Monday, February 28, 2005

அனாமிகா – சிறுகதை சுஜாதா

அனாமிகா - சிறுகதை சுஜாதா படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யவும்.


http://www.desikan.com/blogcms/wiki/index.php?id=s_s_anamika

Thursday, February 24, 2005

பெரியார் & ©


என் அப்பாவிற்கு பிரபந்தத்தில் எவ்வளவு ஈடுபாடோ அதே போல் பெரியாரிடத்திலும் ஈடுபாடு உண்டு. எனக்கு பெரியாரின் கருத்துக்கள் மீது மதிப்பு வர காரணம் என் அப்பா தான். ஒரு முறை என்னிடம் "ஒரு பெரியார் படம் வரையேன்டா" என்றார். வரைந்தேன்(பார்க்க படம்). அந்த பெரியார் படத்தை வீட்டு வரவேற்பரையில் ஸ்ரீரங்கநாதருடைய படத்தின் பக்கத்தில் மாட்டினார். எங்கள் வீட்டுக்கு வந்த பலர் இதற்கு ஆட்சேபம் தெரிவித்தார்கள். ஆனால் என் அப்பா அதை கண்டுகொள்ளவில்லை.


சமீபத்தில் கலைஞன் பதிப்பகத்திற்கு சென்றிருந்தேன். அங்கு பி.சி.கணேசன் எழுதிய
"பெரியார் ஒரு சகாப்தம்" என்ற புத்தகத்தில் நான் வரைந்த ஓவியம் அட்டைப்படமாக
இடம்பெற்றிருந்ததைகண்டேன். நம்முடைய ஒரு படைப்பை யாருடையதைப் போன்றோ சந்திக்கும் 'இன்ப அனுபவத்தை' வாழ்க்கையில் முதன்முதலாகக் கண்டேன். உள்ளே "அட்டை படம்" என்று வேறு யாருடைய பெயரோ இருந்தது. அங்கு உள்ள மேனேஜரிடம் இதை பற்றி கேட்டேன். என்னை ஒரு முறை உற்றுப் பார்த்துவிட்டு, தலையை ஒரு முறை ஆட்டிவிட்டு ஏதோ கணக்கு எழுத ஆரம்பித்துவிட்டார்.


நான் வரைந்த படத்தை ஒருவர் உபயோகிப்பதில் எனக்கு ஆட்சேபணை இல்லை. ஆனால் எங்காவது ஒரு மூலையில் அதை வரைந்த ஆளின் பெயரைப் போடுவதில் என்ன மனச் சிக்கல் இருக்கிறது என்று எனக்குப் புரியவில்லை.


காலேஜில் இரண்டாம் ஆண்டு படித்துக்கொண்டிருக்கும் போது, ஆசிரியர் எங்களுக்கு Text Bookகை பார்த்து நோட்ஸ் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தார். எல்லோரும் அமைதியாக நோட்ஸ் எழுதிக்கொண்டிருந்தோம். என் பக்கத்து மாணவன் நோட்ஸ் எழுதாமல் இருந்தான். ஆசிரியர் அவனை பார்த்து "ஏம்பா நீ நோட்ஸ் எழுதவில்லை ?" என்று கோபமாக கேட்டார். அதற்கு அந்த மாணவன் அந்த புத்தகத்தை அவரிடம் வாங்கி இரண்டாம் பக்கத்தில் கீழே பொடிசு எழுத்தில் உள்ளதை படித்துக் காண்பித்தான். ஆசிரியர் அதற்கு பிறகு எங்களுக்கு நோட்ஸ் கொ

Old comments from my previous Blog


Desikan,


do you remember the artist name from the book? My friend Pugazhenthi had a series of Periyar line drawings (kOttOviyam) published a few years back and they look similar to yours. Please check out:


http://www.oviarpugazh.com/gallery/view_album.php?set_albumName=thisaimugam


Is it possible that you saw one of these pictures?


Thanks.


By Srikanth, at Thu Feb 24, 10:13:29 PM IST  


Srikanth,


Thanks for the links. It is a pleasure to look the various potraits.


If you see my art is slightly ameturish. My pen sketch is alomst 13 years old :-)


thanks


By Desikan, at Thu Feb 24, 10:39:02 PM IST  


தேசிகன் ஏன் பேசாமல் விட்டு விட்டீர்கள். தங்கள் படம்தான் என்று உறுதியாகத் தெரிந்து அதனை உறுதிப்படுத்தினால் அவர்கள் நஷ்ட ஈடு தரவேண்டும் தெரியுமா?
அண்மையில் அமெரிக்காவில் இதே போன்று ஒரு வழக்கு இடம்பெற்றது.
மக்ஸ்வெல் எனும் ஒரு கோப்பி நிறுவனம் ஒரு ஆணின் முகத்தை அவருக்குத் தெரியாமல் தமது போத்தலில் பல வருடங்ளாக உபயோகித்து வந்தது. ஒரு நாள் அந்த மனிதர் கோப்பி போத்தலில் இருப்பது தான் தான் என்று அடையாளம் கண்டு தான் முன்பு வேலை செய்த விளம்பரக் கொம்பனியில் போய் கதைத்து அந்தக் கோப்பி கொம்பனி தனக்குத் தெரியாமல் தனது அனுமதியில்லாமல் தனக்கு நஷ்ட ஈடு வழங்கவேண்டும் என்று எட்டு மில்லியன் டொலர்களை கேட்டிருக்கின்றார் அவர்கள் அதற்கு மறுப்புத் தெரிவிக்கவே அந்த நபர் வழக்குப் போட்டு வென்று இப்போது அவருக்கு 15 மில்லியன் டொலர்கள் வழங்கப்பட்டிருக்கின்றன. இது இந்தியாவில் எவ்வளவு சாத்தியம் என்பது எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் தாங்கள் வழக்குப் போட முடியும் என்றே நம்புகின்றேன்.


By கறுப்பி, at Fri Feb 25, 03:25:59 AM IST  


தேசிகன்,
படம் உங்களுடையதுதான் என்று உங்களுக்கு உறுதியாகத் தெரியும்படசத்தில் அதை உரிய முறையில் எதிர்கொள்ளுவது உங்களின் உரிமை மட்டுமல்ல, ஒரு வகையில் அது ஒரு சமுதாயக் கடமை என்று சொன்னால் அது தவறல்ல. அது தமிழ் பதிப்புலகம் ஒரு சரியற்ற வழியில் செல்வதை முழுவதும் தடுத்து நிறுத்தாவிட்டாலும், தொழில்முறைக் கலைஞர்களின் உழைப்பு அவர்களுக்குத் தெரியாமல் மற்றவர்கள் பயன்படுத்திக்கொள்வதைக் கொஞ்சமாகவாகது தடுக்க இயலும்.


குறைந்த பட்சம் இதை உரியவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தவாவது வேண்டும் என்பது எனது சிறிய அபிப்பிராயம்.


By Muthu, at Fri Feb 25, 05:00:09 AM IST  


ஸ்ரீகாந்த் எழுதியதை சரியாய் படிக்காமல் தேசிகன் பதிலளித்திருப்பதாய் தெரிகிறது.


ஸ்ரீகாந்த் சுட்டிய தளத்தில் இந்த ஒரு ஓவியம் தேசிகனின் ஒவியத்துடன் ஒப்பிடகூடியதாய் இருக்கிறது- http://www.oviarpugazh.com/gallery/view_photo.php?set_albumName=thisaimugam&id=aar
ஒரு வேளை இதைத்தான் அந்த புத்தகத்தில் பார்தாரா என்பதையும், அங்கே குறிப்பிடபட்ட பெயர் புகழேந்தியா என்பதையும் தேசிகன்தான தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.


By ROSAVASANTH, at Fri Feb 25, 09:26:06 AM IST  


அன்புள்ள ROSAVASANTH,
சுட்டிகாட்டியதற்கு நன்றி. அந்த புத்தகத்தில் புகழேந்தியின் பெயர் குறிப்பிடப்படவில்லை.


முத்து, கறுப்பி,
அந்த புத்தகத்தில் உள்ளது என்னுடைய ஓவியம் தான் அதில் எனக்கு எந்த விதமான ஐயமும் இல்லை
தேசிகன்.


By Desikan, at Fri Feb 25, 10:59:37 AM IST  


Rozavasanth,


I saw the pics in pugazendhi's website. None of them seems to be similar to the one drawn by Desikan. Which one are you referring to?


enRenRum anbudan
BALA


By Anonymous, at Fri Feb 25, 02:33:55 PM IST  


தேசிகன்,
உங்களின் தந்தைக்கு பெரியார் மீதான மரியாதை குறித்த வலைப்பதிவு மிகுந்த நம்பிக்கை யை தருவதாக அமைந்திருக்கிறது. வைதீக முறையில் வாழ்ந்து வருவோர் பெரியார் குறித்தான சில கருத்துக்களை முன்வைக்கும் போது அவை நல்ல மதிப்பினை பெறும்.நீங்கள் இடைவேளையின் போது பாப்கர்ன் தேடுபவர் என்றால்,நான் சிந்துபாத்-தில் கூட ஓவியத்தினை கவனிக்காதவன்.
தங்களின் ஓவியம் அமடெஉரிஷ் என்பதனை அறிந்து கொள்ள இயலவில்லை.படைப்பாளி யின் மிகப்பெரிய ஏமாற்றம்,எவ்வித பலனுமின்றி அவனது படைப்பினை தாரை வார்ப்பதுதான்.நீங்கள் ஏதாவது செய்யலாம்.எது என்று சொல்லத்தெரியவில்லை


By Vaa.Manikandan, at Fri Feb 25, 02:54:47 PM IST  


பாலா, நீங்கள் சொல்வது சரி. எதுவும் இதை போல இல்லை. ஸ்ரீகாந்த் சொன்னதால் ஓரளவு ஒப்பிடகூடியதாய் ஒன்றை குறிப்பிட்டேன்.(அதன் முகவரியை தந்துள்ளேன்). நான் இதை போல இருக்கிறது (அதாவது அருகில் வைத்து பார்தால்) என்று சொல்ல வரவில்லை. ஸ்ரீகாந்த் இதில் ஒன்றை பார்த்து தவறாக கருதிய்ருக்க கூடுமோ என்று கேட்டதால் ஓரளவு 'ஒப்பிடகூடியதாய்' ஒன்றை குறிப்பிட்டேன்.


By ROSAVASANTH, at Fri Feb 25, 03:23:36 PM IST  


புகழேந்தியின் இந்தக் கோட்டோவியங்கள் புத்தகமாக வந்த்போது அதை வாங்கினேன். அதை என்னுடைய சொந்த உபயோகத்துக்காக ஸ்கேன் பண்ணவேண்டுமென பல நாளாய் (மாதங்களாய்)நினைத்திருந்தேன். ஸ்ரீகாந்தின் சுட்டி அதை தேவையற்றதாக்கிவிட்டது. நன்றி உங்களுக்கும், ஸ்ரீகாந்துக்கும், புகழேந்திக்கும்.


By Thangamani, at Sun Feb 27, 06:30:44 AM IST  


i have not seen the picture in "periyar oru sagapatham". but i looked at pugazhanthi's arts on periyar. there is a immense difference between the two. the style of desikan and pugazhanthi are totally different. people can have a closer lookup.


By kicha, at Wed Mar 02, 03:30:03 PM IST  


திருடராய்ப் பார்த்து திருந்தாவிட்டால் திருட்டை ஒழிக்க முடியாது!!!


By Moorthi, at Thu Mar 03, 08:20:43 AM IST  


Apart from the copyright issue of your work, I really liked the way ur friend's reply to ur teacher. I did the same once in my college, where my lecturer literally repeating the book's contents as notes, He asked me whether I am taking his notes r not. I replied that "I have that book with me".
First time visit to ur blog and not the last time.


By REFLEX, at Mon Mar 28, 06:54:19 PM IST  


 

Wednesday, February 23, 2005

மு.ராமசாமி + அ.ராமசாமி = ஈ.வெ.ராமசாமி


இது காதல் படத்தை பற்றிய விமர்சனம் அல்ல. காதல் படத்தின் விமர்சனங்களை பற்றிய விமர்சனம்.


சமீபத்தில் 'காதல்' படத்தை பார்தேன். பார்க்க தூண்டியது இரண்டு விமர்சனங்கள்.


அதற்கு முன் படம் பார்க்காதவர்களுக்கு சின்னக் கதை சுருக்கம்.


மதுரை. பணக்கார வீட்டுப் பெண். சந்தியா.அப்பா ஒயின் ஷாப் ஓனர். +2 படிக்கிறாள்.
மதுரை. பரத். தெருவோர வொர்க் ஷாப் மெக்கானிக் பையன். இருவரும் காதலிக்கிறார்கள். சென்னைக்கு ஓடிப்போகிறார்கள். கல்யாணம் பண்ணிக் கொள்கிறார்கள். பெண்ணின் அப்பாவால் பரத் அடித்துத் துவைத்துக் கிழிக்கப்படுகிறார். அவனை சந்தியா தாலியைக் கழட்டி பரத்தை காப்பாத்துகிறார். சிலவருடம் கழித்து சந்தியா பரத்தை பையித்தியமாக பார்க்கிறாள் .கதறுகிறாள். இதைப் பார்த்த சந்தியாவின் இரண்டாவது கணவன். இருவரையும் அழைத்துச் செல்கிறான். அங்கே ஒரு பெரியார் சிலை லாங் ஷாட்டில் வருகிறது.


படம் ஆரம்பித்த உடனேயே கிளைமாக்ஸ் காட்சிக்கு காத்திருந்தேன். காரணம் இரண்டு விமர்சனங்கள்...அதுவும் கடைசி காட்சியில் லாங்ஷாட்டில் தெரிந்த அந்தப் பெரியாரின் சிலையை பற்றி ...


1. புதிய பார்வை(ஜனவரி 2005) இதழில் வந்த 'மண்ணின் கதை' என்ற தலைப்பில்
வந்த விமர்சனம்:


[ .....படத்தில் காட்டப்படும் இன்னொரு சிலை ( திண்டுக்கல்லில்) பெரியார் சிலை.மனிதநேய உறவுகள் மலர்வதற்குக் காரணமாகிற அத்தனை நிகழ்வுகளும் அந்தச் சிலையருகில் நிகழ்கின்றன. தீண்டாமைக்கெதிராக மனிதநேயம் முன்னிறுத்தப்படுவதற்குகான அச்சாரம் அந்தச் சிலையருகில் நிகழ்கிறது. பாலாஜி சக்திவேல் மனசில் நிகழ்ந்த இரசாயன மாற்றங்களில் எளிய குறியீடுகள்தாம் இவை....]


2. உயிர்மை (பிப்ரவரி 2005) இதழில் வந்த 'காதல்: உண்மையின் மீது கட்டப்படும் விமர்சனம்'
[... பெரியாரின் மீது முக்கியமான ஒரு விமர்சனத்தை வைக்கிறது இப்படம் ...பைத்தியக்காரனாக, தன் கைவிரல்களில் சுற்றிய தாலிக் கயிற்றோடு அலையும் முருகனை(பரத்) ஐஸ்வர்யாவின்(சந்தியா) கண்கள் மட்டும் காண்பதாக அந்தக் காமிராவின் கோணம் அமையவில்லை. தன்னுடைய சாயலில் தாடியும் தலைமுடியும்கொண்டவனாக அலையும் ஒரு பைத்தியக்கார இளைஞனைப் பெரியாரின் சிலையும் காண்பதாகக் காட்சி அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பெரியாரின் அறிவு வாதத்தை நம்பிய இளைஞர்களுக்கு நேரக்கூடிய கதி பைத்தியக்காரத்தனம் என்பது பாலாஜி சக்திவேலின் விமர்சனம்.....]


படம் பார்த்தவர்களிடம் இதைப் பற்றி கேட்டேன், எல்லோரும் "ஓ அப்படியா? "பெரியார் சிலையா? ஜோக் அடிக்காதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.


புதிய பார்வையில் விமர்சனத்தை எழுதியது மு.ராமசாமி, உயிர்மையில் விமர்சனத்தை எழுதியது அ.ராமசாமி. இவர்கள் ஈ.வெ.ராமசாமி பற்றி எழுதிய குறிப்பு எனக்கு அடிப்படையான சில கேள்விகளை எழுப்புகிறது.


இந்த விமர்சனங்கள் இரண்டுமே என்னை போன்ற இண்டர்வல்லில் பாப்கார்ன் சாப்பிடும் சாதாரண சினிமா ரசிகனுக்கு சிந்தித்து கூட பார்க்க முடியாத கோணத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது. இலக்கிய பத்திரிகையில் வரும் சினிமா விமர்சனமும் புரியகூடாது என்ற நோக்கத்தில் எழுதப்படுகிறது என்று தோன்றுகிறது.


ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தின்மீது பல்வேறு பார்வைகள் இருப்பது இயல்புதான். ஆனால் அதற்காக தான் விரும்புகிற எந்த அர்த்தைத்தை வேண்டுமாலும் ஒருவர் திணிக்க முடியுமா? பொதுவான பார்வையாளர்களின் கோணத்தில் இல்லாத ஒன்றை விமர்சனத்தின் வழியே அந்தப் படத்தில் புகுத்த முடியும் எனில் ஒரு சினிமாவின் ஒவ்வொரு. பிரேமிலும் இந்தப் பயிற்சியை மேற்கொள்ள முடியும். பெரியார் சிலைக்குப் பதில் கண்ணகி சிலை, காந்தி சிலை அல்லது பசும்பொன் தேவர் சிலை அந்த ·பிரேமில் வந்துபோயிருந்தால் வரக்கூடிய விமர்சனத்தை இந்த பிளாக்கில் யாராவது எழுதலாம்


மு.ராமசாமிக்கு வெள்ளையாக இருக்கும் ஒன்று அ.ராமசாமிக்கு முற்றிலும் கறுப்பாக மாறிவிடுகிறது. இவர்கள் இருவருக்குமே ஈ.வெ.ராமசாமி மீண்டும் பிறந்து வந்தால் நல்லது என்று தோன்றுகிறது.


தொழில் நுட்ப ரீதியாகவோ கதை அம்சத்திலோ ஏதேனும் புதுமையைக் கையாளும்படங்கள் மட்டும் ஏன் தமிழ் அறிவு ஜீவிகளின் தொடர்ச்சியான கடும் கண்டனத்திற்கு ஆளாகின்றன ?


கடைசியாக இவ்வளவு நுட்பமாக திட்டமிட்டு உருவாக்கும் அளவுக்கு தமிழ்ச் சினிமா இயக்குனர்கள் புத்திசாலிகள் என்றால் வரவேற்கவேண்டியதுதான். ஆனால் அதற்கான தடயங்கள் அந்தப் படத்தில் இருக்கின்றனவா?.


விமர்சனங்களை படித்தால், வெய்யகாலம் ஆரம்பித்துவிட்ட அறிகுறி தெரிகிறது...



Old Comments from my previous Blog


This comment is nothing related to this blog. But about a novel (short novel) by sujatha. Have you seen the film zoolander? Watch it. And, can you please let me know if you see the resemblance this story has with sujatha's 'nillungaL rAjAvE' - that i see? if possible, mail at harilama at gmail dot com.
thanks


By புலம்பல்ஸ், at Wed Feb 23, 03:01:21 PM IST  


அ. ராமசாமி, மு. ராமசாமி இருவரும் எழுதிய காதல் திரைப்பட விமர்சனத்தை நான் படிக்கவில்லை. அது குறித்து மேற்கோள் காட்டப் பட்ட வரிகளை மட்டுமே படித்திருக்கிறேன். அதனால் இருவரும், குறிப்பாய் அ. ராமசாமி எழுதியிருக்க கூடிய உருப்படியான விமர்சன வரிகளை குறித்து சொல்ல எதுவும் இயலவில்லை. அ. ராமசாமி எழுதியுள்ளது (அதாவது மேலே உள்ள வரிகள்) மிகவும் அபத்தமான விமர்சனம் என்பது சந்தேகமில்லை. எனக்கு சுவாரசியம் அளிப்பது அதை முன்வைத்து மற்றவர்கள் தங்கள் அரசியலை அஜண்டாக்களை நிறைவேற்றி கொள்வதுதான். இரண்டாவது இதை முன்வைத்து திரைவிமர்சனம் என்பது குறித்து முன்வைக்கப் படும் ஒரு அபத்தமான பார்வை. அதன் குழப்பமற்ற நேரடி வெளியீடுதான் தேசிகனின் இந்த பதிவு.


அ. ராமசாமி இது வரை எத்தனையோ உருபடியான கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். இந்த கட்டுரையில் கூட வேறு பல உருப்படியான வரிகள் இருக்கலாம். ஆனால் ஒரு ஒற்றை வரி மட்டும் மேற்கோள் காட்டப் பட்டு, அதை முன் வைத்து ஒரு தர்க்கமற்ற ஒரு வாதம் மற்ற விமர்சனங்களை மறுக்க பயன்படுத்த படுகிறது. அதாவது இதை முன்வைத்து, விமர்சனம் என்பதே இப்படித்தான் என்பது போல் பேசுவதும், முக்கியமாய் வேறு விமர்சனங்களை மறுப்பது போல் பேசுவதும். உதாரணமாய் ராகாகி அபத்தங்களை சொல்லலாம். ரஜினி ராம்கி ஞாநியையும் இத்துடன் இணைத்து ஞாநியின் பாபா விமர்சனத்தை மறுக்க முனைகிறார். இங்கே தேசிகன் "ராமசாமி + அ.ராமசாமி = ஈ.வெ.ராமசாமி" என்று ஒரு தலைப்பு வைத்து வேறு ஏதோ சொல்ல வருகிறார். இந்த தலைப்பின் மூலம் என்ன எழவை சொல்ல வருகிறார் என்பது அவருக்கே வெளிச்சம். பெரியார் எழுதியது பேசியதெல்லாம் அ. ராமசாமி சொல்வது போன்ற அபத்தம் என்று சொல்லவருவதாக எனக்கு தோன்றுவதை எடுத்து சொன்னால், என் இஷ்டத்திற்கு வாசிப்பதாக அவருக்கு தோன்றலாம். ஆக இவர்கள் அ. ராமசாமியின் ஒரு அபத்தமான வரிகளை வைத்துகொண்டு, இருக்கும் அத்தனை விமர்சனங்களையும் நிராகரிக்க பயன்படுத்தும் ஒரு அசட்டு வெறிதான் தெரிகிறது. உதாரணமாய் காத்ல் விமர்சனம் குறித்து நான் கூட ஒரு முக்கிய விமர்சனம் வைத்துள்ளேன். இதை யார் கண்டுகொள்ளுவார்கள்?


இது இப்படியிருக்க தேசிகன் விமர்சனம் என்பது குறித்து எழுதியுள்ளதும் இன்னும் மற்றவர்களும் சொல்ல வருவது என்ன? ஒரு குறிப்பிட்ட காட்சியில் "பெரியார் சிலைக்குப் பதில் கண்ணகி சிலை, காந்தி சிலை அல்லது பசும்பொன் தேவர் சிலை அந்த ·பிரேமில் வந்துபோயிருந்தால்' அதை முன்வைத்து எந்த விமர்சனமும் வைக்க கூடாது என்பதுதான். அ. ராமசாமி படத்தில் இறுதிகாட்சியில் வரும் பெரியார் சிலையை முன்வைத்து எழுதியது எவ்வளவு அபத்தமோ, அதை விட அபத்தம் இப்படி ஒரு குறிப்பிட்ட ஃப்ரேமில், வரும் பெரியார் சிலையையும் அதன் காமிரா கோணங்களையும் முன்வைத்து விமர்சனமே கூடாதென்பது. ஒரு திரைப்படத்தை விமர்சிக்கும் போது நிச்சயமாய், அதில் இடம்பெரும் காட்சி பிண்ணணிகளையும், காமிரா கோணங்களையும் குறித்து நிச்சயமாய் பேசலாம். உதாரணமாய் மு. ராமசாமியின் விமர்சனம் (அதாவது மேற்கோள் காட்டப் பட்ட வரி) நிச்சயமாய் ஒரு சாத்தியமுள்ள வாசிப்பு. தமிழ் சினிமா பார்வையாளர்களின் வாசிப்புகளில் (ஒரு வேளை பாப் கார்ன் தின்றுவிட்டு தேசிகன் இது குறித்து யோசிக்காவிட்டாலும்) பிண்ணணியில் வரும் சிலைகள், நபர்கள், அடையாளங்களுக்கு நிச்சயமாய் வாசிப்புகள் உண்டு. ஞாநி பாபா விமர்சனத்தில் முக்கியமான ஒன்றை சொல்லியிருப்பார். 'நண்பர் பகைவர் யார் வந்தாலும்..' என்ற பாடல்வரியின் போது பகைவர் என்பதன் குறியீடாய் இஸ்லாமியர் வருவார். படத்தில் தெளிவாகவே இது காட்சி படுத்த பட்டிருக்கும். ஞாநி சொல்லும் இந்த விமர்சனத்தை மறுக்க அ.ராமசாமியை பயன்படுத்தி மறுப்பதை போன்ற அபத்தம் உண்டுமா? அ. ராமசாமி முன்வைத்துள்ளது ஒரு அபத்தமான over interpretations. அதை முன்வைத்து இப்படி பட்ட விமர்சனங்களையே நிராகரிப்பதும், கிண்டலடிப்பதும், இன்னும் முக்கியமாய் வேறு விமர்சனங்களை மறுக்க நினைப்பதும் நம் சூழலின் அழுகலை மட்டுமே காண்பிக்கிறது.


இதை அவசரமாய் அடிக்க வேண்டுயுள்ளது. குடும்ப சூழலில் என்னால் விரிவாய் இது குறித்து எழுத முடியவில்லை. எதிர்வினையே வைக்காமல் போய்விட கூடுமாதலால் இப்போதைக்கு இதை தட்டி வைக்கிறேன்.


By ROSAVASANTH, at Wed Feb 23, 06:03:54 PM IST  


aiyaa rosavasanth... kadaseela enna solla vareenga?


By Anonymous, at Wed Feb 23, 08:11:13 PM IST  


Desikann. Ippo tamilnadu konjam munneritu irukku. Periyar vandhaa avlo dhaan. Hindi edhirpu, brahmin edhirpu, hindi board kku thaar poosi azhikaradhu, pillayar kku seruppu maalai podaradhu idhu ellam start aagidum. Avlo dhaan. Kurangilirindhu vandha manidhanai marubadiyum kurangu aaki viduvaargal namadhu dravidar kazhaga pagutharivu vyadhigal


By Cho Rasigan, at Wed Feb 23, 08:41:54 PM IST  


மு.ராமசாமி மற்றும் அ.ராமசாமி இருவரும் ஈ.வெ.ராமசாமியைப் பற்றி எழுதியிருப்பது தனக்குப் புரியவில்லை என்று தேசிகன் தன் பதிவில் தெளிவாகவே குறிப்பிட்டுள்ளார். இதில் குழப்பம் என்ன வந்தது? மேலும் பொதுவாக அறிவுஜீவிகள் எப்போதும் புரியாமல் எழுதுவதைப் போன்றத் தோற்றமும் வருகிறது.
மு.ராமசாமி + அ.ராமசாமி = ஈ.வெ.ராமசாமி என்பது மேலே கூறியக் கருத்தைத்தான் முன்னிறுத்துவதாக நாஞ் புரிந்துக் கொள்கிறேன்.
அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்


By dondu(#4800161), at Wed Feb 23, 09:05:27 PM IST  


This post has been removed by the author.


By dondu(#4800161), at Wed Feb 23, 09:37:19 PM IST  


hahaha nalla irukku desi....enna ithu?eatho oru scene la vantha periyar silaiyai vachi orrula madha kalavarathia undu panniduvanga pola irukku intha ramasaminga? vera velai thozhil illaya ivangalukku? may be like a cheap poloticians these guys are doing the things ma...just put them in dust bin....cheap adverticement tactics use panranga, pugazh vangaravanga 2 vitham, onnu, thaan seithu per vangarathu, else aduthavangala kurai solli per vangarathu, ithula ivanga entha vithamnu nan sollavendiyathu illai thane? :-P
endrendrum anbudan
srishiv...assamil irunthu


By srishiv, at Wed Feb 23, 11:50:35 PM IST  


இதைப் போன்ற பதிவுகளின் பின்னூட்ட களத்தில் ரோசா வசந்த் குதிக்காவிட்டால், ஏது சுவாரசியம்? இதற்கு மறுமொழி இடுவதென்பது அவருக்கு தி.அல்வா சாப்பிடுகிற மாதிரி :-)


//
உதாரணமாய் காத்ல் விமர்சனம் குறித்து நான் கூட ஒரு முக்கிய விமர்சனம் வைத்துள்ளேன். இதை யார் கண்டுகொள்ளுவார்கள்?
//
ரோசா,
நீங்கள் எழுதிய விமர்சனத்தை, என்னை மாதிரி ஆட்கள் தான் கண்டு கொள்வார்கள்! ஏனெனில், நீங்கள் சிறுபத்திரிகை எழுத்தாளர் இல்லையே, சுற்றி ஒரு கூட்டம் வைத்திருப்பதற்கு :-)


மு.ராமசாமி + அ.ராமசாமி = ஈ.வெ.ராமசாமிஇந்த தலைப்புக்கு என் மனதில் பட்ட interpretations-ஐ கூறுகிறேன்!


1. சிலை வரும் காட்சியை ஒருவர் பாஸிடிவாக பார்க்கிறார். மற்றவர் நெகடிவாகப் பார்க்கிறார்! இதிலிருந்து, ஈ.வெ.ரா வும், நல்ல விஷயங்களும் செய்திருக்கிறார், தவறுகளும் செய்திருக்கிறார் என்று கொள்ளலாம். அவரது, மூடநம்பிக்கை ஒழிப்பு, பிராமண ஆதிக்க எதிர்ப்பு, தலித் மேம்பாட்டுக்கான உழைப்பு போன்றவைகள் பாஸிடிவ் வகை! பிற மத மூடநம்பிக்கைகளையும், கடவுளர்களையும் கண்டு கொள்ளாத ஓரவஞ்சனையான அதி தீவிர இந்துக் கடவுளர் எதிர்ப்பு (வீரமணி செய்வதும் இது தான்!), தமிழ் மொழியை காட்டுமிராண்டிகளின் பாஷை என்று சாடியது போன்றவைகள் நெகடிவ் வகை என்பேன்!


2. இரண்டு முரண்பட்ட விமர்சனம் தந்த ஆசாமிகளை கூட்டினால் ஈ.வெ.ரா வருவதால், ஈ.வெ.ரா விடமும் முரண்பாடுகள் இருந்தன என்றும் கொள்ளலாம்!


பொதுவாக, இலக்கியவாதிகளின் திரை விமர்சனம் கூட தலைக்கு மேலே ஓடும் வகையில் (over the head) உள்ளன என்ற தேசிகனின் கூற்று ஓரளவு சரியானதே எனத் தோன்றுகிறது! எனவே, இலக்கியப் பத்திரிகைகளில் வரும் திரை விமர்சனங்களை படித்தல் ஆகாது :-) அப்படியே படித்தாலும், அவை பற்றி விமர்சனம் செய்தல், வம்பை விலைக்கு வாங்குவதற்கான சிறந்த வழி :-(


என்றென்றும் அன்புடன்,
பாலா


By enRenRum-anbudan.BALA, at Thu Feb 24, 12:03:14 AM IST  


Dear Desikan


I agree with you. Please read some of the 'Abatha' posts that I posted in RKK on the same topic, if you've not already read them.


Thanks
S.Thirumalai


http://groups.yahoo.com/group/RaayarKaapiKlub/message/10807


http://groups.yahoo.com/group/RaayarKaapiKlub/message/10815


By Anonymous, at Thu Feb 24, 12:18:51 AM IST  


i agree that the cited paras are problematic.i have not read the reviews but prima facie such interpretations seem to be too far fetched to be taken seriously.
and is it difficult to find nonsense in sujathas writings.we all know the stupid and
irrelevant comment he made on blogs and bloggers.one can find many absurd, false and totally irrelevant views in his writings and illogic in his works of fiction.i think it is better to catalog them also.and the silly remarks about periyar are too old and stale.some people will neither try to learn nor try to understand and they are fit to be fans of fools only.


By ravi srinivas, at Thu Feb 24, 03:48:45 AM IST  


தேசிகன் எழுதியதற்கும் இங்குள்ள பின்னூட்டங்களுக்கும் எதுவும் சம்பந்தம் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை.
ரோஸாவசந்த்,
உங்கள் கடைசி வரியை மிகவும் ரசித்தேன்.
".. குடும்ப சூழலில் என்னால் விரிவாய் இது குறித்து எழுத முடியவில்லை".
இந்த வாரம் படித்த நல்ல நகைச்சுவையாக இதை கருதுகிறேன். - ஷங்கர்


By Shankar, at Thu Feb 24, 09:20:52 AM IST  


The following are some of the disparaging epithets that Mr.Ravi Srinivas has chosen to employ to flame the writings of the inimitable Sujatha.


//quote//


nonsense
stupid
irrelevant
absurd
false
totally irrelevant
illogic
silly
stale
fools


//unquote//


This pattern smacks of some serious disturbance.
May be a subject for a pro shrink.
S.K
http://www.cyberbrahma.com/


By S.K, at Thu Feb 24, 10:51:05 AM IST  


Ravi's disparaging and off-the-cuff (personal) remarks on a person of Sujatha's calibre is totally unwarranted and irrelevant to the topic of discussion!He MUST realize that this is not the forum to settle personal animosity with people for whom he has ONLY hatred. He needs to tone down a bit. Abuse should never become the order of the day :-(


May be, Kichu's advice would be of some use to him :-)


enRenRum anbudan
BALA


By Anonymous, at Thu Feb 24, 11:14:49 AM IST  


ஷங்கர், உங்கள் நகைச்சுவை உணர்வை நானும் ரொம்பவே ரசித்தேன். குறிப்பாய் "தேசிகன் எழுதியதற்கும் இங்குள்ள பின்னூட்டங்களுக்கும் எதுவும் சம்பந்தம் இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை. " என்று சொல்லும்போது. ஆமாம் நான் இலங்கை பிரச்சனை பற்றிதானே எழுதியிருக்கிறேன்.


By ROSAVASANTH, at Thu Feb 24, 12:17:20 PM IST  


Ravi is probably going through serious identity crisis and thinks to trigger a serious debate here with baseless arguments.


Cool Down Ravi !! After all each one of us has our own share of nonsensical idiosyncrasies. How can Sujatha be kicked off from thet list. He too has his own ups and downs. Take a breather and come back to blogging. Better luck next time.


Others, In the last years, we've seen enough ways and means which bloggers/people employ to grab attention to their blogs. This one could be skipped as yet-another-one.


By Lazy Geek, at Thu Feb 24, 01:35:38 PM IST  


//In the last years, we've seen enough ways and means which bloggers/people employ to grab attention to their blogs. This one could be skipped as yet-another-one. //


Hear! Hear!!


By Anonymous, at Thu Feb 24, 07:36:34 PM IST  


by viewing this film kaadhal hero not gets mad but we also get mad.And we r creating more boostness for this film.just waste of time.


By Anonymous, at Mon Feb 28, 07:31:28 PM IST  


nice to see u r blog . I think u have touched the senstive part of the film .good job


By knrr, at Mon Feb 28, 07:35:12 PM IST  


தேசிகன் வலைப்பதிவில் காதல் திரைப்படம் சம்பந்தமாக எழுதிய குறிப்பை ஒட்டி எழுதபட்ட பின்னூட்டங்களையும் ரோஸாவசந்த் தன்னுடைய வலைப்பதிவில் எழுதிய எதிர்வினைகள், விவாதங்கள் ஆகியவற்றை படித்தபோது இந்த சண்டை எதற்காக என்று உண்மையிலேயே குழப்பமாக இருக்கிறது. தேசிகன் அந்தத் கட்டுரைக்கு வைத்த தலைப்பு தேசிகனின் சாதி அடையாளத்தோடு சேர்த்துவைத்து பார்க்கும் ஒரு மனோபாவத்தை இந்த விவாததில் அவதானிக்க முடிந்தது. அது ஒரு விமர்சனத்தின் அபத்தத்தை குறிப்பதற்காக பயன்படுத்தபட்ட எளிய அங்கதமான வாக்கியமே அல்லாமல் அது பெரியாருக்கு எதிரான அல்லது நவீன சிந்தனைகளுக்கு எதிரான ஒரு கூற்று அல்ல. இப்படி ஒருவருடைய பிறப்பு அடையாளங்கள். ஈடுபாடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டே ஒரு பிரசினையை விவாதத்திற்கு எடுக்க முடியும் என்றால் அவை விவாதங்கள் அல்ல தீர்ப்புகள். கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கும் மேலாக தமிழ் நாட்டில் 'கட்டுடைப்பு' என்ற பெயரில் 'வாசிப்பு' என்ற பெயரில் நிகழ்த்தப்ப்பட அபத்தங்கள் பற்றிய ஒரு விவாதத்தின் தொடர்ச்சியாகத்தான் நாம் இதை பேசமுடியுமே தவிர ஒரு தனிநபரை தாக்குவதன் மூலம் அல்ல. ரவி ஸ்ரீனிவாஸ் சுஜாதாவின் அபத்தங்களை முதலி பேசு என்ற ரீதியில் ஒரு பின்னூட்டம் எழுதியிருந்தார். ரவி ஸ்ரீனிவாஸ் தன்னுடைய வாழ்க்கையில் உள்ள எல்லா அபத்தங்களையும் போக்கிவிட்டுத்தான் பிறர்மீதான் அபிப்ராயங்களைக் கூறிவருகிராரா?


By vinothini, at Wed Mar 02, 07:42:52 AM IST  


அறிவிஜீவி வினோதினி அவர்களே!


என் பதிவிலிருந்து ஒரு வரியை கூட நேர்மையாய் எதிர்கொள்ளாமல் எதையெல்லாமோ ஒளரி கொட்டியிருக்கும் உங்கள் மறுமொழியின் உளவியல் மிகவும் சுவாரசியமானது. நிச்சயம் நான் இதிவரை தேசிகனின் ஜாதி அடையாளத்தை முன்வைத்து ஒரு வார்த்தை எழுதவில்லை. இப்போது உங்கள் மறுமொழியின் வினோதமான வாதங்களை (நான் சொல்லாததை எல்லாம் வலிந்து சொல்லும் வாதங்களை) உங்கள் சாதி அடையாளத்தை வைத்து ஒருவேளை புரிந்துகொள்ள முடியும்.


"தேசிகன் அந்தத் கட்டுரைக்கு வைத்த தலைப்பு தேசிகனின் சாதி அடையாளத்தோடு சேர்த்துவைத்து பார்க்கும் ஒரு மனோபாவத்தை இந்த விவாததில் அவதானிக்க முடிந்தது. " இதற்கு ஆதாரமாய் ஒருவரி என் பதிவிலிருந்து எடுத்து காட்டமுடியுமா? அல்லது வேறு யாராவது அப்படி சொன்னார்களா? ஆனால் அ. ராமசாமியை தன் வாசிப்பாக சொன்னதை முன்வைத்து எதையும் பேசுவீர்கள். இதை ஜாதி புத்தி என்று சொன்னால்(கவனிக்கவும் இப்போதுதான் சொல்கிறேன்) அதில் என்ன மிகை?


இப்பாடி நான் *சொல்லாத ஒன்றை முன்வைத்தே*, கட்டுடைப்பு விவாதம் எதை பற்றியெல்லாமோ தீர்ப்பு சொல்லும் அளவிற்கு உங்கள் வாதங்கள் போகிறது. இதைத்தானே நான் இவ்வளவு நேரம் பேசி வந்தேன்.


By ROSAVASANTH, at Wed Mar 02, 11:20:56 AM IST  


 

Tuesday, February 22, 2005

பெண்களூர்-0 5

Old comments from my previous Blog


Ippo theriyudhu sir. Bangalore la mattum yaen indha pasanga ivlo kadalai podaraanga appadinu. Ellam indha maNNin magimai :-)


By F e r r a r i, at Tue Feb 22, 05:04:34 PM IST  


பிரபு,
உங்கள் ஆராய்ச்சி என்னை மெய்சிலிர்க்க வைத்தது ;-)
தேசிகன்


By Desikan, at Tue Feb 22, 05:19:45 PM IST  


Desikan,


Informative and also humorous :-) how many more 'peNgalUr' articles are you planning? Keep writing!


'Kadalai' reminded me of my good old GCT days :-(


என்றென்றும் அன்புடன்
பாலா


By Anonymous, at Tue Feb 22, 05:46:08 PM IST  


தேசி, ஸ்பெல்லிங் மிஷ்டேக், அது "பெந்த காளு" - "கள்ளே காளு" என்றால் வேர்கடலை
உஷா


By Anonymous, at Tue Feb 22, 06:08:55 PM IST  


உஷா முந்திக் கொண்டார்.


பெந்தக்காளூர் என்பதே சரி.
அப்புறம், கள்ளே காளு இல்லை.
கட்லே காளு! [உச்சரிப்பு: kadle kaaLu]


பெங்களூர் வரும் இளைஞர்களுக்கு
ஏதோ நம்மாலான உதவி! :-)


By சுபமூகா, at Tue Feb 22, 07:31:35 PM IST  


உஷா, சுபமூகா,
திருத்தியதற்கு நன்றி.
தேசிகன்.


By Desikan, at Tue Feb 22, 08:19:29 PM IST  


சௌ சௌ என்று ஒரு காயை அழைப்பார்களே? பெங்களூர் கத்தரிக்காய என்று கூட இன்னொரு பெயர் உண்டு. அதற்கும் மூலக்காரணம் சொன்னால், ஜென்ம சாபல்யமடைவேன்.


By Boston Bala, at Tue Feb 22, 11:14:16 PM IST  


பாஸ்டன் பாலாவினைப் போல் நானும் இந்த செள செள பாத்தின் சொல் மூலத்தினை விசாரித்துப்பார்த்தேன். என் கன்னட நண்பர்கள் யாருக்கும் "கொத்தில்லா".


உங்களுக்கு தெரிந்தால் சொல்லுங்கள், தேசிகன்.


By Santhosh Guru, at Wed Feb 23, 11:52:23 AM IST  


இன்னொரு சந்தேகம் !!!


"சொல்ப" என்ற வார்த்தையிலிருந்து தான் தமிழில் "சொற்ப" என்ற வார்த்தையும் வந்ததா ?


By Santhosh Guru, at Thu Feb 24, 12:01:43 PM IST  


Santhosh Guru,
தமிழிலிருந்து கன்னடத்திற்கு சென்றிருக்கும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.


எனக்கு தெரிந்த கன்னட நண்பரிடம் 'சவ் சவ்' என்றால் என்ன என்று கேட்டேன் அதற்கு அவர் "ஸ்வீட் + காரம்" என்றார்.


Boston Bala,
பெங்களூர் கத்தரிக்காய பற்றி இன்னும் தெரியவில்லை. தெரிந்தவுடன் கூறுகிறேன்.


By Desikan, at Thu Feb 24, 01:02:57 PM IST  


தமிழும், பிராக்கிருதம் என்ற மொழியும் சேர்ந்து உருவானது கன்னடம் என்று சிவகாமி சபதத்தில் வரும். ஆனால் இதை பெங்களூரில் யாராவது உதை வாங்கினால் நான் பொறுப்பில்லை :-)))
உஷா


By Anonymous, at Thu Feb 24, 03:07:08 PM IST  


kempe gowda niruviya matra moondru mandapangal edhu edhu endru last week hindu bangalore edition young world supplementil padithen. I recollect only one. it is Ulsoor lake-il ulla mandabamam.


By Anonymous, at Fri Feb 25, 03:42:35 PM IST  


'சொல்ப' என்பது ப்ராகிருதத்தில் இருந்துதான் வந்திருக்க வேண்டும். 'ல்ப' என வரும் சொற்கள் தமிழில் 'ற்ப' என மாறிவிடுகின்றன. 'கற்பனை'-'கல்பன', 'சிற்பம்' - 'சில்ப' போன்றவை வடமொழியில் இருந்து மருவி வந்தவையே.


By Sudharsan, at Fri Feb 25, 04:41:54 PM IST  


Anonymous,


Correct. Where are the other two ?


Sudharsan,
Thanks for the info.


By Desikan, at Fri Feb 25, 05:51:04 PM IST  


//ஆராய்ந்ததில் ஒன்று ரவா உப்புமா, மன்றொன்று ரவா கேசரி!.
இந்த பதார்த்தத்துக்கு பெயர் - "சவ் சவ் பாத்"...//


சவ் சவ் பாத்தில் வருவது ரவையாலானது என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் அதை ரவா உப்புமா என்று அழைக்க முடியும் என்று தெரியவில்லை. அது ஒரு சவ்..பக்கத்தில் கேசரி போல் இருப்பது இன்னொரு சவ்..! இரண்டையும் சேர்த்து சவ்.. சவ்.. பாத்! இதுவே நான் அறிந்த மூலம்.


By ROSAVASANTH, at Tue Mar 01, 09:12:33 AM IST  


//உப்புமா என்று அழைக்க முடியும் என்று தெரியவில்லை. //


என்று தோன்றவில்லை என்று வாசிக்கவும்.


By ROSAVASANTH, at Tue Mar 01, 09:13:44 AM IST  


ROSAVASANTH,


I am not an expert ;-).
But the one which I ate was rava uppuma. chow+chow = sweet+karam as told by my kannada friends.


By Desikan, at Tue Mar 01, 02:54:08 PM IST  



Old comments from my previous Blog


Ippo theriyudhu sir. Bangalore la mattum yaen indha pasanga ivlo kadalai podaraanga appadinu. Ellam indha maNNin magimai :-)


By F e r r a r i, at Tue Feb 22, 05:04:34 PM IST  


பிரபு,
உங்கள் ஆராய்ச்சி என்னை மெய்சிலிர்க்க வைத்தது ;-)
தேசிகன்


By Desikan, at Tue Feb 22, 05:19:45 PM IST  


Desikan,


Informative and also humorous :-) how many more 'peNgalUr' articles are you planning? Keep writing!


'Kadalai' reminded me of my good old GCT days :-(


என்றென்றும் அன்புடன்
பாலா


By Anonymous, at Tue Feb 22, 05:46:08 PM IST  


தேசி, ஸ்பெல்லிங் மிஷ்டேக், அது "பெந்த காளு" - "கள்ளே காளு" என்றால் வேர்கடலை
உஷா


By Anonymous, at Tue Feb 22, 06:08:55 PM IST  


உஷா முந்திக் கொண்டார்.


பெந்தக்காளூர் என்பதே சரி.
அப்புறம், கள்ளே காளு இல்லை.
கட்லே காளு! [உச்சரிப்பு: kadle kaaLu]


பெங்களூர் வரும் இளைஞர்களுக்கு
ஏதோ நம்மாலான உதவி! :-)


By சுபமூகா, at Tue Feb 22, 07:31:35 PM IST  


உஷா, சுபமூகா,
திருத்தியதற்கு நன்றி.
தேசிகன்.


By Desikan, at Tue Feb 22, 08:19:29 PM IST  


சௌ சௌ என்று ஒரு காயை அழைப்பார்களே? பெங்களூர் கத்தரிக்காய என்று கூட இன்னொரு பெயர் உண்டு. அதற்கும் மூலக்காரணம் சொன்னால், ஜென்ம சாபல்யமடைவேன்.


By Boston Bala, at Tue Feb 22, 11:14:16 PM IST  


பாஸ்டன் பாலாவினைப் போல் நானும் இந்த செள செள பாத்தின் சொல் மூலத்தினை விசாரித்துப்பார்த்தேன். என் கன்னட நண்பர்கள் யாருக்கும் "கொத்தில்லா".


உங்களுக்கு தெரிந்தால் சொல்லுங்கள், தேசிகன்.


By Santhosh Guru, at Wed Feb 23, 11:52:23 AM IST  


இன்னொரு சந்தேகம் !!!


"சொல்ப" என்ற வார்த்தையிலிருந்து தான் தமிழில் "சொற்ப" என்ற வார்த்தையும் வந்ததா ?


By Santhosh Guru, at Thu Feb 24, 12:01:43 PM IST  


Santhosh Guru,
தமிழிலிருந்து கன்னடத்திற்கு சென்றிருக்கும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.


எனக்கு தெரிந்த கன்னட நண்பரிடம் 'சவ் சவ்' என்றால் என்ன என்று கேட்டேன் அதற்கு அவர் "ஸ்வீட் + காரம்" என்றார்.


Boston Bala,
பெங்களூர் கத்தரிக்காய பற்றி இன்னும் தெரியவில்லை. தெரிந்தவுடன் கூறுகிறேன்.


By Desikan, at Thu Feb 24, 01:02:57 PM IST  


தமிழும், பிராக்கிருதம் என்ற மொழியும் சேர்ந்து உருவானது கன்னடம் என்று சிவகாமி சபதத்தில் வரும். ஆனால் இதை பெங்களூரில் யாராவது உதை வாங்கினால் நான் பொறுப்பில்லை :-)))
உஷா


By Anonymous, at Thu Feb 24, 03:07:08 PM IST  


kempe gowda niruviya matra moondru mandapangal edhu edhu endru last week hindu bangalore edition young world supplementil padithen. I recollect only one. it is Ulsoor lake-il ulla mandabamam.


By Anonymous, at Fri Feb 25, 03:42:35 PM IST  


'சொல்ப' என்பது ப்ராகிருதத்தில் இருந்துதான் வந்திருக்க வேண்டும். 'ல்ப' என வரும் சொற்கள் தமிழில் 'ற்ப' என மாறிவிடுகின்றன. 'கற்பனை'-'கல்பன', 'சிற்பம்' - 'சில்ப' போன்றவை வடமொழியில் இருந்து மருவி வந்தவையே.


By Sudharsan, at Fri Feb 25, 04:41:54 PM IST  


Anonymous,


Correct. Where are the other two ?


Sudharsan,
Thanks for the info.


By Desikan, at Fri Feb 25, 05:51:04 PM IST  


//ஆராய்ந்ததில் ஒன்று ரவா உப்புமா, மன்றொன்று ரவா கேசரி!.
இந்த பதார்த்தத்துக்கு பெயர் - "சவ் சவ் பாத்"...//


சவ் சவ் பாத்தில் வருவது ரவையாலானது என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால் அதை ரவா உப்புமா என்று அழைக்க முடியும் என்று தெரியவில்லை. அது ஒரு சவ்..பக்கத்தில் கேசரி போல் இருப்பது இன்னொரு சவ்..! இரண்டையும் சேர்த்து சவ்.. சவ்.. பாத்! இதுவே நான் அறிந்த மூலம்.


By ROSAVASANTH, at Tue Mar 01, 09:12:33 AM IST  


//உப்புமா என்று அழைக்க முடியும் என்று தெரியவில்லை. //


என்று தோன்றவில்லை என்று வாசிக்கவும்.


By ROSAVASANTH, at Tue Mar 01, 09:13:44 AM IST  


ROSAVASANTH,


I am not an expert ;-).
But the one which I ate was rava uppuma. chow+chow = sweet+karam as told by my kannada friends.


By Desikan, at Tue Mar 01, 02:54:08 PM IST  

Thursday, February 17, 2005

ஏ.கே.ராமானுஜம் ஓர் அறிமுகம்

ஏ.கே.ராமானுஜம் ஓர் அறிமுகம் - தெ. மதுசூதனன்


பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்காலத்தில் ஏற்பட்ட நவீன வளர்ச்சிகளை உள்வாங்கிக் கொண்டவராகவே ஏ.கே.ராமாநுஜம் வளர்ந்து வந்தார். இவர் மைசூரில் 1929 ல் பிறந்தவர். ஆங்கில இலக்கியத்தில் பட்டப்படிப்பை மேற்கொண்டவர். பின்னர் மொழியியல் துறையின் பிடிப்பு ஆர்வம் கொண்டு தனது முனைவர் பட்ட ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்டார்.


சிக்காக்கோ பல்கலைக் கழகத்தில் தெற்காசிய மொழிகள் மற்றும் பண்பாடு, மொழியியல் துறைகளில் பேராசிரியராக பணியாற்றத் தொடங்கினார். இதன் பின்னரே ஏ.கே.ஆரின் ஆர்வத்துக்கும் விருப்பத்துக்கும் அமைய அவரது புலமையும் ஆளுமையும் தக்கவாறு இணைந்து புதுப் பரிணாமங்கள் துலங்க வெளிப்பட்டது. சிக்காக்கோ பல்கலைக்கழகத்தின் சமூக சிந்தனைக்குழுவின் ஓர் உறுப்பினராகவும் திகழ்ந்தார். மேலும் ஹார்வர்ட், கலிபோர்னியா, மெக்ஸிகன், பெர்கிலியே, பரோடா, விஸ்கான்ஸின் ஆகிய பல்கலைக்கழகங்களில் வருகைதரு பேராசிரியாகவும் இருக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கப்பெற்றார். ஆங்கிலம், கன்னடம், தமிழ் ஆகிய மொழிகளில் உள்ள புலமை அவரது பன்முக ஆற்றல் மேலும் சிறப்புற்று விளங்க காரணமாயிற்று.


தமிழை தமிழரல்லாதோர் மத்தியில் அறிமுகம் செய்யும் ச்£ரிய பணியை புலமை உணர்வுடனும் படைப்பாக்க உந்துதலுடனும் மேற்கொண்டு வந்தார். அதாவது இரண்டாயிரம் வருட தமிழ் இலக்கியச் செழுமையின் பரப்பை அதன் வளங்களை அழகுற எடுத்துக் காட்டினார். இதனை அறிவியல் நோக்கில் தர்க்க ரீதியாக புரிந்து கொள்ளும் வகையில் எடுத்துப் பேசியும், எழுதியும் வந்தார்.


இவர் நாட்டார் வழக்காற்றியல் இந்திய இலக்கியம், மொழியியல் ஆகிய துறைகள் சார்ந்து எழுதியிருக்கும் கட்டுரைகள் பல்வேறு ஆராய்ச்சி இதழ்களில் வெளிவந்துள்ளன. தமிழுக்கு உலகளாவிய அந்தஸ்தை ஈட்டிக் கொடுக்கும் பாங்கில் இவை அமைந்தன.


தமிழ் கன்னட மொழிகளின் ஆக்கத் தன்மைகளை அவற்றின் படைப்பியல் நுணுக்கங்களை வெளிப்படுத்தும் விதத்தில் இம் மொழிப்படைப்புகளை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்தார். இதனால் ஐரோப்பிய சிந்தனை கலாசார மரபுகளுடன் ஊடாட்டம் ஏற்படுத்துவதற்கான வாயில்கள் திறக்கப்பட்டன. ஆங்கில இலக்கியத்தில் உள்ள புலமை, அனுபவம், யாவும் ஆங்கிலத்தில் ' இந்திய இலக்கியம்' என்பதாக அதனது வீச்சுடன் தனித்தனமை துலங்க அறிமுகம் செய்யும் வாய்ப்பு இவருக்கு இயல்பாக அமைந்தது. அதாவது பிரிட்டிஷ் ஆதிக்கத்துக்கு முந்திய கால கட்டத்து இலக்கியத்தின் வீரியம் என்ன என்பதை புரிந்து கொள்வதற்கான வாய்ப்பை உருவாக்கிக் கொடுத்தார்.


நாட்டார் வழக்காற்றியல் மற்றும் இந்திய இலக்கியம் குறித்துத் தெற்காசிய ஆய்வு மையம் வெளியிட்ட தொகுதிகளின் இணைப் பதிப்பாசிரியராக இருந்து தொகுதிகள் வெளிவர காரணமாகியுள்ளார். 'இந்திய நாட்டுப்புறக் கதைகள்' தொகுதியும் ஆங்கிலத்தில் வெளி வருவதற்கும் முயற்சி மேற்கொண்டார்.


ஏ.கே.ஆரின் மொழிபெயர்ப்பு முயற்சி அவருக்குள் இயங்கிய சிந்தனை எத்தகையது என்பதை நன்கு புலப்படுத்துகிறது. தமிழின் சங்ககாலக் கவிதை மொழிபெயர்ப்பு, இரண்டாயிரம் வருடத்துக்கும் மேற்பட்ட தமிழ்க் கவிதை மரபின் செழுமையை இருபதாம் நூற்றாண்டின் சமகாலக் கவிதையாக்கமாக புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் அமைந்துள்ளது என்பது தனிச்சிறப்பு. அகம்/புறம் என்னும் சிந்தனையை வாழ்க்கையின் கருத்துநிலை சார்ந்து அறிமுகப்படுத்தும் பாங்கில் இது வெளிப்பட்டுள்ளமையை பலரும் சுட்டிக் காட்டுகின்றனர். குறிப்பாக சமூகவியல், மானுடவியல் துறைகளை உள்வாங்கி இலக்கியத்தை ஆராய, கற்பிக்க முற்பட்டமை இவரது சிறப்பு.


மேற்கு கவிதைப் பாரம்பரியத்துக்கு தமிழ்க் கவிதையில் விரவியுள்ள சில தனிச்சிறப்புக்களை எடுத்துக் காட்டும் விதமாகவே இவரது தமிழ்க் கவிதைகளின் மொழிபெயர்ப்பு அமைந்திருந்தது. 'ஸ்பீக்கிங் ஆ·ப் சிவா' பத்தாம் நூற்றாண்டின் பக்திக் கண்டன இயக்கத்தைச் சேர்ந்த நான்கு கன்னட கவிஞர்களின் மொழிபெயர்ப்பு. இந்த ஆக்கம் மூலம் ஆங்கில இலக்கிய வாசகர்களுக்கு இதுவரை அவர்கள் காணாத புதிய இலக்கியச் சாளரங்கள் திறக்கப்பட்டது.


ஏ.கே.ஆர். ஒரு பேராசிரியராக ஆராய்ச்சியாளராக மட்டும் இருந்தவர் அல்ல. மாறாக படைப்பு மன நிலையில் தனக்குள் ஆழ்ந்து அகவித்து பீறிடும் மனநிலையில் சதாகாலமும் இயங்கிக் கொண்டிருந்தவர். நுண்ணிய உணர்வுப் பாங்கு மிக்க கவிஞராக தினமும் ஒரு கவிதையாவது எழுதாமல் தூங்குவதில்லை என்னும் மனநிலைக்குள் இயங்கிக் கொண்டிருந்தவர்.
இதனால்தான் இவரது மொழிபெயர்ப்பு படைப்பு மனநிலை சார்ந்த, அவற்றின் தொழில்நுட்பத்துடன் இயைந்ததாக இருந்தது. இதுவரை இவரது எழுத்துக்கள் யாவும் கவிதைகள், கட்டுரைகள், சிறுகதைகள், நாவல்கள் என அறுபது தொகுதிகளாக வெளிவந்துள்ளன.


வெறுமனே சமஸ்கிருதத்தில் இருந்த பல்கலைக்கழகத்தை மற்றைய இந்திய மொழிகளை நோக்கி திசை திருப்பியதில் ஏ.கே. ஆரின் பங்கு அளப்பரியது. இவரது இந்த முயற்சிகள் ஒரு தனிமனிதச் சாதனை என்னும் நிலைக்கும் அப்பால் இன்று நாம் செய்ய வேண்டிய அவசிய அவசரப் பணி இவைதான் என்பதை தனது செயற்பாடுகள் மூலம் உணர்த்தி உள்ளார்.



The Striders (Oxford 1966)
Hokkulalli Huvilla (No Lotus in the Novel Dharwar 1969)
Relations (Oxford 1971)
Selected Poems (Oxford 1976)
Speaking of Siva (Penguin Classics 1973)
Samkskara (Oxford 1976)
Mattu Itava Padugalu (And other Poems Dharwat 1977)
Hymns for the Drowning (Princeton 1981)
Poems of Love and War (Columbia Lunesco 1985)
Second Sight (Oxford 1986)
The Interior Landscape (Indiana 1977)


பண்பாட்டு பரிவர்த்தனையாளர்


ஒரு பேராசிரியராக ஆராய்ச்சியாளராக மட்டும் இல்லாமல், இந்திய சிந்தனை மரபுக்கும் கலாசார மரபுக்கும் புத்துயிர் ஊட்டும் வகையில் மொழிபெயர்ப்பு துறையிலும் தடம்பதித்த நுண்ணிய கலைஞர்.


நன்றி: ஆறாம்திணை


எ.கே.ஆரின் சில படைப்புக்களை உங்களுடன் அவ்வப்போது பகிர்ந்து கொள்ள உள்ளேன்.



Old Comments from my previous Blog


அருமையான பதிவு. ஏ.கே.ராமானுஜத்தின் தம்பியின் மகன் எனது நண்பர். மிக நல்ல மனிதர். ஏ.கே.ராவுக்கு சற்றும் சளைத்தவர்கள் அல்ல அவரது சகோதரர்கள். இருவரும், தமிழில் வைணவ இலக்கியத்தை கரைத்துக் குடித்து விளக்கவுரைகள் எழுதியவர்கள். இருந்தால் எடுத்து பதிகிறேன்.


By Narain, at Thu Feb 17, 10:23:56 PM IST  


அன்புள்ள நாராயணன்,


அப்படியா ? தகவலுக்கு நன்றி. விளக்கவுரைகளை படிக்க ஆர்வமாக உள்ளேன்.


By Desikan, at Fri Feb 18, 08:46:08 AM IST  


Dear Desikan,


I just got a copy of "Srirangathu Kathaigal" recently. I jumped right into the stories without reading the author's foreword because I was already familiar with Srirangam from his earlier writings.


One thing did bother me - why not credit to the wonderful artist. His/her work was as beautiful as the stories. Finally at the end of everything I read the foreword and I realized you were the artist!
(I know you through Lazy Geek's site.) Excellent work.
I am also a huge fan of AKR's writing.


By tilotamma, at Sun Feb 20, 05:41:52 AM IST  


I knew Tilo would comment for this post. I didn't guess it, I was sure.


By Lazy geek, at Tue Feb 22, 02:42:24 PM IST  


well - truth is I did not comment for this post.
I just wanted to let Desikan know I loved his Srirangam sketches and this just happend to be the first post of that day ............


By tilotamma, at Tue Mar 08, 02:17:01 AM IST  


அறிமுகத்திற்கு நன்றி தேசிகன்!


By ஜீவா(Jeeva) (#7113738), at Fri Jun 10, 10:12:58 AM IST  

Tuesday, February 15, 2005

ரயில் பிரயாணத்தின் கதை – ரயில் பயணங்களில்

ரயில் பிரயாணத்தின் கதை


எஸ்.வி. ராமகிருஷ்ணன்


எனக்கு விவரம் வந்தபின் அமைந்த முதல் நீண்ட ரயில் பிரயாணம் 1945ஆம் ஆண்டில். அப்போதெல்லாம் ரயில் என்றால் நிஜமாகவே "புகைவண்டி.' அதாவது குப்குப்பென்று புகை விட்டுக் கொண்டு சிறுவர்களின் (ஏன், பெரியவர்களின்கூட) கற்பனையைத் தூண்டிவிடும், நிலக்கரியை எரித்துத் தீயாக்கும் நீராவி வண்டி. மலையாளத்தில் அதன் பெயரே தீவண்டிதான். நமது இலங்கைச் சகோதரர்கள் யாழ்ப்பாணத்துக்கே உரித்தான அழகுத் தமிழில் அதைப் புகை இரதம் என்று அழைக்கிறார்கள்.


அந்தக் காலத்தில் ரயில் வண்டியில் மூன்று வகுப்புகள் இருந்தன. முதல் வகுப்பு என்பது பலருக்கும் எட்டாக்கை . . . அதாவது மிகப்பெரும்பாலானோர்க்கு அப்பாற்பட்டதொரு சங்கதி. வெள்ளைக்கார துரைகளும் ஐ.ஸி.எஸ். அதிகாரிகளும் இந்தியர்களில் ஜமீன்தார்களும் அதில் பிரயாணம் செய்தார்கள். இரண்டாம் வகுப்பு என்பதும் (கடந்த பத்தாண்டுகளில் ஏறக் குறையக் காணாமலேயே போய்விட்ட இன்றைய முதல் வகுப்பின் முந்தைய அவதாரம்) அன்றைய ரூபாய் மதிப்பின்படி மிகவும் விலை உயர்ந்ததாகக் கருதப்பட்டது. செல்வந்தர்கள் மற்றும் உயர் மத்திய வகுப்பினரில் சிலருமே அதில் பயணித்தனர்.


மூன்றாவது வகுப்புதான் ஜனதா வகுப்பு. டிக்கெட் இல்லாத பஞ்சை பனாதைகளிலிருந்து மத்திய தர வகுப்பினர் வரை எல்லோராலும் உபயோகிக்கப்பட்டது. இதன் நிலைமை இன்று நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவு மோசமாக இருந்தது. மூன்றாவது வகுப்புப் பெட்டி என்பது எவ்வளவு பேர் வேண்டுமானாலும் ஏறக்கூடியதொரு சங்கப் பலகை. எந்தவிதமான ரிசர்வேஷனும் கிடையாது. உட்கார இடம்கூட அதிர்ஷ்டத்தைப் பொறுத்தது என்றால் தூங்கும் வசதியைப் பற்றிப் பேச வேண்டியதில்லை. ஆனால் ஒன்று. பிரெஞ்சுக்காரர்கள் ஆண்டு வந்த இந்தோ சைனாவில் ரயில் இதைவிட மோசம் என்று சொன்னார்கள். அங்கே நாலாவது வகுப்பு ஒன்றும் உண்டாம். அதில் ஸீட்டுகளே (பெஞ்சுகள்) கிடையாது, தரையில் உட்கார வேண்டுமாம்.


மூன்றாவது வகுப்பைப் பற்றி இன்னொரு விஷயம். அதில் மின்சார விசிறிகள் கிடையாது என்பது. கோடையில் பயணிகள் பனை ஓலை விசிறிகளைக் கொண்டு வந்து வீசிக்கொள்வார்கள். அதேசமயம் ஒன்று சொல்ல வேண்டும். இன்று போலில்லாமல் பெட்டிகளில் பெரும்பகுதி மரத்தினால் ஆனது. அதனால் இப்போதைய பெட்டிகள்போல் அத்தனை சூடாகவில்லை.


வண்டி கிளம்பும் ஸ்டேஷனில் போர்ட்டர்கள் யார்டில் இருந்து வண்டி வரு முன்பே அதில் ஏறி, சாமான்கள் வைப்பதற்காக மேலே இருக்கும் பலகைமீது ஒரு அழுக்குத் துண்டை விரித்து வைப்பார்கள். சுமார் எட்டணா அல்லது பன்னிரண்டு அணா பேரத்துக்கு அது "ஸ்லீப்பிங் பெர்த்'தாகத் தரப்படும். அந்தப் பலகை மீது 'For Luggage only' என்று ஆங்கிலத்தில் எழுதியிருக்கும் வார்த்தைகளை எவரும் கண்டுகொள்வதில்லை. ரயிலில் ஏறுவது ஒரு "பிரம்மப் பிரயத்தனம்.' அப்போதெல்லாம் எல்லோரும் ஏகப்பட்ட சாமான்கள் மூட்டை முடிச்சுகளோடுதான் ரயிலேறுவார்கள். இரும்பினால் ஆன டிரங்குப் பெட்டிகள், ஹோல்டால், தண்ணீர்க் கூஜா இத்தியாதி கண்டிப்பாக இருக்கும். தவிர பட்சணக் கூடைகள், அம்மா பெண்ணுக்காகப் பறித்த (வீட்டு மரத்தில் பழுத்த) மாம்பழம் முதலியவும் அவ்வப்போது இருக்கும். ஹோல்டால் என்பது படுக்கை மட்டுமல்லாமல் எல்லா விதமான கண்டா முண்டா சாமான்களையும் திணிக்கக்கூடியது. லக்கேஜ் எடையைக் குறைவாகக் காட்டுவதற்காகக் கல்லூரி மாணவர்கள் புத்தகங்களை ஹோல்டாலில் புகுத்திவிடுவதும் உண்டு.


ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனிலும் ரயில் வண்டி இப்போதைவிட அதிக நாழிகை நிற்கும். நம்மை ஏற்றிவிட வேண்டியது போர்ட்டரின் பொறுப்பு. எறும்பு தன் எடையைவிட அதிகமான பளுவைத் தூக்குகிறது என்று உயிரியல் விஞ்ஞானிகள் சொல்லுகிறார்களே, அதை நமது பழைய காலப் போர்ட்டர்கள் செய்தே காட்டினார்கள்! ரயில் வந்து நின்றவுடன் உள்ளே ஏற்கனவே இருப்பவர்களுக்கும் "வந்தேறி'களுக்கும் ஒரு பெரிய போராட்டம் துவங்கும். ஜன்னலோரம் உட்கார்ந்திருப்பவர் ""ஏன்யா இங்கேயே வந்து விழறீங்க? பின்னால் பெட்டியெல்லாம் காலியாக் கிடக்குது'' என்று ஆசை காட்டுவார். பின்புறப் பெட்டிகளின் நிலைமை அவருக்கு எப்படி ஞானதிருஷ்டியில் புலப்பட்டது என்பது ஒரு மர்மம்.


அந்த யுத்தத்தில் உள்ளே ஏறுபவர்களின் உறுதுணையான போர்ட்டரோ இதை ஒன்றும் லட்சியம் செய்யாமல் ""நீங்க பாட்டுக்கு ஏறுங்க சாமி, சாமானை நான் ஏத்திடறேன்'' என்று சொல்லிவிட்டுச் சாமான்களைக் கூசாமல் ஜன்னல் வழியாய் உள்ளே தள்ளிவிடுவார் (அன்றைய ரயில் பெட்டியில் ஜன்னல் கிடையாது.) உள்ளே அணிவகுத்து நிற்பவர்கள் ""ஐயோ பாவி என் காலிலே போட்டுட்டியே'' என்று கூக்குரலிடுவார்கள். அது எல்லாம் மாய்மாலம் என்று அனுபவ பூர்வமாய்த் தெரிந்து வைத்திருக்கும் போர்ட்டரோ மீதி சாமான்களையும் தள்ளிவிடுவார். அதற்குள் சாமான்களின் உரிமையாளக் குடும்பங்களும் எப்படியோ அடித்துப் பிடித்துக்கொண்டு உள்ளே போயிருக்கும். அடுத்த படலம் போர்ட்டருக்குக் கூலி கொடுத்தல். குடும்பஸ்தர் முதலில் பேசிய எட்டணாவைக் கொடுப்பார். உடனே போர்ட்டர் நன்கு மனப்பாடம் செய்யப்பட்ட சில வசனங்களை அவிழ்த்துவிடுவார். ""கஸ்டத்தைப் பார்த்துக் காசு கொடுங்க ஐயா; பிள்ளை குட்டிக்காரன் சாமி. இன்னும் நாலணா போட்டுக் கொடுங்க'' என்ற ரீதியில். கடைசியில், கூட இரண்டணா வாங்கிக்கொண்டு திருப்தியடைவார்.


ரயில் கிளம்பும்வரை பயணிகளின் மத்தியில் "டென்ஷன்' நீடிக்கும். மண்ணின் மைந்தர்கள் வந்தேறிகளுக்கு இடம்விடாமல் தாங்களே ஸீட்டை ஆக்கிரமித்திருப்பார்கள். வேண்டுமென்றே காலை நீட்டிப் படுத்துக்கொண்டு தூங்குவது போல் பாசாங்கு செய்வதும் உண்டு. ஆனால் ரயில் நகர்ந்தவுடன் இந்தியா -சீனா மாதிரி உறவுகள் மாறிவிடும். இன்முகம் தலையெடுக்கும். ""நீங்க எங்கே ஸôர் போறேள்?'' ""தம்பிக்கு எந்த ஊரு?'' போன்ற விசாரிப்புகள் சுமுக உறவுக்கு வழி வகுக்கும். இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால் அடுத்த ஸ்டேஷன் வருவதற்குள் இரண்டு கட்சிக்காரர்களும் ஒன்றாகிவிடுவார்கள். மட்டுமல்லாது புதிதாக ஏற வருபவர்களை விரட்டுவதில் ஒன்றாகச் செயல்படுவார்கள்.


மூன்றாவது வகுப்பில் உள்ளே சாப்பாடு வராது. சாப்பாட்டு நேரத்தில் வரும் ஜங்ஷன்களில் அருமையான சாப்பாடு கிடைக்கும். காண்டீன் வரை போய்ச் சாப்பிட்டுவிட்டுத் திரும்ப வேண்டிய நேரத்துக்கு வண்டியும் நிற்கும். காண்டீனில் சாப்பாடு மட்டுமல்லாது டிபனும் காப்பியும் உண்டு. வெஜிடேரியன் காண்டீனும் நான்-வெஜிடேரியன் காண்டீனும் பிளாட்பாரத்தின் இருமுனைகளில் வடதுருவம் தென்துருவம்போல் அமைந்திருக்கும். வெஜிடேரியன் காண்டீனில் காப்பிதான் கிடைக்கும். டீ வேண்டுமென்றால் அசைவ காண்டீனுக்கு (அதாவது பிளாட்பாரத்தின் மறுகோடிக்குத்)தான் போக வேண்டும். தேநீர் அசைவமாகக் கருதப்பட்டது ஏன் என்று தெரியவில்லை. காண்டீனைத் தவிர, பிளாட்பாரத்தில் தயிர்சாதம், புளியஞ்சாதம் முதலிய பட்டைச் சோறுகள் கிடைக்கும். அநேகமாக பாக்கு மட்டையில் சுற்றி அழகாகப் "பேக்' செய்யப்பட்டிருக்கும். பெட்டியில் உட்கார்ந்தபடியே வாங்கலாம். வெளியே இறங்க முடியாதவர்களும் பெண்களும் இந்த வசதியை உபயோகித்துக் கொண்டனர். அதே சமயம் ஆண் துணையற்ற பெண் பாலர்க்கு இரங்கி ஆண்கள் அவர்களின் கூஜாவைக் கொண்டு போய்க் காப்பி வாங்கி வருவதும் உண்டு.


பிளாட்பாரத்தில் வயிற்றுப் பசியைத் தவிர அறிவுப் பசியைத் தீர்க்கும் சாதனங்களும் விற்கப்பட்டன. ரயில் வந்து நின்றதும் "ஹிந்து பேப்பர், சுதேசமித்திரன், தினமணி, இந்து நேசன், சந்திரோதயம்' என்று ஒப்பித்தவாறு பையன்கள் ஜன்னல்தோறும் முற்றுகையிட்டுப் பத்திரிகை விற்பார்கள். இதில் "இந்துநேசன்' லக்ஷ்மிகாந்தன் கொலைக்குப் பிறகு நின்று போயிற்று.


கடைசி நிமிஷத்தில் ஓடிவந்து ரயிலைப் பிடிப்பவர்களுக்கு டிக்கெட் வாங்க நேரமில்லையென்றால் கார்டினிடம் (Guard) ஒரு வார்த்தை சொல்லிவிட்டு ரயிலில் தொற்றிக்கொள்ளலாம். பின்னால் டிக்கெட் இன்ஸ்பெக்டர் பிரயாணியிடம் வந்து கட்டணத்தை வசூலித்துக் கொண்டு காகித ரூபத்தில் (அட்டை அல்ல) டிக்கெட் கொடுத்துவிட்டுப் போவார். அதற்காகக் கூடுதல் சார்ஜ் ஒன்றும் கிடையாது. டிக்கெட் இல்லாமல் பயணித்து மாட்டிக்கொண்டால் கடைசி ஜங்ஷனிலிருந்து இரட்டைக் கட்டணம் செலுத்தினால் போதும். டிக்கெட் இல்லாமல் பயணிப்பதில் நிபுணர்கள் உண்டு. செக்கிங் இன்ஸ்பெக்டர் வந்தால் அவர்களுக்கு மூக்கில் வியர்த்துவிடும்.


அதற்குள் வண்டி நின்றால் அவர்கள் ஓசைப்படாமல் நழுவுவார்கள். இல்லாவிடில் கழிப் பறைக்குள் புகுந்து தாளிட்டுக்கொண்டு நேரத்தைக் கடத்துவதும் உண்டு. அந்தக் காலத்துப் பிரயாணிகளுக்கு இரக்க சுபாவம் அதிகம் என்று நினைக்கிறேன். யாரும் இன்ஸ்பெக்டரிடம் அவர்களைக் காட்டிக் கொடுக்கமாட்டார்கள். இத்தனைக்கும் பாத்ரூம் போக முடியாமல் அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருப்பவர்கள் இந்தப் பிரயாணிகளே.


அன்றைய புகைவண்டிப் பிரயாணத்தின் இன்றியமையாத ஒரு அம்சம் ரயில் பிச்சைக்காரர்கள். அதில் பாடுவோர், பாடாதோர் என்ற இருவகை உண்டு. பாடுவோரில் சிலர் தங்கள் காதில் கையை வைத்து அழுத்திக்கொண்டு அடிவயிற்றிலிருந்து நாதம் எழுப்புவர். அவர்களே தங்கள் பாட்டைக் கேட்க விருப்பம் இன்றி காதைப் பொத்திக் கொள்கிறார்களோ என்று தோன்றும். நெருப்புப் பெட்டியே தாள வாத்திய மாகப் பயன்படும். இன்னொருவரின் துணை கொண்டு வரும் குருட்டுப் பிச்சைக்காரர்களும் சகஜமான காட்சி. அவர்கள் எல்லோருக்கும் பிச்சை தாராளமாகவே கிடைத்தது. இவர்களைக் குறித்த ஒரு விசேஷமான சங்கதி என்னவெனில் எந்த ராஜா எந்தப் பட்டணம் போனாலும் என்ன டிக்கெட் செக்கிங் இருந்தாலும் இவர்களில் எவரும் ஒருபோதும் டிக்கெட் வாங்கியதாக வரலாறு இல்லை என்பது. இவர்கள் பின்னால் நடந்து ஒரு புண்ணியமும் இல்லை என்று ரயில்வே ஊழியர்கள் பிச்சைக்காரர்களைத் "தண்ணீர் தெளித்து' விட்டிருந்தார்கள் என்று எண்ணுகிறேன்.


கட்டுரையின் ஆரம்பத்தில் சொன்ன என்னுடைய முதல் ரயில் பிரயாணத்தின் ஒரு காட்சி என் மனதில் விரிகிறது. அப்போது நான் மதுரையிலிருந்து தென்காசிக்கு மூன்றாம் வகுப்பில் போய்க்கொண்டிருந்தேன். ஏதோ ஒரு ஸ்டேஷனில் நின்ற ரயில் கிளம்பும் தருணத்தில், பாமரள் ("குடிமகள்' மாதிரி, "பாமரனி'ன் பெண்பால்) போலத் தென்பட்ட ஒரு குடுகுடு கிழவி ஏறி ""இந்த வண்டி விருதுபட்டி போகுமா'' என்று கேட்டாள் சிலர் ""போகாது, போகாது, இறங்கு'' என்று பதறினார்கள். நல்லவேளையாக அதைக் கேட்ட ஒருவர் மட்டும் ""போகும் பாட்டி, உள்ளே வா'' என்று அவளை ஏற்றிக்கொண்டார். ""நீ விருதுபட்டி என்று சொன்னால் இப்போதெல்லாம் யாருக்குப் புரியும்? விருதுநகர் என்று சொல்லு'' என்று அறிவுரையும் வழங்கினார். முதலில் விருதுபட்டியாக இருந்ததுதான் பின்னால் ஸ்டைலாக விருதுநகர் என்று மாறினது அப்போதுதான் எல்லோருக்கும் தெரியவந்தது. "விருதுபட்டிச் சனியனை விலைக்கு வாங்குவது' எங்கிருந்து வந்தது என்பதும் புரிந்தது. சனியனைப் பற்றிய கதைதான் தெரியவில்லை. இது நடந்தது 1945இல். அப்பொழுதே விருதுபட்டி என்ற பெயர் அறுகிப் போய்விட்டிருந்தது போலும், சில வயதான பட்டிக்காட்டுப் பெண்பிள்ளைகளிடம் தவிர!


ரயிலைப் பற்றிய இந்தச் சித்திரம் 1945-1955 என்ற கால கட்டத்தியது. அதன் பிறகு பெரிய பல மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. இருக்கை வசதி, படுக்கும் வசதி என்று மூன்றாம் வகுப்புப் பிரயாணிகளுக்குத் தொடர்ந்து யோகம் அடித்தது. அதுவரையில் கீழ் வகுப்புப் பயணிகள் அதையெல்லாம் நினைத்துக்கூடப் பார்த்ததில்லை. இதற்குக் கொஞ்ச காலம் முன்னால், யாருடைய பர்ஸ÷க்கும் எட்டாமல் பெரும்பாலும் காலியாகவே ஓடிக்கொண்டிருந்த பழைய முதல் வகுப்பு எடுக்கப்பட்டு இரண்டாவது வகுப்புக்கு முதல் வகுப்பு என்ற நாமகரணமும் நடைபெற்றது. கூடவே பல வருடங்கள் (யுத்த காலத்திலிருந்து) காணாமற்போய் அண்மையில் திரும்பி வந்திருந்த மத்திய வகுப்பு (இண்டர் கிளாஸ்) இரண்டாம் வகுப்பென்ற பெயரைத் தட்டிக்கொண்டது. இந்த வகுப்புப் பெட்டிகளில் குஷன் தைக்கப்பட்ட ஸீட்டுகள் இருக்கும். பிரயாணிகளின் எண்ணிக்கை வரையறுக்கப்பட்டதால் உட்காரும் வசதி உறுதிப்படுத்தப்பட்டது. மூன்றாம் வகுப்பில் ரிசர்வேஷன் அடியோடு இல்லாத நிலையில் இது ஒரு கூடுதல் அனுகூலந்தான். ஆனால் தூங்கும் பெர்த் வசதி கிடையாது. பாத்ரூம்கள் மூன்றாம் வகுப்பைவிட இன்னும் வசதியுடனும் சுத்தமாகவும் இருக்கும். பிரயாணிகளின் தரமும் ஓரளவு உசத்தியாக இருக்கும். ஆனால் கட்டணம் கணிசமாக அதிகம். இதையெல்லாம் கூட்டிக் கழித்துப் பார்த்து உயர் வகுப்பினர்கூடப் பகல் நேரப் பயணங்களுக்கு மட்டுமே இதைப் பெரும்பாலும் உபயோகித்தனர்.


அடுத்து வந்த ஆண்டுகளில் மூன்றாம் வகுப்பில் தூங்கும் வசதி (ஸ்லீப்பர்)யும் உட்காரும் வசதியும் (ஸீட் ரிசர்வேஷன்) பெருகவே, உட்கார மட்டும் வசதி கொண்ட இந்தப் புதிய இரண்டாம் வகுப்பை நாடுவார் இல்லாமற் போக, அதுவும் ஒருவழியாக நீக்கப்பட்டு மூன்றாம் வகுப்பிற்கே அந்தப் பெயர் சூட்டப்பட்டது. இன்னும் நீடிக்கிறது.


பின்னுரை
குளிப்பதற்கு வசதி படைத்த பாத்ரூம்களும் குடி தண்ணீர் வசதியும் கொண்டு மின் விசிறிகள் நிறைந்து ஆர்டர் பண்ணினால் சாப்பாடும் வரும் இன்றைய ஸ்லீப்பர்களைப் பார்த்தால் இவைதான் முந்தைய யுகத்தின் மூன்றாம் வகுப்புப் பெட்டிகளா என்று வியப்பாக இருக்கிறது. வேறு எதில் நடந்ததோ இல்லையோ, இந்த விஷயத்தில் மட்டுமாவது சுதந்திர இந்தியாவில் ஒரு காலத்தில் மாக்களாக நடத்தப்பட்ட சாமானியர்கள் மக்களாக உயர்வு பெற்றிருக்கிறார்கள் என்று தோன்றுகிறது.



இரயில் பயணங்களில்


அசோகமித்திரன் - (எஸ்.வி. ராமகிருஷ்ணனைத் தொடர்ந்து)


ஆகஸ்ட் 2004இல் மதுரை சென்றுவிட்டு வந்தேன். மிகவும் வசதியான இரயில் வண்டி, வசதியான படுக்கை, நெரிசலேயில்லாத சூழ்நிலை, மிகக் குறைந்த சப்தமெழுப்பும் தொழில்முறை நுட்பம், குறித்த காலத்தில் வண்டி போய்க்கொண்டிருப்பது - எல்லாமே தூக்கம் வராமல் செய்தன. எஸ்.வி. ராமகிருஷ்ணன் ஒரு பத்து வருட இந்திய இரயில் வரலாறைக் கூறியிருந்தார். அவர் கூறியது ஒவ்வொன்றும் மிகையில்லாத உண்மை என்று நான் கூற முடியும். நான் இன்னும் பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பே, அதாவது 1935ýருந்தே இந்திய இரயிலுக்கு அடிமைப்பட்டுவிட்டேன்.


அன்றைய இரயில் கால அட்டவணையைப் பார்த் தால் சில நிலையங்களுக்குப் பக்கத்தில் R என்றும் W என்றும் அல்லது RW என்றும் இருக்கும். எங்கள் குடும்பம் இரயில் குடும்பமாதலால் அந்த ஆங்கில எழுத்துக்களின் பொருள் தெரியும். R என்றால் அந்த நிலையங்களில் சிற்றுண்டி கிடைக்கும். W என்பது தண்ணீர் நிரப்பும் நிலையங்கள். பயணிகள் பெட்டிக்குத் தண்ணீர் கிடைக்காது போனாலும் இஞ்ஜின் தண்ணீர் குடிக்கும். இப்போது அதெல்லாம் கிடையாது.


பயணத்தின்போது R நிலையம் வந்தால் ஒரு பாத் திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு ஒருவரே சமாளிக்கும் சிற்றுண்டிச்சாலைக்குப் போய் காபி வாங்கிக்கொண்டு வரவேண்டும். எங்கள் பயணம் முந்தைய இரவு சிகந்தராபாத்தில் தொடங்கி பெறுவாடா (இன்றைய விஜயவாடா) நிலையத்தில் இரயில் மாறி சூளூர்ப்பேட்டை என்ற நிலையத்திற்கு வந்தடையும்போது அடுத்த நாள் மாலை நான்கு அல்லது நான்கரையாகும். இப்போது அந்த நிலையம் தெலுங்குப்படுத்தப்பட்டு சூளூர்ப்பேட்டா என்றாகிவிட்டது. அந்தச் சிறு நிலையத்தின் சைவ சிற்றுண்டிச் சாலையை நடத்தியவர் என் பள்ளி நண்பன்/விளையாட்டுத் தோழன்/எதிரி சந்தானத்தின் உறவினர். காபி மிகவும் நன்றாக இருக்கும். ஆனால் சிறு பையனாக இருந்து சுடச்சுடக் காபி நிறைந்த சொம்பைப் பத்திரமாக அம்மாவிடம் கொண்டு வந்து கொடுப்பது மிகத் தீவிரமான அனுபவம். ரிசர்வேஷன் கிடையாது, எல்லாரும் படுக்கை, டிபன்காரியர், கூஜா, இரும்பு டிரங்கு சகிதம் பயணம் செய்தாக வேண்டும். தோளுயரப் பையன், பெண்ணாக இருந்தாலும் வயது இரண்டரைதான் என்று சாதிக்கும் மக்கள், டிக்கெட்டே இல்லாமல் பயணம் செய்யும் பிச்சைக்காரர்கள், சந்நியாசிகள் - இவ்வளவு தடை களையும் மீறிக் காபி வாங்கி வருவது பெருமையாக இருக்கும். அதுவும் சந்தானத்தின் மாமா அல்லது சித்தப்பா கொடுத்த காபி. ரயிலே மொத்தம் ஏழெட்டுப் பெட்டிகளோடு முடிந்துவிடும். ஆதலால் எந்தப் பெட்டியின் கதவு உங்கள் எதிரில் இருக்கிறதோ அதில் ஏறியே தீர்ந்தாக வேண்டும். வண்டியில் ஏற்கெனவே உள்ளவர்கள் ஏறுபவர்களைப் பரம விரோதியாகப் பார்ப்பார்கள். ஏறுபவர்களுக்குப் பெட்டியில் இருப்பவர்கள் மனதில் ஈரமே இல்லாத அரக்கர்களாகத் தோன்றுவார்கள். உண்மையில் இரயில் எந்த நிலையத்தில் நின்றாலும் ஒவ்வொரு கதவருகிலும் தேவாசுரப் போர் நிகழும்.


பெஜ்வாடா - சென்னைக்கிடையேதான் அபூர்வ இசை மேதைகள் அவர்களுடைய மேதைமையைத் திட்டமிட்ட பிரதிபலன் இல்லாது பயணிகளுக்கு அளிப்பார்கள். ஆர்மோனியம்தான் அவர்கள் கையில் எப்படியெல்லாம் செயல்படும்? அந்த நாளில் சினிமா சங்கீதமே ஆர்மோனியத்தால்தான் உருவானது என் றால் அது பொய்யாகாது. சைகல், பங்கஜ்மல்ýக், கே. சி. டே, கண்ணன் பாலாவிýருந்து அன்றைய தமிழ் -தெலுங்கு சினிமா நடிகர்களின் பாடல்கள் வரை அந்த ஆர்மோனியத்தில் விசேஷ ரசாயனமாக உருவாகும். ஒரு தமிழ்க் கட்டுரையில் ராண்டார் கை என்ற தமிழ் சினிமா வரலாற்றாசிரியர் ஒரு பாட்டைக் குறிப்பிட்டு “அந்த நாளில் இந்தப் பாட்டைப் பாடாத பிச்சைக்காரரே கிடையாது” என்றார். அந்தப் பாட்டின் முதல் வரி: ஐயா சிறு பெண் ஏழையென்பால் மன மிரங்காதா?


இன்று இரயில் பயணத்தின்போது ஏதோ போட்டோ எடுக்கப் போவதற்குப் போல உடை உடுத்திக்கொண்டு போகிறார்கள். அந்த நாளில் அது சாத்தியமில்லை. இரயில் பயணம் என்றாலே கரி, அழுக்கு. ஆதலால் இரயிலுக்குப் போட்டுக்கொள்வது என்று ஒரு பழைய சட்டை அல்லது பாவாடை தாவணி அல்லது புடவைதான் பொறுக்கி எடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கும். இந்த “ஐயா சிறு பெண்” பாட்டைப் பயணிகள் பாடினாலும் பொருத்தமாக இருக்கும்.


ஒரு ஜீவனுள்ள கதை அல்லது கட்டுரை உடனே படிப்போரை நினைவில் ஆழ்த்தி அவர்களுடைய அனுபவங்களையும் எழுத்தாளருடையதுடன் பொருத் திக்கொள்ளச் செய்யும். எஸ்.வி. ராமகிருஷ்ணனின் கட்டுரை ஓர் எடுத்துக்காட்டு.


நன்றி: உயிர்மை



Old Comments from my previous Blog


Dear Desikan,


There is no way that this book, 'adhu andha kaalam' would
ever make it to Malaysia.
How do I order that book to have it sent to me?


Regards


JayBee


By Anonymous, at Wed Feb 16, 03:06:03 PM IST  


Dear Jaybee,


You can get the book at the following address:


உயிர்மை
11/29 சுப்பிரமணியம் தெரு
அபிராமபுரம்
சென்னை - 600 018
Fax : 91- 44 -24993448
Cell : 9444366704
e-mail : uyirmmai@gmail.com


By Desikan, at Wed Feb 16, 03:07:28 PM IST  


very impressive reading desikan.. thanks for bringing this to us.


By Chakra Sampath, at Wed Feb 16, 09:39:20 PM IST  


தேசிகன்


உங்கள் வலைப்பதிவில் அது அந்தக் காலம் நூல் குறித்த ஒரு விரிவான அறிமுகத்தை தந்ததற்கு மிகவும் நன்றி. தமிழில் வரும் முக்கியமான நூல்களை இவ்வாறு அறிமுகப்படுத்தும் வாய்ப்பு இன்று அச்சு ஊடகங்களில் மிகவும் அருகிவிட்டது.


அது அந்தக்காலம் பற்றி குறிப்பட்ட கவிஞர் எம்.யுவன் 'நாம் 'அந்தக் காலத்தில்' பிறந்திராத போதும் ஏன் அது ஒரு கடுமையான nostalogia வை கிளப்புகிறது என்று தெரியவில்லை' எனக் குறிப்பிட்டார். உண்மையில் nostalogia என்பது மீள் நினைவின் ஏக்கம் மட்டும் மட்டுமல்ல..அது நம் மனதில் வேறொரு தளத்தில் பரிமாணத்தில் இயங்குவதாகத் தோன்றுகிறது.


மனுஷ்ய புத்திரன்


By manushya puthiran, at Fri Feb 18, 10:09:04 AM IST  


மனுஷ்ய புத்திரன்,


நன்றி. புத்தகம் வாங்க விரும்புவோர், பின்னூட்டப்பகுதியில் முகவரியை கொடுத்தால் அனுப்பிவைக்க முடியுமா ?


By Desikan, at Fri Feb 18, 10:21:32 AM IST  


தாராளமாக அனுப்பலாம். இந்தையாவில் உள்ளவர்கள் உங்கள் வலைபதிவிலோ அல்லது uyirmmai@yahoo.co.in என்ற முகவரிக்கோ நூல்தேவை எனக் குறிப்பிட்டு முகவரியுடன் எழுதினால் VPPயில் அனுப்பலாம். உயிர்மை முகவரிக்கு மணியார்டர், செக், டிடி அனுப்பியும் பெற்றுக்கொள்ளலாம். அயலில் இருக்கும் நண்பர்கள் நூல் பெறும் முறையை அறிய மின்னஞ்சல் அனுப்புங்கள்.


By manushya puthiran, at Fri Feb 18, 11:02:19 AM IST  


athuantha kalam gave me nostalgic memories because ive readdescriptions similar to thisin novels like thillana mohanambal by thiru kothamangalam subbu.and insome b&w movieswhere chandra babu tries very hard to get a plce for himself by using various tactics!


By Anonymous, at Sun Feb 20, 11:21:03 PM IST  


Desikan,
Very good post creating awareness about a book that needs to be read. 'Nostalgia' always touches the gentle chord in every human being :-)


By enRenRum-anbudan.BALA, at Tue Feb 22, 12:03:53 AM IST  

Monday, February 14, 2005

அது அந்தக் காலம்


சமீபத்தில் சென்னை புத்தகக் கண்காட்சியில் சில புத்தகங்களைத் தேடி வாங்கினேன். அப்படி வாங்கிய புத்தகங்களில் "அது அந்தக் காலம்" என்ற புத்தமும் ஒன்று.


நான்கு மாதம் என்று நினைக்கிறேன். உயிர்மையில் எஸ்.வி.ராமகிருஷ்ணன் அவர்கள் "ரயில் பிரயாணத்தின் கதை" என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரை எழுதினார். மிகவும் நல்ல கட்டுரை. அடுத்த மாதம் அசோகமித்திரன் "இரயில் பயணங்களில்" என்று அதைத் தெடர்ந்து எழுதினார். இது ஒரு போனஸாக அமைந்தது.


நண்பர் மனுஷ்ய புத்திரனிடம் எஸ்.வி.ராமகிருஷ்ணனின் மற்ற கட்டுரைகள் கிடைக்குமா என்று விசாரித்ததில், இவரின் கட்டுரை தொகுப்பு ஜனவரியில் வரவிருப்பதாகச் சொன்னார்.


எஸ்.வி.ராமகிருஷ்ணன் பற்றி ...


எஸ்.வி.ராமகிருஷ்ணன் 1936இல் கோவை மாவட்டம் தாராபுரத்தில் பிறந்தவர். சரித்திரமும் சட்டமும் பயின்ற ராமகிருஷ்ணன் சுங்க ஆனையாளராக இந்தியாவின் பல பகுதிகளிலும் பணிபுரிந்து, முதன்மை ஆனணயாராக ஓய்வுபெற்றார். தற்போது ஹைதராபாத்தில் வசித்துவருகிறார். தமிழின் முன்னணி இதழ்களில் கடந்தகால இந்தியாவைச் சித்தரிக்கும் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ள இவரது முதல் கட்டுரைத் தொகுப்பு "அது அந்த காலம்"


இவர் எழுதிய கட்டுரைகள் - ஓம்சக்தி, துக்ளக், தினமணி, கணையாழி, உயிர்மை, போன்ற தொப்புள் சமாச்சாரம் இல்லாத பத்திரிக்கைகளில் வந்தவை.


புத்தகத்தில் 1940கள் காலத்தை அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. இன்னும் சொல்லப் போனால், அந்தக் காலத்தில் நான் இல்லையே என்று ஏங்க வைக்கிறது. பல வரலாற்றுச் செய்திகள், மிகைப்படுத்தப்படாமல் மெலிதான நகைச்சுவையுடன் சொல்லியுள்ளார். இந்தப் புத்தகத்தை படித்த போது ஒரு வயதானவர் தன் அனுபவத்தை எனக்குச் சொல்லதாகவே எனக்குத் தோன்றியது.


[ ... அப்போது மிக சிலரே கார் வைத்துக்கொண்டிருந்தனர். அவற்றுக்கு ரேஷன் முறையில் கொஞ்சம் பெட்ரோல் கொடுத்த அரசாங்கம், பேருந்துகளுக்கு அடியோடு மறுத்துவிட்டது. விளைவு, எல்லா பஸ்களும் அடுப்புக் கரியில் ஓடின. பஸ்களுக்கு பின் ஒரு 'டிராம்' இணைக்கப்பட்டிருக்கும். அதில் கரியை கொட்டி, வண்டி கிளம்புவதற்கு ஒரு மணி நேரம் முன்னால் குமுட்டி அடுப்பு போல பற்ற வைப்பார்கள்....]


சில விஷயம் நாம் கேள்விப்படாதது


[... கஸ்தூரிபாவின் உடல் தகனம் செய்யப்பட்டு சில மணி நேரம் கழித்து சிதையில் கஸ்தூரிபாவின் இரண்டு கண்ணாடி வளையல்கள் மட்டும் முழுதாகவும் நிறம் மாறாமலும் இருப்பதைக் கண்டு ஓடோடி வந்து காந்திஜியிடம் சொன்னார். அதை நம்ப மறுத்த மகாத்மாவிடம் நேரில் வந்து பார்க்குமாறு மன்றாடினார். காந்திஜி போய்ப் பார்க்கையில் அவ்வாறே கிடக்கக் கண்டார். கஸ்தூரிபா ஒரு சிறந்த பதிவிரதையாதலால் இப்படி நடத்திருக்கிறது என்று கருதிய காந்திஜி அவற்றை எடுத்துப் பத்திரமாகப் போற்றி வைத்துக்கொண்டார்...]


காலம் எப்படி மாறியுள்ளது என்று இதைப் படித்தால் புரியும்


[ ... பல நகரங்களும் சிற்றூர்களும் நதிக்கரையிலேயே அமைந்திருந்தன அதில் சென்னையும் அடக்கம். சென்ற நூற்றாண்டில், தான் தினந்தோறும் கூவம் ஆற்றில் குளித்துவிட்டுக் கோயிலுக்குப் போனதாகப் பச்சையப்ப முதலியார் எழுதிவைத்திருக்கிறார். ஆனால் இக்கட்டுரையை நாம் படித்துக்கொண்டிருக்கும் காலத்திலேயே கூவம் முழுச் சாக்கடையாகவே மாறிவிட்டிருக்கிறது. நல்ல வேளையாக இந்தக் கதி காவேரி, தாமிரவருணி, அமராவதி போன்ற நதிகளுக்கு வந்த்திருக்கவில்லை...]


தண்ணீர் பற்றி அவர் எழுதியுள்ளது சிந்தனையைத் தூண்டுவதாக உள்ளது


[... வீட்டுக் கிணற்றில் இருந்து எடுத்த தண்ணீரைத் தையரியமாக அப்படியே குடிக்கலாம். ஆற்று நீராக இருந்தால் காய்ச்சிக் குடிப்பது நல்லது என்று சொன்னார்கள். கோடைகாலத்தில் ஆற்றில் நீர் மட்டம் குறைந்த போதும் ஊரில், டைப்பாய்டு வியாதிகள் பரவிய சமயங்களில் சுகாதார இலாகாவினர் இதை வலியுறுத்தினார்கள்......மாடும் மனிதனும் குளிப்பதும், துணி துவைப்பதும் அன்றைய அசுத்தங்கள்....அறுகள் இந்தச் சின்ன அழுக்குகளை ஜீரணம் செய்துகொள்ள முடிந்தது...இன்றைய நதிகள், வரலாற்றில் காணாத இன்றைய ராட்சஸ ஆலைகளின் கழிவுகளால் வந்த அஜீர்ணத்தால் துடித்துக்கொண்டிருக்கின்றன.... சுவையான குடிநீருக்குத் தட்டுப்பாடு உள்ள இடங்கள் சிலவற்றில் இன்னொரு தண்ணீர் சப்பளை இருந்தது. அது எஸ்.ஐ.ஆர். என்று அழைக்கப்பட்ட தென்னிந்திய ரயில்வே கம்பெனியாரின் உபயம். ...சிறு சிறு ஸ்டேஷன்களில் குப்பம்வாழ் ஏழைமக்கள் சட்டிபானைகளோடு தண்ணீருக்கு வந்து நிற்பார்கள். என்ஜின் டிரைவர்கள் கரிசனத்தோடு இவர்களுக்கு என்ஜின் பாய்லரில் கொதித்த வெண்ணீரைத் தாராளமாக வழங்குவார்கள்....]


சில தகவல்கள் ஓ அப்படியா என்று வியக்க வைக்கிறது.


[...நெல் குத்தினால் வரும் அரிசி மனிதனுக்கு உணவென்றால், தவிடு மாட்டுக்கு முக்கியமான உணவு. முன்றாவதாக வரும் உமிக்கும் உபயோகம் உண்டு. உமியைக் குவித்து அதில் ஒரு தணலை வைத்துவிட்டால் அது கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நாள் முழுவதும் கனன்று உமி முழுவதும் உமிக்கரியாகிவிடும். அதுதான் குடும்பத்தினர் எல்லோருக்கும் வருடாந்திர உபயோகத்துக்கான பல் பொடி. அதை அப்படியேயோ அல்லது சிறுது உப்பு லவங்கம், சேர்த்தோ உபயோகிப்பார்கள். கரிக்கு(Carbon) ஈறுகளை உறுத்தாமலும் எனாமலைச் சிதைக்காமலும் அழுக்குகள் அனைத்தையும் இழுத்துக் கொள்ள கூடிய சக்தி உள்ளதால் பிரஷ் தேவையில்லை. விஞ்ஞான ரீதியாக நிருபிக்கப்பட்ட இந்த உண்மை பன்னாட்டுப் பற்பசைக் கம்பெனிகளின் விளம்பரப் பிரச்சார வெள்ள்த்திற்கு முன்பு இன்று பின்வாங்கி விட்டது....]


பிராமனர் விட்டு 'பத்து' பற்றி இப்படி குறிப்பிடுகிறார்.


[... "பத்து" என்ற ஒரு ஆசாரம் சில வகுப்பினரிடையே, குறிப்பாகப் பிராமணர் வீடுகளில் அனுசரிக்கப்பட்டது. சுருங்கச் சொன்னால் ஒரு நாளில் கொட்டு போய்விடக் கூடிய பதார்த்தங்கள் அவ்வளவும் பத்து. உதாரணமாக, முறுக்கு பத்து இல்லை. ஆனால் சாதம், சாம்பார், இட்லி முதலியன பத்து. அவற்றையோ, அவை வைக்கப்படிருக்கும் பாத்திரங்களையோ தொட்டால் கையை அலம்பிக்கொள்ள வேண்டும். இதனால் எல்லாம் அனவாசியமாகப் பெண்களுக்கு வேளை கூடிற்று...இன்று உடற்பயிற்சி இல்லாமல் உடம்பு வலி வருவது போல், அதற்கு நேர்மாறான காரணங்களால் உடம்பு வலி வந்து அவஸ்தைப் பட்டனர் அன்றைய இல்லத்தரசிகள்...]


நாற்பதுகளில் சினிமா, குடும்ப டாக்டர், அடுப்பங்கரை, கலாச்சாரம், போட்டோ, பேனா, கல்யாணங்கள் என்று பல விஷயங்கள் நன்றாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இதில் உள்ள வரலாறு புள்ளிவிபரங்கள் இல்லாமல் அன்றைய வாழ்கையும், மனிதர்களை பற்றியது. இந்த ஆண்டு வந்த மிக முக்கியமான நூலாக இதைக் கருதலாம்.


அசோகமித்திரன் முன்னுரையில் குறிப்பிடுவது போல் .."இந்த நூலுக்கு ஒரு பெயர் மற்றும் பொருளகராதி தயாரித்தால் அது பல பக்கங்களுக்குப் போகும்..." அது புத்தகத்தைவிட பெரிதாக இருக்கும்.


"அது அந்தக் காலம்", எஸ்.வி.ராமகிருஷ்ணன், உயிர்மை பதிப்பகம். 119 பக்கங்கள், 60/= ருபாய். படிக்க முன்று, மணி முப்பது நிமிடம் ( நடுவில் இரண்டு காப்பி, நான்கு தொலைபேசி அழைப்பு )


பிகு: நாளை ராமகிருஷ்ணன் "ரயில் பிரயாணத்தின் கதை" மற்றும் அசோகமித்திரன் எழுதிய "இரயில் பயணங்களில்" கட்டுரைகள் ஆகியவற்றை இங்கு பதிவு செய்ய உள்ளேன்.



Old Comments from my previous blog


விலை பரவாயில்லை தேசிகன் அவர்களே. நிச்சயம் படித்துப் பார்க்கவேண்டும்!


By Moorthi, at Mon Feb 14, 07:28:48 PM IST  


நன்றி தேசிகன் புத்தக அறிமுகத்திற்கு ! அலைஓசை படித்ததிலிருந்து அக்கால கட்டத்தை மையமாக கொண்ட நாவல்கள் படிக்க வேண்டும் என்று ஆசை..இந்தியா வரும்போது நிச்சயம் வாங்க வேண்டும்.


By ரவியா, at Mon Feb 14, 07:48:28 PM IST  


:) Desi. Cute Informative trivias seems to be the mantra of the book..... must make a good reading. but the best line is....


படிக்க முன்று, மணி முப்பது நிமிடம் ( நடுவில் இரண்டு காப்பி, நான்கு தொலைபேசி அழைப்பு )


Typical Desi style... :-)
---Latha


 

Tuesday, February 8, 2005

பெண்களூர்-0 4

 
பிரபு விரித்த பிஸ்கட் வலை


நண்பர் பிரபு பெங்களூர் வாசி. போன மாதம் சென்னை மியூசிக் அகாடமியில் ஒரு விழாவில் அவரை சந்தித்தேன். கொஞ்சம் நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். நான் சில கடி ஜோக்ஸ் சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன். "இதோ வரேன்" என்று வெளியில் போனவர், இரண்டு பிஸ்கட் (Milk Bikis) பாக்கெட்டுடன் வந்தார். எனக்கு இரண்டு பிஸ்கட் கொடுத்தார்.


சில வாரங்களுக்கு முன் பெங்களூர் நாய்கள் பற்றி நான் எழுதியது நினைவிருக்கலாம். அதற்கு பிரபு தன் வலைப்பதிவில் பெங்களூர் நாய்கள் கடிக்காமலிருக்க தானும் பிஸ்கட் (Milk Bikis) போடுவதாக எழுதியிருந்தார். எனக்கு அன்று ஏன் பிஸ்கட் கொடுத்தார் என்று அப்போது புரியவில்லை.


பிரபுவிடம் ஒரு செல் போன் இருக்கிறது (நோக்கியா 6230). அதில் பாட்டு கேட்கிறார், ஈமெயில் பார்க்கிறார். கூகிளில் ஏதாவது தேடுகிறார். பக்கத்தில் இருப்பவரை படம் பிடிக்கிறார். வீடியோ எடுக்கிறார் ( ஜாக்கிரதையாக இருக்கணும்! ). கீதாஞ்சலி சீரியல் பார்க்கிறார். எப்பொழுதாவது போன் பேசுகிறார். சாம்சங்கில் ஒரு மாடல்(SCH-S310) வந்திருக்கிறது. 'செல் போனை ஆட்டினாலே எல்லா வேலையும் செய்கிறது அதை வாங்கணும்' என்றார். இவர் செல் போனில் வரும் ரிங் டோன் "டாய், கைய வெச்சிக்கிட்டு சும்மாயிருடா.." என்ற பாடல். எனக்கு என்னவோ செல் போன் நிஜமாகவே பாடுகிறதோ என்று சந்தேகம்.


காதுல பூ



ஜனவரி 29 ஆம் தேதி மனைவி, குழந்தையை அழைத்துக்கொண்டு லால்பாக் புஷ்பக் கண்காட்சிக்கு சென்றிருந்தேன். பூக்களையே காணோம். விசாரித்ததில் ஜனவரி 26 வரை தான் கண்காட்சி என்று கூறினார்கள். லால்பாக்கில் உள்ள ஓர் உயரமான பாறையை பலர் பார்த்திருப்பீர்கள். பாறை மேட்டின் மீது ஒரே கல்லாலேயே கட்டப்பட்ட மண்டபம் ஒன்று இருக்கிறது. இந்த மண்டபம் கெம்பகெளடா என்ற வீரனால் கட்டப்பட்டது. இதைப்போலவே அவர் நான்கு திக்குகளிலும் நான்கு மண்டபங்கள் கட்டியிருக்கிறார். கெம்பகெளாடா 1537 ஆம் ஆண்டில் பெங்களூரை கண்டுபிடித்தபோது, நகரத்தின் நாற்புற எல்லைகள் என்று வரையறுத்து, இந்த நான்கு மண்டபங்களையும் கட்டி வைத்தார். மற்ற முன்று மண்டபங்கள் எங்குள்ளது ? யாருக்காவது தெரியுமா ?


கொஞ்சம் (ஃப்ளை) ஓவர்


ரிச்மண்ட் சர்க்கிள் ஃப்ளை ஓவரில் ஒரு ஆச்சரியத்தை கவனித்திருப்பீர்கள்! ஃப்ளை ஓவரில் ஏறியவுடன் அங்கு ஒரு டிராஃபிக் கான்ஸ்டபிள் இருப்பார்! எவ்வளவோ ஃப்ளை ஓவர்களை பார்த்திருக்கிறேன். டிராபிக் கான்ஸ்டபிள் உள்ள ஒரே ஃப்ளை ஓவர் இது தான் என்று நினைக்கிறேன்.


ரயில் பயணம்


வாரா வாரம், ரயிலில் பெங்களூர் - சென்னை - பெங்களூர் என்று கடந்த நான்கு மாதங்களாக சென்று வருகிறேன். ரயிலில் நான் பார்ப்பவர்களை எளிதில் வகைப்படுத்தி விடலாம்.


* பெர்முடா (அ)அரை பேண்ட், Jan Sports பை - இவர்கள் ஆண் சா·ப்ட்வேர் என்ஜினியர்கள்.
* ஜீன்ஸ், கையில் ஒரு தடிமனான ஆங்கில நாவல், செல் போன் - பெண் சா·ப்ட்வேர் என்ஜினியர்கள் என்று கற்பூரம் ஏற்றி சத்தியம் செய்யலாம்.
* சற்றே மெலிதான சூட்கேஸ், கையில் ஒரு மினரல் வாட்டர் - ஒரு நாள் கான்பிரன்ஸுக்கு ஆபீஸ் செலவில் வந்தவர்கள்.
* போர்வை, தலையணை கொண்டு வருபவர்கள் - வாரா வாரம் பெங்களூர் போய் வருபவர்கள்.
* போர்வை கொண்டு வராமல் ஜோலார்பேட்டை தாண்டியவுடன் குளிரில் நடுங்குபவர்கள் - சின்ன வயதில் ஸ்கூல் எக்ஸ்கர்ஷனுக்கு பெங்களூர் போனவர்கள்.
* ரயில் கிளம்பியவுடன் படுக்கையை விரித்து படுத்துக்கொள்பவர்கள் - கிருஷ்ணராஜபுரத்தில் இறங்குபவர்கள்.
* அடிக்கடி பாத்ரூம் போய் வருபவர்கள் - சிகரெட் பழக்கம் உள்ளவர்கள்.
* ஹிந்தி பேசிக் கொண்டு குடும்பத்துடன் வருபவர்கள். ராத்திரி 11 மணிக்கு மேல் கட்டாயம் சப்பாத்தி சாப்பிடுபவர்கள்.
* லைட்டை அணைத்த பின்னும் தூங்காமல் பேசிக்கொண்டிருப்பவர்கள் - புதிதாக கல்யாணமானவர்கள்(அ) பண்ணிக்கொள்ள போகிறவர்கள்.
* தூங்காமல் இவற்றையெல்லாம் வேடிக்கை பார்ப்பவர்கள் - என்னைப் போல BLOG எழுதுபவர்கள்.


 



Old Comments from my previous Blog


aaaaha..ippadi solliteengale :-D
Music academy la milk bikis mattum dhaan sir irundadhu. And naanum adhe packet la irundhu dhaan saapten
F e r r a r i | Homepage | 02.08.05 - 1:38 pm | #


By Anonymous, at Tue Feb 08, 03:01:49 PM IST  


Prabhu Matter is rocking. I think you missed to say 'that'. 'that' was for desikan. Others, please blink.


rayil payanam was perfect. லைட்டை அணைத்த பின்னும் தூங்காமல் பேசிக்கொண்டிருப்பவர்கள் - புதிதாக கல்யாணமானவர்கள்(அ) பண்ணிக்கொள்ள போகிறவர்கள். are you sure ?


By lazy geek, at Tue Feb 08, 04:56:20 PM IST  


Hey enna overa kindal adikkaringa enga oor dogs-a? Ferrari biscuit kudutha vudane samatha poidithu ille... barking dogs dont bite!!!... but Desi, did u forget mention whether u stopped ur kadi's after u took the biscuits from prabhu ?...


LOL @ LG..... hhhhmmm... anubhavam pesaradho? ;-)


Nice observation of co-passengers Desi... Why no mention of Glass House in Lalbagh... ?


--- Latha


By Anonymous, at Tue Feb 08, 07:09:51 PM IST  


ரயிலில் இன்னும் அதே பயணிகள்தானா! பிருந்தாவன், லால்பாக், மெயில், பாஸஞ்சர் என்று நான்கு குறிப்புகள் தொடரலாம்
Boston Bala


http://etamil.blogspot.com/


By Anonymous, at Wed Feb 09, 09:22:52 AM IST  


Desikan,


I love reading your blog. Your posts are good.


A suggestion from my side...


Please change the layout and look and feel of the page.


Thanks.
Anonymous | 02.10.05 - 8:46 am | #


By Anonymous, at Thu Feb 10, 01:39:51 PM IST  


Dear Anonymous,


Thanks for your comments.
I would always like to keep the page layout very simple and give more space for contents.


I would appreciate if you can be more specific.


regards,
- desikan


By Desikan, at Thu Feb 10, 01:40:10 PM IST  


Desikan,


I understand your point. But still customizing your blog with a theme adds its own charisma. I think your blog deserves it too!


Would be happy to see your page with upgrades in design.


BTW, your site (fonts) looks distorted in FireFox(any Tamil sites for that matter). Can u help me ?


Regards
Anonymous | 02.10.05 - 11:10 am | #


By Anonymous, at Thu Feb 10, 01:40:40 PM IST  


Desikan,


Have you availed the public transportation in Bangalore? More specifically in the BMTC buses.


Please do write about those 'Jana Priya Vahini' of Bangalore.


NB: Jana Priya Vahini - Driver of the bus takes dual role as conductor too ,issuing tickets and leaving the life of the public in the road at stake
Anonymous | 02.10.05 - 11:15 am | #


By Anonymous, at Thu Feb 10, 01:41:06 PM IST  


Dear Anonymous,


Still I am not very clear on what you mean by theme - colours ? or pictures ?


I have tested in Firefox and it works fine. except the footer.


I think it is something to do with the rendering of the fonts.


BTW, can you give your name


thanks.
- desikan


By Desikan, at Thu Feb 10, 01:41:28 PM IST  


>>colours ? or pictures ?
Yes indeed! May be am sounding a bit immature for u. But then it definitely adds value(according to me)Even you can add watermarks of your own paintings.(That would be great!!!)


And of course if you think that your theme is going to be as plain as it is now, then just forget it!!! let it be... After all your composition and narration draws in subscribers like me!


Are you not updating tamil.net/people/desikan? That was a great collection indeed!


And my name, for now, let it be Anonymous commentator of 'Desigan valai pathivukku varregala?'


Regards
Anonymous | 02.10.05 - 11:51 am | #


By Anonymous, at Thu Feb 10, 01:41:45 PM IST  


desikan,


love dyour bangalore blog! you will be terribly siurprised at my chennai-bangalore trips. I have been doing this for 2 years now ( and you for 4 months.. huh )
You should read my blog on that at


http://hawkeyeview.blogspot.com


The blogs name is "I should be in Guiness records"


what a coincidence
Bharath
bharathoo7@yahoo.com
http://hawkeyeview.blogspot.com/


By Anonymous, at Thu Feb 10, 01:42:47 PM IST  


Bharath,


Read your "I should be in Guiness records"
interesting...;-)


I have a few comments about your blog, which I will send out as a separate mail.


regards,
- desikan


By Desikan, at Thu Feb 10, 01:46:22 PM IST  


Hi desikan,
That was a great commentary indeed. I am reading your blog for the past few months, liked your "Margazhi Specials". Did u get a chance to listen to drive to Electronics city from Madivala?? i bet you will dedicate a new blog for this travel :). City traffic is worst when compared 4 years ago. Keep the good work going.


-Subbu


By Anonymous, at Thu Feb 10, 06:56:35 PM IST  


LOL@Prabhu Milk Bikis! Adhai naanum vaera saaptaeney!!


And train-la there is one more category - Oru small suitcase onnu kondu vanthu, adhu thirudu pogaama irukka oru naai sangili plus one small poottu poattu seat-ku adila katti vechu, extra safety-ku adhu maela kai vehcu thoongaravangala paarthathu illiya? :)


By Praveen, at Fri Feb 11, 12:04:13 AM IST  


 

Monday, February 7, 2005

ஏஞ்சல் அனாமிகா


தமிழர்கள், சிங்களர்கள், முஸ்லிம்கள் என மூன்று இனத்தவர்கள் வாழும் இலங்கையில் சுனாமியால் எல்லோருக்குமே பாதிப்புதான். பாதிப்புகள் என்னென்ன, இறந்தவர்கள் எத்தனை பேர் என அரசால் இன்னமும் முறையாக கணக்கெடுக்க முடியாத அளவுக்கு பிரச்னை. பாதிக்கப்பட்டதில் பாதி பகுதிகள் அரசின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை. அரசுத்தரப்பு, புலிகள்தரப்பு என ஒவ்வொருவரும் வேறுவேறு விதமாக சொல்லிக்கொண்டு இருக்கின்றனர்.
உண்மையில் அங்கு நடந்தது என்ன?



சுனாமி பாதிப்புகளுக்கு நேரடி சாட்சியாக இருந்த பேராசிரியர் பாலசுகுமாரை சந்தித்துப் பேசினோம். பாலசுகுமார் மட்டக்களப்பில் இருக்கும் கிழக்கு பல்கலைக் கழகத்தில் கலைகலாசார பீடத்தின் தலைவராக இருக் கிறார். பிரபல எழுத்தாளரும், இலங்கை நாடக அரங்கில் தலைசிறந்த படைப்பாளிகளில் ஒருவருமான அவர் சொந்த வேலையாக தமிழகம் வந்திருந்த போதுதான் சந்தித்தோம்.


சுனாமிக்கு சாட்சியாக இருந்தது மட்டுமின்றி, அதில் சொந்த இழப்புகளையும் சந்தித்தவர் பாலசுகுமார். தன் ஒரே செல்ல மகளை சுனாமிக்கு இழந்தவர். மனைவி பிரமீளா செத்துப்பிழைத்தவர்.


அந்தக் கொடூரமான நிமிடங்களைப் பற்றி இப்போது பேசும்போதும் கலங்குகிறார்.


‘‘அன்றைக்கு எங்களோட மகள் ஏஞ்சல் அனாமிகா வுக்கு பிறந்தநாள். ஞாயிற்றுக்கிழமை வேறு. அவளது பிறந்த நாள் பற்றிய சந்தோஷப் பேச்சுக்களுடன் சர்ச்சுக்கு போனோம். என் மனைவி வழிபடும் சர்ச், மட்டக்களப்பு வாவியில் சீலாமுனை என்ற பகுதியில் இருக்கிறது. ஒருபுறம் கடல்... இன்னொருபுறம் கழிமுக ஓடை என்று ரம்மியமாக இருக்கும் முகத்துவார பகுதி அது. மட்டக்களப்புக்கு வெளிநாடுகளிலிருந்து யார் வந்தாலும் நாங்கள் கூட்டிச்சென்று காட்டுவது இந்த அழகைதான்!
Ôதிருக்கோயில்Ô என்ற இடத்தில் உள்ள முருகன் ஆலயம்... சீலாமுனை சர்ச்...



ஒரு புறம் சர்ச், அதன் எதிரே கண்ணகி கோயில், இன்னொரு பக்கம் காயத்ரி கோயில், அதை ஒட்டி தாமரைகள் பூத்திருக்கும் அழகான குளக்கரை என எல்லா இடங்களிலும் மக்கள் கூட்டம் இருந்தபோதுதான் கடற்கோள் என்று சொல்லப்படுகிற அந்த பேரலை வந்தது. சர்ச்சுக்குள் இருந்த எங்களையும், கண்ணகி கோயிலில் இருந்தவர்களையும், காயத்ரி கோயிலில் தியானத்தில் ஆழ்ந்திருந்த மற்றவர்களையும் மொத்தமாக தூக்கிச் சென்றது. அதில் எங்கள் மகளையும் பறிகொடுத்து விட்டோம்’’ என்ற பாலசுகுமார் கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு இலங்கையின் பாதிப்புகளை அடுக்கினார்.


‘‘இலங்கையில் இருபது வருட உள்நாட்டு யுத்தம் ஏற்படுத்திய அழிவை விட இந்த ஐந்து நிமிடத்தில் நேரிட்ட இழப்பு மிக அதிகம். இங்கு பெரும்பாலான இடங்களில் கடலைவிட கரை மேடாக இருக்கிறது. ஆனால், எங்கள் வடக்கு மற்றும் கிழக்கு பகுதிகளில் கடலும், தரையும் சமமாக இருக்கும். சில இடங்களில் கரையைவிட கடல் உயரமாக இருக்கும். இதனால் அலை, சீற்றத்தோடு சில இடங்களில் ஒரு மைல் தூரம் வரை உள்ளே வந்து சீரழித்தது.


வாகறை, விருகல் போன்ற கடற்கரை தமிழ்க் கிராமங்கள் பலவற்றில் யுத்தத்தால் சேதமடைந்திருந்த வீடுகளை தொண்டு நிறுவனங்கள் சீர்செய்து கொடுத்து, பாத்திர பண்டங்களை யும் கொடுத்து பாதிப்பிலிருந்து அவர்கள் இப்போதுதான் மீண்டு வந்தார்கள். அந்த வீடுகளும், உடைமைகளும் சுனாமியால் கடலுக்கு போய்விட்டன. உண்மையைச் சொல்லப்போனால், இறந்தது எத்தனை பேர் என்று யாருக்குமே தெரியாது. அரசு முப்பதாயிரம் வரை கணக்கு சொல்கிறது. முறைப்படி சடலத்தை அரசு மருத்துவ மனைகளுக்கு எடுத்து வந்து மரண விசாரணை நடத்தி அடக்கம் செய்யப்பட்டவர்களின் கணக்கு மட்டும்தான் அது! பல கிராமங்கள் முட்டு முழுதாக அழிந்துவிட்டன. சடலங்களை வைத்திருக்க பயந்து பல கிராமங்களில் எந்தவித கணக்கிலும் வராமல் மொத்தம் மொத்தமாக குழிதோண்டி புதைத்துவிட்டார்கள்.



எங்கள் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் 3800 பேர்தான் செத்துப் போயிருப்பதாக


அரசு கணக்கு சொல்கிறது. ஆனால், ஒவ்வொரு பகுதியிலும் இருக்கும் தொண்டு நிறுவனங்களிடம் விசாரித்துப் பார்த்தால் உண்மையான இறப்பு இதைவிட மூன்று மடங்கு அதிகமாக இருக்கும் என்கிறார்கள். எனக்குத் தெரிந்து நாவலடி என்ற தமிழ்க் கிராமத்தில் இருந்தவர்கள் ஆறாயிரம் பேர். சுனாமிக்கு பிறகு அங்கு மிச்சமிருப் பவர்கள் ஐந்நூறு பேர்தான்! ஒட்டு மொத்த இலங்கையில் செத்துப் போனது, ஒரு லட்சத்துக்கும் மேலானவர்கள். ஒரு மாதம் கழித்துக் கூட தங்கள் சொந்தங்கள் இருக் கிறார்களா, இறந்துவிட்டார்களா என்பது தெரியாமல் பலரும் பரிதவித்த படியே இருக்கிறார்கள். எல்லோருமே ஏராளமான சொந்தங்களை பறிகொடுத்து விட்டு நிற்கும்போது யாரை யார் தேற்றுவது?


இலங்கையிலேயே மிக மோசமாக பாதிக்கப்பட்டது தமிழர்களும், முஸ்லிம் களும் அதிகமாக வாழும் கிழக்குதான்! திரிகோணமலையிலிருந்து, திருக்கோயில் வரை உள்ள இந்தப் பகுதியில்தான் இலங்கையின் மூன்றில் ஒருபகுதி கடற்கரை இருக்கிறது. இந்தப் பகுதிகளில் குடியிருப்புகள் நெருக்கமாக வேறு இருக்கும். அதனால் சேதங்களும், உயிரிழப்புகளும் அதிகமாகி விட்டன.


வாழைச்சேனையில் இருக்கும் பாசிக்குடா, உலக பிரசித்தமானஇடம். நான்கு கிலோமீட்டர்தூரத்துக்கு கடல் ஆழமின்றி இருக்கும். இடுப்பளவு தண்ணீரில் அவ்வளவுதூரம் கடலுக்குள் நடந்தே போகலாம். எங்கள் நாட்டுக்கு சுற்றுலா வருகிறவர்களுக்கு நாங்கள் பெருமையாக காண்பித்த பாசிக்குடா இப்போது இல்லை. அது ஆழமான, ஆபத்தான கடலாகி விட்டது.


சிங்களப் பகுதியில் அம்பாந்தோட்டை மார்க்கெட் ரொம்ப பிரசித்தம். ஞாயிற்றுக்கிழமை மட்டும் வாரச்சந்தை மாதிரி கூடும் இந்தக் கடற்கரையோர மார்க்கெட்டில் அன்றைக்கு இரண்டாயிரம் பேர் இருந்தார்கள். அலை வந்து ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து வடிந்தபோது, அங்கு யாருமே மிஞ்சவில்லை. இயற்கை, கடவுளை மிஞ்சின சக்தி என்று அந்த நாளில்தான் எங்களுக்கு தெரிந்தது. எந்தக் கடவுளாலும் மக்களைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை.



திருக்கோயில் என்ற இடத்தில் ஆயிரத்து ஐந்நூறு வருஷ பழமையான முருகன்
சுனாமியால் சேதம்...


கோயில் இருக்கிறது.கோயிலைச் சுற்றி ஏராளமான வீடுகள், ஏராளமான தமிழர்கள் என எப்போதும் கலகலப்பாக இருக்கும்! இப்போது கோயில் மட்டும்தான் அங்கு இருக்கிறது. கோமாரியில் பழமையான மெத்தடிஸ்ட் சர்ச்சும், கிறிஸ்தவ வீதியும் இருந்தது. இப்போது சர்ச் மட்டும்தான் மிஞ்சி இருக்கிறது.


அந்த நிமிடத்தில் எல்லோரும் பாதிக்கப்பட்டு ஏங்கியிருந்தபோது உடனடியாக உதவிக்கு வந்தவர்கள் சிங்களர்கள்தான். கொழும்பு, பொலனருவா என பல இடங்களிலிருந்து வந்து அவர்கள் உதவினார்கள்ÕÕ என்று நீளமாகச் சொன்ன பாலசுகுமார், ÔÔஇந்தத் துயரத்திலிருந்து இலங்கை மீள இருபத்தைந்து,முப்பது வருஷங்களாவது பிடிக்கும். அதற்கு நடுவே போரைப்பற்றியாரும் நினைத்துக்கூட பார்க்கமுடியாது. ஆனால், இந்த சோகமான சூழலிலும் தேவையில்லாமல்அந்த முரண்பாடுகளைத்தான்சிலர் பெரிதுபடுத்துகிறார்கள்’’ என்று முடித்தபோது கண்கள் பனித்திருந்தன!


‘‘அணில் இருக்கிறது... அவள் இல்லை!’’
ஏஞ்சல் அனாமிகா


பாலசுகுமாரின் பதினான்கு வயது ஏஞ்சல் அனாமிகா, அநியாயத்துக்கு திறமைசாலியாக இருந்திருக்கிறாள். சிசிலியா பெண்கள் உயர்நிலை பாடசாலையில் பத்தாம் வகுப்பு படித்த அவள் படிப்பிலும் படுசுட்டி. கவிதை, சித்திரம், பரதநாட்டியம், பியானோ நடிப்பு என்று சகலமும் தெரிந்து வைத்திருந்தவள். இலங்கையின் புகழ் பெற்ற நாடக ஆசான் மௌனகுருவிடம் ஈழத்துக் கூத்தும் கற்றிருக்கிறாள்.


ÔÔவிஞ்ஞானக் கதைகள் அவளுக்கு பிடிக்கும். சுஜாதா எழுதிய விஞ்ஞானச் சிறுகதைகள் புத்தகம், அவள் இறந்தபிறகும் கெட்டியாக அவள் கையில் இருந்தது. அவளது படைப்புகளை, ‘தேவதை கிறுக்கல்கள்’ என்ற பெயரில் தொகுப்பாக வெளியிட்டு அவளது நினைவில் வாழ விரும்புகிறோம்.


எங்கள் சொந்தங்கள் பலர் வெளிநாடுகளுக்குப் போய்விட்டனர். நாங்கள் சொந்த மண்ணில் மகளை வளர்க்க ஆசைப்பட்டோம். வளர்ந்த பிறகு அவளுடைய விருப்பத்தைக் கேட்டு, கனடா போகலாம் என்றிருந்தோம். ஒருநாள் கனடாவிலிருக்கும் உறவுக்காரரின் பெண்ணோடு அவள் போனில் பேசிக்கொண்டு இருந்தாள். அப்போது, ‘மாலையில் நான் தோட்டத்தில் அணிலோடு விளையாடுவேன்’ என்று இவள் சொல்ல... கனடாவிலிருக்கும் பெண், ‘அணில் என்றால் என்ன?’ என்று கேட்டாள். அதை சொன்ன ஏஞ்சல், ‘நானும் கனடா போனா, அணிலை மறந்துடுவேனே’ என்றாள். இப்போதும் அணில் இருக்கிறது... அவள்தான் இல்லை’’ என்று துக்கம் தொண்டையை அடைக்கச் சொன்னார் பாலசுகுமார்.


இறப்பைப் பற்றி அந்தக் குட்டிதேவதை எழுதி வைத்திருந்த கவிதையை நம்மிடம் காட்டினார் பாலசுகுமார். அது நம்மை சிலிர்க்க வைத்தது&


‘நாம் எங்கிருந்து வந்தோம்



இறந்தபின் எங்கே போவோம்
பிறந்த ஞாபகம் ஏன் நிலைப்பதில்லை
பிறகு நடப்பதையும் ஏன் உணரவில்லை
எப்படி இறப்போம் - அது
எப்போது நடக்கும்?’


செய்தி,படம் உதவி - ஜூனியர் விகடன்


பி.கு: சனிக்கிழமை சுஜாதாவுடன் அம்பல அரட்டையில் இதைப் பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்த போது சுஜாதா சொன்னது - "அடுத்த புத்தகத்தை ஏஞ்சல் அனாமிகாவிற்கு Dedicate செய்ய விரும்புகிறேன்"



Old Comments from my previous blog


very poignant post(article) without usual gimmicks of J.V.


Good job... Desi !


By ரவியா, at Mon Feb 07, 06:32:40 PM IST  


Threatening.. Nature can do
things that man cannot.
angel anamika becomes angel
herself. I haven't read
such an explanation abt
tsunami.Everywhere we can hear
of earthquakes, floods,
excessive snow fall, high degree
of temperature rise. It's all
b'coz of us.


Let's face the effects of
our mistakes.


By Anandham, at Wed Mar 30, 12:13:06 PM IST  

Tuesday, February 1, 2005

City Tour

Nagar Valam (1976), Sci-Fi of Sujatha was in limelight during the Tsunami attack. Two weeks back an English translation of the story appeared in Sunday issue of The Indian Express.
The same is reproduced in my blog. Ranga Rengarajan(Sujatha’s son) has done the translation.



City Tour


That craft was very big. But we couldn’t call it a ship. A big craft built for the pleasures of its passengers. In the upper deck amongst comfortably standing, sitting, basking in the sun,lazily swimming in a moon-shaped pool people was Aathma waiting for Nithya.


Not really paying any attention to the book in his hand… he kept glancing at pretty Nithya who was visible every now and then. We couldn’t tell that the craft was going very fast.


Powered by a nuclear power plant in its belly it kept floating on an air cushion.


For Aathma this trip was an important event in his life… In eleven minutes the craft will reach


Chennai.


Chennai!


His ancestral place! His great-great-great grandfather’s… family had a house here! And where was it? Triplicane... In Theradi street… Near the temple… the computer told him...


A young man stood in front of him and smiled. He had a small label that said, “guide.”
“Is everything fine?” he enquired.


Aathma shook his head.


“Your wife seems to like this trip a lot!” He said glancing at Nithya dive like an arrow into the pool. “Aathma! Join me” Nithya yelled.


Aathma shook his head.


A gentle breeze ruffled Aathma’s clothes. A sense of joy welled up in him…


“When will we reach Chennai?”


“In thirteen minutes!”


Aathma looked into the distance. The ocean was lazing in an orange hue.
The smell of ozone caught Aathma nose. The loudspeaker sparked to life


“Attention... Dear Passengers! Attention! This is the Captain speaking. A warm welcome to all you passengers who have come to see Chennai on this luxury craft.
This is your craft. There is nothing that is not available on board. This craft is a marvel of modern science. Right now we are cruising at five hundred miles an hour. This craft can go on the ocean, go underwater and even hover on land!


If you need an introduction to Chennai since you are here to visit the many places of Chennai, please use the headphones nearest you. Thank you!”


Aathma had finished reading everything about Chennai. Still he felt pangs of anticipation every time he heard Chennai name mentioned. He put on the headphones. He heard a sweet persuasive voice along with some music playing in the background.


Although Chennai or Madras, which was a very important city in South India, existed much before, its formal history began in the year 1639, on the 23rd of August, when Tharmala Aiyappa Nayagan gave permission to Francis Day to build the St. George Fort…


“Day arrived in 1640 in the month of February with twenty five European sepoys and Nagapattan, a Indian expert on explosives. The outer walls of the St George fort were completed in 1640 on the 23rd of April...”


Nithya toweled herself, sat next to Aathma and pressed her ears on his headphones.


“Madras Pattinam was its old name” We do not know the exact origins of this name.
It could have been derived from Matha Raju, who was a king during that time...
Or from a sea-faring tribe called Marakkal rayars, it could have been called Marakkal Rayar before it finally became Madras Pattinam...


Nithya poked Aathma. He lowered his headphones.


“How many times will you keep listening to the history of Chennai? I am bored”


“This is our town Nithya! “We will be going to our home!”


“What will you see in your ancestral home?” “Will there be something stuck on the wall to say that Aathma will be born 350 years from now?”


“It is going to be difficult to even find the house first” “And who knows in what shape it will be”


Most of the homes seem to be in good shape... Hey the guide was enquiring about you...”


“Yeah. He kept looking at me...”


“How do you know that?”


“Every direction I looked he seemed to be there...”


“Cover your chest. You might catch a cold”


“I am hungry”


Why don’t you go down and eat something. I will come after hearing this out.
Be back in five minutes though... We will be reaching Chennai.”


Aathma put his headphones on again.


“While digging the foundation for Mylapore’s Lazarus Church they came upon Manuel Mathras tombstone. Mathra’s family was quite a wealthy family. So it is possible to think it could have come from Mathra’s name.


Mathraza is a Persian word to mean a school or college. There could been an old


Mohammedan school there. So the name could have come from there too...


Anyway the name Chennai stuck.


One by one the passengers were making their way to the upper deck. We are approaching Chennai! Aathma’s heart was pounding! He felt he was approaching his mother...


How far he has come on this journey... He had a holiday on Astro 7. Nithya had a holiday. They caught a shuttle from there to the space station. They didn’t get a reservation and had to wait on the floating station for two days before they got one,
And caught the planetary ship to earth and another trip on earth... a week of stay in hotels, strange journeys, strange rooms, strange faces…


“Why are you so adamant to make this trip? We are wasting our holidays here! We could


have gone to so many new places! They say Helios, the new colony, is like heaven!
You and your Chennai! Be miserable with your history!


“If you didn’t like it, you could have made a trip on your own Nithya!”


“Yeah. I unknowingly made a mistake. Earth is so boring!”


The moment he had heard the news about the discovery Chennai in Astro 7 he was beside himself. He saved money his holidays… and reached here.


“You have seen Chennai. Haven’t you?”


“Once a day… That’s my job!”


“You know all the places don’t you?”


He laughed. “High court, Santhome, Anna Salai, Valluvar Kottam, Kapalesvarar Temple, Kandaswamy temple, fort… What do you want?”


“Do you know Triplicane?”


“Parthasarathy temple is there” Join the third queue.


There on Therady Street is a house…
House?” he looked surprised.


“Why?”


Before he could answer there heard a siren.


”Pay attention. Pay attention” Please stand clear of the upper portions of the craft. The craft is covering itself.


All the people in the upper deck stood in the center. They heard the hum of the engines and a semi-circular plastic wall started to enclose the craft. Suddenly they were engulfed in silence and anticipation.


“Please pay attention. The craft is going to descend into the ocean. We are going to reach Chennai in three minutes… Towards the end of the twenty first century the sea submerged Chennai. With the help of modern science, all the old buildings have been scrubbed, made clean and restored. They are waiting for you! Your craft will submerge and go on the streets of Chennai. There you will hear descriptions of the streets. We will reach St George in two minutes…”


The craft began to submerge.


The craft started to roll in its silvery wake. It was really quiet.



Dear Desikan Kudos again.Saw Ur blog dated 1-02-05 1 p.m at 10-52 0f 1-02-05 here at maryland.Since my 'Blog Guru' my 2nd son left gor office I had all the time to go thro' ur blog.I have just added a few lines to my 'Srirangam the Beauty'.
Regarding your bibliographical references for Andal and the 4000 gems pl add one more"The Dravidian Saints of South India" by Alkondavilli Govindacharya who was an engineer and later a philosopher and prolific writer of Bombay published by Ananthacharya Indological Publications Bombay.
May Lord Ranganatha be with U
P.K
partha krishnaswamy | Email | Homepage | 02.01.05 - 9:11 pm | #


--------------------------------------------------------------------------------


It was nice prediction really good, and well, desi, you are not updating the chat pages from ambalam or what?
srishiv
srishiv | Email | Homepage | 02.02.05 - 12:07 am | #


By Desikan, at Thu Feb 03, 06:13:16 PM IST  


Desikan, Just the right time to publish the translated version of this excellent futuristic novel of Sujatha.... But nothing to beat the Original.... Tamil le padikara sugame thani ! .. sorry if i am sounding "linguistist".... Ranga Rangarajan should probably have taken more tips on the techniques of translation from his dad... .. still i suppose a good read to ppl who cant read tamil...
Latha | Email | 02.03.05 - 6:54 pm | #


--------------------------------------------------------------------------------


Desi, Star rating is for what? ur blog or the translation?
Latha | Email | 02.03.05 - 7:02 pm | #


By Desikan, at Thu Feb 03, 08:00:38 PM IST  


Latha,


The translation posted was the 1st draft.
It was refined by his dad(Sujatha) and then got published in Express.
If I get hold of the published copy I will share it.


regards
- desikan


By Desikan, at Thu Feb 03, 08:04:39 PM IST  


Latha,


Star rating is for the post ;-).
More details at www.thamizmanam.com
regards
- desikan