Wednesday, June 30, 2004

SRI NATHAMUNI, and the path of two fold scripture

Today's posting is a special one. The article reproduced (English edition of Narasimha Priya, July 2004 ) here is about Sri Nathamuni, written by Writer Sujatha and Co-authored by his brother T.S. Sundararajan.


Incidently today (30th June 2004) is Nathamuni's birth asterism !.


SRI NATHAMUNI, and the path of twofold scripture
S.Rangarajan (Sujatha) and T.S. Sundararajan


[%image(20050803-nathamuni_moolavar.jpg|292|394|Nathamuni)%]

 Today in all vaishnava temples, in many hindu households and even in mylapore music concerts the hymns of the ‘nalayira divyaprabhandam’ are recited. Whether their meanings are understood or not it is an amazing fact that the same verses were recited in perhaps the same style 1200 years ago. The words have been preserved and have come to us unsullied, unaltered and with a little guidance can be easily comprehended. One man was responsible for this amazing act of preservation Nathamunigal the anthologist of ‘azhvar Pasurangal.’ He did what ‘Nambiyandar nambi’ did to the ‘Saivite Thirumaraigal’ and much later, what Swaminatha Iyer did to Sangam literature. Nathamunigal established an oral tradition of their recitation down the ages. He also gave them Vedic stature - ‘vedasamyam’ Nathamunigal was the first guru of the guru paramparai tradition, a continuous preceptor- disciple lineage, another unique practice in the vaishnava tradition preserved till today.


The religion of ‘ubhaya-vedaanta-maarga’ (path of twofold scripture) is identified in ‘Tirumangai Aazhvaar’s’ (Tiru-nedun-taandakam 4) that the lord is “he that is of the excellent Tamil sounds, he of the Sanskrit word” (செந்திறத்த தமிழோச வடசொல்லாகி - திருநெடுந்தாண்டகம் 4). In this significant phrasing ‘Tirumangai’ affirms that the Tamil scripture has an autonomous divine origin along with Sanskrit.


Nathamuni, finderIt was Sri Nathamuni (whose full name was Ranganatha-muni, born to Isvara Bhatta of Sottai clan in the Vedic lineage of ‘Satha-marshana,’ with the birth asterism of Anuraadhaa in the month of Aani-mithunam ~ occurs on June 30, 2004 this year) who gathered together the precious hymns of the Aazhvaar mystics and saved them for humanity in the Tamil scripture known as ‘aruli-c-cheyal‘ and as ‘divya prabandham.’ It is taken to be a sign of divine purpose that this revered savant picked up a clue to the scripture quite accidentally. Nathamuni was the finder of the treasure, and he did not keep it for himself. He told the world.


Tiru-vaai-mozhi
It is well known that Nathamuni was sparked off on his profound quest when he heard for the first time the ‘Tiru-vaai-mozhi’ decad hymning the deity of ‘tiru-k-kudantai.’ with
“Aara amudhe adiyen udalam”
you are my nectar! My body melts with love towards you.
In ‘kudanthai’ of water filled paddy fields.
My lord, I see your reclining body asleep, aglow.


Even today if you read those ten poems you will feel the same way Nathamunigal did and seek the rest Natamuni was startled by the beauty of the poem and asked them where from they learnt those verses; the last verse they sang mentioned "this ten out of thousand" were there more? They did not know a sage in ‘Thirukurugur’ gave them. Thus began Nathamunis search for the rest of the verses this is the most plausible version.


Expedition of discovery
It is important to remember and cherish with gratitude Nathamuni’s passion which drove him to trek down from his native Kaattu Mannaar Koil to ‘Tiru-k-kurukoor / Azhvar Tirunagari’ in search of the other hymns. The lifetime of Nathamuni is indicated by S. Krishnaswamy Aiyyangar to be 823-917 ad and by M U Raghava Aiyyangar as 825-918, and we have to visualize how challenging and stressful it must have been for Nathamuni to have undertaken the long journey over what must have been difficult terrain. It was fortunate that Nathamuni met the second-generation disciple of Nammazhvar himself, parankusa-dasa, who imparted to him the ten-stanza hymn (Kanni-nunn-siru-t-taambu) dedicated by his preceptor madhura-kavi to his preceptor Nammazhvar.


Spiritual Power
Nathamuni was a yogi par excellence. His renowned grandson ‘Aalavandaar-yaamuna’ personifies him as the ‘totality of Bhakti-yoga’. Parasara Bhatta applies to him the metaphor, Jnaana-jeemootam (= Nimbus of knowing) which is appropriate to one of Nathamuni’s spiritual power. Vedantacharya affirms that he held in his palm the substance of scripture. The poet ‘vadivazhakia nambi daasa’ describes him as one without a match for his penances. Pillai lokam jeeyar calls him a ‘parama-hamsa’, one of ultimate realisation. The poetic-esoteric work Acharya Hrdayam (no.115) says Nathamuni was verily like unto the swan manifestation the lord assumed when he imparted the veda-scripture to brahmathis is mentioned in svetaasva-tara upanishad; and Tiru-Nedun-Taandakam (திருநெடுந்தாண்டகம் - annamaay aru-maraiyai veli-p-padutta ammaann, அன்னமாய்... அருமறையை வெளிப்படுத்த அம்மான், Nathamuni seems to have gone to great lengths to play down his yogic proficiency. It was nevertheless plausible that the simple-sounding kanni hymn of just ten stanzas became a powerful spell (mantram) when recited and repeated by Nathamuni 12000 times, he could behold azhvar materialising before him in a vision, and teach him the entirety of the Divya prabandham corpus.


Debt of gratitude
It is not easy for us to imagine the extent and nature of the excitement, fulfillment and peace that Nathamuni must have experienced as he came by the object of his quest, the Divya-prabandham scripture. There is a beautiful precedent to this in the account of the Hebraic prophet mosses who “wrote upon the tablets the words the Ten Commandments; the skin of his face shone while he talked with” the lord (in the epiphany granted to him) ~ exodus 34.


The sensation of gratitude felt for Nathamuni down his successor generations was evident in acknowledging and adoring him as the grand ancestor of the ‘ubhaya-vedaanta-maarga’ (path of twofold scripture). Lord Sriman Narayana is identified as the first preceptor not only of the
Sri Vaishnava guru-parampara, but also of the Sankara Sampradaayam (“narayanam padma-bhavam vasishtham” etc). It is, however, Sri Nathamuni who is acknowledged as the first acharya நானிலத்தில் குருவரய நாட்டினான் நலந்திகழு நாதமுனி, Nathamuni, who installed the guru-lineage here on this earth, says the grateful Appillai.


It was Tirumangai Azhvar who originally introduced tiru-vaai-mozhi also (in the great temple of Srirangam) in the festival of veda recitation (adhyayana utsavam) held annually from the eleventh day of the bright (sukla) fortnight of the month of maarkazhi / dhanus. Subsequently Nathamuni, in his time, enlarged the scheme of recitation to include the entirety of the (4000 verses of) Divya Prabandham. It was through this manner of canonization of the Divya Prabandham and the concomitant institutionalization of the araiyar-psalmodists, that Nathamuni ensured the preservation, learning and bequeathing of the precious scripture down the generations to come.


Disciples:
His five disciples were, pundarikaksha (uyya-k-kondaar); tiru-k-kurukai-k-kaavalappan; his nephews of the west house and of the east house whom he taught to recite the Tamil scripture in the celestial music system (deva-gaanam) and appointed them as the araiyar (psamodists); and tiru-k-kanna-mangai aandaan whom he first equipped with the esoteric of the twin sacred formula (dvaya-mantram) before imparting to him the fine sensibilities of the Tamil scripture.


Uyya-k-kondaar was charged with bringing up Nathamuni’s grandson yaamuna in the ‘sampradaayam’. Uyya-k-kondaar who sensed his own end approaching, did however discharge this responsibility without any deficiency, by deputing his own disciple Sriraama-misra (manakkaal nambi) on the assignment. Nathamuni’s school of eight-part yoga was represented solely by kurukai-k-kaavalappan on whose expiry, alas, it was lost.


Overcoming Oneself
Nathamuni is said to have composed a few works in Sanskrit but they are not available. The next in succession was his renowned grandson-prodigy, yaamuna-aalavandaar who wrote nothing in Tamil, and is considered the father of the Sanskrit stotra-paatha (hymnal) literature. His stotra-ratnam contains literal translations from the Tamil scripture into sanskrit verse, and this precedent came to be readily adopted by all his successors, culminating in the versatile personality of vedantacharya. Yamuna’s immediate successor was Sri Ramanuja who wrote almost all of his nine definitive works exclusively in Sanskrit.


The acceptance of the Tamil scripture by such ‘sanskritic’ personalities of great learning and long-time orthodoxy was not something ‘promoted’ (as we would say to-day) through any state pressure or by other vested interests. They had no mental barrier to overcome, and the Tamil scripture stood on its own in poetry, grandeur, philosophic content, humanistic values, and clear affirmations of godhead. Its divine inspiration was visible for all to see.


The author of acharya-hrdayam (65) points out that Sri Ramanuja relied on the Dravida-veda to compose his Sri-Bhashyam gloss on the Brahma-sutra. This affirmation of scriptural validity has an echo in vedantacharya’s adhikaara-sangraham, where he says that his studious learning of the Tamil scriptures enabled him to grasp clearly the obscure regions of the veda-chhandas. While Nathamuni described it as an Upanishad of a thousand branches, Vedantacharya extolled it (dramidopanishad taatparya-ratnaavali, 130) as the scripture, which is benign to hear.


Search and revelation
The traditional accounts depict Nathamuni as invoking Nammazhvar in a vision at tiru-k-kurukoor, and receiving by Azhvar’s grace the entirety of the 4000-verse Tamil scripture. Tradition further suggests that, prior to Nathamuni’s recovery of the precious literature, there was a total lapse of ‘racial memory’ in respect of the hymnals of Azhvar-s.


One of the difficulties in traditional accounts of the lives of azhvars and acaryas is the mix of myth and fact usually the factual and historic content will be very little and the traditional account is totally believed. It is very difficult to demythify these traditional accounts. In fact it is not permitted. They are as sacred as the life of Christ or prophet Mohammed, not questioned. This attempt of mine to extract Nathamunis life from traditional accounts is likely to be criticized and I am aware of it. One incident in Nathamunigals life has to be true even if this has two or three versions the version closest to realism is this:- One day while worshipping lord mannanar in the temple in kattumannar koil he heard a group of travelers reciting a few poems they were great verses they happened to be ten poems from nammalwars thiruvoimozhi.


The myth added to this sends Nathamunigal on a pilgrimage to the north there he hears these verses sees a light in the sky and follows it south to kurugur much like the biblical story of the Magi. A similar story is told about mathurakavigal also. Almost all religions need a leading light story for laymen. All myths are created like this and become more obscure down the ages the fact that Nathamunigal went south in search of the leymens is undeniable.


That Naihamunigal “met” Nammazhvar and got from him the entire 4000 verses is also apocryphal and cannot stand much scruriny. It is rather difficult to believe that nammazhwar the silent sage who never left his seat under a tamarind tree had colleceted and collated threehundred years of poetry and simply handed them over to Nathamunijgal by a mental process. Nammalwar was the last of the azhvars. He is placed in the later half of 9th century according to epigraphic evidences Nathamunigal then must at least be a contemporary certainly not 825 ad. What is plausible is that Narhamunigal must have spent a lifetime searching recording arranging and setting to music and sometimes perhaps even writing the eleventh verse of each decade I am pretty sure traditionists will pounce on me for suggesting this Nathamunigal seems to have had some yogic powers too he had several disciples of which pundarikakshar was prominent.


A somewhat varied reading of the history and times of this extraordinary event is proposed in a perceptive paper (journal of anantacharya Indological research institute, Bombay, i-1998) by a. Pandurangan of Pondicherry. He cites inscriptions to establish that “the names of azhvars were well-known to the people long before the canonization of nalayira divya prabandham” and that “the study and recitation of the sacred hymns were continuously carried out at various important centres, and not completely lost, as suggested by the guru paramparai accounts.”


Pandurangan further points out that there were Vishnu Shrines antecedent to the recovery and compilation of the Divya Prabandham by Nathamuni, and that the omitting of hymns on these shrines, especially those located in Kongu land (to-day’s salem, Namakkal, Coimbatore, Karur), should be explained as that no Azhvar hailed from thereabouts and that “the activities of Nathamuni for rediscovering the sacred hymns of Azhvars were mainly confined to Pandya, cola and Kerala countries, but not to Konku region” which witnessed wars through his time, and “the situation would not have permitted Nathamuni to undertake a journey in the war-torn region for his sacred mission.”


The mystery does persist about the non-inclusion of some ancient shrines in the traditional list of 108 shrines. These shrines as have been omitted were also possibly hymned by the Azhvars, but were not known to Nathamuni. Pandurangan’s view is that Nathamuni gathered the hymnal literature by visiting various parts of the Tamil-speaking country (to the exclusion of kongu land), and did not come by the entirety of 4000-verse Divya Prabandham corpus in a single spot and moment of revelation. This thesis need not be read as in conflict with the traditional account of revelation received by Nathamuni, for the entire history of discovery and of science is dotted with moments of accident and of unaccountable revelation which, to the believer, is a matter of the lord’s grace. அவன இன்னருளே.


Picture : Sri Nathamunigal Moolavar in Kattu mannar koil (His avatara stalam), image courtesy www.srivaishnavam.com )


 



Old Comments from my previous blog.


Post by srishiv
Really a good article desi, i love to read that, and many messages are hidden in the article and when we dig that one we are really getting treasures from that, feeling like this manythings are there in the vaishnav issues???? :-/ and an more new thing i got from this srirangam article is that "Aara amuthe.." was from thiru vaaimozhi, enna oru arumaiyaana vaarthai athu, when that line was sung by Bavatharini in Ramanamaalai "aaravamuthe enthan anbe ramana..." thought that how much effective word they used in this period? now only coming to know that was already used in thiruvaaimozhi..great...give this sort of small small things which are big in meanings sometime in some article desi...anticipating your next article... srishiv...from IITG, Assam india...
Fri, Jul 2 2004 4:25


Post by rangarajan
Please visit http://vainavam.blogspot.com and tell me your comments on my piece on the evolution of srirangam temple. Rangarajan
Sat, Jul 10 2004 6:25


Post by rangarajan
Why have you not commented on the state of the Nathamuni temple in Srirangam?T.S.S.Rajan in his autobiography gives the background for it and remarks that the arayars of srirangam dont pay their respects at the shrine of Nathamunigal because he has a vadagalai tiruman.Influential writers like you should try and unite these kalais or at least tell them that they are quibbling about nothing. Rangarajan
Sat, Jul 10 2004 6:25

ஸ்ரீரங்கம் - 4

 


கி.பி 10-ஆம் நூற்றாண்டு வரையில் இலக்கிய ஆதாரங்கள் மட்டிமே இக்கோயில் இருந்தமைக்குச் சான்று. இதை போன இரண்டு பதிவில் பார்த்தோம். 10-ஆம் நூற்றாண்டில் சோழமன்னர்கள் தலையெடுத்த பின்னர் அளித்த கல்வெட்டுக்கள், ஏறத்தாழ நானூறு(400) இங்கு காணப்படுகின்றன. இவைகளில் மிகப் பழமையானதாகிய கல்வெட்டு முதலாம் பராந்தகனின்(கிபி 907) 17-ஆம் ஆண்டு ஆட்சி காலத்தில் ஆகும். அதில் கோயிலுக்கு ஒரு குத்துவிளக்கிற்கு 30 பொற்காசுகள், கற்பூரத்திற்கு 40 பொற்காசுகள், பருத்தி திரிநூலுக்கு 1 பொற்காசு மற்றும் குத்துவிளக்கு ஸ்டாண்டு ஒன்றையும் வழக்கியதாக கூறப்பட்டுள்ளது!. கொடுத்தவரின் பெயர் சங்கரன் ரனசிங்கன் என்று கல்வெட்டு கூறுகிறது.


[%image(20050802-sri_danvanthri.jpg|600|411|Srirangam Danvantari sannidi)%]

அடுத்த கல்வெட்டு முதலாம் பராந்தகனின் 38ஆவது ஆட்சி காலத்தில். அதில் திருமஞ்சனத்திற்கு 100 களஞ்சு தங்கம் கொடுத்ததாக கூறப்பட்டுள்ளது!. கொடுத்தவரின் பெயர் பல்லவராயன் என்று பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.


அடுத்ததாக இரண்டாம் இராசேந்திரன் மகனாகிய இராசமகேந்திர சோழன்(கிபி 1052-1064) இங்குள்ள முதலாம் பிரகாரத்தின் மதிலை கட்டியதாகக் கூறப்படுகின்றது. அதனால் அது இன்றும் 'இராசமகேந்திரன் வீதி' என வழங்கப்படுகின்றது. இதை பற்றி பிற்பாடு விரிவாக பார்க்கலாம்.


ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாய முறைப்படி ஆழ்வார்களிக்கும் ஆச்சாரியர்களுக்கும் 200 வருட காலம் இடைவெளி என்று கூறப்படுகிறது.இந்த இடைப்பட்ட காலக்கட்டத்தில் பிரபந்தம் மறைந்து போனது. திருமங்கையாழ்வார்க்கும் (கிபி 8ஆம் நூற்றாண்டு) நாதமுனிக்கும் (கிபி 10-ஆம் நூற்றாண்டு) இடைப்பட்ட காலத்தில் என்ன நடந்தது என்று சரியான தகவல் இல்லை. அதை ஆராய்வதில் எந்த பயனும் இல்லை.


நாதமுனி திருநாராயணபுரத்தில் (காட்டுமன்னார் கோயில், South Arcot Dist ) பிறந்தவர். "ஆரா அமுதே" [3310] என்ற திருவாய் மொழி பாசுரத்தைக் கேட்டு மறைந்து போன நாலாயிரதிவ்ய பிரபந்ததை தேடி கண்டு பிடித்து முதலாயிரம், இயற்பா... என்று தொகுத்து வழங்கியவர். அவரே அதற்கு ராகம் அமைத்து அபினயத்துடன் நடனமும் ஆடி அதை பிரபலப்படுத்தினார். தன்னுடைய மருமான்கள் கீழயகட்டாழ்வான், மேலையகட்டாழ்வான் ஆகிய இருவரையும் அதே போல் பாடி நடனம் ஆடப் பணித்தார். அரையர் பரம்பரை இவர்களிடமிருந்து வந்ததாக கூறப்படுகிறது. இன்றும் வைகுண்ட ஏகாதேசியில் அரையர் சேவையை காணலாம். ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் பிரபந்தம் (சந்தம்) சொல்லும் முறையை வகுத்தார். இந்த வழக்கம் மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவ கோயிலிலும் பிறகு பின்பற்றபட்டது. இக்காலத்தில் ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ தலைமை செயலகமாக திகழ்ந்தது. நாதமுனிக்கு பின் உய்யக்கொண்டார், அவரை தொடர்ந்து மணக்கால் நம்பி, ஆளவந்தார்(இவர் நாதமுனியின் பேரன்) வந்தார்கள்.


ஆளவந்தாரை தொடர்ந்து உடையவர் எனப் போற்றப்படும் ஸ்ரீராமாநூசர்(கிபி 1071-1137) தோன்றினார். ஸ்ரீபெரும்புதூரில் பிறந்து 120 வருட காலம் வாழ்ந்தவர். நாலாயிரத் திவ்வியப்பிரபந்தம் மூலம் ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தை மக்களுக்கு எடுத்துச் சென்றார். ஸ்ரீரங்கம் கோயிலின் நிர்வாகத்தை ஒழுங்கு செய்து நல்ல முறையில் நிர்வாக நடைமுறைகளை வகுத்தார். இன்னும் கோயில் நடைமுறைகள் அவர் வகுத்தபடி நடந்து கொண்டு இருக்கிறது. அவர் சீர்செய்த நிர்வாகத்தை பற்றி கோயிலொழுகு விரிவாக கூறுகிறது அவற்றுள் சிலவற்றை இங்கே தந்துள்ளேன்.


* கோயிலின் கணக்கு வழக்குகளை பார்க்க தம்முடைய சீடர் அகாலங்க நாட்டாழ்வானை நியமித்தார்.


* ரொம்ப காலம் பழுதற்று கிடந்த தன்வந்திரி(பெருமாளுக்கு மருத்துவராக விளங்குபவர்!) சந்நதியை புதுப்பித்து (பார்க்க படம்) அதற்கு அவர் சீடரான கருடவாகன பட்டரை நியமித்தார். தன்வந்தரி பெருமாளுக்கு இரவு நைவேதியத்திற்கு பாலும், கஷாயமும் தர ஏற்பாடு செய்தார். ( இன்றும் தன்வந்தரி சந்நதி பட்டரை 'கருடவாகன பட்டர்' என்று தான் அழைக்கிறார்கள்).


* திருமங்கையாழ்வார் காலத்திற்கு முன்பிலிருந்து இக்கோயிலில் ஐந்துவகையான அலுவற்பதவிகள் மட்டுமே இருந்தன. இராமாநுசர் அவற்றைப் பத்தாக உயர்த்தினார். அவர்களின் வேலைகள் கோயிலொழுகில் விரிவாகக் கூறப்படுகின்றது. இது 'உடையவர் திட்டம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.


* திருமங்கை ஆழ்வார் காலத்தில், வைகுண்ட ஏகாதேசி உற்சவத்திற்கு, நம்மாழ்வார் திரு உருவ சிலை ஆழ்வார்திருநகரியிலிருந்து எடுத்துவரப்படுவது வழக்கம். ஸ்ரீரங்கத்தின் வெள்ளம் அடிக்கடி வருவதால் அந்த சிலைக்கு எதாவது ஆபத்து நேராமல் தடுக்க ராமாநுசர் ஸ்ரீரங்கத்திலேயே நம்மாழ்வார் சிலை ஒன்றை செய்து அந்த வழக்கத்தை மாற்றியமைத்தார்.


* ஸ்ரீரங்கத்தில் ஆழ்வார்கள், ஆண்டாள், நாதமுனி திரு உருவ சிலைகளை அமைத்தார். அவர்களின் திருநட்சத்திரத்தில் உற்சவம் செய்ய ஏற்பாடு செய்தார்.



Old Comments from my previous blog.


Post by sriram

Hi desikan, Your drawings are amazing.Your articles have great historical details of Srirangam.Keep up the good work.I used to read your web page also.Great work.Get to see rare works of Sujatha's. I have read a story that is exactly similar to your 'moonjuru' story.

Thu, Aug 26 2004 8:58


Post by srishiv

really good work desi...greetings... srishiv

Mon, Jul 5 2004 10:25


Post by Eelanathan

இந்த ஓவியங்கள் உங்களுடையவையெனச் சொல்லியிருந்த ஞாபகம். பதிவுகளைப் போலவே அவையும் அருமையாக இருக்கின்றன பாராட்டுக்கள்

Mon, Jul 5 2004 10:25


By Desikan, at Tue Nov 02, 07:37:28 PM IST  


"தன்வந்தரி பெருமாளுக்கு இரவு நைவேதியத்திற்கு பாலும், கஷாயமும் தர ஏற்பாடு செய்தார். ( இன்றும் தன்வந்தரி சந்நதி பட்டரை 'கருடவாகன பட்டர்' என்று தான் அழைக்கிறார்கள்)."


Last time when I visted Srirangam, I went through the "தன்வந்திரி சந்நதியை ." Mr. 'கருடவாகன பட்டர்' of this day was calling the visitors (actually shouting) to have a darshan.


He must have spent all his youth learning all the vedic and vaishnavait scriptures chanting in his full voice for the presence of the divinities.


In his கோயிலொழுகு Ramanujar could have added some text to offer some "பாலும், கஷாயமும்" to this 'கருடவாகன பட்டர்' .


By Muse, at Thu Apr 28, 03:45:25 PM IST  


 

Wednesday, June 23, 2004

ஸ்ரீரங்கம் - 3

போன பதிவில் சங்க காலத்தில் ஸ்ரீரங்கம் பற்றி சில குறிப்புகளைப் பார்த்தோம். இந்தப் பதிவில் சில வரலாற்றுச் செய்திகளைப் பார்த்துவிட்டு பிற்பாடு வந்த ஆழ்வார்கள் ஸ்ரீரங்கத்தைப் பற்றி என்ன சொல்கிறார்கள் என்று பார்க்கலாம். வரலாற்றைப் பார்த்தால் சோழ அரசர்களின் ஆதிக்கம் கி.பி.4 அல்லது 5-ஆம் நூற்றாண்டு வரை தான் நிலைத்தது. பிறகு சேர, சோழ, பாண்டியர்கள் கலப்பிரர்கள் என்ற பழங்குடி இனத்தவரால் வீழ்த்தப்பட்டனர். 6-ஆம் நூற்றாண்டு வரை சேர, சோழ, பாண்டியர்களுக்கு இது இருண்ட காலமாகவே இருந்தது. அதன் பின் 6-ஆம் நூற்றாண்டில் தெற்கே பாண்டியர்களும், வடக்கே பல்லவர்களும் ஆட்சியை நிலை நாட்டினார்கள். கி.பி.575-ல் பல்லவ அரசன் சிம்மவர்மன் காஞ்சியை ஆண்டான். இக்காலத்தில் சோழர்கள் பல்லவ அரசர்களின் கீழ் ஆட்சி புரிந்தார்கள். பல்லவர்கள், சாலுக்கியர்கள் மற்றும் பாண்டியர்களுடன் முடிவு பெறாத சண்டையினால் வலு இழந்தனர். இதனால் சோழர்கள் மீண்டும் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார்கள்.


அரசியல் மாற்றங்கள், குழப்பங்கள் நிறைந்த இக்காலத்தில் தான் இந்துமதம் தென் இந்தியாவில் வலுப்

பெற்று வளர்ச்சி அடைந்தது!. அப்பர், சுந்தரர், சம்பந்தர் சைவ சமயத்தை அரசர்களிடமும், மக்களிடமும் பிரசாரம் செய்தார்கள். அப்பர் மகேந்திரவர்மனை (கி.பி.600-630) ஜைனமதத்திலிருந்து சைவ மதத்திற்கு மாற்றினார். அதே போல் பாண்டிய பராங்குச மாவர்மன் (கி.பி.670- 710) சம்பந்தரால் மதம் மாற்றப்பட்டார். தென் பகுதியில் சைவம், வைணவ இயக்கங்களால் ஜைன, புத்தமதத்தின் தாக்கம் குறைந்தது. பிற்பாடு வந்த ஆழ்வார்களின் (நம்மாழ்வார், குலசேகராழ்வார், பெரியாழ்வார், ஆண்டாள், தொண்டரடிபொடியாழ்வார், திருமங்கையாழ்வார்) பாசுரக் குறிப்புகளிருந்து ஸ்ரீரங்கம் கோயில் இக்காலத்தில் எவ்வாறு வளர்ச்சியடைந்தது என்பதை நாம் பார்க்கலாம்.


முதலில் நம்மாழ்வார். நம்மாழ்வாரின் திருவாய்மொழி வைணவத்தில் மிக முக்கியமாகக் கருதப்படுகிறது. அவர் ஸ்ரீரங்கத்தைப் பற்றி 10 பாசுரங்கள் பாடியுள்ளார்.



வட்கிலள் இறையும் மணிவண்ணா. என்னும்

வானமே நோக்கும்மை யாக்கும்,

உட்குடை யசுரர் உயிரெல்லா முண்ட

ஒருவனே. என்னுமுள் ளுருகும்,

கட்கிலீ. உன்னைக் காணுமா றருளாய்

காகுத்தா. கண்ணனே. என்னும்,

திட்கொடி மதிள்சூழ் திருவரங்கத்தாய்.

இவள்திறத் தென்செய்திட் டாயே?


[3466]


 


[வெட்கமே இல்லாமல் என் மகள் 'மணி வண்ணா' என்று அழைக்கிறாள். வானைப் பார்த்து மயங்குகிறாள். 'ஒப்பற்றவனே, பயமுறுத்தும் அசுரக் கும்பலை அழித்தவனே!' என்று வியந்து உருகுகிறாள். கொடிகள் விளங்கும் மதிள் சூழ்ந்த திருவரங்கத்தில் உள்ளவனே! இவளுக்கு என்ன செய்வாய்?]

 


அடுத்ததாக பெரியாழ்வார், ஆண்டாளைப் பார்க்கலாம். பெரியாழ்வார், ஆண்டாள் கதை எல்லோருக்கும் தெரிந்திருக்கும். பெரியாழ்வாரின் இயர் பெயர் விஷ்ணுசித்தர். தென்பாண்டி நாட்டிலுள்ள ஸ்ரீவல்லிபுத்தூரில் பிறந்தவர். இவர் பாடல்களில் பாண்டிய மன்னர் சிலரின் பெயர்களைக் குறிப்பிடுவதன் மூலம் இவர் அக்காலத்தவர் என்பதை நாம் அறியலாம்.


இவர் வளர்ப்பு மகள் ஆண்டாளுடைய திருப்பாவைப் பாடல்(பாடல் 13) 'வெள்ளியெழுந்து வியாழமுறங்கிற்று' என்ற வரிகளைக் கொண்டு இவர் 18-ஆம் தேதி டிசம்பர் மாதம் 731 பிறந்தவர் என்று கணிக்கப்பட்டுள்ளது (M.Raghava Iyengar- ஆழ்வார்கள் காலநிலை).



வண்டுகளித்திரைக்கும்பொழில்சூழ்

வருபுனல்காவிரித்தென்னரங்கன்

பண்டவன்செய்தகிரீடையெல்லாம்

பட்டர்பிரான்விட்டுசித்தன்பாடல்

கொண்டிவைபாடிக்குனிக்கவல்லார்

கோவிந்தன்தன்அடியார்களாகி

எண்திசைக்கும்விளக்காகிநிற்பார்

இணையடிஎன்தலைமேலனவே.


[212]


 


[மகிழ்ந்து பாடும் வண்டுகள் தங்கும் சோலைகளாலும் காவிரி நதியாலும் திருவரங்கம் சூழப்பட்டது. அங்கெழுந்தருளிய அரங்கன் கண்ணனாகச் செய்த திருவிளையாடல்களைப் பட்டர்பிரான் பாடினார். இவற்றைப் பாடி ஆடும் கோவிந்தன் அடியார்கள், திசை எட்டும் தீபம் ஆவார்கள். அன்னார் திருவடிகளை அடியேன் தலைமேல் சூடுவேன்.]

 



மச்சணி மாட மதிளரங்கர் வாமனனார்,

பச்சைப் பசுந்தேவர் தாம்பண்டு நீரேற்ற,

பிச்சைக் குறையாகி யென்னுடைய பெய்வளைமேல்,

இச்சை யுடையரே லித்தெருவே போதாரே ?


[610]


 


[மேல் மாடிகள் மாடங்கள் மதிள்கள் உள்ள திருவரங்கத்தே எழுந்தருளிய அழகிற் சிறந்த தேவரான நம் பெருமாள் மஹாபலி முன்னே வாமனனாகச் சென்று தண்ணீரைக் கையிலேந்தி பிச்சை பெற்ற குறையைத் தீர்ப்பதற்காக என் கை வளையை விரும்பினாரோ? அவர் இத்தெரு வழியே எழுந்தருளுவாரோ?]

 


ஆன்டாளை அடுத்து தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார்: தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் பிறந்த இவர் இளவயதிலேயே ஸ்ரீரங்கத்துக்கு வந்தவர். கோயிலொழுகில் இவர் கோயிலுக்கு பூ, மற்றும் துளசி மாலை கட்டிக்கொடுத்துக் கொண்டு வாழ்ந்து வந்தார் என்ற குறிப்பு இருக்கிறது. தொண்டரடிப்பொடியார்ழ்வார் திருப்பள்ளியெழுச்சி தமிழில் முதல் சுப்ரபாதம்.



கதிரவன் குணதிசைச் சிகரம்வந் தணைந்தான்

கனவிரு ளகன்றது காலையம் பொழுதாய்,

மதுவிரிந் தொழுகின மாமல ரெல்லாம்

வானவ ரரசர்கள் வந்துவந் தீண்டி,

எதிர்திசை நிறைந்தன ரிவரொடும் புகுந்த

இருங்களிற் றீட்டமும் பிடியொடு முரசும்,

அதிர்தலி லலைகடல் போன்றுள தெங்கும்

அரங்கத்தம் மா.பள்ளி யெழுந்தரு ளாயே.


[917]


 


[சூரியன் கிழக்கே தோன்றி விட்டான். இருள் அகன்றது. காலைப் பொழுது, மலர்களில் தேன் ஒழுகுகிறது தேவர்கள் வந்து எதிர்திசையை நிரப்புகிறார்கள். அவர்களுடன் ஆண்-பெண் யானைகளின் கூட்டமும் வந்துள்ளன. முரசு கடல் அலை போல அதிர்கிறது. அரங்கனே எழுந்திரு!]

 


அரங்கனைப் பற்றி இவர் பாடிய 'பச்சைமா மலைபோல் மேனி' என்ற பாடல் பற்றி எல்லோருக்கும் தெரிந்திருக்கும்.


ஸ்ரீரங்கத்தோடு நெருங்கிய தொடர்புடைய அடுத்த ஆழ்வார் குலசேகர ஆழ்வார். சேரநாட்டை ஆட்சிபுரிந்த அரசர். திருமாலிடம் பக்தி பெருகி அரச பதவிகளைத் துறந்தார். பெருமாள் திருமொழி என்று 105 பாடல்கள் பாடியுள்ளார். இராமாவதாரம், கிருஷ்ணாவாதாரத்தையும் சிறப்பிக்கும் பாடல்களாக அமைந்துள்ளது. பல வைணவத் தலங்களை தரிசனம் செய்தவர், கடைசியில் தன் மகள் சேரகுலவள்ளியுடன் ஸ்ரீரங்கத்தில் வந்து வாழ்ந்தவர். பல கோயில் திருப்பணிகள் செய்தவர்.


முதலில் திருவரங்கம் பெருமாளைக் காண விரும்பும் ஏக்கத்துடன் தொடங்குகிறார்.



இருளிரியச் சுடர்மணிக ளிமைக்கும் நெற்றி

இனத்துத்தி யணிபணமா யிரங்க ளார்ந்த

அரவரசப் பெருஞ்சோதி யனந்த னென்னும்

அணிவிளங்கு முயர்வெள்ளை யணையை மேவி

திருவரங்கப் பெருநகருள் தெண்ணீர்ப் பொன்னி

திரைக்கையா லடிவருடப் பள்ளி கொள்ளும்

கருமணியைக் கோமளத்தைக் கண்டு கொண்டு என்

கண்ணிணைக ளென்றுகொலோ களிக்கும் நாளே


[647]


 


[இருளைச் சிதறிச்செய்யும் ஒளியுடைய மணிகள் விளங்கும் நெற்றியையும் இணைத்திருவடி நிலைகளான ஆயிரம் படங்களையும் உடைய ஆதிசேஷன் நாகங்களுக்கு அரசன் ஆவான். அருள்சோதியாய் விளங்கும் அழகான இவ்வனந்தனை வெள்ளைப் படுக்கையாகக் கொண்டு பெரிய பெருமாள் திருவரங்கத்தில் கண் வளர்கிறார் அலைக்கரங்களால் காவிரி அடிவருட நீலமணி போன்ற ஒப்பற்ற அழுகுடன் விளங்கும் அவரைக் கண்களால் கண்டு வணங்கி மகிழும் நாள் எந்நாளோ?]

 


இப்படி முப்பது பாடல்களில் அரங்கனைப் பாடியுள்ளார். மேலும் கோயிலொழுகில் தன் மகள் சேரகுலவள்ளியை பெருமாள் அழகிய மணவாளனுக்கு மணமுடித்தார் என்று கூறப்படுள்ளது. இவர் வாழ்ந்த காலத்தில் மூன்றாம் பிரகாரத்தைக் கட்டினார் என்ற குறிப்பும் உள்ளது. அது இன்றும் குலசேகரத் திருவீதி என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஸ்ரீரங்கத்தில் சேரகுலவள்ளிக்கு ஒரு சன்னதியும் இருக்கிறது!


அடுத்ததாக திருப்பாணாழ்வார்: யாழிசைத்துப் பாடும் பாணர் குலத்தைச் சேர்ந்தவர், திருப்பாணாழ்வார். திருவரங்கம் கோயிலை 'நீள் மதிள் அரங்கம்' என்று கூறுவது அவருடைய பாடல்களில் உள்ள ஒரே அகச்சான்று. திருப்பாணாழ்வாரின் பாடல்களை பாடும் போது கண்ணை மூடிக்கொண்டு பாடுவது மரபு.



அமல னாதிபிரா னடியார்க்

கென்னை யாட்படுத்த

விமலன், விண்ணவர் கோன்விரை

யார்பொழில் வேங்கடவன்,

நிமலன் நின்மலன் நீதி வானவன்,

நீள்மதி ளரங்கத் தம்மான், திருக்

கமல பாதம்வந் தென்கண்ணி

னுள்ளன வொக்கின்றதே.


[927]


 


[நித்திய சூரிகள் தலைவனான உலக காரணன் மணம் வீசும் சோலைத் திருவேங்கடத்தில் எழுந்தருளி உள்ளான்; மிகத் தூய்மையன் ஆன அவன் என்னை அடியார்க்கும் அடிமை ஆக்கிய ஒளி வடிவினன். எனக்கு அருளுவதே தன் பேறாகக் கொள்ளும் பரமபதநாதன் நீதி உடையவன். மதிள் சூழ்ந்த திருவரங்கத்தில் உள்ள அப்பொருமாளின் திருவடித் தாமரைகள் என் கண்ணுக்கு இலக்காயின ஆயினும் அவை பழைய நிலையிலே உள்ளது.]

 


கடைசியாக திருமங்கையாழ்வார். இவர் திருவாலித் திருநகரிக்கு அருகில் உள்ள திருக்குறையலூரில் பிறந்தவர். பரமேசுவரன், நந்திவர்மன்(கி.பி. 715-775) போன்ற பல்லவ மன்னர்களைப் பற்றிய குறிப்புகள் இவர் பாடல்களில் இருப்பதால் இவரை கி.பி.8-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியைச் சேர்ந்தவர் என்று சொல்ல முடிகிறது.



வையமுண் டாலிலை மேவு

மாயன்மணி நீண்முடி,

பைகொள் நாகத் தணையான்

பயிலுமிட மென்பரால்,

தையல் நல்லார் குழல்மா

லையும்மற்றவர் தடமுலை,

செய்ய சாந்தும் கலந்திழி

புனல்சூழ்தென் னரங்கமே


[1379]


 


[தேன் கலந்த தண்ணீர்பரப்பின் மேல் வண்டுகள் பாடவும் காவிரி நதி திருவரங்கத்தைச் சுற்றி ஓடும். வானம்வரை மணம் வீசும் சோலைகளும் இத்தலத்தைச் சூழ்ந்துள்ளன பண்டு, பூமியை அளக்க மாவலி கை நீர் ஏற்ற சக்கரக்கையன் ஆன வாமனன், இத்தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ளான்.]

 


மேற் கூறிய ஸ்ரீரங்கம் குறிப்புக்களைப் பார்த்தால் பிற்பாடு வந்த ஆழ்வார்கள் பெரும்பாலானவர்கள்

8-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதை அறியலாம். இதில் ஸ்ரீரங்கம் கோயிலின் பிரகாரங்கள் மற்றும் மதிள்கள், அதில் அசைந்தாடும் கொடிகள், மாடிகள் போன்ற குறிப்புக்கள் வியப்பை அளிக்கிறது.



Old Comments from my previous blog.


நீளமாக இருக்கிறது, நடு நடுவே பழந்தமிழ்ப் பாடல்களெல்லாம் வருகிறது என்பதால் கொஞ்சம் தயங்கித் தயங்கிதான் மூன்று பாகத்தையும் படித்து முடித்தேன். அட்டகாசமாக எழுதியிருக்கிறீர்கள். அப்பா... ஏகப்பட்ட தகவல்கள். தொடர்ந்து எழுதுங்கள்


By icarus, at Sun Jun 27, 11:31:03 PM IST  


Post by Eelanathan

ஸ்ரீரங்கத்தில் தேவதைகள் மட்டும்தான் இருக்கின்றனர் என்று நினைத்தேன்(உபயம் சுஜாதா)அதற்குப் பின்னே இவ்வளவு சுவையான வரலாறும் உண்டென்று இப்போதுதான் தெரிந்துகொண்டேன்

Thu, Jun 24 2004 6:26


Post by srishiv

its a good update sir, and welcome for more writings...innum konjam locala ezhuthunga ennai mathiri paamararukkum puriyarathukku sir plzz... anbu srishiv...

Sun, Jun 27 2004 1:25


Post by rangarajan

How does this chronology of Alvars tie up with the traditional one.The vaishnavaites are observing birthdays of all Alvars and the proposed dates should at least agree with the star,tithi etc of the corresponding traditional birthdays especially because we have an almanac which records even birthdays of the various Mans etc.

Fri, Jul 30 2004 4:59


 

Monday, June 14, 2004

அனுபவத்தின் அனுபவம்

என்னுடைய ஓர் அனுபவத்தை எழுதினேன். கட்டுரையா, சிறுகதையா என்று தெரியவில்லை. சனிக்கிழமை திரு சுஜாதாவை 'அம்பலம் சாட்டில்' பார்த்த போது நான் எழுதியதை கொடுத்து "சார் உங்களுக்கு எப்போ டைம் இருக்கோ படித்துவிட்டு உங்கள் கருத்தை சொல்லுங்கள்" என்றேன்.
நான் எழுதியதை உடனே படித்தார் ( பாவம் அவர் :-), சில இடங்களை திரும்பவும் எழுதுமாறு சொல்லியிருக்கிறார்.


அதை திரும்ப எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். எழுதிய பின் இங்கு போடலாம் என்று இருக்கிறேன்.


இந்த அனுபவத்தையே ஒரு அனுபவமாக பின் எழுதலாம் என்று தோன்றுகிறது!.



Old Comments from my previous blog.


Thalaiva unga Photovai ameeraga aanduviza malarla paarhthEn :-)


By Maravandu - Ganesh, at Thu Jun 17, 04:58:13 PM IST  


Post by prakash
கதையை எப்ப போடப்போறீங்க?
Mon, Jun 14 2004 5:26


Post by Eelanathan
கதையை விரைவில் எதிர்பார்க்கிறேன். குட்டுப்பட்டாலும் மோதிரக்கையால் தான் குட்டுப்பட்டிருக்கிறீர்கள்
Tue, Jun 15 2004 10:25


Post by Ramnath
eppadi?
Sat, Jun 19 2004 6:26

Tuesday, June 8, 2004

ஸ்ரீரங்கம் - 2

இந்தியாவில் எப்போதுமே வரலாற்று ஆராய்ச்சிகளில் குறிப்பாக கால வரன்முறைகளைப் பொருத்த வரையில் எதையும் தெளிவாக வரையறுத்துச் சரியாக கூறுதல் என்பது இயலாததாக இருக்கிறது. இதற்கு முக்கியக் காரணம் வரலாற்றுச் செய்திகளும் சம்பிரதாயக் கருத்துகளும் ஒன்றோடொன்று மிக நெருக்கமாகப் பிணைத்துவைக்கப் பட்டுள்ளன.


ஸ்ரீரங்கம் கோயில் தோற்றம் பற்றிய செய்திகள் புராண இதிகாச முறையில் சொல்லப்படுகின்றன. முதன்முதலில் ஏற்பட்ட இதன் கட்டிட வடிவம் சோழ மன்னர்களால் கட்டப் பட்டதாகக் கருதப்படுகின்றது. (இந்தப் பதிவின் கடைசியில் இதைச் சற்று விரிவாகப் பார்க்கலாம்) இதற்கு வரலாற்றுச் சான்றுகள் ஏதும் கிடைத்ததாகத் தெரியவில்லை. அதற்கு பின் வரும் காலங்களிலும் ( 10ஆம் நூற்றாண்டு வரை) இத்தகைய தெளிவற்ற நிலையே காணப்படுகின்றது. கிபி 10-ஆம் நூற்றாண்டு வரையில் இலக்கிய ஆதாரங்கள் மட்டுமே இக்கோயில் இருந்தமைக்குச் சான்றாக உள்ளது.


ஸ்ரீரங்கத்தைப் பற்றிய குறிப்பு சங்க இலக்கியமான அகநானூறிலும் (அகம்-137),சிலப்பதிகாரத்திலும், முதலாழ்வார்கள் பாடல்களிலும் உள்ளது.


[அகநானூறு கிபி 3-4ஆம் நூற்றாண்டாகக் கருதப்படுகிறது. சிலப்பதிகாரம் கிபி 2-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி எனக் கருதப்படுகிறது]


அகநானூறில் காதலனைப் பிரிந்து வாடும் காதலியின் முகத்தை காவிரி ஆற்றின் மணலுக்கு உவமையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. திருவரங்கத்தில் நடைபெரும் பங்குனி உத்திரத் திருவிழா பற்றிய குறிப்பு சுவாரசியம்.


அகம் 137. பாலை - உறையூர் முதுகூத்தனார்

ஆறு செல் வம்பலர் சேறு கிளைத்து உண்ட

சிறு பல் கேணிப் பிடி அடி நசைஇ,

களிறு தொடூஉக் கடக்கும் கான்யாற்று அத்தம்

சென்று சேர்பு ஒல்லார்ஆயினும், நினக்கே

வென்று எறி முரசின் விறற் போர்ச் சோழர்

இன் கடுங் கள்ளின் உறந்தை ஆங்கண்,

வருபுனல் நெரிதரும் இகுகரைப் பேரியாற்று

உருவ வெண் மணல் முருகு நாறு தண் பொழிற்

பங்குனி முயக்கம் கழிந்த வழிநாள்,

வீ இலை அமன்ற மரம் பயில் இறும்பில்

தீ இல் அடுப்பின் அரங்கம் போல,

பெரும் பாழ்கொண்டன்று, நுதலே; தோளும்,

தோளா முத்தின் தெண் கடற் பொருநன்

திண் தேர்ச் செழியன் பொருப்பிற் கவாஅன்

நல் எழில் நெடு வேய் புரையும்

தொல் கவின் தொலைந்தன; நோகோ யானே.




சிலப்பதிகாரத்தில் ஸ்ரீரங்கம் பற்றிய குறிப்பில் "விரிந்த அலைகளோடு கூடிய மிகப் பெரிய காவிரியாற்றின் இடைக்குறையில் திருமகள் விரும்பி உறையும் மார்பை உடையவரும், நீல நிறம் கொண்டவருமாகிய திருமால், ஆயிரம் தலைகளுடைய ஆதிசேஷன் என்னும் பாம்பணையாகிய பள்ளியின் மீது அழகுறச்சாய்ந்து கொண்டிருக்கும் தன்மை, நீல நிறமுடைய ஒரு மேகமானது பொன்மலையினைச் சூழ்ந்து படிந்திருக்கும் பான்மையில் திகழ்கின்றது" என்று கூறப்பட்டுள்ளது.



மதுரைக் காண்டம், காடுகாண் காதை(11)

மாமுது மறையோன் வந்திருந் தோனை

யாது நும்மூர் ஈங்கென் வரவெனக்

கோவலன் கேட்பக் குன்றாச் சிறப்பின்

மாமறை யாளன் வருபொருள் உரைப்போன்

நீல மேகம் நெடும்பொற் குன்றத்துப்

பால்விரிந் தகலாது படிந்தது போல

ஆயிரம் விரித்தெழு தலையுடை அருந்திறற்

பாயற் பள்ளிப் பலர்தொழு தேத்த

விரிதிரைக் காவிரி வியன்பெரு துருத்தித்

திருவமர் மார்பன் கிடந்த வண்ணமும்

வீங்குநீ ரருவி வேங்கட மென்னும்

ஓங்குயர் மலையத் துச்சி மீமிசை

விரிகதிர் ஞாயிறுந் திங்களும் விளங்கி

இருமருங் கோங்கிய இடைநிலைத் தானத்து

மின்னுக்கோடி யுடுத்து விளங்குவிற் பூண்டு

நன்னிற மேகம் நின்றது போலப்

பகையணங் காழியும் பால்வெண் சங்கமும்

தகைபெறு தாமரைக் கையி னேந்தி

நலங்கிளர் ஆரம் மார்பிற் பூண்டு

பொலம்பூ வாடையிற் பொலிந்து தோன்றிய

செங்கண் நெடியோன் நின்ற வண்ணமும்






சங்ககாலத்தவர் எனக் கருதப்படும் முதல் ஆழ்வார்கள் பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், மற்றும் பேயாழ்வார் ஆகியோரின் பாடல்களில் ஸ்ரீரங்கம் பற்றி குறிப்புள்ளது.


பொய்கையாழ்வார் முதலாம் திருவந்தாதியில் இப்படிக் குறிப்பிடுகிறார்:



ஒன்றும் மறந்தறியேன் ஓதநீர் வண்ணனைநான்,

இன்று மறப்பனோ ஏழைகாள் - அன்று

கருவரங்கத் துட்கிடந்து கைதொழுதேன் கண்டேன்

திருவரங்க மேயான் திசை(2087)




[நான் கருவறையில் இருந்த காலத்தே அரங்கனின் இயல்பையும், குணங்களையும் அறிவேன்.

அவன் அருளால் ஞானம் பெற்ற நான் அவனை மறக்கமாட்டேன்]


பூதத்தாழ்வார் இரண்டாம் திருவந்தாதியில்,



மனத்துள்ளான் வேங்கடத்தான் மாகடலான், மற்றும்

நினைப்பரிய நீளரங்கத் துள்ளான், - எனைப்பலரும்

தேவாதி தேவ னெனப்படுவான், முன்னொருனாள்

மாவாய் பிளந்த மகன்(2209)




[திருவரங்கத்தில் எழுந்தருளிய அரங்கநாதன் என் மனத்திலும் எழுந்தருளியுள்ளான்]


மேலும் ...



திறம்பிற் றினியறிந்தேன் தென்னரங்கத் தெந்தை,

திறம்பா வருசென்றார்க் கல்லால், - திறம்பாச்

செடிநரகை நீக்கித்தான் செல்வதன்முன், வானோர்

கடிநகர வாசற் கதவு (2269)




[திருவரங்கனை சரணடைந்தவர்க்கு அவனை அடைய முடியும்; இதை நான் இப்போது அறிந்து கொண்டேன் என்று பாடியுள்ளார்]


பூதத்தாழ்வாரின் மூன்றாம் திருவந்தாதியில்



விண்ணகரம் வெஃகா விரிதிரைநீர் வேங்கடம்,

மண்ணகரம் மாமாட வேளுக்கை, மண்ணகத்த

தென்குடந்தை தேனார் திருவரங்கம் தென்கோட்டி,

தன்குடங்கை நீரேற்றான் தாழ்வு(2343)




[தேன் துளிர்க்கும் சோலைகள் உள்ள திருவரங்கம் என்று குறிப்பிடுகிறார்]


முதலாழ்வார்களுக்குப் பிறகு வந்த திருமழிசை ஆழ்வார் தன்னுடைய திருச்சந்தவிருத்தத்திலும், நான்முகன் திருவந்தாதியிலும் பல இடங்களில் ஸ்ரீரங்கத்தைப் பற்றி குறிப்பிடுகிறார்.



அவனென்னை யாளி அரங்கத்து, அரங்கில்

அவனென்னை எய்தாமல் காப்பான், அவனென்ன

துள்ளத்து நின்றா னிருந்தான் கிடக்குமே,

வெள்ளத் தரவணையின் மேல்(2411)




[என்னை ஆண்டு அருளும் அரங்கன் என் நெஞ்சிலே நிற்கிறான். அமர்கிறான். அவன் மீண்டும் திருப்பாற்கடலில் ஆதிசேஷன் மீது கிடப்பானோ? மாட்டான் என்று மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் பாடுகிறார்]


ஸ்ரீரங்கத்தின் மரபு வழி வரலாற்றை கருத்தில் கொள்ளாமல் பார்த்தால், ஸ்ரீரங்கம் கோயிலானது சங்க காலத்தில், அல்லது அதற்குச் சற்று முற்பட்ட காலத்தில் உறையூரை ஆண்ட ஒரு சோழ மன்னனால் எழுப்பப்பட்டு இருக்க வேண்டும். அகநானூறு, சிலப்பதிகாரம், மற்றும் முதலாழ்வார்கள் பாசுரக் குறிப்புகள் இந்தக் கூற்றுக்கு வலு சேர்ப்பதாக உள்ளது. கோயில் ஒழுகில் கிளிச் சோழன் ஸ்ரீரங்க விமானத்தைக் கண்டுபிடித்து, விமானத்தைச் சுற்றி பிரகாரங்கள் கட்டினான் என்ற குறிப்பை முன்பு பார்த்தோம்.


கிள்ளி என்பது மருவியே கிளி என்று ஆகியிருக்க்கலாம். கிள்ளி என்பது சோழர்களைக் குறிக்கும் மற்றொரு பெயர். சங்ககாலத்தில் வாழ்ந்த சோழ அரசர்களில் நலங்கிள்ளி, நெடுங்கிள்ளி, பெருநர்க்கிள்ளி என்ற பெயர்கள் நாம் அறிந்தவை. கிளிச் சோழன் யார் என்பதை ஆராய்வதில் ஒரு பயனும் கிடையாது. ஸ்ரீரங்கம் கோயிலை எழுப்பியது உறையூரை ஆண்ட ஒரு சோழ மன்னன்(கொச்சகனுக்கு முன்) என்று வைத்துக்கொள்ளலாம். அச் சோழ மன்னன் காவிரி கொள்ளிடத்திற்கிடையே இக் கோயிலை தன் தலைநகரத்துக்குப் பக்கத்தில் கட்ட விருப்பபட்டு எழுப்பி, பிறகு அதுவே நாளடைவில் விஸ்தரிக்கப்பட்டு இன்று ஏழு பிரகாரங்களைக் கொண்ட ஒரு மிகப்பெரிய ஸ்ரீ வைஷ்ணவத் தலமாக உருப்பெற்றுள்ளது



Old Comments from my previous blog.


Post by ஈழநாதன்

நிச்சயமாக பிரயோசனமான வரலாற்றுத் தகவல்கள்.தொடர்ந்து தாருங்கள்

Mon, Jun 7 2004 5:42


Post by PK Sivakumar

Desikan, Hats off! Such a wonderful and research information filled article is rare to read now-a-days. Please publish it in some print magazine for wider audience to get benefited. Thanks.

Mon, Jun 7 2004 9:39


Post by srishiv

enna athikama padalgal ezhuthi irukeenga desikan? its ok...purinjuakaren kastappattu ;)...konjam kalokiyalavum ezhuthalaame ennai pondra ilakkiyam theriyathavargalukkagavum?? :) yosippeergal ena ennugindren... anbudan... srishiv...

Tue, Jun 8 2004 9:26


Post by sugumar

Å¢Á÷º¢ì¸¡Áø þÕì¸ ÓÊÂÅ¢ø¨Ä. ̓¡¾¡Å¢ý ¾¡ì¸õ ºü§È ¯ûÇÐ. ¬÷ÅÓõ, ¦À¡Õ¨ÁÔõ ¿ýÚ ¦¾Ã¢¸¢ÈÐ. ±ÉìÌ ¿£í¸û inspiration. ¬ñ¼¡ø ¯í¸ ¦À¡ýÉ¡ ? Å¡úòÐì¸û! ¦¾¡¼÷óÐ ±ØÐí¸û. ¿¡ý þýÛ¦Á¡Õ ¯í¸û ú¢¸ý. ÍÌ

Fri, Jun 11 2004 5:25


Post by rangarajan

Is it correct to say that the face is compared to the sands of the cauveri river?I thought the comparison is between the forehead of the lady and arangam in which the hearths are devoid of fire(perhaps because all the people had gone over to Uraiyur on the eve of panguni utharam)? Why regard Kili as derived from Killi and not the other way about?The association of a parrot with the rediscovery of the temple by the king seems credible enough and the existence of Kilimantapam even now lends support to it. Rangarajan

Sat, Jul 10 2004 6:25


By Desikan, at Tue Nov 02, 07:13:04 PM IST


Post by sugumar

விமர்சிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. சுஜாதாவின் தாக்கம் சற்றே உள்ளது. ஆர்வமும், பொருமையும் நன்று தெரிகிறது. எனக்கு நீங்கள் inspiration. ஆண்டால் உங்க பொன்னா ? வாழ்த்துக்கள்! தொடர்ந்து எழுதுங்கள். நான் இன்னுமொரு உங்கள் ரசிகன். சுகு

Fri, Jun 11 2004 5:25

Tuesday, June 1, 2004

என் பேர் ஆண்டாள்

 


[%image(20050729-kid6.jpg|144|136|Kid 6)%]

செப்டம்பர் 29 எனக்கு ஹாப்பி பர்த்டே. நான் 2000-பார்ன். இன்னும் எனக்கு நாலு வயசு ஆகலை. சிக்கரமே எனக்கு பேச்சு வந்துடுத்து. சாக்லேட் ரொம்ப பிடிக்கும். அம்மாவுக்கு பிடிக்காது. எங்கயாவது எனக்கு தெரியாம ஒளிச்சு வெச்சிடுவா. அப்பறம் POGO பார்ப்பேன். என் பேர் ஆண்டாள். என்னை கேட்காமலே அப்பா எனக்கு இந்தப் பேர் வெச்சுட்டா.


நான் பொறந்த உடனே என்ன பார்க்க நெறைய பேர் வந்தா. எல்லாரும் என்னை "புஜ்ஜி", "அம்முகுட்டி"ன்னு கொஞ்சிட்டு, என் அப்பாட்ட "கொழந்தக்கு என்ன நட்சத்திரம்"ன்னு கேப்பா. எதுக்குனு தெரியலை. அப்பறம் என்ன பேர்ன்னும் கேப்பா.


[%image(20050729-kid1.jpg|185|178|Kid 1)%]

இப்டிதான் அப்பாகிட்ட எங்காத்து மாமா, "மாப்பிளே குழந்தைக்கு என்ன பேர் வைக்க போகிறேள்"ன்னு கேட்டா


 


[%image(20050729-kid2.jpg|140|132|Kid 2)%]

"ஆண்டாள்"
"ஆண்டாளா? நல்ல பேர்! ஸ்கூல் பேர் என்ன?"
"ஆண்டாள் தேசிகன்"
"ஜோக் அடிக்காதிங்க மாப்பிளே, நல்ல ஃபேஷனா ஒரு பேர் வையுங்க பிற்காலத்துக்கு உதவும்"
"நிஜமாகவே ஆண்டாள் தான் அவ பேர்."
"அப்புறம் உங்க இஷ்டம்" ன்னு சொல்லிட்டுப் போய்ட்டா.


[%image(20050729-kid_teddy.jpg|144|170|Kid Teddy)%]

அப்பறம் என் அம்மாவோட ஃபிரண்டு ஒரு நாள் என்னப் பாக்க எங்காத்துக்கு வந்தா. அமெரிக்காவ்லேருந்து எனக்கு டெட்டி பொம்மை வாங்கிண்டு வந்திருந்தா. வைட் கலர். அழகா என்னைப் பார்த்து சிரிச்சுது. அம்மா அவாளுக்கு காப்பி கொண்டுவர கிச்சனுக்குப் போனா. நான் மட்டும் ஹால்ல இருந்தேன்.


 


[%image(20050729-kid7.jpg|144|180|Kid 7 )%]

"What is your name?"
"ஆண்டாள்"
"What?.. உன் பேர் என்ன?"
"ஆண்டாள்"
அதுக்குள்ள என் அம்மா வர..,
"Hey I could'nt understand what she is saying.. what's her name?"
"ஆண்டாள்"ன்னு அம்மா சொல்ல
"What? you should be crazy. Hey come on ya, ஸ்ரீரங்கத்தில கூட இப்பெல்லாம் இந்தப் பேர் வெக்கர்தில்லல"ன்னு அவங்க பங்குக்கு சொல்லிட்டுப் போயிட்டாங்க.


[%image(20050729-kid3.jpg|178|197|Kid 3)%]

அம்மாக்கு ஒரே வருத்தம். அப்பாகிட்ட சொல்லி என் பெயரை "சம்யுக்தா"ன்னு மாத்தலாமான்னு கேட்டா. அப்பா அதுக்கு ஒத்துக்கவே இல்லை. எங்கிட்ட யாருமே கேக்கவே இல்ல.


அப்பறம் ஒரு நாள் எனக்கு ஒரே ஜுரம். அப்பா, அம்மா என்னை டாக்டர் கிட்ட அழைச்சிண்டு போனா. அங்கே ரெஜிஸ்டரேஷன் பண்ணும்போது ஒரு நர்ஸ், "குழந்தையோட பேர் என்ன?"ன்னு கேட்டா.


அப்பா, "ஆண்டாள்"ன்னு சென்னா.
"என்ன?"
"ஆண்டாள்"
"Child's Name"
"Andal"
"சார் குழந்தையின் பேர்"
"மேடம், குழந்தையின் பேர்தான் ஆண்டாள்"ன்னு அப்பா கொஞ்சம் கோபமா சொன்னா.


[%image(20050729-kid4.jpg|162|173|Kid 4)%]

டாக்டர் மாமி எனக்கு ஊசி போடலை. ஒரு சிரப் கொடுத்தா. ஒரே கசப்பு. டாக்டர் மாமி, "பாப்பா, உன் பேர் என்ன சொல்லு"ன்னு கேட்டா.


"ஆண்டாள்"
"அட, என் பேரும் ஆண்டாள் தான்"
எங்க எல்லோருக்கும் ஒரே ஆச்சரியம். இப்போ தான் எங்களுக்கு ஏன் அந்த நர்ஸ் போன பாராவில திரும்பத் திரும்ப என் பேரை ஏன் கேட்டான்னு புரிஞ்சுது.


[%image(20050729-kid5.jpg|124|122|Kid 5)%]

இப்படி எங்காத்துக்கு வந்த ஐயங்கார்ஸ் எல்லோரும் ஆச்சரியப்பட்டா   'அவாளுக்கு ஆயிரம் வருஷம் முன்னாடி வாழ்ந்த ஆண்டாள் பத்தி ரொம்பத் தெரியாததே காரணம்'னு அப்பா அடிக்கடி வருத்தப்படுவா. எங்கள் ரிலேட்டிவ்ஸ் முக்கால்வாசி பேருக்கு ஏனோ இந்தப் பேர் பிடிக்கலை. எல்லாரும் ஸ்கூல் சேர்க்கும் போது பேரை மாத்துங்கோன்னு அம்மாவுக்கு அட்வைஸ் தரா. இன்னுமும் எங்காத்துக்கு வரவா என் பேர் கேட்டு ஆச்சிரியப்படறா.


என் பேர் கேட்டு சந்தோஷப்பட்டு எங்கப்பாவை தட்டிக்கொடுத்தது நானி தாத்தா மட்டும் தான். எனக்கு இப்போ 6 திருப்பாவை தெரியும். அப்பா சொல்லிக் கொடுத்தா. அப்புறம் சொல்ல மறந்துட்டேனே.. அடுத்தவாரம் நான் ஸ்கூல் போகப்போறேன். LKG.
ஸ்கூல்ல என் பேர் ஆண்டாள் தான்!



Old Comments from my previous blog.


It is a nice name - I don't know why poeple don't like it.


By tilotamma, at Mon Jun 21, 04:32:06 AM IST  


Dear Desikan,
Andal pe'r yankkum romba romba pidikkum.en ishta daivam AndaL.
Andy,A'ndoonu kooppidamal AndaL nu muzhu pe'r choldradhu dhan azhagu.
AndaL vara porandhanaLil innum enna ezhudhuvannu Avaludan irukken.
with blessings. Murali Mama.


By Anonymous, at Mon Sep 13, 09:06:35 PM IST  


Post by prakash
என்னங்க இந்தக் கலக்கு கலக்கறீங்க? ஆண்டாள் தேசிகனுக்கு என் அட்வான்ஸ் பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்
Tue, Jun 1 2004 3:31


Post by Mathy Kandasamy
ஆண்டாள் ரொம்ப அருமையான பெயர். எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடிச்ச பெண் அவங்க. வாழ்த்துகள் தேசிகன். இன்னும் கொஞ்ச நாளில் பள்ளிக்கூடம் போகப்போற ஆண்டாளுக்கும்!
Wed, Jun 2 2004 8:29


Post by Jsri
படங்கள் எல்லாம் அள்ளுது தேசிகன். நானி தெரியும்; தாத்தா தெரியும்; அது யார் நானி தாத்தா? சாரை அப்படிக் கூப்பிடறாளா? ஆமாம்னா சொல்லுங்க அவர்கிட்ட ஒரு என்கௌண்டர் வேலை இருக்கு எனக்கு. ஆண்டாள்னு பேர்வெக்கறதப் பத்தி அவரோட கதைல வேற ஒபீனியன் எழுதியிருந்தார்.
Wed, Jun 2 2004 10:30


Post by srishiv
Really its a nice autobiography of andal, romba arumaiyana flow sir, keep it up, i hope those drawings in the article were drawn by her itself? if so , ipave trainingaa?? :) nallathu sir, avaloda virupam arinthu thiramai arinthu antha thuraiyil avalai periya aal aakuveenganu nambaren...avalukku ennudaya vaazhthukkal... anbudan, srishiv frm IITG Assam.
Wed, Jun 2 2004 12:29


Post by Pradeep
while reading 1st sentence, i thought u r talking about urself, then after reading further i thought u r telling a story, further it again became ur life..wonderful narration! enakku konjam solli tharrathu?
Wed, Jun 2 2004 6:31


Post by செல்வா
திரு.தேசிகன் நீங்கள் ஆங்கிலோ இந்தியப்பள்ளியில் படித்ததாக எழுதியுள்ளீர்கள். காம்பியன் மேல்நிலைப்பள்ளியிலா? அப்படி என்றால் எந்த வருடம். நான் 76 முதல் 87 வரை காம்பியன் மாணவன். இல்ல நீங்க வெஸ்ட்ரி மாணவரா?
Thu, Jun 3 2004 2:30


Post by Vassan
தமிழகத்திலிருக்கும் உறவினன்களின் புது குழந்தைகளின் பெயர்கள் வாயில் ஒருவழியாக நுழைந்தாலும்,மனசில் நிற்கவே மாட்டேன் என்கிறது. ஆண்டாள்,ஆகா! அழகான வைணவ தமிழ்ப் பெயர். நாசுக்கு தமிழ்ப்பெயர்கள் புறப்பட ஆரம்பித்த ஆரம்ப 80களில்,ஊரில் ஒரு வைணவர், தனது பையனுக்கு வைத்த பெயர் அக்காரக்கனி.
Thu, Jun 3 2004 2:30


Post by ravi srinivas
andal is a common name in southern districts among iyengars.in srivilliputtur i think evey other iyengar girl will have andal or kothai or natchiyar or a similar name as the real name or name by which she is called.it is so common there. it may not be all that common in sri rangam or is it a question of 'generation gap' in names too. nice write up with pics. my grandma's (dad's mom)name was andal and i know that many of her grand daughters were given that name, in part or in full.
Thu, Jun 3 2004 4:32


Post by Desikan
Dear Selva, I am also from Campion ( 76-87 !). What is your email id ? best regards - desikan
Thu, Jun 3 2004 11:37


Post by செல்வா
Dear Desikan u can reach me at.. ctsmani(at)hotmail.com Thanks Selva.
Fri, Jun 4 2004 1:38


Post by Meenaks
அருமையாக எழுதுகிறீர்கள். வாழ்த்துக்கள்.
Fri, Jun 4 2004 4:34


Post by Muthu
ஆண்டாள் .. மிக அழகான பெயர் .. வில்லிப்புத்தூருக்கு அருகேதான் எனது ஊர் என்பதால் எனக்கு இந்தப் பெயர் ரொம்பபே பிடிக்கும் :)
Sat, Jun 5 2004 5:32


Post by ஈழநாதன்
அன்பின் தேசிகன் இன்றுதான் உங்கள் வலைப்பதிவைப் படித்தேன்.முதலில் கவர்ந்ததென்னவோ உங்கள் படங்கள் என்றாலும் அதிகமாகக் கவர்ந்தது உங்கள் மகளின் மழலை.வாழ்த்துக்கள் இருவருக்கும்.பேச்சுக்குப் பேச்சு மட்டும் தமிழ் என்று முழங்குபவர் மத்தியில் மகளுக்கு தமிழ்ப் பெயர் சூட்டி மகிழும் உங்கள் பற்று வாழ்க
Sat, Jun 5 2004 2:31


Post by vanthiyathevan
அருமையான பதிவு. எனது அன்பவங்களை எப்படி சுவாராசியமாகச் சொல்வது என யோசிக்கின்றேன்.
Sun, Jun 6 2004 6:37


Post by Thangamani
arumaiyaana peyar, nalla pathivu....
Sun, Jun 6 2004 5:44


Thread: 108659070677662200. Post by ஈழநாதன்


Post by venkatraman
hi desikan, 'Andal saritham'-besh, besh; romba nalla iruku! i liked the way you have included the pictures venkatraman Australia
Tue, Jun 8 2004 2:25


Thread: 108659070677662200. Post by srishiv
enna athikama padalgal ezhuthi irukeenga desikan? its ok...purinjuakaren kastappattu ;)...konjam kalokiyalavum ezhuthalaame ennai pondra ilakkiyam theriyathavargalukkagavum?? :) yosippeergal ena ennugindren... anbudan... srishiv...
Tue, Jun 8 2004 9:26


Post by Janani
Desikan, It was a delight to read your "en per aanadaal" !!! Flow of thoughts romba nalla irundhadhu. Especially when you end it she is goin in to goto school and her name is goin to be the same. Its very nice - Both the name and the article. Regards, Janani.
Sun, Jun 13 2004 10:25


Post by meena
குட்டி ஆண்டாளுக்கு என் வாழ்த்துகள் நீண்ட வருடங்களுக்கு முன் என் உறவுக்காரப் பெண்ணின் பெயர் ஆண்டாள் அதன் பிறகு இப்பொழுதுதான் இப்பெயரில் இன்னொரு குட்டிப் பெண்!!
Wed, Jun 30 2004 5:27


By Desikan, at Tue Nov 02, 07:07:41 PM IST  


என் பெண் பெயர் கோதை. ஏனெனில் அவள் பூரம் நட்சத்திரத்தில் பிறந்தாள். ஆனால் கூப்பிடுவது பிரியா. என் மனைவியின் தெரிவு அதுதான். உங்கள் பெண் இந்த அழகியத் தமிழ்ப் பெயரில் கலக்க என் ஆசிகள்.


By dondu(#4800161), at Sun Nov 14, 10:05:00 PM IST  


அருமையான தொடர், தொடர்ந்து செய்யாவிடினும் அவ்வப்போது ஆண்டாளின் கைவண்ணத்தை இங்கே காட்டுங்கள். ஆண்டாளுக்கு வாழ்த்துக்களும், பாராட்டுக்களும்.


By அன்பு, at Wed Apr 13, 11:37:53 AM IST  


என் அறிவுக் கண்ணைத் திறந்தீர்கள் தேசிகன். எனக்கு பார்த்த பெண்ணின் பெயர் விசாலாட்சி. என்ன இந்த காலத்துல இப்படி பேர் வெச்சிருக்காங்க என செல்லமாக அவரிடம் நான் கடிந்து கொள்ள வேணும்னா "விசாலி"ன்னு கூப்பிடுங்க.. கண்ணதாசனே தன் பொன்னுக்கு அப்படித்தானே பேர் வெச்சார்னு முறைக்க...


எனக்கு என்னவோ வெளங்குனாமாதிரி இருந்துச்சு. பெயரில் என்ன இருக்கு...? மனசுதாங்க முக்கியம்.


By Moorthi, at Thu Apr 14, 09:18:11 AM IST  


ரொம்ப அருமையா எழுதிருக்கீங்க தேசிகன்.. இது உங்க குழந்தையின் நடையா?
குழந்தை மாதிரியான உங்க நடையா? 'ஆண்டாள்' பெயர் வைப்பது பற்றி யாராவது
கிண்டல் செய்தால் என்னிடம் அனுப்புங்கள். ஒரு கை பார்த்து விடுகிறேன்.


பனசை நடராஜன்


By Anonymous, at Fri Apr 15, 08:13:06 AM IST  


di kodutha nachyar-lovley name and lovely pasurams.I'm so gla dI got ur link from lazygeek heard u r sujatha's biographer .I love his works.can u give soem links where ican read them.


By Anjali, at Tue Jun 14, 09:51:36 PM IST  


Anjali,