Tuesday, September 27, 2005

சோழர்

வரலாற்றுப் பாடம் இன்றும் பள்ளிகளில் கொஞ்சம் போரான பாடம் தான். அதற்கு காரணம், நம் பள்ளிகளில் அதை நடத்தும் விதம்.
(சில பள்ளிகள் இதற்கு விதிவிலக்கு). இன்று பள்ளிகளில் வரலாற்று பாடம் இந்த கட்டுரை மாதிரி இருந்தால் நிச்சியம் மாணவர்கள் விரும்பி படிப்பார்கள். முதல் முயற்சியாக சோழர் ( குறிப்பாக ராஜராஜ சோழன் ) பற்றி இந்த கட்டுரை. (கொஞ்சம் நக்கலும் கிண்டலும் இருக்கும்.)


தமிழில் பொருள் காண முடியாத சொற்களில் "சோழ" என்பதும் ஒன்றாகும். 'நீர் சூழ்நாடு' என்பது நாளடைவில் 'சூழநாடு', பிறகு சோழநாடு என மாறியிருக்கலாமோ என்று ஆராயத்தக்கது. உலக்கை - ஒலக்கையாக மாறலாம் என்றால் 'சூழ' - 'சோழ' வாக மாறியதில் வியப்பில்லை. 
தமிழ் பாதுகாப்பு அமைப்பு எவ்வளவு முக்கியம் என்று இப்போது தெரிந்திருக்கும். சமிஸ்கிரதித்தில் 'திருடன்' என்றும் சொல்லுவதுண்டு.



சோழர்க்குறிய பெயர்களில் 'கிள்ளி வளவன்'  பிரபலமானது. ஆராய்ந்தால் "கிள், தோண்டு, வெட்டு" என்னும் பல பொருள்களைக் குறித்து "நிலத்தை தோண்டி வளம் செய்பவன்" என்பது கிள்ளி வளவன் என்று வந்திருக்கலாம்.


காடே இல்லாத சோழ நாட்டில் சோழர்களின் சின்னம் புலி. புலிக்கொடி, புலி இலச்சினை. ஏதோ ஒரு சோழரின் கொள்ளுத்தாத்தா ஒரு புலியை கொன்ற பெருஞ் செயலை மதித்து அதையே தங்களது சின்னமாக கொண்டிருக்கலாம். பொடா சட்டம் இல்லாத அந்த காலத்தில் கூட.  சோழர்கள் ஏன் 'புலி' சின்னத்தை தேர்ந்தெடுத்தார்கள் என்ற குறிப்பு சங்க நூல்களில் இல்லை, இடைக்காலத்துல் தெலுங்கு நாட்டில் ஒரு பகுதியை ஆண்ட சோழர் சிங்க இலச்சினையை பெற்றிருந்தனர்.(1) . சோழ நாட்டில் புளிய மரம் நிறைய உள்ளது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை.


சோழர் காலத்தில் முத்தமிழ் வளர்ச்சியடைந்தது. புலவர்கள் ஐஸ் வைத்து பாடல் இயற்றியதால் இயற்றமிழ் வளர்ந்தது; பாணர்கள் பாடியதால் இசைத்தமிழ் வளர்ந்தது, அதற்கு மங்கைகள் ஆடியதால் நாடகத்தமிழ் வளர்ந்தது. போர் இல்லாத காலத்தில் அரசர்களுடைய பொழுது போக்கு இரண்டு - ஒன்று அந்தபுரம் மற்றொன்று புலவரிகளின் ஜால்ராவை கேட்டுக்கொண்டிருப்பது.


ராஜராஜ சோழனுக்கு பரந்த மனசு, நிறைய மனைவியர். ஆனால் கல்வெட்டில் 15 பேர் பெயர்தான் இருக்கிறது.பெரிய கோயிலை கட்டுவதற்கு நிறைய கற்கள் தேவைப்பட்டதால் மற்ற பெயர்களை எழுதாமல் விட்டிருக்கலாம். 


தஞ்சாவூரைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் கற்பாறைகள் மிகவும் குறைவு. ஆகவே, ஆரம்ப காலத்தில் செங்கல் மற்றும் சுண்ணாம்புக் கலவையைப் பயன்படுத்தியே கோயில்கள் கட்டப்பட்டன. இதை மாற்றியமைத்தவர் கண்டராதித்த சோழரின் (ஆட்சி: கி.பி. 949 -957) மனைவி செம்பியன்மா தேவியார்! . மனைவியின் சொல்லை யார் தான் தட்ட முடியும்? . பிறகே சோழமண்ணில் அற்புதமான கற்கோயில்களைக் கட்டத் துவங்கினார்கள். பெரியகோயில் மூலம் அதன் உச்சத்தைத் தொட்டான் ராஜராஜசோழன்!


வீரசோழ குஞ்சர மல்லன், நித்த விநோத பெருந்தச்சன் மற்றும் குணவான் மதுராந்தகன் -  இந்த மூவரும்தான் பெரிய கோயிலைத் திட்டமிட்டுக் கட்டிய தலைமை ஆர்க்கிடெக்ட்ஒடுகள்!


[%image(20050927-d_peryakovil.gif|296|432|periya kovil)%]

கி.பி. 6-ம் நூற்றாண்டில் இருந்து பல்லவர்கள் ஆட்சியின்கீழ் இருந்தது தஞ்சை. அப்போது முதலாம் மகேந்திர வர்மன் கட்டிய பல கோயில்களை ரசித்த அருள்மொழிவர்மனின் மனதுக்குள் விஸ்வரூப மெடுத்ததுதான் தஞ்சை பிரகதீஸ்வரர் கோயில்! அடிப்படையில் பல்லவர் கோயில்களின் வடிவம்தான் அது! கிபி 1003'ல் துவங்கி ஆறே ஆண்டுகளில் கட்டிமுடித்த ஆச்சரியம் தஞ்சை பெரிய கோயில்.
இந்த கோயிலுக்கு ராஜராஜன் வைத்த பேர் ராஜராஜேஸ்வரம். பெருவுடையார் கோயில் என்றும் அழைக்கப்பட்டது. பிறகு மாராத்தியர்கள் ஆண்ட போது அது பிரகதீஸ்வரர் ஆலயம் என்று பேர் பெற்றது. ( பிரகதீஸ்வரர் என்பது சமிஸ்கிருதப் பெயர் ). இன்று அதை நாம் தஞ்சை பெரிய கோயில் என்று அழைக்கிறோம்.
( பெரிய கோவில் கோட்டோவியம் 1995 நான் வரைந்தது )


கோயிலுக்குமுன் உள்ள ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்ட பெரிய நந்தி பிற்பாடு நாயக்கர் ஆட்சிக் காலத்தில் அமைக்கப்பட்டதே! இவ்வளவு பெரிய கோயிலுக்கு நந்தி சற்றுச் சிறியதாக இருக்கிறதே! என்று கருதிய நாயக்க மன்னர்கள், ராஜராஜசோழன் வைத்த நந்தியை அப்புறப்படுத்திப் புதிய நந்தியை வைத்தார்கள். முந்தைய நந்தி, பிராகாரத் துக்குள் தெற்குப் பக்கம் ஒரு மூலையில் வைக்கப்பட்டிருப் பதை இன்றும் நாம் காண முடியும்.


பெரியகோயில் கட்டப்பட்டவுடன், அதன் வானுயர்ந்த கோபுரத்தைப் பார்த்துப் பிரமித்த தஞ்சை மக்கள் கவலையுடன் "கோபுரம் விழாமல் இருக்குமா? என்று கேட்டதற்குத் தலைமை ஸ்தபதி தமாஷாக "பயப்படாதீர்கள்! அதன் நிழல்கூடக் கீழே விழாது!" என்றாராம். அதை நிஜம் என்று இப்போதும் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்! கோபுரத்தின் நிழல் தரையில் நன்றாகவே விழும்! .வெயில் இருந்தால்.


கி.பி.1014'ல் கும்பகோணத்துக்கு ஆறு கிலோ மீட்டர் தொலைவிலுள்ள உடையலூரில் ராஜராஜன் இறந்தார். அங்கே மன்னரைப் புதைத்த இடத்தில் ஒரு பள்ளிப் படைக் கோயில் கட்டப் பட்டது. ஒட்டன்தோப்பு கிராமத்தில், வயற்புரத்தில் ஒரு மூலையில் உள்ள மணல் மேடுதான் பள்ளிப்படையின் மிச்சம். அங்கே, கோணலாகப் புதையுண்டிருக்கும் சோழர் காலத்திய சிவலிங்கத்தையும் நாம் காணலாம்!


ஐப்பசி மாதத்தில், சதய நட்சத்திரத்தில் பிறந்தார் ராஜராஜன். அதாவது, அக்டோபர் - நவம்பர் மாதத்தில். ராஜராஜ சோழன் இறந்த பின் புதைக்கப் பட்ட இடத்தில் தற்போது எந்த அளவுக்குத் தொல்பொருள் ஆராய்ச்சி நடந்தது என்று தெரியவில்லை தமிழகத்தை ஒரு வல்லரசாக உருவாக்கிய அந்த மாமன்னர் புதைக்கப்பட்ட இடம் கேட்பாரற்று ஒரு மணல்மேடாகக் கிடப்பது வருத்தமான விஷயம். குறைந்தபட்சம் அங்கே புலிச் சின்னத்தோடு (குதுப்மினார் ஸ்டைலில்) ஒரு ஸ்தூபியாவது யாராவது கட்டியிருக்கலாம்.


ராஜராஜன் இறப்பதற்கு இரண்டு ஆண்டு களுக்குமுன் ராஜேந்திரசோழன் இளவரசுப் பட்டம் சூட்டப்பட்டார். அவர் ஆட்சிக்கு வந்து 23-வது ஆண்டில் (48-வது வயதில்) அப்போது சோழர்களின் தலைநகரமாக இருந்த கங்கைகொண்ட சோழபுரத்தில், பிரகதீஸ்வரர் கோயில் வடிவிலேயே, கி.பி.1035-ல் ஒரு கோயில் கட்டினார். ஆனால் ஏனோ அது பெரிய கோயில் போல் பிரபலம் அடையவில்லை.


பெரியகோயிலின் கோபுரத்தில் முதல் மாடியில் நாலாபுறமும் நாட்டிய சாஸ்திரத்தில் பரதமுனி குறிப்பிட்ட பரதநாட்டிய முத்திரைகளை சிவபெருமா&ன ஆடிக் காண்பிப்பது போன்ற சிற்பங்கள் ராஜராஜசோழன் காலத்தில் செதுக்கப் பட்டன. மொத்தம் 108 சிற்பங்கள். அவற்றில் 81 சிற்பங்களை மட்டுமே சிற்பிகள் முடித்து, மிச்சத்தை அப்படியே விட்டுவிட்டுப் போயிருக்கிறார்கள். என்ன நடந்திருக்கும்? சிற்பிகளின் கண்களை கோயில் கட்டி முடித்த கண்களை ராஜராஜன் குருடாக்கி விட்டார் என்று இன்றும் பரவலாக பேசப்பட்டு வருகிறது.


தஞ்சை பெரியகோயில் கட்டியபோது பணியாற்றிய இருபத்தைந்து வயது நிரம்பிய சிற்பிகளுக்குக் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் கோயில் கட்டப்பட்டபோது ஐம்பது வயது தான் ஆகியிருக்கும்.


பல சிற்பிகள் இரு கோயில் வேலைகளிலும் பங்கேற்றிருக்க வேண்டும். ஆகவே, சிற்பிகளின் பார்வையை ராஜராஜசோழன் பறித்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை. தன் மகன் ராஜேந்திரன் அவர்களைப் பயன்படுத்தி வேறு கோயிலே கட்டக்கூடாது என்று தந்தை நினைப்பாரா? நல்ல தமாஷ்!.


[%image(20050927-gangaikonda_panview.jpg|640|112|gangai konda)%]

 


ஒருவேளை, ராஜேந்திரசோழனின் கங்கை கொண்ட சோழபுர வேலைகள் துவங்கியிருக்கவேண்டும். 'எல்லா சிற்பிகளும் அங்கே செல்ல வேண்டும்' என்று பொதுவாக மன்னர் ஆணையிட்டிருக்கலாம். ராஜேந்திரனிடம் 'நாட்டிய முத்திரை சிற்பங்கள் முடிக்கப்படவில்லை' என்று யாரேனும் எடுத்துச்சொல்லியிருந்தால், நிச்சயம் சில சிற்பிகளைப் பெரியகோயிலில் ராஜேந்திரன் விட்டுவிட்டுப் போயிருப்பார். மந்திரி பிரதானிகள் 'அரசரின் ஆணை' என்று பரபரப்போடு சொல்லி, எல்லா சிற்பிகளையும் அலாக்காகத் தூக்கிக் கொண்டுபோய் விட்டிருக்கவேண்டும்! பல சிற்பிகள் 'வேலையை முடிக்கவில்லையே..!' என்று ஏக்கத்தோடு திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டே கங்கை கொண்ட சோழபுரத்துக்குச் சென்றிருக்க வேண்டும்!


1835-36ல் A.Cotton என்னும் ஆங்கிலேயர் என்ஜினியர் கீழ் அணைக்கட்டு கட்டுவதற்காக சிற்ப வேலைப்பாடு மிகுந்த கற்கள், மற்றும் மதில் சுவற்றை அக்காகப் பிரித்தெடுத்து அதை அணைக்கட்ட  உபயோகப்படுத்தினார். அங்கு உள்ள கிராம மக்கள் எவ்வளவு முயன்றும் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. பிறகு ஒரு மதில் சுவர் எழுப்பித் தர வாக்களிக்கப்பட்டது அது இன்று வரை நிறைவேற்றபடவில்லை.


திருச்சியிலிருந்து 100 கீமீ, சென்னையிலிருந்து 250 கீமி, கும்பகோணத்திலிருந்து 75 கீமி தூரத்தில் உள்ளது கங்கைகொண்ட சோழபுரம். போக முடியாதவர்கள், டிவியில் சங்கமம் திரைப்படம் சன் டிவியில் போட்டால் அதில் பார்க்கலாம்.


[%image(20050927-rajarajan.jpg|87|307|rajarajan)%]

ராஜராஜசோழன் மறைந்த பிறகு, அவருடைய வெண்கலச்சிலை ஒன்று வடிவமைக்கப்பட்டது. அதை, பிரகதீஸ்வரர் வீதி உலா செல்லும்போது முன்னால் எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று ஆணை பிறப்பித்தார் ராஜேந்திர சோழர்.


பயபக்தியோடு, கைகூப்பியவாறு இருக்கும் அந்தச் சிலை தற்போது வடக்கே சாராபாய் மியூஸியத்தில் இருக்கிறது. அந்தச் சிலையை மத்திய அரசின் உதவியோடு தமிழக அரசு மீண்டும் தமிழ் மண்ணுக்குக் கொண்டுவந்து, தஞ்சை கோயிலில் வைக்கவேண்டாமா?


ஏற்கெனவே, தஞ்சை பெரியகோயிலில் ஏற்பாடு செய்யப்படும் பொது நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்ளும் இன்றைய தலைவர்களுக்கு, அதன்பின் ஏதேனும் பிரச்னை ஏற்படுகிறது என்று ஒரு பேச்சு நிலவுகிறது. ஒருவேளை, ராஜராஜசோழன் சிலையைக் கோயிலிலிருந்து பிரித்து, எங்கோ வடக்கே கொண்டுபோய் வைத்ததுதான் இதற்குக் காரணமாக இருக்குமோ? யார்கண்டது.


மழைநீர்சேகரிப்புத் திட்டத்துக்கும் ராஜராஜ சோழனுக்குச் சம்பந்தம் உண்டு என்றால் ஆச்சரியப் படுவீர்கள்.


மழைநீர் சேகரிப்பை முதன் முதலில் செயல்படுத்திய மன்னர் நம்ம ராஜராஜசோழன்தான்! பெரியகோயிலில் விழும் மழைநீரை துளியும் வீணாக்காமல் அப்படியே கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள சிவகங்கை குளத்துக்குக் கொண்டு செல்லவேண்டும் என்று திட்டம் போட்டார்.


அதற்காகத் தரைக்கடியில் பெரிய குழாய்கள் போடப் பட்டன (இன்றும் அவற்றை நாம் காணலாம்). தவிர, தஞ்சாவூரிலுள்ள சேவப் பன்னவாரி என்னும் ஏரி மழைக்காலத்தில் நிரம்பிய பிறகு, அந்த நீர் வீணாகாமல் குழாய்கள் மூலம் சிவகங்கை குளத்துக்கு வாய்க்கால் மூலம் கொண்டுசெல்லப் பட்டு, வடிகட்டப்பட்ட பிறகு, அங்கிருந்து எல்லாத் தெருக்களுக்கும் Terracota குழாய்கள் மூலம் குடிநீர் விநியோகிக்கப்பட்டது.


பிகு:
ராஜராஜ சோழன், மற்றும் தஞ்சை பெரிய கோயில் பற்றிய செய்திகள் 'ஹாய் மதன்' பகுதியில் ( ஆ.வி டிசம்பர் 2004) வந்தவை. அதை அப்படியே ( சில மாற்றங்களுடன்) இங்கு உபயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
கங்கை கொண்ட சோழபுரம், மற்றும் சோழர்கள் பற்றிய குறிப்புக்களுக்கு ஆதாரம் K.A.Nilakanta Sastri புத்தகம். Madras University.
கங்கை கொண்ட சோழபுரம் படம் உதவி: (  http://www.kumbakonam.info/  )  நிறைய அழகான படங்கள் இருக்கிறது. ஒரு முறை போய் பாருங்கள்.


( சுட்டிக்காட்டிய வித்யாவிற்கு என் நன்றிகள். இதன் தொடர்பாக வந்த பின்னூட்டங்கள் அனைத்தும் நீக்கப்படுகிறது. )

Thursday, September 22, 2005

ஒரு தேசி(கன்?)யின் Diary குறிப்பு

[%image(20050922-frame0.gif|80|111|Dairy0)%]

இது சுமார் எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் நான் எழுதியது. இதை படித்துவிட்டு இன்றும் யாராவது எனக்கு ஈ-மெயில் அனுப்புவதற்கு காரணம் டாலர் ரூபாய் மதிப்பைத் தவிற மற்ற எல்லாம் மாறாதது தான். 
 என்னுடைய பழைய வளைத்தளத்திலிருந்து எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் இங்கே தந்துள்ளேன்.
இதற்கு sequelலாக "பெண் தேசியின டைரி குறிப்பு" எழுத ஆரம்பித்து பாதியில் நிற்கிறது. அதை சீக்கிறம் முடிக்க முடியுமா என்று பார்க்கிறேன்.


Nov 13, வியாழன்


[%image(20050922-frame1.jpg|200|106|Dairy1)%]

Americaவில் எனது முதல் நாள். NY JFK airport, ஒரு புதிய அனுபவம். Steve ABCDயில் பணிபுரிபவர், என்னை அழைத்துச்செல்ல வந்திருந்தார். என்னுடன் விமானத்தில் வந்த மற்ற 2 பேரும் ABCDயில் சேரவந்திருந்தனர். ஏற்கனவே guest houseசில் 3 பேர் தங்கியிருக்க நாங்கள் மொத்தம் 6 பேர். Guest Houseசில் இரண்டு bedroomகளுடன் பார்பதற்கு நன்றாக இருந்தது. எல்லா room அறையிலும் carpet இருந்தது. துரதிருஷ்டவசமாக 5 பெட்கள் தான் இருந்தது. எனக்கு ஹாலில் உள்ள sofaதான் கிடைத்தது. அம்மா airportடில் அழு என் வாழ்கையிலேயே இன்று மிகவும் சந்தோஷமான நாள். 



 Nov 14, வெள்ளி


[%image(20050922-frame2.jpg|170|148|D2)%]

ABCD companyயில் என் முதல் நாள். சிறிய அலுவலகம். பிரசிடண்டுக்கு Presidentக்கு தனி அறை. marketingக்கு ஒரு அறை. Accounts, HR க்கு ஒரு அறை. கூடுதலாக ஒரு அறை அதில் நாங்கள் software engineers. நாங்கள் மொத்தம் 13 பேர் Bench Periodல் clientடுக்காக காத்திருந்தோம். முதல் நாள் சில formகளை fill செய்தோம். Bank account, Social Security #, apply செய்தோம். என்னுடன் வேலை செய்யும் சங்கர் SS# மிகவும் முக்கியம் என்றான். president புதிதாக வந்த எங்கள் மூவரையும் அவர் அறைக்கு கூப்பிட்டு ABCD company பற்றியும், interviewக்கு சில நுணுக்கங்களையும் tips சொன்னார். எனது அமெரிக்க நண்பன் சங்கர் அமெரிக்க வாழ்வை பற்றி சொன்னான். இங்கு ஒரே குளிராக இருக்கிறது.


Nov 15, சனி
காலை 11:30க்கு எழுந்தேன். சங்கர் wall-martக்கு அழைத்து சென்றான். தயிர், பால், apple வாங்கினேன்.ஐந்து $. பெண்கள் எல்லோரும் சிகப்பாய் இருக்கிறார்கள். சங்கர் எல்லோரையும் கிண்டல் செய்தான். road cross பண்ணுவதர்க்கு signalலில் button உபயோகிக்க கத்து குடுத்தான். roadல் இந்தியர்கள் மட்டும்தான் நடந்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.


Nov 16, ஞாயிறு காலை 9:30க்கு எழுந்தேன். பருப்பு, carrot, உருளைக்கிழங்கு, வெங்காயம் எல்லாவற்றையும் கொதிக்கவைத்து சாம்பார் செய்தோம். calling card வாங்கினேன். அம்மா,அப்பாவிடம் 5நிமிடம் பேசினேன். இரவு pizza சாப்பிட்டோம். எனக்கு pizza பிடிக்கவில்லை.


Nov 19, புதன்


[%image(20050922-frame3.jpg|140|143|D3)%]

சங்கர் இங்கு வழக்கில் உள்ள சில சொற்கள் சிலவற்றை சொல்லிகொடுத்தான். இது america இல்லை US.இங்கு எல்லோரையும் 'guy' என்று அழைப்பார்கள். நாங்கள் software engineers இல்லை, consultants. இந்தியர்கள் எல்லோரும் 'desis'. சங்கர் எல்லாவற்றிக்கும் 'great' என்று சொல்லவேண்டும் என்றான். அமெரிக்க நாணயங்கள் எனக்கு பழக்கமாகிவிட்டது. நான் இங்கு நிறைய கற்றுக்கொள்கிறேன். நான்தான் எல்லோருக்கும் சமையல் செய்கிறேன். 


Nov 20, வெள்ளி


[%image(20050922-frame4.jpg|200|144|D4)%]

Guest houseல் உள்ள இரண்டுபேருக்கு client கிடைத்துவிட்டார்கள். எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷம், இப்போழுது அவன் படுக்கையில் நான் தூங்கலாம். bedல் படுப்பது சுகமாக உள்ளது. இப்போழுது 'bench'ல் 11பேர். 3-4 பேர் இந்தியாவில் இருந்து வருவார்கள் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறார்கள். வீட்டிற்கு 'காலிங்கார்டு' மூலமாக பேசினேன்.இங்கு ரொம்ப 'home sick'காக இருக்கிறது. US வந்திருக்க கூடாதோ ? என்ற எண்ணம் அடிக்கடி வருகிறது. America அப்படி ஒண்ணும் பிரமாதம் இல்லை, இந்தியா அப்படி ஒண்ணும் மோசமும் இல்லை. எனக்கு ஒரே ஆறுதல் சங்கர். சங்கர் இப்படித்தான் இருக்கும் என்றான். Client கிடைத்துவிட்டால் எல்லாம் சரியாகிவிடும் என்றான். எப்போழுது எனக்கு client கிடைப்பான். கந்தசஷ்டிகவசம் தினமும் காலையில் சொல்கிறேன். ATM card வந்துவிட்டது. ATM card எப்படி use பண்ணுவது என்று எனக்கு இப்போழுது தெரியும். எனக்கு washing machine, dish washer எப்படி உபயோகிப்பது என்று இப்பொழுது தெரியும். my skill set is growing.


Nov 27, வியாழன்


[%image(20050922-frame5.jpg|170|243|D5)%]

இன்று ஒரு 'desi' ஏஜண்டுடன் ஒரு telephone interview இருந்தது. Atlanta விற்கு செல்லவேண்டியிருக்கலாம். அட்லாண்டா எங்கு உள்ளது என்று Mapல் தேடிப்பார்த்தேன். அட்லாண்டா Georgia stateல் இருந்தது. அட்லாண்டாவில் நிறைய afro-americans இருப்பதாக சங்கர் சொன்னான். எனக்கு social security number கிடைத்துவிட்டது. சங்கர் இந்த number ரொம்ப முக்கியம் என்றான். இங்கு temperature zeroடிகிரிக்கு கீழ் சென்றுவிட்டது. 


 


Dec 5, வெள்ளி


[%image(20050922-frame7.jpg|170|194|D7)%]

Atlanta interview நடக்கவில்லை. benchல் உள்ள மற்றவர்கள் இதெல்லாம் சகஜம் என்றார்கள். மற்றோரு 'desi' ஏஜண்டுடன் பேசினேன். Seattle செல்லவேண்டியிருக்கும் என்றார்கள். Seattle எங்கு உள்ளது என்று Mapல் தேடினேன். Seattleல் Washingtonல் இருக்கிறது. சங்கர் அங்கு நிறைய மழை பெய்யும் என்றான். இங்கு christmas இன்னும் சில நாட்களில் வந்துவிடும். எல்லா இடத்திலும் light decoration செய்து இருக்கிறார்கள். நான் முதல் முதலில் இன்று snow பார்த்தேன். snow எனக்கு ரொம்ப பிடித்தது. அம்மா swetter போட்டுக்க சொன்னா. சங்கர் Amwayகாரர்களிடம் மாட்டிக்கொள்ளக் கூடாது என்றான்.


Dec 13, சனி


[%image(20050922-frame8.jpg|170|170|D8)%]

இன்றோடு USக்கு வந்து ஒரு மாதம் ஆகிறது. I am very depressed today. சங்கர் டிசம்பர் 2ஆம் வாரம் முதல் ஜனவரி இரண்டாம்


 வாரம் வரை யாருக்கும் Project கிடைக்காது என்றான். Holiday season. கடவுளே எனக்கு இந்த வாரத்திற்குள் ஒரு project கிடைக்குமாறு செய். சங்கருக்கு இன்றோடு 1 1/2 மாதம் bench பீரியட் complete ஆனது. அவனுக்கு இனிமேல் முழு சம்பளம்.


Dec 22, திங்கள்
ஜனவரி இரண்டாம் வாரம் வரை project கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கை இல்லை. சில சமயம் இந்தியா சென்றுவிடலாம் என்று தோன்றுகிறது. என்னிடம் இந்தியா செல்லும் அளவுக்கு பணம் இல்லை. இன்னும் bench periodல் தான் இருக்கேன். ஒரே நல்ல சேதி இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு குறைந்து 35.45 ஆகிவிட்டது. இன்று என் வாழ்கையின் மிகவும் சோகமான நாள்.


Dec 25, வியாழன்
இன்று christmas. எல்லா இடமும் lightகளாள் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. எல்லேரும் vacationல் சென்றுவிட்டார்கள். எல்லோரும் ஆனந்தமாக இருக்கிறார்கள், என்னை தவிர.


Jan 1 செவ்வாய் இன்று புத்தாண்டு. இந்தியாவிற்கு phone கிடைக்கவில்லை. நாளை விட்டிற்கு phone செய்ய வேண்டும். என்னுடைய new year resolution எப்படியாவது ஒரு client பிடிப்பது


Jan 7 புதன்
சென்ற 2 வாரம் யாருக்கும் client கிடைக்கவில்லை. president எல்லோரையும் interviewக்கு prepare செய்யும் மாறு சொன்னார். Interviewக்கு wait பண்ணுவது மிகவும் கடியாக உள்ளது. இன்றோடு 1 1/2 மாதம் ஆகிறது. நாளையிலிருந்து எனக்கு முழு சம்பளம்.


Jan 13 செவ்வாய்
இரண்டு பேருக்கு நேத்திக்கு client கிடைத்துவிட்டார்கள். இன்று மற்றுமோர் 'Desi Agent'டிமிருந்து call வந்தது. 'Research triangle' செல்ல வேண்டியிருக்கும். north caralonia வில் இருக்கு என்றார்கள். Mapல் north caraloniaவை தேடினேன். அது East Coastல் இருந்தது. இன்று இந்திய ரூபாயின் மதிப்பு 37.35. மூன்று நாள் முன்னாடி செய்த குழம்பை சுடவைத்து சாப்பிட்டேன்.இந்தியாவில் இப்படி சாப்பிட்டதில்லை


Jan 15 வியாழன்


[%image(20050922-frame9.jpg|170|174|D9)%]

Research triangle interview OK. 'desi agent' நான் நன்றாக செய்து இருக்கிறேன் என்றான். North Carolina பற்றி Information சேகரிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். சங்கருக்கு இன்று client கிடைத்து விட்டது - Denverல். Denver எங்கே இருக்கிறது. நேற்று இந்தியாவில் பொங்கல் பண்டிகை என்று மறந்தே போய்விட்டேன்.


Jan 20 செவ்வாய்
Research Triangleல்லிருந்து ஒரு செய்தியும் இல்லை போன வாரம் 3-4 பேருக்கு client கிடைத்துவிட்டார்கள். சங்கர் இல்லாமல் ரொம்ப போர் அடிக்கிறது.


Jan 26 திங்கள்
இன்று மற்றோரு 'desi agent'டிடம் இருந்து call வந்தது. Ohioவில் ஒரு client என்றார்கள். Mapல் Ohio எங்குள்ளது என்று பார்க்க விருப்பம் இல்லை. இன்று இந்தியாவின் குடியரசு தினம். வாழ்க இந்தியா.


Jan 30 வெள்ளி
Ohio Client என்னை தேர்ந்தெடுத்து விட்டார்கள்!. இந்த weekend நான் ohio செல்ல வேண்டும். ohio பற்றி எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது. Ohio என்று சொல்வது styleலாக உள்ளது. Ohio client contract 3 மாதம். extend ஆகலாம் என்றார்கள்.


Feb 2 திங்கள்


[%image(20050922-frame10a.jpg|170|174|D10a)%]

client officeல் எனது முதல் நாள். ABCD consultancy ஒரு motelலை புக் செய்து கொடுத்தார்கள். officeக்கு ஒரு cabல் சென்றேன். $8. மிகவும் அதிகம். client officeக்கு formal உடை அணிந்து சென்றேன். client officeல் dress code casual. Manager casual dressல் வரலாம் என்றார். எனது முதல் நாள் நன்றாக was cool. எனது மேனேஜர் phone, செராக்ஸ், காப்பி மிஷின் எப்படி உபயோகிப்பது என்று சொல்லித்தந்தார். மேனேஜர் ரொம்ப நல்லவர். அவர் பேசும் accent எனக்கு புரியவில்லை. அவருக்கும் நான் பேசுவது புரியாது என்று நினைக்கிறேன். இந்த கம்பெனியில் நிறைய 'desi's' இருக்கிறார்கள். எல்லோரும் 'consultants' ஒரு தேசி என்னை motelலுக்கு காரில் டிராப் செய்தான். ஆந்திராவிலிருந்து வந்ததாக சென்னான். அவன் ரொம்ப நல்லவன். நாளைக் காலை என்னை pick up செய்வதாக சொன்னான். Amway ஆளாக இருக்க மாட்டான் என்று நினைக்கிறேன். 


 Feb 13 வெள்ளி


[%image(20050922-frame10b.jpg|170|146|D10b)%]

ஒரு தேசி அப்பார்ட்மெண்டுக்கு shift செய்து விட்டேன். அடுத்து ஒரு car வாங்க வேண்டும். என்ன கார் வாங்குவது. யார் loan கொடுப்பார்கள். சங்கர் நேற்று call செய்திருந்தான். Japaneese கார் வாங்கு என்றான். நிறைய மைலேஜ் குடுக்கும் என்றான்.



Feb 28 சனி


[%image(20050922-frame11.jpg|170|178|D11)%]

Honda civic கார் வாங்கினேன். இங்கு வாழும் 'தேசி'கள் முக்கால் வாசிபேர் Honda civic (அ) toyota corolla தான் வைத்திருக்கார்கள். கோவிலுக்கு carல் சென்றேன். அர்ச்சகர் என காருக்கு ஒரு special புஜை செய்தார். $50 கொடுத்தேன். கடவுளை மறக்க கூடாது. எனது முதல் கார். இப்போழுது நான் officeக்கு காரில் செல்லலாம். அம்மாவிற்கு போன் பண்ணி சொல்லவேண்டும். 


 March 2 திங்கள்
கார் ஓட்ட நன்றாக பழகவேண்டும். அடிக்கடி i am getting 'honks'.


March 10 செவ்வாய்


[%image(20050922-frame12.jpg|170|162|D12)%]

போன வாரம் ஒரு camera வாங்கினேன். காரை போட்டோ எடுத்து அம்மாவிற்கு அனுப்பினேன். போட்டோ ரொம்ப நன்றாக இருந்தது. வீட்டிற்கு $1000 அனுப்பினேன். They are surely going to be proud of me. இப்போழுது நான் கார் நன்றாக ஓட்ட கற்று கொண்டு விட்டேன்.


March 16 திங்கள்
client officeல் வேலையே இல்லை. என்னை எதற்கு வேலைக்கு அமர்த்தினார்கள் ?. வேலை இல்லாமல் it is boring. Internet, e-mail, telephone இருக்கவே பொழுது போகிறது. சங்கர் மற்றும் பிற நண்பர்களுடன் telephoneல் தினமும் பேசுகிறேன். வீட்டிலிருந்து telephone பேசுவதை குறைக்கணும். இந்த மாதம் telephone bill $400. இந்தியாவிற்கு எனது காரை பற்றி செல்ல நிறைய பேசிவிட்டேன். இதை தவிர்த்திருக்கலாம். நேற்று எனது கார் skid ஆனது. இனிமேல் பார்த்து ஓட்டவேண்டும். அடிக்கடி வீட்டிற்கு call செய்வதை


April 2 வியாழன்
client officeல் இன்னும் வேலையே இல்லை. 8மணி நேரம் பொழுதை கழிப்பது மிகவும் கடினமாக உள்ளது. driving test பாஸ் செய்துவிட்டேன். சங்கர் ABCD consultingகை விட்டுவிட்டதாக சொன்னான். மற்றுமோர் 'desi' companyயிடம் சேர்ந்துவிட்டான். அவர்கள் 60K தருகிறார்கள். சங்கர் அதிர்ஷ்டக்காரன். 45Kயை வைத்துக்கொண்டு இங்கு நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன் ?


April 6 திங்கள்
என்னுடைய client ஒரு மணிக்கு $65 charge பண்ணிகிறான். அதாவது வாரம் 65 * 40 = $2600. 2600 * 52 = $135200 per annum. ஆனால் எனக்கு 45K தான். ABCD consulting என்னை ஏமாற்றுகிறது. என் அம்மா அப்பா விடம் இதை சொன்னால் அவர்கள் ரொம்ப சந்தோஷபடுவார்கள். என்னுடைய மதிப்பு $135200. ( $135200 * 37Rs = 5002400 Rs )


April 29 திங்கள்
என்னுடைய project இன்னும் 6 மாதம் extend செய்து விட்டார்கள். இன்னும் எனக்கு வேலை இல்லை. சம்பளம் கிடைக்கிறது. Javaவில் வேலை செய்பவர்கள் 70-75K வாங்குகிறார்களாம் ?


May 10 வெள்ளி mother's dayக்கு ஒரு கார்டு அனுப்பவேண்டும்.


July 10 வெள்ளி


[%image(20050922-frame14.jpg|170|189|D14)%]

நயகரா நீர்வீழ்ச்சிக்கு சென்றிருந்தேன். மிகவும் நன்றாக இருந்தது. நிறைய photo எடுத்து இந்தியாவிற்கு அனுப்பினேன். கடந்த 2 மாதம் நிறைய மாற்றங்கள் நிகழ்ந்துவிட்டது. ABCD consulting எனக்கு 10K உயர்த்தியிருக்கார்கள். இப்போழுது எனக்கு 55K. இன்னுமோர் 'desi' company 65K தருவதாக சொல்லி இருக்கார்கள். 'Green card' processingங்கும் பண்ணுவதாக சொல்லியிருகார்கள். அந்த companyக்கு mostly மாறிவிடுவேன். US வந்ததே பணம் சம்பாதிப்பதற்கு தானே ?


August 15 சனி
இன்று நமது சுதந்திரதினம். என்னுடைய புதிய H1 வந்துவிட்டது. நான் ABCDயை விட்டுவிட்டேன். XYZடிடம் சேர்ந்துவிட்டேன், ஆனால் அதே client தான். ரூபாயின் மதிப்பு இன்று 39.40. என்னை போல் உள்ள NRIக்கு இது நல்ல செய்தி.


September 10 வியாழன் Green card processing ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். அதற்கு 4 வருடம் ஆகும் என்கிறார்கள். அப்பாவிடம் இருந்து இன்று ஒரு கடிதம் வந்தது. சீக்கிரம் கல்யாணம் செய்து கொள்ள சொல்லுகிறார்கள். என்னுடைய எதிர்பார்ப்பு என்ன என்று கேட்கிறார்கள். என்னுடைய எதிர்பார்ப்பு என்ன ? அவள் அழகாக ஒரு software engineer ஆக இருக்கவேண்டும். இங்கு வந்து வேலை செய்ய வேண்டும். நாங்கள் இரண்டு பேரும் சேர்ந்தால் நிச்சயம் 120Kக்கு மேல் சம்பாதிக்கலாம். Wow!!. நான் ஒரு Lexus கார் வாங்கலாம். கல்யாணத்திர்க்கு முன் நான் நிறைய வாங்கவேண்டும். முதலில் ஒரு வீடு பார்க்கவேண்டும், படுக்கை வாங்கவேண்டும். இப்பொழுது sleeping bedல் தான் படுக்கிறேன். நிறைய இருக்கிறது. இன்னும் ஒரு வருடம் காத்திருக்கசொல்லலாம். அப்பாவிற்கு கடிதம் எழுதவேண்டும். peoplesoft consulting 80K குடுக்கிறார்கள் ?. எனக்கு எப்போழுது 80K கிடைக்கும் ??. 


September 13 ஞாயிறு
TV வங்கலாம் என்று முடிவு செய்தேன். நல்ல TV $100. cheapஆக வாங்கவேண்டும். Wall Mart கூப்பன் இருக்கிறதா என்று பார்க்க வேண்டும்.


September 14 திங்கள் இன்று சங்கரிடம் இருந்து e-mail வந்தது. சங்கருடைய தம்பி USக்கு ABCD வழியாக வந்துவிட்டான்.விட்டிற்கு call செய்ய வேண்டும், ஆனால் எனது காலிங் கார்டுல் மிச்சம் 5 நிமிடம்தான். officeலிருந்து நாளை பேசவேண்டும்.


 September 18 வெள்ளி
சங்கருடைய தம்பியை திருப்பி இந்தியாவிற்கு அனுப்பிவிட்டார்கள். client கிடைக்கவில்லையாம் பாவம். சங்கருக்கு 70K இப்போழுது. இந்தியாவிற்கு வருமாறு அழைக்கிறார்கள். சில பெண்கள் பார்த்து வைத்திருக்கார்களாம். Photoவை பார்த்து Yes (அ) No சொல்லவேண்டும்.


September 25 வெள்ளி
டயரி எழுத நேரம் கிடைக்கவில்லை. நிறைய வேலை. நிறைய வேலை செய்யவில்லை என்றால் லீவு தரமாட்டார்கள்.


 October 3 சனி


[%image(20050922-frame15.jpg|170|214|D15)%]

பெண்களின் photoக்களை பார்த்தேன். 4 photoக்கள் இருந்தது. My parents have short listed them out of 20. 4ல் 2 பரவாயில்லை.


October 5 திங்கள்
25 நாள் leave கிடைத்துவிட்டது. இந்த leaveல் கல்யாணத்தை முடித்து விடவேண்டும். tickets book செய்து விடவேண்டும்.


October 14 புதன்
tickets book செய்து விட்டேன். இந்தியாவிற்கு 28 கிளம்புகிறேன். அந்த இரண்டு பெண்களில் யாரை கல்யாணம் செய்துக்கலாம் ? ஒரே குழப்பமாக இருக்கிறது. ஒரு பெண் Btech மற்றொருத்தி MCA.


October 18 ஞாயிறு
சங்கர் என் வீட்டிற்கு வந்திருந்தான். இந்த வாரம் இந்தியா செல்கிறான் - கல்யாணம் செய்துக்கொள்ள. பெண் நல்ல வசதி படைத்தவள். Pizza சாப்பிட்டேன் நன்றாக இருந்தது. சங்கருடைய accent இப்போழுது மாறிவிட்டது, ஆனால் செயற்கையாக இருந்தது. 


October 23 வெள்ளி
நிறைய choclates வாங்கினேன். சில T-Shirt வாங்கினேன் ( Made in India, Bangladesh ). B.Tech படித்த பெண்னை கல்யாணம் செய்துக்கொள்ள முடிவு செய்துவிட்டேன். பணக்கார குடும்பம்

Wednesday, September 21, 2005

கல்யாண ஊர்வலம்

கல்யாண ஊர்வலம் - எஸ்.வி.ராமகிருஷ்ணன்


[%image(20050921-svr_image1.jpg|375|238|கல்யாண ஊர்வலம்-1)%]

ஐம்பது அறுபது வருடங்களுக்கு முன் கல்யாண ஊர்வலம் என்று ஒரு கண்கொள்ளாக் காட்சி அடிக் கடி காணக் கிடைத்தது, ஆடி மாதம், மார்கழி மாதம் போன்ற சில காலங்களைத் தவிர. கல்யா ணத்துக்கு முன் தினம் ‘மாப் பிள்ளை அழைப்பை’ (ஜான வாசம் என்றும் சொல்வதுண்டு) ஒட்டி மாப்பிள்ளையைத் திறந்த காரில்1  உட்கார வைத்து ஊர்வலமாக (வழக்குச் சொல்லில் இது சில சம யம் ‘ஊர்கோல’மாகவும் திரிந்தது) அழைத்துச் செல்வார்கள்.


நன்றாக இருட்டின பின்னர் தான் ஊர்வலம் நடைபெறும். பெண்கள் கலர்கலரான பட்டுப் புடவைகள் சரசரக்க, அவற்றின் ஜரிகையானது கியாஸ் விளக்கின் ஒளியில் பளபளக்க, மல்லிகைப் பூவின் நறுமணத்தைப் பரப்பிக் கொண்டு காருக்குப் பின் நடப்பார் கள். கார் இரண்டாவது கியரில் ஆமை வேகத்தில் நகர்ந்துகொண் டிருக்கும். முன்னாலும் பின்னாலும் கியாஸ் விளக்குகளைச் சுமக்க முடி யாமல் சுமந்துகொண்டு கூலிக்காரர் கள் நடப்பார்கள். அது ஒரு பெரிய சைஸ் பெட்ரோமாக்ஸ் விளக்கே. மிகவும் பிரகாசமான ஒளியையும் மண்ணெண்ணை மணத்தையும் ஒருங்கே பரப்பிக்கொண்டிருக்கும். ஆனால் அந்த மண்ணெண்ணை வாசம் மல்லிகை மணத்தோடு இழைந்து சுகந்தமான ஒரு நறு மணமாகவே தோன்றும். அந்த வாசனை இல்லாமல் கல்யாண ஊர்வலங்கள் பரிமளிக்க முடியாது.


அந்தக் காலத்தில் கார் என்பது அபூர்வமான வஸ்து. பல குழந்தை கள் காரிலே ஏறியிருந்திருக்கக்கூட மாட்டார்கள். அதனால் ஊர்வலத்துக்குக் கார் வந்து நின்ற உடனேயே, கல்யாணத்துக்கு வந்த குழந்தைகள், முக்கியமாக மாப்பிள்ளை வீட்டைச் சேர்ந்தவர்கள்  காணாதது கண்ட மாதிரி ஓடி வந்து அதை ஆக்கிரமித் துக்கொள்வார்கள். அப்புறம் மாப் பிள்ளை வரும்பொழுது அவருக்கு பின் ஸீட்டில் எப்படியோ இடம் பண்ணிக் கொடுப்பார்கள். ஊர் வலம் தொடங்கும்போது அவருக்கு இரண்டு பக்கமும் உறவின வாண்டு கள் பெருமை தலைகொள்ளாமல் நெருக்கியடித்துக்கொண்டு உட்கார்ந்திருக்கும். முன் ஸீட்டில் டிரைவரின் நிலை நெருக்கடி நிலை தான். பரம்பரை பாத்தியதை என் பது போல இது விஷயத்தில் குழந்தைகளுக்கு ஒரு உரிமை இருந்தது. தீபாவளிக்குப் பட்டாஸ் மாதிரி இந்தக் குழந்தைப் பட்டா ளம் இல்லாது மாப்பிள்ளை ஊர் வலம் கிடையாது; சோபிக்கவும் சோபிக்காது.


[%image(20050921-svr_image2.jpg|375|254|கல்யாண ஊர்வலம்-2)%]

சாதாரணமாக மாப்பிள்ளை வெளியூர்க்காரராக இருப்பார் என் பதால் அவர் எப்படி இருக்கிறார் என்ற ஆவல் ஊர்க்காரர்கள் எல் லோருக்கும் உண்டு. ஆகவே ஊர் வலம் போகும் வீதிகளில் எல்லோர் வீட்டு வாசற்படிகளும் நிறைந்து காணப்படும்.
முதல் நாள் ஊர்வலத்தில் மாப்பிள்ளை மட்டும்தான் என்றால் அடுத்த நாள் திருமணம் ஆன பிறகு ராத்திரி ஊர்வலம் இன்னும் வெகு ஜோராக இருக்கும். இதில் பெண் மாப்பிள்ளை இருவரும் ஜோடியாக அமர்ந்திருப்பார்கள். அநேகமாக அதே காராகத்தான் இருக்கும். புஷ்ப அலங்காரங்கள் கொஞ்சம் அதிகமாக இருக்கக்கூடும். ஊர் வலத்துடன் போகும் கூட்டம், வேடிக்கை பார்த்து நிற்கும் கும்பல் இரண்டுமே இன்று கூடுதலாக இருக்கும். “நல்ல ஜோடிப் பொருத் தம்” என்று மகிழ்பவர்களையும் மனதார வாழ்த்துபவர்களையும் தவிர பார்த்து வயிறு எரிபவர்களும் ஊர்க்காரர் கூட்டத்தில் இருப்பர். கல்யாண விருந்தினாலோ அலைச்ச லினாலோ அடுத்த நாள் மணமக்க ளில் யாருக்காவது உடல்நிலை சற்று பாதிக்கப்பட்டால் “பொல்லாதவர் களின் கண்கள்தாம் காரணம்” என்று சொல்லப்படுவது வழக்கமா யிருந்தது.


நாற்பதுகளுக்கும் முந்தின காலத்தில் ஊர்வலத்திற்காக சாரட்டு வண்டிகளும் நிறைய இருந் திருக்க வேண்டும். சில ஊர்களில் இன்னும் கொஞ்சம் பாக்கி இருந் தன. 1950ல் திண்டுக்கல்லில் ஒரு திருமணத்திற்குப் போயிருந்தேன். பெண்ணின் தந்தையால் “விசாரித் துக் கொண்டு வா” என்று அனுப் பப்பட்டவர் திரும்பி வந்து, “கார் 30 ரூபாய், சாரட்டு (அலங்காரக் குதிரை வண்டி) 12 ரூபாயாம்” என்று ரிப்போர்ட் கொடுத்தார். காதைத் தீட்டிக்கொண்டு ஒட்டுக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த நான் ‘அழகான சாரட்டை விட்டுவிட்டுக் கூடப் பணமும் கொடுத்து ஓட் டைக் கார் யாராவது வைப்பார் களா’ என்று எண்ணினேன். எங்கள் ஊரில் சாரட்டு கிடையாது. நான் சாரட்டு ஊர்வலத்தைப் பார்த்த தில்லை. ஆகையால் என் சொந்த நலனும் இதில் கலந்திருந்தது என்னவோ உண்மை. பெண்ணைப் பெற்ற தகப்பனார் பிசினஸ் கொஞ்சம் நொடித்துப் போய் பண முடையில் இருந்தார் என்றும் நான் கேள்விப்பட்டிருந்ததனால் பதி னெட்டு ரூபாயை மிச்சம் பண்ணி ராஜாராணி காலம் போல் சாரட்டை ஏற்படுத்துவார் என்று நம்பிக்கையோடு காத்திருந்தேன். இரண்டு நிமிஷம் யோசனை செய்த வர் “சரி, காரே இருக்கட்டும்” என்று சொல்லிவிட்டார். எனக்குத் தலை யில் இடி விழுந்தாற் போலிருந்தது. என்ன செய்வது? அன்று நான் இழந்த சாரட்டு ஊர்வலம் காணும் பாக்கியம் அப்புறம் என்றுமே வாய்க் கவில்லை. மத்திய அறுபதுகளில் நடந்த என் கல்யாணத்துக்கு சாரட்டு வர ‘சான்ஸ்’ உண்டா என்று ஜாடைமாடையாக, ஆனால் ரொம்ப நம்பிக்கையில்லாமல்தான் விசாரித்துப் பார்த்தேன். சாரட்டு என்பது சரித்திரம் ஆகிவிட்டது என்று தெரிய வந்தது.


ஊர்வலத்தைப் பற்றிய கதையை ‘மாப்பிள்ளை டிரஸ்’ பற்றி இரண் டொரு வார்த்தைகள் சொல்லாமல் முடிக்க முடியாது. மாப்பிள்ளை அழைப்பு என்றால் கோட்டு, ஸ¨ட்டு, டை (எல்லாம் மாப்பிள் ளைக்கு மாமனாரின் உபயம்) இன்றி யமையாத அயிட்டங்கள். அவற்றை அணிந்துதான் மாப்பிள்ளை முறுக்குடன் பவனி வருவார். சில மாப்பிள்ளைகளுக்கு ஸ¨ட்டும் ‘டை’யும் அணிவது முதல் தடவை யாகவே இருக்கும்.2 பலருக்கும் தெரிந்தவர் யாராவது டை கட்டி விடுவார்கள். அந்தக் காலத்தில் டெரிலீன் டெரிவுல் போன்ற துணி கள் கிடையாது. கசங்காமல் இருக்க வேண்டும் என்றால் உல்லனே உத்த மம். ஸ¨ட் என்பது ‘ஆயுள் பரியந் தம்’ (ஆயுள் முழுவதும்) வைத்துக் கொள்ள வேண்டியதாகவும் கருதப் பட்டது. அதனால் பெரும்பாலும் ‘மாப்பிள்ளை டிரஸ்’ கம்பளி ஆடையால்தான் தைக்கப்பட்டது. தமிழ்நாட்டின் சீதோஷ்ணத்துக்கு அவ்வளவு ஏற்புடையதில்லைதான். அதுவும் கல்யாணம் சித்திரை மாதத்தில் இருந்தால், மாப்பிள்ளை யானவர் குழந்தைகளின் கும்பலின் நடுவே வியர்க்க வியர்க்க உட்கார்ந் திருப்பது காண்போர் மனத்தைக் கரைக்கக்கூடியதொரு காட்சி.


_________________________________________________________________________________
(1. அதாவது டூரர் டாப் என்ற, கேன்வாஸ் துணியால் ஆன கூரையைக் கொண்ட வண்டி. பழைய மாடல்களில் சகஜமாகக் காணப்பட்ட இது பிற்காலத்தில் ஏனோ அருகிப்போயிற்று. நாற்பதுகளில் இருந்தே வெளிவருவது அபூர்வமாயிற்று. வெயிலையும் வெப்பத்தையும் இன்றைய கார்களை விட அது நன்றாகவே சமாளித்தது என்று தோன்றுகிறது.


2. இதற்கும் முந்தின காலத்தில் கோட்டு அணிவது பரவலாக இருந்திருக்கிறது. ஆனால் ஸ¨ட் அபூர்வம். நாற்பதுகளில் இருந்து கோட்டும் மிகக் குறைந்துவிட்டது.)


நன்றி: உயிர்மை


எஸ்.வி.ராமகிருஷ்ணனின் மற்ற கட்டுரைகள்

Friday, September 16, 2005

சிவாஜி – சில உண்மைத் தகவல்கள்


'சிவாஜி' திரைப்படத்தைப் பற்றிய ஆரவாரமான மிகையான செய்திகள் தொடர்ந்து வெளிவந்து கொண்டிருக்கும் நிலையில் ஓர் 'இன்சைடர்' என்ற தகுதியில் இதன் மிகை தவிர்த்த உண்மைகளை அம்பலம் வாசகர்களுடன் பங்கிட்டுக் கொள்ள விரும்புகிறேன். அடிக்கடி இதைப் புதுப்பிக்கவும் செய்கிறேன்.

சிவாஜி படத்தை ஏ.வி.எம் தயாரிக்க, சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினிகாந்த நடிக்க ஷங்கர் இயக்க, ஏ,ஆர்.ரஹ்மான் இசை அமைக்கிறார். இதன் கதையின் முதல் வரைவு முடிந்துள்ளது. பாடல்களை கம்போஸ் செய்ய ஷங்கர், ரஹ்மானுடன் ஆஸ்திரேலியா சென்றிருக்கிறார். கதாநாயகி, மற்ற நடிகர்கள் யார் யார் என்பதெல்லாம் இன்னும் தீர்மானிக்கவில்லை. ஸ்க்ரிப்டை முடித்ததும் தான் இதெல்லாம் தீர்மானிக்கப்படும். இதனிடையே படம் எத்தனையோ கோடிக்கு வியாபாரமாகிவிட்டது என்னும் வதந்திகள் எல்லாம் தவறானவை. ஏ.வி.எம். போன்ற அனுபவமிக்க நிறுவனங்கள் அவ்வளவு அவசரப்படத் தேவையில்லை. படத்தின் கதையைப் பற்றி பத்திரிகைகளில் வரும் செய்திகளும் தவறானவை. கதை மெல்ல மெல்ல இப்போதுதான் உருவாகிக் கொண்டிருக்கிறது. ஷங்கர் எந்தப் படம் எடுத்தாலும் நிதானமாக கதையை அணுஅணுவாக யோசித்துச் செய்வார். கதையை ரஜினிகாந்துக்காக எழுதாமல் அவர் நடிக்காமலிருந்தாலும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்படித்தான் பண்ணுவார். 'முதல்வன்' கூட ரஜினிகாந்த்தான் நடிப்பதாக இருந்தது. அவர் அதில் நடிக்கத் தயங்கியபோது அர்ஜுனை வைத்து எடுத்து அது வெற்றிபெற்றதற்கு காரணம் கதை வலுவாக இருந்ததே.

'சிவாஜி' தமிழ்த் திரை உலகில் ஒரு முக்கியத் திருப்பம் என்றெல்லாம் இப்போதே இதை உசுப்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இதனால் தன் கதை சொல்லும் திறமை எந்தவிதத்திலும் பாதிக்கப்படாமல் அவர்பாட்டுக்கு பூர்வாங்க வேலைகளை ஓசைப்படாமல் செய்து கொண்டிருக்கிறார். படம் என் கணிப்பில் அடுத்த ஆண்டுதான் வெளிவரும். காத்திருப்போம். ஒரு நல்ல படம் உருவாகும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

- சுஜாதா

நன்றி: அம்பலம்

!++2++!

Wednesday, September 14, 2005

லொட்டு லொஸ்கு

"இந்த வாரம் நான் எதாவது சொல்லட்டுமா?" என்றது வேதாளம்.
"நீ என்ன பெரிசா சொல்லப்போற" என்றான் விக்கிரமாதித்தன்.
"ஒண்ணுமில்லாததை  பத்தி பெரிசா நீ சொல்லறப்போ நானும் எதாவது சொல்லலாம், தப்பில்லை".
"சரி, முதல்ல தோள்லேர்ந்து இறங்கு, மூவ் தடவியே நான் ஏழையாயிடுவேன்" தோளிலிருந்து இறங்கிய வேதாளம் "எங்கே ஒரு பெரிய நம்பர் சொல்லு பார்க்கலாம்" என்று விக்கிரமாதித்தனை பார்த்து கேட்டது.
"இது என்ன அசட்டுத்தனமான கேள்வி" 
"சரி இந்த கதையை கேளு" என்று வேதாளம் ஒரு கதையை சொல்ல ஆரம்பித்தது....



"முன்னொரு காலத்தில் ஹங்கேரி நாட்டில் இரண்டு பிரபுக்கள் இருந்தார்கள். ஒரு நாள் வாக்கிங் போகும் போது ஒரு வினோத விளையாட்டு விளையாடினார்கள். யார் பெரிய நம்பர் சொல்கிறார்களோ அவர்கள் வெற்றி பெறுவார்கள். முதலாமவர் ஆட்டத்தை ஆரம்பித்தார். இரண்டாவது பிரபுவை பார்த்து "எங்கே ஒரு பெரிய எண் சொல் பார்க்கலாம்" என்றார். ஒரு முக்கால் மணி யோசித்துவிட்டு "மூன்று" என்றார். "இப்போது நீ சொல் பார்க்கலாம்" என்று கேள்வி கேட்டார் இரண்டாம் பிரபு. முதல் பிரபு ஒரு மணி யோசித்துவிட்டு "தெரியவில்லை" என்று தன் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டார்!


"இந்த கதையை நான் நம்பணுமா ?" என்றான் விக்கிரமாதித்தன்.


"இது கதையில்லை நிஜம், ஒரு காலத்தில் இப்படி தான் இருந்தார்கள். ஆப்பரிக்காவில் ஹொடெண்டாட்ஸ் ( Hottentots ) பழங்குடியினருக்கு இரண்டுக்கு மேல் எண்ணத் தெரியாது. 'ஏம்பா உணக்கு எவ்வளவு பொண்டாட்டி?' என்று கேட்டால், இரண்டுக்கு மேல் இருந்தால் அவர்கள் சொல்லும் பதில் 'நிறைய' என்பது தான். இரண்டுக்கு மேல் எது இருந்தாலும் அவர்கள் அதை 'நிறைய' என்று தான் சொல்வார்கள்"


இன்று ஒரு எல்.கே.ஜி படிக்கும் குழந்தைக்கு இவர்களைக் காட்டிலும் நிறைய தெரியும்.


இன்று பிரபஞ்சத்தில் ( ஒரு அதி நவீன டெலஸ்கோப் மூலம் அளக்க கூடிய)  இருக்கும் அணுக்களை காட்டிலும் பெரியதாக ஒரு எண்ணை சுலபமாக எழுதலாம் அது
300, 000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,
000,000,000.
அல்லது அதை சுருக்கி 3*10 74என்று எழுதலாம். அதாவது  எழுபத்தி நான்கு முறை பத்த்தத பெறுக்கினால் கிடைக்கும் எண்ணண மூன்றால் பெறுக்க வேண்டும்.


"இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்தியர்கள் பூஜ்ஜியத்தை கண்டுபிடிக்கும் வரை இவ்வளவு சுலபமாக யாரும் ஒரு பெரிய எண்ணை எழுதியதில்லை. யோசித்துப்பார்த்தால், அந்த காலத்தில் சில ஆயிரத்திற்கு மேல் அவர்களுக்கு எண்ண தேவையே இருந்ததில்லை!. "


"அந்த காலத்தில் எப்படித்தான் எண்ணினார்கள்" என்றான் விக்கிரமாதித்தன்
 


"எகிப்த்து நாட்டில் 8732 டை இப்படி குறிப்பிட்டார்கள்" என்று வேதாளம் ஒரு படத்தை வரைந்து காண்பித்தது.


[%image(20050914-egypt_symbols.jpg|250|23|Egypt Symbols)%]

ரோமன் எண்கள் பற்றி கேள்விப்பட்டிருப்பே. இன்றும் நாம் சில சமயம் அதை உபயோகிக்கிறோம். புத்தகங்களின் அத்தியாயம், ஹென்ரி -XI, போன்றவைகள். இந்த எண்களையும் அவர்கள் சில ஆயிரத்திற்கு மேல் உயோகிக்கவில்லை. ஜூலியஸ் சீசரின் சேவகனிடம் போய் "ஏம்பா மில்லியன்" எப்படி எழுதுவ?" என்றால். கொஞ்சம் கடுப்பாகி "M M M..." என்று ஆயிரம் தடவை எழுதுவான் அல்லது, கையில் வைத்திருக்கும் வாளால் உன் தலையை சீவிவிடுவான். இரண்டில் எது சுலபமோ அதை செய்வான்.


கி.மு 3ல் வாழ்ந்த ஆர்கிமிடிஸ்(Archimedes) பெரிய எண்ணை சுலபமாக எழுதலாம் என்று சொல்லும் வரை, கடலில் இருக்கும் மீன்கள், வானத்து நட்சத்திரங்கள், கடற்கரை மணல் எல்லாம் "கணக்கிட முடியாத" ஒன்றாக இருத்தது!.
ஆர்கிமிடிஸ் "உலகத்தில் இருக்கும் எல்லா மூலை முடுக்கிலும் மணலை நிறப்பினாலும் எது எவ்வளவு என்று சொல்லிவிடலாம், ஏன் இந்த பிரபஞ்சத்தை முழுக்க மணலை நிறப்பினாலும் அதை எண்ணுவது ஜுஜுபி" என்றார்


ஆர்கிமிடிஸ் எப்படி எண்ணினார் என்று பார்போம் - அந்த காலத்தில் கிரேக்க நாட்டில் இருந்த பெரிய எண்ணான myraidல் (பத்தாயிரம்)தொடங்கினார். பிறகு அதை வைத்துக்கொண்டு ஒரு புதிய எண்ணை உருவாக்கினார் அதை myraid myraid என்றார் ( நூறு மில்லியன் ) இந்த நம்பரை Octade என்றார். பிறகு அடுத்த எண்ணை octade octade ( பத்து மில்லியன் பில்லியன் ) என்றார். இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போனார். இது என்ன பெரிய விஷயம் என்று தோன்றினாலும், இந்த கண்டுபிடிப்பு பிற்பாடு வந்த கணித விஞ்ஞானத்திற்கு அடிப்படையானது.


"ஓகே, ரொம்ப போர் அடிக்கிறது" என்றான் விக்கிரமாதித்தன்.


"சரி இன்னொரு கதை கேளு" என்று வேதாளம் மறுபடியும் ஒரு கதை சொல்ல ஆரம்பித்தது.
"முன்னொரு காலத்தில் ஒரு அரசன் வாழ்ந்து வந்தான். அந்தப் புரத்தில் தன் ராணிகளிடம் விளையாட ஒரு நல்ல விளையாட்டை கண்டுப்பிடிக்க ஒரு போட்டி வைத்தான். யார் நல்ல விளையாட்டை கண்டுபிடுக்கிறார்களோ அவர்களுக்கு அவர்கள் கேட்கும் பரிசு வழங்கப்படும் என்று அறிவித்தான். அமைச்சர் ஒருவர் சதுரங்க விளையாட்டை கண்டுபிடித்து அரசரிடம் காண்பித்தார். அரசருக்கு பிடித்துப்போய் "உனக்கு என்ன வேண்டும் கேள்?" என்றார்.
அதற்கு அந்த அமைச்சர் "அரசே, நான் கேட்பதை உங்களால் தர இயலாது" என்றார்.
அரசர் கோபமாக, "அமைச்சரே எது கேட்டாலும் தருகிறேன்" என்றார்
அமைச்சர் "இல்லை அரசே வேண்டாம், நான் கேட்பதை உங்களால் தர முடியாது" என்று மீண்டும் சொன்னார்
"கேள் அல்லது உன் தலை உருளும்" என்ற ரெடிமேட் வசனத்தை அரசர் பேச அமைச்சர் வேறு வழியில்லாமல் "அரசே எனக்கு ஒன்றும் பெரிதாக வேண்டாம், இந்த சதுரங்கத்தில் அறுபத்தி நான்கு சதுரங்கள் இருக்கிறது அல்லவா அதில் முதல் சதுரத்தில் ஒரு நெல், இரண்டாம் சதுரத்தில் இரண்டு நெல், மூன்றாம் சதுரத்தில் நான்கு நெல்; நான்காம் சதுரத்தில் எட்டு நெல்... என்று அறுபத்தி நான்கு சதுரத்திலும் வேண்டும்" என்றான்.


"இதென்ன பிரமாதம், யாரங்கே ? கொண்டுவாருங்கள் ஒரு பிடி நெல்" என்றார்.
முதல் சதுரத்தில் ஒரு நெல் வைக்கப்பட்டது, இரண்டாம் சதுரத்தில் இரண்டு நெல்; மூன்றாம் சதுரத்தில் நான்கு நெல்.. சில சதுரங்கள் தாண்டியவுடன் நெல் தீர்ந்துவிட்டது. இருபதாம் சதுரத்திற்கு வரும் முன்னர் ஒரு மூட்டை நெல் தீர்ந்தது. அரசர் ராஜியத்தில் இருக்கும் எல்லா மூட்டைகளையும் எடுத்து வர சொன்னார், ஆனாலும் முடியவில்லை.


"அப்படியா ? அது என்ன அவ்வளவு பெரிய எண்ணா ?" என்றான் விக்கிரமாதித்தன் ஆச்சரியத்துடன்


"அமாம், அரசருக்கு 18, 446, 744, 073, 709, 551, 615 நெல் மணிகள் வேண்டும். ஒரு இருபத்தி ஐந்து கிலோ மூட்டையில் 5,000,000 நெல் இருப்பதாக வைத்துக்கொண்டால், 4000 பில்லியன் மூட்டைகள் தேவைப்படும். ஒரு வருட உலக உற்பத்தி சராசரி 2,000,000,000 மூட்டைகள். அதாவது அமைச்சர் கேட்ட அளவு உற்பத்தி செய்ய இன்னும் இரண்டாயிரம் வருடம் ஆகும்!.


அரசருக்கு ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை, அமைச்சரின் தலையை சீவுவதை தவிற.


கடைசியா ஒரு பிரிண்டிங் பிரஸ் பற்றி சொல்லி முடிக்கலாம் என்று இருக்கேன்.
"சரி சீக்கிரம் சொல்லித்தொலை" என்றான் விக்கிரமாதித்தன்.


நான் சொல்கிறார்போல் ஒரு பிரிண்டிங் பிரஸ் அமைத்தால், இந்த உலகத்தில் உள்ள அத்தனை இலக்கியங்களையும் பிரிண்ட் அடிக்கலாம். ஷேக்ஸ்பியர் எழுதிய எல்லா வற்றையும், ஏன் அவர் எழுதி குப்பையில் தூக்கிப்போட்டவற்றை, நாளை அனுப்பப் போகும் ஈ-மெயில் என்று சகட்டு மேனிக்கு எல்லாவற்றையும் அடித்துத்தள்ளும்.


ஈஸியாக விளக்க முடிகிறதா என்று பார்க்கிறேன்.." என்று தொடர்ந்த வேதாளம் ஒரு படத்தை காண்பித்தது.


 


[%image(20050914-printing_press.jpg|250|182|Infinity Printing Press)%]

இந்த படத்தில் 65 சக்கரங்கள் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு சக்கரத்திலும் ஆங்கிலத்தில் உள்ள 26 எழுத்துக்கள், 0, 1, 2... 9 என்று பத்து எண்கள், பிறகு நாம் உபயோகிக்கும் குறியீடுகள் (Space, period, comma, colon, semicolon, ?, !, -, ;-, ", ', ..) என்று எல்லாவற்றையும் சேர்த்து 50 குறியீடுகள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். இந்த பிரிண்டிங் பிரஸ் வண்டியின் ஸ்ப்பிடோ மீட்டர் போல் இயங்கும்.  ஆக இது அச்சடித்தால் ஒரு வரியில் 65 எழுத்துக்கள் அடிக்கும்.


உதாரணத்திற்கு
"aaaaaaaaaaa...." என்று முதலில் அடிக்கும் பிறகு கொஞ்சம் நேரம் கழித்து
"ababababababab..." அல்லது
"horse has six legs and ..." அல்லது
"I like apples cooked in terpentine..." என்று எதையாவது அடிக்கும்.


என்ன நாம் தான் உருப்படியானவற்றை பார்த்து பொறுக்கிக்கொள்ள வேண்டும்.


"வலைப்பதிவில் பொறுக்கி எடுத்து படிப்பது போலவா? " என்றான் விக்கிரமாதித்தன்.
"இந்த விளையாட்டுக்கு நான் வரலை.." என்று வேதாளம் தொடர்ந்தது..


முதல் வரி 50 குறியீடுகளில் எதாவது ஒன்றில் ஆரம்பிக்கலாம். அதாவது 50 சாத்தியக்கூறுகள் இருக்கிறது.அதே போல் இரண்டாம் இடத்திற்கு 50 சாத்தியக்கூறுகள், மூன்றாம் இடத்திற்கு 50 ... ஆக 65 (  அதாவது ஒரு வரியில் உள்ள சாத்தியக்கூறுகள் ) இடங்களுக்கு 50x50x50.... ( 65 முறை ) அல்லது 5065 (= 10110) சாத்தியக்கூறுகள்.


இதன் எண்ணின் மதிப்பை அறிய இந்த பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அணுக்கள் ( 3*1074) எல்லாம் ஒரு பிரிண்டிங் பிரஸ் என்று வைத்துக்கொள்வோம்.  பிரபஞ்சம் ஆரம்பித்தலிருந்து(3 பில்லியன் வருடங்கள், அல்லது 1017 நொடிகள்) ஒவ்வொரு அணுக்களின் அதிர்வுகளிலும்(1015) ஒரு வரி அடிக்கிறது என்றால் இதுவரை 3 * 10106 வரிகள் அடித்து முடித்திருக்கும்.
( 3*1074 * 1017 * 1015 = 3*10106 )
இது மொத்த வரிகளில் 0.03%, அதாவது, 1 சதவிகிதத்தில் முப்பதில் ஒரு பங்கு அடித்து முடித்திருக்கும் !


விக்கிரமாதித்தன் "சரி தலை சுற்றுகிறது நான் கிளம்பறேன்"  என்றான்.


வேதாளம் "பெரியாழ்வார் பாட்டு கேட்டுவிட்டு போ" என்று பாடத்தொடங்கியது
"பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு
    பல கோடிநூறாயிரம்..."


"இங்கேயும் நம்பரா" என்று விக்கிரமாதித்தன் தலைதெரிக்க ஓடிட ஆரம்பித்தான்.


- 0 - 0 -


[ Ref: One Two Three . . . Infinity : Facts and Speculations of Science by George Gamow.
Georgy Antonovich Gamov - born March 4, 1904, Odessa, Russian Empire [now in Ukraine
died Aug. 19, 1968, Boulder, Colo., U.S.    Russian-born American nuclear physicist and cosmologist who was one of the foremost advocates of the big-bang theory, according to which the universe was formed in a colossal explosion that took place billions of years ago. In addition, his work on deoxyribonucleic acid (DNA) made a basic contribution… George Gamow possessed the unique ability of making the worls of science accessible to the general reader]


லொஸ்கு படிக்க

Wednesday, September 7, 2005

சாமி படம்


அந்த ஞாயிற்றுக்கிழமையை என்னால் மறக்க முடியாது. அன்று தான் நாங்கள் புளு ஃபிலிம் பார்க்கத் திட்டம் போட்டோம். நாங்கள் என்றால் நான், பக்கத்துவீட்டு பாபு, 'சபியா' செல்வம் ('சபியா' பற்றி பிறகு சொல்கிறேன்). அந்த நாள்களில் பாபு வீட்டில் மட்டும்தான் டிவி இருந்தது. சன், ஜெயா, ராஜ் எல்லாம் கிடையாது. தூர்தர்ஷன் மட்டும்தான். வெள்ளிக்கிழமையோ, புதன்கிழமையோ சரியாக ஞாபகம் இல்லை, சித்திரஹார் வரும். அதில் கடைசியில் வரும் (சில சமயம் நடுவில்) தமிழ்ப் பாட்டிற்காக ஹிந்தி தெரியாவிட்டாலும் கபூர், தர்மேந்திரா, வானவில் கலரில் வரும் 'தடங்கலுக்கு வருந்துகிறோம்' ஸ்லைட் எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டிருப்போம். சித்திரஹார் மற்றும் கிரிக்கெட் பார்க்க மட்டும் பாபு வீட்டுக்குப் போவோம். மதியம் யூஜிசி ப்ரோகிராம் அல்லது பாபுவின் அப்பா வீட்டில் இருந்தால் டிவி பார்க்கப் போகமாட்டோம். பாபுவிற்கு திடீர் என்று பல சலுகைகள் கிடைத்தது. கிரிக்கெட்டில் முதல் 'காஜி', ஓர் ஓவரில் ஏழு பந்துகள், புல்டாஸாகப் போட்டுக்கொடுத்து சிக்ஸர் அடிக்க வைப்பது... சலுகைகளுக்குக் காரணம், பாபுவின் மாமா தூபாயிலிருந்து வாங்கிவந்திருந்த விசிபி. நாங்கள் விசிபி பற்றி கேள்விப்பட்டிருக்கிறோமே தவிர படம் பார்த்ததில்லை. நாங்கள் கொடுத்த சலுகைகள் வீண் போகவில்லை. அந்த டெக்கில் படம் பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் எனக்கும், செல்வத்துக்கும் கிடைத்தது. அதைப் பற்றி சொல்கிறேன்....



செல்வம் கிரிக்கெட் விளையாடும் போது "டேய் பாபு! எப்புடு டெக்கில படம் மாக்கு ச்சூப்பிஸ்தாவு" என்றான். செல்வம் அடுத்த தெருவில் இருப்பவன். வேறு பள்ளியில் படிப்பவன். சின்ன வயசில் ஆந்திராவில் இருந்ததற்கான அடையாளம் பேச்சில் இன்னும் இருக்கிறது. எங்களைவிட ஒரு கிளாஸ் சீனியர். பாடத்தைத் தவிர 'மற்ற' விஷயங்களில் சந்தேகம் என்றால் இவனிடம்தான் கேட்போம். செல்வம் கொஞ்சம் அதிகாரமாகப் பேசுவான். எது சொன்னாலும் தட்ட முடியாது. தட்டினால், மண்டையில் தட்டுவான் (இலவச இணைப்பாக இரண்டு கெட்டவார்த்தையுடன்) அல்லது முழங்கையை பின்பக்கமாக முறுக்குவான்.  செல்வத்துடன் சகவாசம் வைத்துக்கொள்ள எல்லோர் வீட்டிலும் தடைவிதித்திருந்தார்கள். ஆனால் நாங்கள் அவன் பின்னால்தான் சென்றோம்.


செல்வம் பாபுவிடம் டெக்கைப் பற்றி கேட்டவுடன், பாபு சிக்கனமாக, "பார்க்கலாம்" என்றான். பாபு என்னுடைய வகுப்பில் படிப்பவன். இரண்டு வீடுகள் தள்ளி இருக்கிறான். 'பெல்ட்' என்றால் அவனுக்கு பயம். காரணம் அவன் அப்பா போலிஸ் இன்ஸ்பெக்டர். கண்டிப்பானவர். எப்பொழுது எங்களைப் பார்த்தாலும் "என்னடா மார்க்?" என்று விசாரிப்பார். நிச்சயம் எதாவது ஒன்றில் கம்மியாக இருக்கும். கேட்டுவிட்டுத் திட்டுவார். எங்கள் அப்பாவைவிட இவரிடம்தான் எங்களுக்கு அதிக பயம். மற்றபடி இன்ஸ்பெக்டர் என்பதால் எங்களுக்குச் சின்னச்சின்ன சலுகைகளும் கிடைத்தன. தீபாவளிக்கு ரஜினி பட டிக்கெட், குறுக்கு வழியில் ஸ்ரீரங்கம் சொர்க்க வாசல், ஓசி பட்டாசு... என்று.


செல்வம் விடாமல் "பிளாசா தியேட்டர் பக்கல ஒக்க லெண்டிங் லைப்ரரி புதுசா ஒச்சுந்தி, மி நைனா பேரு செப்பிதே இண்டிக்கே கேசட் வரும்!"


பாபு திரும்பவும் "பார்க்கலாம்" என்று வீட்டுக்கு ஓடிவிட்டான்.


செல்வம் விடுவதாக இல்லை. அடுத்த நாள் கிரிக்கெட் விளையாடும் போது திரும்பவும் "என்ன பாபு சண்டே படம் ச்சூதாமா?"


"சரி, பார்க்கலாம் அப்பா வீட்டில் இல்லாட்டி" என்று பாபு பேட்டிங் செய்யப் போய்விட்டான். எம்.ஜி.ஆரால் எங்களுக்கு அந்தச் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது.


ஞாயிற்றுக்கிழமை எம்.ஜி.ஆர் திருச்சி வழியாக மதுரை செல்கிறார் என்று பாபுவின் அப்பா பந்தோபஸ்துக்கு காலையிலேயே சென்றுவிட்டார். பாபுவின் அம்மா, பக்கத்து வீட்டு மாமியுடன் மேல்மருவத்தூர் போனதால் பாபுவீட்டில் யாரும் இல்லை. செல்வம் காலை பத்துமணிக்கு வந்து "பாபு, வாடா போய் மன்ச்சி கேஸட் தெச்சிக்கொனி ச்சூதாமா" என்றான். பாபுவிற்கு ஒன்றும் சொல்ல முடியவில்லை. சைக்கிள் எடுத்துக்கொண்டு ஜங்ஷன், பிளாசா தியேட்டர் பக்கத்தில் இருக்கும் புது வீடியோ லெண்டிங் லைப்ரரிக்குப் புறப்பட்டோம். கடை வைத்திருப்பவர் பாபுவை உடனே அடையாளம் கண்டுகொண்டு "வாங்க தம்பி, அப்பா நல்லா இருக்காரா? எங்க இந்த பக்கம்?"


செல்வம் தான் ஆரம்பித்தான் "அண்ணே, மன்ச்சி இங்கிலிஷ் கேசட் உந்தா?"


"அதுக்கென்ன, 'பட்ஸ்பென்ஸர்' படம் புதுசா வந்திருக்கு," என்று கேசட்டை எடுத்துக் கொடுத்துவிட்டு, "நல்ல சிரிப்பா இருக்கும், பார்த்துவிட்டு எப்போ வேணா தாங்க தம்பி. அப்பாவைக் கேட்டதா சொல்லுங்க!" என்றார்.


அங்கிருந்து வெளியே வந்தபோது பிளாசா தியேட்டர் வாசலில் "சிராக்கோ" சினிமா போஸ்டர் எங்களைப் பார் என்றது; பார்த்தோம். ஒரு நிர்வாணப் பெண்ணின் முக்கியமான இடங்களை பெரிய எழுத்து "A" மறைத்து பார்ப்பவர்களுடைய வயிற்றெரிச்சலைக் கொட்டிக்கொண்டிருந்தது. ஓரத்தில் "லாஸ்ட் ஃபியூ டேஸ்" என்று ஒட்டப்பட்டிருந்தது. 'கண்டிப்பாக வயது வந்தவர்களுக்கு மட்டும்' என்று கீழே எழுதியிருந்தது.


"போன வாரம் நேனு ச்சூஸ்தானு, படத்துல ஒக்கே ஒக்கட்டி குதிரை சீன்" என்றான் செல்வம்.


செல்வத்திடம் அது என்ன என்று கேட்க வேண்டும் போல் இருந்தது; கேட்கவில்லை.


"உன்னை உள்ளேயே விட்டுருக்க மாட்டான், சும்மா ரீல் சுத்தாதே!" என்றேன்.


"ஐயரே, கீரனூர்ல 'சபியா' தியேட்டரில் நேனு படம் ச்சூஸ்சானு..எங்கிட்ட.." என்று கெட்ட வார்த்தையில் திட்டினான்.


கீரனூர் 'சபியா' தியேட்டரில் ஒரு நடிகையின் 'பிட்' காண்பிக்கப்படுவதாக ஒரு செய்தி பரவ, ஸ்கூல் கட் அடித்துவிட்டு செல்வம் போயிருக்கிறான். "தியேட்டர் பூரா கிழபோல்ட்டுகள்" என்று எங்களிடம் ஒரு முறை சொல்லியுமிருக்கிறான். அதற்குபின் 'சபியா' என்ற வார்த்தை செல்வத்தின் பெயரின் முன் ஒட்டிக்கொண்டது. இதைத் தவிர சாக்ஸ் மட்டுமே அணிந்த பெண்கள் புத்தகம் இருப்பதாகச் சொல்லியிருக்கிறான்; நான் பார்த்தில்லை.


போஸ்டர் தந்த 'இன்ஸ்பிரேஷனில்' செல்வம் அந்தத் திட்டத்தைச் சொன்னான்.


"இந்த கேஸட் கடையில நிச்சியம் 'டபுள் எக்ஸ்' படம் கிடைக்கும், அடுகுதாமா?, அதான் இண்ட்லே எவரு லேதுல்ல"


பாபுவின் கண்களில் கலவரம் தெரிந்தது. "அய்யோ, அப்பாக்கு தெரிந்தால், பெல்ட்டுதான்!" என்றான்.


"டபுள் எக்ஸா? " என்றேன் ஒன்றும் புரியாமல்.


"ஐயரே, ஒனக்கு ஒன்னும் தெலியேது , கொஞ்சம் ...பொத்திக்கிட்டு இரு" என்று மறுபடியும் இலவச இணைப்பு.


நாங்கள் சைக்கிள் எடுத்துக்கொண்டு வீட்டுக்குக் கிளம்பிவிட்டோம்.


முதல் முறையாக டெக்கில் படம் பார்த்தோம். சித்திரஹார் மட்டுமே டிவியில் பார்த்த எங்களுக்கு, இது புது அனுபவமாக இருந்தது. படத்தைப் பார்த்துமுடித்த பிறகு செல்வம் மறுபடியும் அந்தப் பேச்சை ஆரம்பித்தான்.


"என்ன பாபு எமண்டாவு ? அத்தான் இண்ட்லே எவரு லேதுல்ல"


பாபு பதில் சொல்லவில்லை. செல்வம் விடுவதாக இல்லை. "இது போல மன்ச்சி சான்ஸ் கிடைக்காது என்ன சொல்லற?"


"கடையில நான் போய் கேட்க மாட்டேன்பா!"
 
"நீ ரா ஒத்து, நானும் ஐயரும் போய் 'பட்ஸ்பென்ஸர்' காஸட்டை கொடுத்திட்டு 'அந்த' காஸட்டை தீஸ்கோனி ஒஸ்தானு" என்று மளிகைக்கடையில் அரிசி பருப்பு வாங்குவது போல் சாதாரணமாக சொன்னான்.


"இ... இல்ல... ஐயோ! நான் வரலை.." என்றேன் உடனே.


"என்ன ஐயரே ஜகா வாங்கற..சரி நான் மட்டும் போறேன்"


"செல்வம்! கடையில என்னனு கேட்ப?" என்றேன்.


"சாமி படம்னு அடுகுதுனு எல்லாருக்கும் தெரியும், என்ன ஐயரே இது கோடா தெலியேதா..." என்றான்.


"அப்பாவிற்குத் தெரிந்தால் அவ்வளவுதான்!" என்று பாபு பயந்துகொண்டு சொன்னான். உள் மனம் 'அந்த' மாதிரி படத்தில் என்ன இருக்கிறது என்று பார்த்துவிட வேண்டும் என்று சொல்லிற்று. செல்வம் அதற்குமேல் தாமதித்தால் நாங்கள் நல்லவர்கள் ஆகிவிடுவோம் என்று பயந்துகொண்டு 'பட்ஸ்பென்ஸர்' காஸட்டை எடுத்துக்கொண்டு என் சைக்கிளை ஓட்டிச்சென்றான். அரை மணிக்குப்பின் செல்வம் 'அந்த'க் காஸட்டுடன் வந்தான். எனக்கு பயமா, ஆர்வமா, தயக்கமா... என்று அந்த உணர்ச்சியை வர்ணிக்க முடியவில்லை.


"ஐயரே, சந்தாயாவந்தனம் எல்லாம் பண்ற...நீ ஆத்துக்கு ஓடிபோய்டு" என்றான் கிண்டலாக.
நான் பதில் பேசவில்லை.


"ஐயரே, எல்லா கதைவையும் ஒழுங்கா தாப்பா போட்டுரு வந்துடு, இல்ல ஒட்டுக்க தொர்கிபோக்கதாமு" என்று எச்சரித்தான்.


எல்லாக் கதவுகளையும் தாழ்ப்பாள் போட்டுவிட்டு வந்தபோது காஸட் ஓடிக்கொண்டிருந்தது; கோடு கோடாக தெரிந்துகொண்டிருந்தது. கொஞ்ச நேரத்தில் இரண்டு வெள்ளைக்காரப் பெண்கள் வந்து ஏதோ பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். எங்களுக்குப் பொறுமை இல்லாமல் கொஞ்சம் ஃபார்ஸ்ட் ஃபார்வோர்ட் பண்ணி, 'ப்ளே' பட்டனை அழுத்தியவுடன் எங்கள் வாழ்கையில் மறக்க முடியாத அந்தச் சம்பவம் நடந்தது.


எம்.ஜி.ஆர் உடல்நலக் குறைவினால் கடைசி நிமிடத்தில் தன் பயணத்தை ரத்து செய்ததால் பந்தோபஸ்துக்குப் போன பாபுவின் அப்பா திரும்பவந்துவிட்டார். அவசரத்தில் மேல்தாழ்பாளை நான் போடாமல் விட்டிருந்ததால் அவர் உள்ளே நுழைந்தது எங்களுக்குத் தெரியவில்லை.


உள்ளே வந்தவர், "என்னடா திருட்டுத்தனம் பண்றிங்க?" என்றார். குரலைக் கேட்டவுடன் பாபு டெக்கை அணைத்தான். நான் பெருமாளை வேண்டிக்கொண்டேன். "இ.... இல்லபா.. ஒண்ணுமில்ல.. காமெடி படம்..!".


"போடு, நானும் பாக்கிறேன்!" என்றார்.


அப்படியே செய்வதறியாமல் நின்றோம். ஒரு மயான அமைதி நிலவியது. எனக்கு நாக்கு ஒட்டிக்கொண்டது. ஓட தைரியம் கூட வரவில்லை. என் மனக்கண் முன் லாக்கப்பில் இருப்பது போல் காட்சி தெரிந்து மறைந்தது. "பாபு, அம்மா கூப்பட்ராப்பல இருக்கு. நான் ஆத்துக்குப் போறேன்" என்று நழுவினேன்.


தனியாக அவர்களை விட்டுவிட்டு வந்ததை நினைத்தால் அடிவயிற்றில் ஏதோ பண்ணியது.


அதன்பிறகு என்ன ஆயிற்று என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. அடுத்த நாள் பாபு என்னுடன் பேசவில்லை. "புத்திய காமிச்சுட்டயில்ல ஐயரே, தனியா விட்டுவிட்டு ஓடிட்டயில்ல" என்று மட்டும் ஒரு முறை கேட்டான். தலையைக் குனிந்துக்கொண்டேன். "வந்து.." என்று ஏதோ சொல்ல வந்தேன். பாபு கேட்பதாக இல்லை.  அன்றிலிருந்து பாபு என்னுடன் பேசுவதேயில்லை. சில வாரங்களில் செல்வமும் வேறு ஊருக்குச் சென்று விட்டான்.


-0-0-0-


இவையெல்லாம் நடந்து இருபது வருடங்கள் கழித்து...


மார்கெட்டிங் விஷயமாக ஜெர்மனி சென்று திரும்பிக்கொண்டிருந்த்தேன். சென்னை ஃபிளைட்டுக்கு ஃபிரங்போர்ட் ஏர்போர்ட்டில் போர்டிங் பாஸ் வாங்க கியூவில் நின்றபோது, எனக்குமுன் போர்டிங் கார்ட் வாங்கியவரை எங்கோ பார்த்த ஞாபகமாக இருந்தது. லாப்டாப், இளந்தொந்தியுடன் அவரும் என்னையே வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். சற்று தயங்கிவிட்டு அவர் அருகில் போய், "ஹாலோ, யு லுக் லைக் மை ஃபிரண்ட் பாபு!" என்றேன்.
 
"நீ...நீங்க.."


"நான் திருச்சியில் உங்க பக்கத்து வீட்டில்.."


"ஐ... ஐயரா? எப்படி.. இருக்க.. எங்க இந்தப் பக்கம்?" என்று உடனே அடையாளம் கண்டுகொண்டான்.


ஃபிளைட்டில் யாருடனோ பேசி சீட் மாற்றிக்கொண்டு என் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்து...  வேலை,குடும்பம், குழந்தைகள் என்று பேசியபின்,  "அப்புறம், அன்னிக்கு ஞாபகம் இருக்கா ? " என்றான்.


"ஞாபகம் இல்லாமலா? நான் போனதுக்கு அப்புறம் என்ன ஆச்சு?"
 
"நீ பயந்து ஓடிட்ட; என்ன செய்யறதுனு தெரியல; டெக்கை ஆன் பண்ணேன். நல்ல வேளையா அப்போன்னு பார்த்து கரண்ட் கட். புழைச்சேன். கடவுள்தான் காப்பாத்தினாரு!"


"அப்படியா? நல்லவேளை!!"


அன்று பாபு வீட்டிலிருந்து வெளியே வந்த நான், போகும்போது ஃப்யூஸ் பிளக்கை எடுத்து அதில் இருந்த ஃபுயூஸ் வயரை எடுத்துவிட்டுத்தான் என் வீட்டுக்கு நடந்து போனேன். இதை ஏனோ இன்றும் பாபுவிடம் சொல்லவேண்டும் என்று தோன்றவில்லை.


[மற்ற சிறுகதைகள் ]

Thursday, September 1, 2005

படித்தேன், ரசித்தேன்

மற்றவர்களின் பதிவுகளில் நான் படித்து ரசித்தவற்றை "படித்தேன், ரசித்தேன்" பகுதியில் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளளாம் என்று இருக்கிறேன். வலது பக்கம்  அதற்க்கான சுட்டிகளை (ஹைப்பர் லிங்குகளை) கொடுத்துள்ளேன்.
இந்த வாரம் நான் படித்து ரசித்தவற்றை நீங்களும் படியுங்களேன்!.