமைகளையும் இயற்கைக் காட்சிகளையும், வானளாவிய தம் கற்பனைத் திறத்துடன் இணைத்துப் பாடியுள்ளார்கள்.


 அவைகளை சுவைக்கலாம் வாருங்கள்.

Friday, December 8, 2006

திருமங்கையாழ்வார்

கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள் அன்று இந்தப் பதிவை எழுத ஆரம்பித்து இன்று தான் முடிக்க முடிந்தது. எவ்வளவு படித்தாலும் திகட்டாத தமிழை திருமங்கையாழ்வார் பாசுரங்களில் பார்க்கலாம். இந்தப் பதிவில் திருமங்கையாழ்வரைப் பற்றி நான் எடுத்துவைத்துள்ள சில குறிப்புகளை உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறேன்; கடைசியில் ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் திருமங்கையாழ்வார் அழகைப் பார்த்துப் பாடிய வடிவழகு சூர்ணிகையும் இடம் பெற்றிருக்கிறது. மற்ற ஆழ்வார்கள் பற்றியும் எழுதலாம் என்று எண்ணமிருக்கிறது. படித்துவிட்டு உங்கள் கருத்தைச் சொல்லுங்கள்.



ஆழ்வார்கள் பன்னிருவருள் கடைக்குட்டி ஆழ்வார் திருமங்கை மன்னன்.


"பொய்கையார் பூதத்தார் பேயார் புகழ்மழிசை
அய்யன் அருள்மாறன் சேரலர்கோன் - துய்யபட்ட
நாதனன்பர் தூள்தூளி நற்பாணன் நற்கலியன்
ஈதிவர்தோற் றத்தடைவாம் இங்கு"


என்கிறது உபதேச ரத்தின மாலை(4).


இவருக்கு பல்வேறு பெயர்கள் இருக்கிறது - ஆலிநாடான், அருள்மாரி, அரட்ட முக்கி, அடையார்சீயம், கொங்கு மலர்க் குழலியர்வேல், மங்கை வேந்தன், பரகாலன், கலியன், கலிகன்றி, குறையலூர் வாழ் வேந்தன், இருந்தமிழ் நூற்புலவன்.


இவரை பற்றிய குருபரம்பரை கதை சற்று சுருக்கமாக:


[%image(20061208-thirumangai_azhvar.jpg|300|301|Thirumangai Azhvar)%]

திருவாலித் திருநகரியில் திருக்குறையலூரில் ஒரு கார்த்திகைத் திங்களில் கார்த்திகைத் திருநாளில் தோன்றியவர். இவரது இயற் பெயர் 'நீலன்'. சோழநாட்டில் குறுநில மன்னராய் விளங்கினார். இவரிடம் 'ஆடல்மா' என்னும் குதிரையும், 'அமரிற் கடமா களியானை' என்னும் யானையும் இருந்தன. குமுதவல்லி என்ற பெண்ணைப் பார்த்து  மணம்முடிக்க ஆசைப்பட்டார்..(மனைவியுடன் இருக்கும் ஒரே ஆழ்வார் இவரே).  குமுதவல்லி "பஞ்ச ஸம்ஸ்காரமும், ஓர் ஆண்டு முழுவதும் ஆயிரத்தெட்டு வைணவ அடியார்களுக்கு அமுதூட்டினாலின்றி நான் உங்களைக் கணவராக ஏற்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்.  ஓர் ஆண்டு முழுவதும் ஆயிரத்தெட்டு வைணவ அடியார்களுக்கு அமுதூட்டி, தன்னிடம் இருந்த பொருள் அனைத்தும் தீர்ந்த நிலையில் வழிப்பறித்து பொருளீட்டத் தொடங்கினார். அவ்வாறு வழிப்பறிக்க திருமணங்கொல்லையில் திருவரசின் மேலே பதுங்கி இருந்தபோது வயலாளி மணவாளன் பிராட்டியோடு மணவாளக் கோலத்தில் திரளோடு வர, அவனை வளைத்துத் துணிமணிகளைக் கவர்ந்து அறுகாழியையும் (அறுகாழி - கால்விரல் மோதிரம், கணையாழி - கைவிரல்மோதிரம்) தம் பற்களாலே கடித்து வாங்கினார். பின்பு தாம் கொள்ளை கொண்டவற்றைச் சுமையாகக் கட்டி எடுக்கப் பார்த்தார். சுமையை அசைக்கவே முடியவில்லை. பெருமாளை நோக்கி, "நீ ஏதோ மந்திரம் செய்துள்ளாய்; அது என்ன மந்திரம்?" என்று கேட்டார். பெருமாள் இவர்தம் செவியில் திருஎட்டெழுத்தாகிய திருமந்திரத்தைச் சொல்லித் தந்து இவரை ஆட்கொண்டார் என்கிறது குருபரம்பரை.


"வாடிவேன் வாடி வருந்தினேன் மனத்தால்,
        பெருந்துயர் இடும்பையிற் பிறந்து
கூடினேன் கூடி, இளையவர் தம்மோடு,
    அவர் தரும் கலவியே கருது..." 


 ( பெரிய திருமொழி, 1-1-1 )


என்றபடி இறைநுகர்ச்சியால் விளைந்த இன்பம் உள்ளத்தில் அடங்கிநிற்காமல் சொற்களாகப் பெருக்கெடுத்து, பொங்கிவழிந்து பெரிய திருமொழி(1084), திருக்குறுந்தாண்டகம்(20), திருநெடுந்தாண்டகம்(30), திருஎழுகூற்றிருக்கை(1), சிறிய திருமடல்(40), பெரிய திருமடல்(7) என்று நமக்கு அருளினார்.


வேதத்துக்கு நிகரான நம்மாழ்வாரின் நான்கு நூல்களையும் உணர்ந்துக்கொள்ளத் ஆறங்கமாக (அரணான அங்கமாக) இதை கூறுவார்.


"மாறன் பணிந்த தமிழ் மறைக்கு மங்கையர்கோன்,
ஆறங்கம் கூற"


உபதேச ரத்தின மாலையில்(பாடல் 9)
நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களில் அவர் பெருமாளிடம் கொண்டுள்ள மிகுதியான அன்பும், அச்சாவதாரத்தில் அவர் கொண்டுள்ள பேரார்வமும் நமக்குத் தெரிகிறது. அதுபோன்றே திருமங்கை மன்னனின் பிரபந்தங்களே, மற்ற ஆழ்வார்களின் பிரபந்தங்களைக் காட்டிலும், நம்மாழ்வாரின் பிரபந்தங்களைப் பெரிதும் ஒத்திருப்பதால் அவை ஆறங்கமாக விளங்குகின்றன என்று ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் உபதேச ரத்தின மாலையில் அனுபவிக்கின்றார்.


இதையே வேதாந்த தேசிகன்


அறிவு தரும் பெரிய திருமொழி தப்பாமல்
ஆயிரத்தோடு எண்பத்து நாலுபாட்டும்
குறியதொரு தாண்டகம் நாலைந்து, ஆறைந்தும்
குலாநெடுந்தாண்டகம், ஏழு கூற்றிருக்கை ஒன்றும்
சிறிய மடற்பாட்டு முப்பத்தெட்டிரண்டும்
சீர் பெரிய மடல் தனில் பாட்டு எழுபத்து எட்டும்


"அறிவு தரும் பெரிய திருமொழி.." என்று  தேசிக பிரபந்தத்தில்  ( பாடல் 379 )  ஆனந்தப்படுகிறார்


"மாயோனை வாள் வலியால் மந்திரம் கொள்
மங்கையர்கோன்"


என்று பெருமாளிடம் திருமந்திர உபதேசம் பெற்றதை ஸ்ரீ ராமானுஜர் (பெரிய திருமொழி தனியன் - 2) அனுபவிக்கிறார்.


திருமங்கையாழ்வார் மற்றைய ஆழ்வார்களைக் காட்டிலும் பலவகை யாப்புகளைக் கையாண்டுள்ளார். பெரிய திருமொழியில் 108 பாடல்களில் 68 பாடல்கள் ஆசிரிய விருத்தத்தில் அமைந்தவை, கலி விருத்தத்தில் அமைந்தவை 15; கொச்சகக் கலிப்பாவால் அமைந்தது 18, கலிநிலைத் துறையால் அமைந்தவை 9, ஆசிரியத் துறையால் அமைந்தவை 3, வெண் துறை, வஞ்சி விருத்தம், கலித்தாழிசையில் ஒன்று. திருக்குறுந்தாண்டகம் 20 பாடல்களில் அறுசீர்க் கழிநெடிலடி ஆசிரிய விருத்தத்தினால் அமைந்தவை. திருநெடுந்தாண்டகம் 30 பாடல்களும் எண்சீர் ஆசிரிய விருத்தத்தினால் ஆனவை. திருவெழு கூற்றிருக்கை நிலைமண்டில ஆசிரியப்பாவால் ஆகியது. சிறிய/பெரிய திருமடல்கள் கலிவெண்பாவினால் ஆனது).


இவ்வாறு விரைவாகப் பாடும் அகக்கவியாகவும், இனிமை ததும்பப் பாடும் மதுரகவியாகவும், விரிவான அளவில் பாடும் வித்தாரக் கவியாகவும், இரதபந்தம் பாடும் சித்திரக் கவியாகவும் இருப்பதால் "நாலுகவிப் பெருமாள்" என்று அழைக்கப் பெற்றார் என்கிறது திவ்விய சூரிசரிதம் பாடல் 9 .


திருமங்கையாழ்வார் அழகை அனுபவித்து ஸ்ரீ மணவாள மாமுனிகள் "வடிவழகு" என்ற சூர்ணிகையைப் பாடுகிறார். அதை இந்த பதிவில் ஸ்ரீராம பாரதியின் உறையுடன் (ஒலி வடிவில்) உங்களுக்குக் கொடுப்பதில் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.


( கீழே உள்ள பாடலை கேட்டுக்கொண்டே படித்தால் சுவை கூடும் )


பாடல் கேட்க : திருமங்கையாழ்வார் வடிவழகு ( MP3 Format )


பேதை நெஞ்சே! இன்றைப் பெருமை அறிந்திலையோ!
ஏது பெருமை இன்றைக்கென்னென்னில் - ஓதுகிறேன்.
வாய்த்தபுகழ் மங்கையர் கோன் மாநிலத்தில் வந்துதித்த
கார்த்திகையில் கார்த்திகை நாள்


மாறன் பணிந்த தமிழ்மறைக்கு மங்கையர் கோன்
ஆறங்கம் கூற அவதரித்த-வீறுடைய
கார்த்திகையில் காத்திகைநாள் இன்றென்று காதலிப்பார்
வாய்த்த மலர்த்தாள்கள் நெஞ்சே வாழ்த்து.


அணைத்தவேலும் தொழுதகையும்
அழுந்திய திருநாமமும்
ஓமென்றவாயும் உயர்ந்தமூக்கும்
குளிர்ந்தமுகமும் பரந்த விழியும்
பதிந்த நெற்றியும் நெறித்த புருவமும்
கருண்டகுழலும் வடிந்தகாதும்
அசைந்த காதுகாப்பும் தாழ்ந்த செவியும்
சரிந்த கழுத்தும் அகன்றமார்பும்
திரண்ட தோளும் நெளித்த முதுகும்
குவித்தயிடையும் அல்லிக்கயிறும்
அழுந்திய சீராவும் தூக்கிய கருங்கோவையும்
தொங்கலும் தனிமாலையும்
தளிருமிளிருமாய் நிற்கிற நிலையும்
சாற்றிய திருத்தண்டையும்
சதிரான வீரக்கழலும் தஞ்சமான தாளிணையும்
குந்தியிட்ட கணைக்கால்களும் குளிரவைத்த திருவடியும் மலரும்
வாய்த்த திருமணங்கொல்லையும்
வயலாலி மணவாளனும்
வாடினேன் வாடி வாழ்வித்தருளிய
நீலக்கலிகன்றி மருவலர்தமுடல்துணிய
வாள் வீசும் பரகாலன் மங்கை மன்னனான வடிவே


உறைகழித்த வாளையொத்த விழிமடந்தை மாதர்மேல்
    உருகவைத்த மனமொழித்திவ் வுலகளந்த நம்பிமேல்
குறையைவைத்த மடலெடுத்த குறையலாளி திருமணங்
    கொல்லைதன்னில் வழிபறித்த குற்றமற்ற செங்கையான்
மறையுரைத்த மந்திரத்தை மாலுரைக்கவன்முனே
    மடியொதுக்கி மனமடக்கி வாய்புதைத்து வொன்னலார்
குறைகுளித்த வேலணைத்து நின்றவிந்த நிலைமையென்
    கண்ணை விட்டகன்றிடாது கலியனாணை யாணையே


காதும் சொரிமுத்தும் கையும் கதிர்வேலும்
தாதுபுனை தாளிணையும் தனிச்சிலம்பும் - நீதிபுனை
தென்னாலி நாடன் திருவழகைப் போல
என்னாணை யொப்பா ரில்லையே


வேலணைத்தமார்பும் விளங்கு திருவெட்டெழுத்தை
மாலுரைக்கத் தாழ்த்த வலச்செவியும் - தாளினிணைத்
தண்டையும் வீரக்கழலும் தார்க்கலியன் நன்முகமும்
கண்டு களிக்கு மென் கண்


இதுவோ திருவரசு இதுவோ திருமணங்கொல்லை
இதுவோ எழிலாலி என்னுமூர் - இதுவோதான்
வெட்டுங்கலியன் வெருட்டி நெடுமாலை
எட்டெழுத்தும் பறித்தவிடம்


 ஆழ்வார், ராமானுஜர் திருவடிகளே சரணம்.


திருமங்கையாழ்வார் பற்றி
சுஜாதா

kannabiran, RAVI SHANKAR (KRS)
எ.அ.பாலா




( கல்கி இதழில் திருமங்கையாழ்வார் பற்றி சுஜாதா எழுதிய கட்டுரை )


வைணவர்களுக்கு மிக முக்கியமான பாசுரம் எது? அதைமட்டும் தெரிந்து கொண்டால் திவ்யப் ப்ரபந்தத்தையே தெரிந்துகொண்ட மாதிரி. அப்படி ஒரு பாசுரம் இருக்கிறதா என்ற இந்த அவசர உலகத்தில் என்னிடம் கேள்விகள் கேட்கிறார்கள். அவர்களுக்கெல்லாம் திருமங்கையாழ்வாரின் இந்தப் ¢பாசுரத்தை பரிந்துரைப்பேன்.


என் தந்தை, 'இந்தப் பாசுரம் ஒன்றே போதும். திவ்யப் ப்ரபந்தத்தின் சாரம், திருமந்த்ரார்த்தம் இதுதான்' என்பார். இறக்கும் தருவாயில் இந்த ஒரு ¢பாசுரத்தை காதில் சொன்னால் போதும் என்று கூடச் சொல்வார்கள்.


திருமங்கையாழ்வார் திவ்ய ப்ரபந்தத்தில் அதிகம் எண்ணிக்கையுள்ள பாடல்களைப் பாடினவர். அதிகம் வைணவத் தலங்களுக்குச் சென்று தரிசித்தவர். வடநாட்டில் தேவப் பிரயாகை, நைமிசாரண்யம் பத்ரிகாசிரமத்திலிருந்து துவங்கி தென்னாட்டில் அத்தனை கோயில்களையும் தரிசித்துப் பாடியுள்ளார். அவர் பாடாத வைணவக் கோயில் இருந்தால் அது சமீபத்தியதாக இருக்கும்.


''குலந்தரும் செல்வம் தந்திடும் அடியார்
படுதுயர் ஆயினவெல்லாம்
நிலந்தரம் செய்யும் நீள் விசும்பருளும்
அருளொடு பெருநிலமளிக்கும்
வலந்தரும் மற்றும் தந்திடும் பெற்ற
தாயினும் ஆயின செய்யும்
நலம் தரும் சொல்லை நான் கண்டுகொண்டேன்
நாராயணா என்னும் நாமமே''


நாராயணன் என்பதற்கு பல அர்த்தங்கள் உண்டு. எளிமையானது - கடலில் சயனித்திருப்பவன்.


நாரா - உலகத்தின் அத்தனை சேதன அசேதனப் பொருள்களையும் தன்னையும் சேர்த்து அயனன் இருப்பிடமானவன் திருமால் என்பதே இதன் ஆழமான பொருள்.


அந்தச் சொல்லை கைகண்டு கொண்டுவிட்டால் போதும். நமக்கு நல்ல குலம் அமையும்; செல்வம் பெருகும். அடியவர்களுக்கு ஏற்படும் துயரங்கள் எல்லாம் மட்டமாகும் (நிலந்தரம்) பரமபதத்தைக் காட்டும். பெற்ற தாயைவிட அதிகமாகச் செய்யும். நாராயணன் என்ற ஒரே ஒரு சொல்லை மட்டும் கண்டுகொண்டால் போதும். இதெல்லாம் உத்தரவாதம் என்கிறார்.

Monday, December 4, 2006

तमिल

நான் ஒன்றாம் வகுப்பிலிருந்து இரண்டாம் வகுப்பிற்குப் போகும் போது தான், அந்தச் சரித்திர முக்கியத்துவம் நிறைந்த சம்பவம் நிகழ்ந்தது. அப்போது கோடை விடுமுறையில் ஹைதராபாத்தில் இருந்தோம். எனக்குப் பள்ளிக்கூடம் சீக்கிரமே திறப்பதால் முன்னதாகவே நான் என் அப்பாவுடன் திருச்சிக்கு அழுதுக்கொண்டே வந்தேன். (என் அம்மா மருத்துவமனையில் இருந்ததால் உடன் வரமுடியாத சூழ்நிலை). புத்தகம் வாங்கும் போது இரண்டாம் மொழியாக என்ன வேண்டும் என்று ஓர் ஆப்ஷன் இருந்தது. என் அப்பா மத்திய அரசில் வேலை செய்ததால் விண்ணப்பப் படிவத்தில் ஹிந்தி என்பதை டிக் செய்தார். (அடிக்கடி மாற்றல் ஆவதால் சுலபமாக இருக்கும் என்பதால்).



இரண்டு மாதம் கழித்து, என் அம்மா திரும்பி வந்த போது எப்படிப் படிக்கிறேன், என்னென்ன புத்தகம் என்று பார்த்தார். அப்போது அவருக்கு ஒரு அதிர்ச்சி காத்துக் கொண்டிருந்தது...


"எங்கே உன் தமிழ் புத்தகம்?" என்றார். நான் (வழக்கம்போல்) திரு திரு என்று முழித்தேன்.


சாயந்திரம் என் அப்பா வந்தவுடன், "ஏன் தமிழ் பாடமாக எடுக்கவில்லை? நாளைக்கு பிள்ளை எப்படி ஆனந்த விகடன், குமுதம் எல்லாம் படிப்பான் என்று கோபப்பட்டார்.


அப்பா, "தமிழை வீட்டில் சொல்லிக் கொடுத்தால் போதும்!" என்றார். என்ன நடக்கிறது என்று தெரியாமல் நான் விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன்.


அடுத்த நாள் காலை அம்மா பள்ளிக்கு வந்து, பள்ளி முதல்வரிடம் என் இரண்டாம் மொழியை ஹிந்தியிலிருந்து தமிழுக்கு மாற்ற வேண்டும் என்றார். முதல்வர், மூன்று மாதம் ஆகிவிட்டது, இனி மாற்ற முடியாது என்று மறுத்துவிட்டார். என் அம்மா விடுவதாக இல்லை. தமிழுக்கு மாற்றாவிட்டால் ரயில் முன் படுக்கப் போவதாக மிரட்ட, கடைசியில் முதல்வர் பணிந்தார்.


அன்றே நான் தமிழ் வகுப்புக்கு மாற்றப்பட்டேன். 'ஏக், தோ, தீன்' என்று படித்துக் கொண்டிருந்த நான் 'அ- அம்மா, ஆ-ஆடு, இ-இலை' என்று படிக்க ஆரம்பித்து, தேமா, புளிமா எல்லாம் பரிட்சையில் சாய்ஸில் விட்டு விட்டு, இன்று இந்தப் பதிவை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.


இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டதற்கு நான் தமிழில் நிறைய மார்க் வாங்கவில்லை. பிளஸ்-டூ வில் தமிழில் 40 மார்க் எடுக்கும் போது, சர்வ சாதாரணமாக ஹிந்தியில் மற்றவர்கள் 80,90 என்று எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். இது காலேஜிலும் தொடர்ந்தது.


என் அம்மா செய்தது சரியா? தவறா? என்று ஒரு பட்டிமன்றமே வைக்கலாம். ஆனால் எனக்கு என் அம்மா செய்தது தவறு என்று தான் தோன்றுகிறது. சுஜாதாவையும், பிரபந்தத்தையும் எனக்கு அறிமுகம் செய்த என் அப்பா தமிழையும் கற்று தந்திருப்பார்.


நான் பெங்களூரில் உள்ளவர்களைப் பார்க்கிறேன். இங்கு பெரும்பாலானோருக்கு கன்னடம், ஆங்கிலம், ஹிந்தி தெரிந்திருக்கிறது. பக்கத்து வீட்டில் தமிழர்கள் இருப்பதால் தமிழும் பேசுகிறார்கள். (சென்னையில் நிறைய பேருக்கு ஹிந்தி தெரியுமா என்பது சந்தேகமே.) தமிழ்நாடு எல்லையைத் தாண்டினால் ஹிந்தி கட்டாயம் பேசத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்- தவித்த வாய்க்கு தண்ணீர் கேட்க, வழி கேட்க, அறிவிப்புப் பலகைகள் படிக்க என்று. நம் நாட்டின் பொதுவான மொழியாக ஹிந்தி என்றாகிவிட்டது. அப்படியிருக்க எல்லோரும் ஹிந்தி படிக்க வேண்டியது கட்டாயம் ஆகிறது. ஹிந்தி தெரியாதது ஒரு பெரிய முட்டுக்கட்டையாக இருக்கிறது என்பது தான் நிதர்சனம். எனக்கு ஹிந்தி தெரியாது என்று சொல்லிக்கொள்வது பெருமை கிடையாது. என் அலுவலகத்தில் இருப்பவர்கள் இந்தியாவின் வெவ்வேறு மாநிலத்தவர்கள். அவர்களை ஒன்றாக இணைப்பது ஹிந்தி தான். நான் மட்டும் தான் 'The odd man out'.


நான் தற்போது, என் மகள் படிக்கும் ஹிந்தி புத்தகத்தைப் படித்துக் கொண்டிருக்கிறேன். உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு ஏதாவது நல்லது செய்ய வேண்டும் என்றால் பிடிவாதமாக தமிழுடன், ஹிந்தியையும் சொல்லிக் கொடுங்கள்.


"எனக்கு ஹிந்தி தெரியாது, ஏன் நான் முன்னேறவில்லையா ?" என்று பலர் கேட்கலாம். அவர்கள் சன் அரட்டை அரங்கம் போகலாம்.


( தலைப்பு:  தமிழ் என்று ஹிந்தியில் )